ขอบคุณนักอ่านทุกคนที่กดเข้ามาอ่านนิยายของไรท์ ไรท์รู้สึกดีใจเป็นอย่างมากที่สามารถมอบความสุขให้กับทุกคนได้ ติดตามนิยายเรื่องใหม่ๆของไรท์ได้เรื่อยๆเลยน๊าาา

นักฟุตบอล {สอนท่าง่าย ให้เป็นท่ายาก@@18+++} PART ONE

ชื่อตอน : นักฟุตบอล {สอนท่าง่าย ให้เป็นท่ายาก@@18+++} PART ONE

คำค้น : เรื่องวาย ,วายๆ ,สั้นๆ, sm, yaoi ,sangsay ,เรื่องวายสั้นๆ ,18++ ,20++

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 50.4k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ก.พ. 2561 05:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
นักฟุตบอล {สอนท่าง่าย ให้เป็นท่ายาก@@18+++} PART ONE
แบบอักษร

PART ONE

นัก​ฟูตบอล {สอนท่าง่าย ให้เป็นท่ายาก18++}





สวัสดีครับทุกคน ผมชื่อ ธณากรณ์ ประจักรกฤษสิริยา ชื่อเล่นของผมคือ “พะโล้” ผมกำลังจะขึ้นปีหนึ่ง คณะเกษตร วันนี้เป็นวันเปิดเรียนวันแรกของผม และตอนนี้ผมกำลังแต่งตัวเพื่อที่จะได้ไปมหาลัย พอแต่งตัวเสร็จ ผมก็เดินออกจากห้องลงบันไดไปหามารดาที่นั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ที่โซฟาห้องรับแขก ครอบครัวของผมเป็นครอบครัวที่ไม่ใหญ่ มีพ่อ แม่ พี่สาวและผม พี่สาวผมชื่อพะพาย ตอนนี้พี่ผมไปเรียนต่อปริญาโทที่อังกฤษ กว่าจะกลับมาก็ช่วงปิดเทอมโน่น



พอๆ กลับมาปัจจุบัน ผมเดินเข้าไปหาแม่ก่อนที่จะไปกอดและหอมแก้ม


“แม่ครับ พะโล้ไปมหาลัยก่อนนะครับ”


“กินไรหรือยังเราอ่ะ ยิ่งผอมๆอยู่”


“แม่อ้า เขาเรียกว่าหุ่นดีต่างหาก” ผมเถียงแม่กลับ ตอนนี้ผมกำลังออกกำลังกายอย่างจริงจังเพราะผมจะเข้าชมรมฟุตบอล กลัวจะไม่ผ่านการคัดเลือกนั้นแหละเลยต้องเข้าฟุสเนสหน่อยย


แต่ถึงยังไงผมก็เชื่อมั่นว่าเข้าได้แน่นอน อย่าถามว่าทำไม “ก็ผมเก่งไง”


“จ้าๆ พ่อลูกคนเก่ง แล้วกินอะไรยัง” แม่ยังถามผมอยู่


“กินแล้วครับ งั้นผมไปมหาลัยก่อนนะครับ” แม่เพียงแค่พยักหน้าเป็นเชิงว่าโอเค ผมก็เดินออกจากบ้านไปที่ยังโรงรถแล้วขับออกไปมหาลัยทันที


มหาวิทยาลัย...


ผมขับเอารถมาจอดที่จอดรถก่อนที่จะลงจากรถและเข้าไปในคณะเกษตรก็เห็นเพื่อนต่างเดินมานั่งเข้าแถวเหมือนกัน ผมเดินเข้ามานั่งที่แถวรองสุดท้าย ก่อนที่พวกพี่จะเริ่มทำกิจกรรมกับน้องๆ


