ดีจร้าาาาา ขอบคุณลีดเดอร์ที่น่ารักทุกท่านน่ะค่ะที่เข้ามาอ่านนิยายของไรท์ ฝากติดตามด้วยนะค่ะ 😄😄😄

ตอนที่ 1 สายจนได้

ชื่อตอน : ตอนที่ 1 สายจนได้

คำค้น : รักกระแทกใจ ยัยเด็กไข่หวาน...

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.4k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ก.พ. 2561 02:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 1 สายจนได้
แบบอักษร


​กริ๊ด!!!! !!! !!! ( เสียงนาฬิกา )

​" กรี๊ด!!!! สายแล้ว! สายแล้ว! สายแล้ว! "   

ตุบ! ตุบ! ตุบ! ตุบ! ๆๆๆ !! 

" พี่.... ไข่หวานไปก่อนนะ สายแล้วละ "    ฟิ้ว!~~

เอางี้นะ! หลังจากที่ฉันลืมตาตื่นเพราะเสียงของนาฬิกา ฉันก็รีบลุกอาบน้ำโดย... ไม่!สบู่ ไม่!ครีมโฟม เอาแค่แปรงฟัน เสร็จก็ใส่ชุดแล้วหยิบกระเป๋าวิ่งออกจากห้อง เจอหน้าพี่ไข่ข้าวกำลังนั่งกินขนมปัง แค่บอกแล้วรีบแจ้นมามหาวิทยาลัยทันที

ณ เวลาปัจจุบัน

สายแล้ว!ๆ

สองเท้าของฉันตอนนี้กำลังเดินหาตึกประถมนิเทศซึ้งความจริงฉันต้องไปให้ทัน แต่แล้วก็สายจนได้...เลยมาตั้งห้านาที..ยังจะต้องบวกกับไม่รู้ว่าตึกประถมนิเทศมันอยู่ไหนนี่แหละสายต่อแน่

หือ... ถ้าหากร้องไห้ได้ไม่อาย...คงจะร้องจริงไปแล้วแหละ 

อ้อ! โอกาสมาเยือน เห็นพี่คนสวยเดินมาพอดี 

" เอิบ.... โทษค่ะพี่ คือหนูเป็นน้องใหม่ปีหนึ่ง ไม่ทราบว่าตึกประถมนิเทศไปทางไหนค่ะ? "    ฉันเดินดักทางรุ่นพี่คนสวยพร้อมถาม เธอไม่มองหน้าเหมือนจะยิงๆ ชี้นิ้วเรียวสวยไปด้านข้างแล้วพูด 

" ตรงไป...จะเห็นซอยเล็กๆให้เลี้ยวเดินเข้าไป แล้วจะเจอ... "   

" ขอบคุณคร่า... "    ฉันก้มหัวขอบคุณตามมารยาทก่อนที่รุ่นพี่คนนั้นจะเดินผ่านไป 

แล้วฉันก็รีบวิ่งมายังตึกประถมนิเทศทันที

" เอ้าน้อง!! เฮ้ย!มาสายเหรอ...มานี่ๆ มานี่ครับ "   ในระหว่างที่ฉันยืนหายัยน้ำเพื่อนสนิดอยู่นั่นเองก็มีเสียงจากไมโครโฟนดังขึ้น ฉันหันตามเสียงแล้วชี้นิ้วใส่ตัวเองมองหน้ารุ่นพี่ผู้ชายคนนั้นนิ่ง 

" เออครับ! น้องนั่นแหละ แล้วเห็นใครมาสายป่ะครับ เขานั่งกันอยู่เนี่ย... "    ตอนนี้ฉันกำลังถูกสายตาของผู้คนที่นั่งอยู่หันมามองพากันยิ้มขำชอบใจ ก่อนที่ฉันจะเดินผ่านทุกคนมาหารุ่นพี่ที่ยื่นอยู่บนเวที และระหว่างทางเดินก็แปลกใจว่าทำไมมีรุ่นพี่มาคลุมแค่ห้าคนเท่านั้นเองหละ 

สงสัย? น้องใหม่ตั้งเยอะ แล้วรุ่นพี่มาคลุมแค่ห้าคนเนี่ยนะ 

" น้องครับ... เฮ้ย! "   เสียงของรุ่นพี่คนเดิมทำให้ฉันสะดุ้นตกใจก่อนจะเงยมองหน้าเขาด้วยหัวใจที่เต้นไม่เป็นจังหวัก 

" ......... "     ฉันไม่พูดอะไร ได้แต่ตัวสั้นสู้เท่านั้น 

" ต้องโดนทำโทษนะครับ...รู้ตัวยัง "   

" ขะ...ค่ะ "    ฉันพูดติดๆคัดๆ พลางหลบหน้า 

ทำไมกันนะ การที่จะเข้ามาในมหาลัยมันจะต้องยุ่งยากขนาดนี้ด้วย เคยฟังแต่พี่ไข่ข้าวพูดให้ฟัง พอมาเจอเองแล้วทำตัวไม่ถูกเลย 

" เซ็นชื่อคนมาสาย... แล้วไปหาที่นั่ง หลังจบประถมนิเทศแล้วมาพบพี่หลังเวทีนะครับ "    รุ่นพี่ยื่นไมโครโฟนออกห่างแล้วก้มหน้าลงมาพูด ฉันตอบรับพี่เขาโดยการพยักหน้าก่อนจะทิ้งตาลงอ่านชื่อของพี่เขา ทีม... พี่เขาชื่อทีม 

พี่ทีมหันไปสนใจหน้าที่ตัวเองก่อนที่ฉันจะเดินมาเซ็นชื่อแล้วเดินลงจากเวทีมานั่งตรงริมนอก 

หือ... T_T  อยากร้องไห้จัง วันแรกก็ดังซะงั้นฉัน ดังแบบไม่ได้เกิดเลยอ่ะ แล้วแบบนี้...ชีวิตในมหาลัยของฉันจะเป็นไงต่อ หือ....




×××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××



ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว