เรื่องนี้ติดเหรียญ400เหรียญนร้า เห็นคนอื่นๆเขาปรับขึ้นเลยลองปรับบ้าง แต่ถ้าปรับแล้วโดยด่าก็จะไม่ปรับขึ้น😂😂😂 ตามนี้นร้า

ชื่อตอน : 4/1 หมดสัญญา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.9k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ก.พ. 2561 06:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
4/1 หมดสัญญา
แบบอักษร

(25+)เซ็กส์ลับ(รัก)แฟนเก่า

4/1 หมดสัญญา

  ร่างสวยเดินออกจากห้องทำงานพยายามกลั้นความเจ็บแล้วออกจากบริษัทไป.. เธอไม่อาจทนทำงานต่อในสภาพนี้ได้..   


คอสทริกมองร่างเล็กที่เดินกรุมท้องออกไปจากบริษัทสภาพดั่งคนถูกข่มขืน..เขามองเธอจากห้องทำงานของตน 


อืม.. ก็ข่มขืนนั่นล่ะ เขาทำเองนี่น่า  


 ชายหนุ่มละออกจากภาพนั้นแล้วยิ้มแย้มกลับมานั่งทำงานดั่งเดิม   


นงลักษณ์กลับมายังคอนโดตนก่อนจะเปลี่ยนชุดไปหามารดาที่โรงพยาบาล..   


มะเร็งระยะสุดท้าย ท่านใกล้ไปจากเธอเต็มทนแล้ว...  


 เธอคิดแล้วถอนหายใจออกมาหนักๆ ก้มลงมองเงินที่เขายัดในมือให้เธอตอนนั้น.. หนึ่งหมื่น..    


ไม่ต่างจากหญิงขายบริการเลยสินะเธอ..    


"น้ำลูกแม่..."   เสียงเรียกอันแหบพร่าทำเอาคนที่นั่งคิดอะไรเพลินสะดุ้ง 


หันกลับมามองมารดาตน   น้อยคนนักที่จะรู้ชื่อเล่นเธอ..  


 "จ้ะ.. มีอะไรหรือจ้ะแม่"   เธอรีบลุกไปข้างเตียงมองสายระโยงระยางอย่างปวกหัวใจ


เมื่อก่อนเธอยากจน กว่าจะใช้ความรู้และความเก่งเลื่อนลำดับเป็นหัวหน้าที่เงินเดือนสูงขึ้นได้ก็ทำเอาแม่เธอเป็นระยะสุดท้ายเสียแล้ว.. 


คุณหมอบอกแม่เธออาจอยู่ได้อีกไม่ถึงสามเดือนด้วยซ้ำ..  


 "ทำไมวันนี้มาหาแม่เร็วจังจ้ะ"   


"วันนี้หนู.. หนูไม่สบายจ้ะ เลยลางาน"   เธอเอ่ยบอก พลางกรุมมือมารดาตนเอาไว้ ท่านยิ้มรับ  


 "ทำไมทำหน้าเศร้าแบบนั้นลูก..เป็นอะไรรึมีอะไรเครียดหืม..."  


 นงลักษณ์ หรือ ลูกน้ำ ยิ้มแหยส่ายหน้าทั้งที่แววตายังมีความกังวล


   "ไม่มีอะไรค่ะ..." 


  "แน่ใจนะลูก..." 


  "ค่ะ"   ยิ้มพลางเลื่อนผ้า ห่มมารดาให้ดีขึ้น   "อย่าหักโหมงานมากนะลูก แล้วอย่าเครียดเรื่องแม่ เราสองคน คงทำบุญด้วยกันมาแค่นี้"   


น้ำตาคนตัวเล็กเริ่มปริ่ม 


  "แม่จ๋า.. อย่าพูดแบบนั้นสิ ถึงยังไง เรายังมีเวลากันอีกมาก.. หนูจะไม่ทิ้งแม่จ้ะ หนูรักแม่"  


 คนเป็นมารดายิ้มออกมา  


 "แม่ก็รักหนู.."   

   '''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''                   


  นานเกือบสองสัปดาห์ ที่ทอมไม่คิดจะกลับมาบ้านอีก ปล่อยคนตัวเล็กที่ไม่สบายอยู่กับมารดา  


 "ตาทอมนี่จริงๆ เมียไม่สบายยังไม่คิดจะดูแลอีก!"   แววตาหวานเรียบนิ่ง.. เมื่อเธอสำนึกได้ว่าตนเป็นอะไร อีกไม่ถึงอาทิตย์เธอก็จะได้ออกไปจากที่นี่ กลับไปใช้ชีวิตดั่งเดิม ..  


 คนที่ตอนแรกเกือบจะสดใสอยู่แล้วดันกลับมาเงียบขรึมดั่งเก่า เสียคนรอบข้างสงสัยว่าเธอเป็นอะไรไป   


 เช่นเดียวกับมารดาทอมที่คิดได้ว่าทั้งคู่คงมีปัญหากัน..   


"ทานอะไรไม่ได้มาเสียนานแล้ว.. ไม่ลองไปให้หมอเช็คบ้างล่ะลูก เผื่อแม่จะมีหลาน"   คนตัวเล็กถอนหายใจออกมาหนักๆ  


 "ไม่ค่ะ.. ต่อให้ท้อง.. นี่ก็ลูกหนู อีกไม่กี่วัน หนูจะไปจากนี่ค่ะ"   


"หนู.. หมายความว่า..."  


 "หนูกับพี่ทอมไม่ได้รักกันค่ะ.. เราแค่มีข้อตกลงที่หนูต้องอยู่กับเขาเป็นเวลาหนึ่งเดือน.. มันใกล้หมดเวลาแล้วค่ะ"   


คนเป็นคุณหญิงถึงกลับเซ..  


"จ..จริงรึหนู"  


 "หนูขอโทษค่ะ หากทำให้คุณหญิงผิดหวัง.. แต่หนูกับพี่ทอม.. ไม่ได้รักกัน"   พูดพลางยิ้มขมขื่น มีเพียงเธอที่คิดเกินเลยไปกับเขา..  


 "แล้วหนู..."  


 "หนูหวังว่าหนูคงไม่ท้องค่ะ.. พี่ทอมก็ไม่ได้อยากได้ลูกจากหนูด้วย.. หลานของคุณแม่คงเป็นของนางแบบ.."   เธอพูด ดวงตาเจ็บปวดนัก.. ป่านนี้เขาคงไปกกนางแบบนั่นสบายใจเฉิบ..  


 "นางแบบ.. ลิลลี่น่ะเหรอ.."   นางพูดหน้าเริ่มเครียด ยิ่งเธอพยักหน้าหน้านางเริ่มตรึง  


 "แม่ไม่อยากได้ยัยนั่นเป็นลูกสะใภ้ ผู้หญิงอะไร้มีสองหน้า ใส่เสื้อผ้าก็ยังกับแก้ผ้าเดิน แม่ไม่ชอบ"   


"เกลียดอะไรมักได้อย่างนั้น อย่างน้อยพี่ทอมก็รักเธอ คุณแม่ก็ตามใจเขาบ้างเถอะค่ะ.. หากอยากมีหลาน"  


 นางถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่  


 "ลูกสะใภ้แม่มีเพียงหนูจ้ะหนูขิง.."

   '''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''

ความคิดเห็น