“เอาละครับน้องๆ วันนี้เป็นวันแรกของการเปิดเรียนสำหรับนักศึกษาปี1 วันนี้ก็ไม่มีอะไรมากแค่วันนี้พี่จะบอกรายละเอียดของกิจกรรมรับน้องที่จะจัดขึ้น และหาตัวแทนลงประกวดดาวเดือนคณะปีนี้นะน้องๆ” รุ่นพี่คณะพูดดขึ้นก่อนบอกรายละเอียดกิจกรรมว่าจัดขึ้นที่ไหน มาตอนกี่โมง พักกี่วัน พอพี่แกอธิบายเกี่ยวกับการจัดกิจกรรมรับน้องเสร็จ พี่แกก็พูดถึงการหาผู้ลงประกวดดาวเดือนของคณะ แต่ผมไม่สนใจเท่าไหร่ เพราะผมเป็นพวกมันชองสุงสิงเอาใครเท่าไหร่ มันน่ารำคาญเท่านั้น ที่ต้องค่อยปั้นหน้ายิ้มให้กับสาวๆ ผมคิดในใจ พรางนั่งเถ้าค่างมองไปข้างๆ ก่อนที่จะได้ยินรุ่นพี่ที่ยืนคุ้มอยู่ข้างๆมาสะกิดผม


“น้องครับ ไอ้พัดเรียกไปยืนข้างหน้าครับน้อง” ผมมองตามที่ที่แกชี้ไปก็เห็นผู้ชายและผู้หญิงสองคนยืนอยู่ เฮ้ยย ผมถอนหายใจ จะหนีพ้นไหมว่ะกู อุส่าทำเป็นไม่สนใจแล้วนะ


ผมยืนเต็มความสูงก่อนจะเดินไปข้างหน้าด้วยสีหน้าเรียบนิ่งไม่แสดงกิริยาใดๆ


“เอาละครับ เราก็ได้ตัวแทนให้น้องเลือกเพื่อนที่อยู่ข้างหน้าว่าจะเอาใครไปประกวดได้เลย”


แล้วพี่คนที่ชื่อพัดก็พูดขึ้น พร้อมทำการโหวต ผมไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่แล้วผลออกมาทำให้ผมรู้สึกเซ็งขึ้นไปอีกเลยและ ผมคิดในใจ


“เอาละครับเราก็ได้ดาวเดือนคณะเราแล้ว เชิญตัวแทนแนะนำตัวครับ” พี่พัดบอกก่อนจะบอกให้แนะนำตัว ผมมองไปยังร่างเล็กที่ยืนอยู่ข้างๆ ก่อนที่เธอจะแนะนำตัวด้วยสีหน้าที่ยิ้มแย้ม


“สวัสดีค่ะ ฉันชื่อ อัญณาวี กลองกรุง ชื่อเล่นชื่อฟาง ค่ะ” เธอพูดจบเพื่อนๆต่างปรบมือให้ แล้วเธอจึงหันมามองผมก่อนที่จะยิ้มให้ ผมจึงหันไปข้างหน้าก่อนจะแนะนำตัว


“สวัสดี ชื่อ ธณากรณ์ ประจักรกฤษสิริยา ชื่อเล่น ชื่อ พะโล้” ผมพูดเสร็จเสียงกรี๊ดก็ดังขึ้นทันที พร้อมกับเสียงตบมือ


“พอๆทุกคน วันนี้เราก็พอแค่นี้ก่อน พี่จะปล่อยให้เราไปหาชมรมที่จะเข้าแล้วกัน “ หลังจากที่พี่พัดพูดเสร็จก็สั่งปล่อยเพื่อนๆไปตามอัทยาสัยทันที พอพี่เขาปล่อยเสร็จผมก็เดินดูชมรมแต่ละชมรมก่อน พอดูจนหน่ำใจ ผมก็เดินไปที่โรงยืมที่มีป้ายติดกำกับว่า “ชมรมฟุตบอล” ผมกะจะเข้าที่ชมรมนี้เอาไว้แล้ว แต่แค่อยากเดินดูแต่ละชมรมก่อนว่ามีอะไรน่าสนใจมั้ง ผมเดินมาต่อแถวเพื่อนที่จะรับใบสมัคร ชมรมนี้คนค่อนข้างจะเยอะเพราะเป็นชมรมที่ผู้ชายอยากจะเข้า บางคนบอกว่ามันเท่ สาวๆจะได้กรี๊ด พอผมได้ฟังแล้วถึงกับเบะปากมองบนทันที ที่ผมเข้าชมรมนี้ผมไม่ได้ต้องการที่จะเป็นที่จับจ้องของสวๆ แต่ที่เข้าเพราะผมชอบฟุตบอลมาตั้งแต่เด็กๆ ตอนอยู่มัธยมผมนะกัปตันทีมเลยนะ ไม่ได้อวดนะ แค่เล่าสู้กันฟัง ผมยืนรอใบสมัครจนมาถึงตาผม พี่คนที่นั่งอยู่ที่โต๊ะแจกใบสมัครมองผมอย่างอึ้งๆ ก่อนจะยืนใบสมัครมาให้ผมพร้อมส่งยิ้มมาให้ผม ผมเดินมาหาที่นั่งก่อนจะกรอกใบสมัคร พอเขียนเสร็จก็เอามาส่งพี่คนที่นั่งแจกใบสมัครรวมคนอื่นๆก็ทยอยเอามาส่ง แล้วพวกพี่ก็ให้คนที่กรอกใบสมัครเสร็จแล้วไปนั่งรวมกัน ผมเดินมานั่งรวมกับคนอื่น พพวกพี่รวบร่วมเอกสารต่างๆเสร็จ ก็เดินไปข้างหน้าแถว และแนะนำตัว


“สวัสดีทุกคน วันนี้ก็เป็นวันเปิดเรียนวันแรก และเป็นวันที่ต้องเลือกชมรม และวันนี้ก็มีคนมาสมัครชมรมฟุตบอลทั้งหมด 59คน ซึ่งก็ถือว่ามากอยู่ วันนี้โค้ชจะมาเลือกทุกคนเข้าชมรม เพราะชมรมเราจะรับเข้าเพียง 10คนเท่านั้น” พอรุ่นพี่แกพูดจบ ร่างของนักศึกษาก็พากันร้องโห้กันเลย เพราะว่าชมรมนี้รับแค่10คน พวกเขาก็คงกลัวว่าอาจจะไม่ได้เข้า


“แล้วพี่ก็ขอแนะนำตัวนะคับ พี่ชื่อ กวิน เป็นประธานชมรมนี่ “ พอพี่ที่ชื่อกวินพูดเสร็จ คนต่อไปก็แนะนำตัวกัน


“พี่ชื่อ มนัส เป็นรองประธานชมรม”


“พี่ชื่อ ต้า นะทุกคน”


“พี่ชื่อ เควิน นะทุกคน”


“พี่ชื่อ สกาย คับ” ตนมาถึงคนสุดท้ายในการแนะนำตัว ก่อนที่พี่กวินซึ่งเป็นประธานชมรมก็อธิบายเกี่ยวกับ การซ้อมว่าในแต่ละวันเราจะต้องทำอะไรในตอนเช้า ฝึกยังไง เป็นต้น พี่แกอธิบายไปเรื่อยๆ ก่อนที่ผมจะชำเหลืองไปเห็นบุคคลที่เดินเข้ามาในชมรมด้วยสีหน้าเกรงขาม



ก่อนจะเดินไปหยุดที่ตรงหน้าแถว ผมสำรวจบุคลข้างหน้าอย่างพิจารณา จมูกเป็นสัน คิ้วหนาๆ ผิวสีแทน กล้ามใหญ่ น่าต่างที่ติดจะดุๆ ดูแล้วมันมีเสน่มาก ผมมองสำรวจไปเรื่อยก่อนที่เขาจะมองมาที่ผมครู่หนึ่ง สายตาประสานกันก่อนที่ผมจะทำเฉไฉหันไปมองทางอื่นแทน แล้วพี่กวินก็แนะนำตัวคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าที่ทำท่าทีขี้เก็ก


“เอ้าละครับน้องๆ นี่คือโค้ชเอก ซึ่งวันนี้โค็ชจะมาทดสอบพวกน้องๆทุกคนเพื่อที่จะเลือกพวกน้องๆเข้าชมรม พี่ขอให้ทุกคนไปเปลี่ยนเป็นชุดลำลองได้ ชุดอยู่ในห้องนั้นไปหยิบมาเปลี่ยนแล้วมานั่งรวมกันที่เดิม แยกย้าย” 


พอพี่กวินแนะนำชื่อคนนั้นให้ทุกคนรู้จัก พี่แกก็ให้ไปหยิบเสื้อแล้วไปเปลี่ยน ผมลุกเดินไปพรางชำเหลืองหน้าโค็ช แต่ก็ต้องเป็นฝ่ายหลบซะเอง เพราะเขาก็หันมามองผม ผมเดินมาหยิบเสื้อแล้วเดินมาเปลี่ยนนข้างในห้องพร้อมเพื่อนๆทันที แต่งตัวเสร็จผมก็เช็คความเรียบร้อยก่อนที่จะรู้สึกเหมือนมีใครมาสะกิดที่ไหล่ ผมเลยหันไปมอง ร่างหนาตัวใหญ่กว่าผม ใบหน้าถือว่าหล่อเอาการเลย ผิวเข้มๆ มีกล้ามอีกด้วย แล้วยิ้มให้ผม


“มีอะไรหรือป่าว” ผมถามคนตรงหน้าออกไป ด้วยสีหน้าที่ต้องการคำตอบ


“แค่มาทักทายเพื่อนใหม่ ต้องมีอะไรด้วยหราว่ะ” ร่างหนาตอบมาเหมือนกวนๆ พร้อมยิ้มให้ผม


“ไม่มีก็ได้ หวัดดีเพื่อนน” ผมพยักหน้าเชิงเข้าใจ พร้อมยกมือขึ้นทักทายเพื่อนใหม่


“ฉันชื่อ ราชัน แล้วนายชื่ออะไรอะ” ร่างหนาแนะนำตัวเองก่อนจะหันมาถามผม ผมว่าแค่ทำความรู้จักคงไม่ใช่เรื่องเสียหายหรอก เพราะดูมันก็ไม่น่ามีพิษมีภัย ออกจะกวนตีนผมมากกว่า ดีเหมือนกันจะได้มีเพื่อนคุย


“อืมม กูชื่อพะโล้ ยินดีที่ได้รู้จักโว้ยย ไอ้ราชัน” ผมแนะนำ พร้อมเปลี่ยนสรรพนามใหม่ทันที


“ฮ่าๆๆ แมร่งคนห่าไร ชื่อพะโล้” มันทำท่าขำผมก่อนจะเอามือกุมท้อง เอ้า! ดูถูกชื่อกูอีก ชื่อกูออกจะเพราะ


“ไอ้สัส เดียวก็ตบคว้ำซะเลย ชื่อกูออกจะเพราะ” ผมตอบมันไป พรางทำทางให้มันหล่อๆ แล้วมันก็มองผมแล้วสายหน้าไปมาอย่างเอือมระอา


“คร้าบๆ คุณโล้”


“อย่าเรียกชื่อกูพยางค์เดียวดิ กูไม่ชอบ” ผมทำหน้าบึ้งใส่มัน แมร่งเดี๋ยวเจอกูงอนใส่ซะเลย


“อ่าๆ ก็ได้ เราไปกันเถอะ เดี๋ยวโค้ชจะว่าเอา”


 พอมันพูดเสร็จ มันก็คว้ามือผมไปกุม และจูงพาเดินออกไปจากห้องแต่งตัวทันที ไอ้ห่า!! กูไม่เด็กนะมืง กลัวกูหลงทางหรือไง ผมบอกมันออกไป แต่ก็ไม่ได้เอามืออก มันก็จูงพาผมเดินออกมา ก่อนสายตาผมจะไปปะทะเข้ากับโค้ชอีกแล้ว แล้วเขาก็ทำหน้านิ้วคิ้วขมวดทีนที ก่อนจะเลื่อนต่ำลงมามองมือผม ผมหันไปทางอื่น ไม่สนใจก่อนจะเดินมานั่งรวมกับเพื่อนๆ ก่อนที่ตาโค้ชนั้นจะพูดขึ้นมา พร้อมเอามือขัดหลังกางขาออกด้วยท่าตามระเบียบพัก


“เอาละนักศึกษาทุกคน ต่อไปนี้เราจะเริ่มเข้ารับการทดสอบ โดยจับคู่กันสองคน” โค้ชพูด อ่า ให้จับคู่งั้นหรา งั้นผมจะคู่กับไอ้ราชันมันเลยแล้วกัน เพราะผมกับมันก็สนิทกันแล้วละ ผมหันไปมองหน้ามันมันก็มองมาที่ผม เหมือนจะสื่อว่ากูคู่กับมึง แต่ก่อนจะได้รับการฝึกโค้ชแกก็พูดต่อทันที ทำให้ผมหน้าเหวอรีบหันไปมองหน้าโค้ช


“..แต่ผมจะทำการเลือกคู่ให้พวกคุณเอง ทุกคนลุกขึ้น” ร่างหนาที่ยืนอยู่ข้างหน้าสั่งให้พวกผมลุกขึ้นก่อนจะทำการจับคู่ไปเรื่อยๆ ก่อนที่ร่างหนาจะเดินมาหยุข้างหน้าผม มองใกล้ๆ แมร่งหล่อชิปหาย ใช่เวลามาชมไม่ว่ะเนี่ยย แล้วโค้ชก็บอกให้ไอ้ราชันไปคู่กับเพื่อนอีกคน มันเดินออกไปด้วยสีหน้าไม่พอใจทันที แล้วปรากฏว่ามันเหลือเศษหนึ่งคนนนั้นก็คือ “ผม” TT


“ผมคู่คนเดียวหราครับโค้ช” ผมทำหน้าไม่พอใจเท่าไหร่ แมร่งจะเลือกมากทำไม จับเองก็ไม่เห็นจะเป็นไรสักหน่อย


“นายคู่กับฉัน!!” ห๊า คู่กับโค้ชนี่นะ ผมชี้นิ้วใส่ตัวเองทันทีพร้อมทำสีหน้าตกใจ ก่อนที่แกจะพยักหน้า แล้วคว้าแขนผมไปจับ


หมับบ!!


ก่อนจะจูงมือพาผมเดินไปข้างหน้า แล้วแกก็บอกให้ทุกคนยืนแขนไปข้างหน้าแล้วแยกขาออกเหมือนท่านั่งเก้าอี้ และโยกขึ้นโยกลง30ครั้งสลับกัน แล้วให้เพื่อนอีกคนจับไหล่แล้วกดลง แล้วแกก็หันมาผมให้ทำ ผมอ้าขาออกและยืนแขนไปข้างหน้าตามที่แกบอก แล้วแกก็เดินมมาประกบด้านหลังผม ก่อนย่อเข่าลงให้เท่าผมและจับมือผมไว้ที่ยืนไปข้างหน้า ทำให้ตอนนี้ผมเหมือนโดนกอดจากด้านหลัง แถมเขายังเข้ามาประชิดติดผมจนเนื้อแนบเนื้อ ก้นผมก็เสียดสีกับอะรสักอย่างพร้อมกับเอาคางมาวางบนไหล่ พร้อมกับสั่งให้ผมทำ ผมก็เพียงทำตามขึ้นลงๆไปเรื่อยๆ แล้วมือร่างหนาก็ผละออกจากมือผมแล้วเลื่อนมากอดที่เอวผมไว้ ผมนี่เกร็งจนจะตายอยู่แล้ว


“ไม่ต้องเกร็ง” เสียงทุ้มเอ่ยข้างๆหูผม ก่อนจะสูดดมเข้าที่ซอกคอผมอย่างช้าๆ ผมก็ทำได้แค่เงียบแล้วเอียงคอหนี แต่มันยิ่งกลับทำให้ร่างหนาสูดดมได้ง่ายๆ ผมต้องทำท่านี้ไปอย่างลำบาก ส่วนเพื่อนๆก็ทำของตัวเองไปไม่ได้สนใจใคร  กว่าจะเสร็จท่านี้ทำเอาผมแทบเหนื่อย ก่อนที่แกจะผละจากตัวผมไปยืน เมื่อผมทำเสร็จ แล้วสั่งให้ทุกคนซิคอัพกันคนละ100ร้อย บางคนสีหน้าถอดไปเลยทีเดียว  ผมก็ทำตามที่เขาสั้ง ก่อนจะนอนเงิยหน้ามองข้างบน ยกขามาชิดก้น พร้อมกับมีคนมาจับที่เท้าผมไว้ ก่อนที่จะสั่งให้ทุกคนเริ่มทำ


1! 2! 3!


ผมนับไปเรื่อยๆ พรางยกหน้าขึ้นไปสบตากับโค้ช ร่างหนายืนหน้าเข้ามาใกล้ๆพร้อมกับจ้องมองมาที่ผม  จนตอนที่ผมขึ้นมาหน้าเรามันจะติดกันอยู่แล้ว ผมก็เลี่ยงๆไม่ขึ้นไปสุด จนผมทำจนเสร็จ แล้วแกก็ลุกยืนขึ้น ผมหันไปมองเพื่อนแต่ละคนที่ตอนนี้พากันอ้อนล้าไปหมด แต่ผมนี้สบายอยู่แล้วเพราะผมทำมาตั้งแต่มัธยม แล้วแกก็บอกให้ทุกคนวิดพื้น200ครั้ง แล้วให้อีกคนนอนได้ล่างประคองไว้ พอร่างหนาพูดเสร็จผมนี่กลืนทำลาบลงคอเลย ท่ามันก็ปกติอยู่หรอก แต่มันจะไม่ปกติตรงที่มีคนอยู่ได้ล่างนั้นแหละ พอสั้งเสร็จทุกคนก็ทำหน้าเหนื่อยใจทันที เพราะถ้าใครไม่ได้ทำการฝึกมา มันจะทำให้กล้ามเนื้อแขนออกล้าได้ง่าย แล้วแกก็นอนลงก่อนจะให้ผมขึ้นไปคร่อมร่างของเขาไว้ ก่อนที่มือของเขาจะจับลงที่เอวผมทันที ผมสะดุ้งเล็กน้อยก่อนที่จะเริ่มทำ  ผมรู้สึกเหมือนมือเขาอยู่ไม่เป็นสุขลูบไล้ไปมาที่สะโพกของผมก่อนจะสอดมือเข้าไปข้างในเสื้อลูกไล้ไปมาที่แผ่นไหล่ ผมนี่ขนลุกทันที จนผมทนไม่ไหวเลยพูดออกไป


“นี่โค้ชจะทำอะไร” ผมกัดฟันพูดพรางก็วิดพื้นไป มือเขาก็ไม่หยุดที่จะลูบไล้ไปมา


“แล้วคิดว่าฉันจะทำอะไรล่ะ” ร่างหนาพูดอย่างกวนประสาท ก่อนจะยืนหน้าขึ้นมา


“อย่าแม้แต่คิด ผมไม่ใช่เกย์แล้วก็หยุดลูบผมสักที”


“ฉันก็ไม่ใช่เกย์ แล้วฉันก็ไม่หยุด ถ้าเป็นไอ้นั้นคงไม่บอกให้มันหยุดละสิ” นี่โค้ชคิดอะไรอยู่ ผมไม่ใช่อีตัวนะที่จะวิ่งเข้าหาผู้ชาย


“แล้วเกี่ยวอะไรกับโค้ช ผมจะทำอะไรมันก็เรื่องของผม” ผมพูดออกไปอย่างไม่พอใจ จะลูบอะไรนักหนา


“เด่วก็ได้เกี่ยว” 


ร่งหนาพูดจบ เลื่อนมืออีกข้างมาจับที่ท้ายทอยผมก่อนจะดันลงมาหาคนใต้ล่างทันที ผมกับเขาจ้องตากันครู่หนึ่งในขณะที่ผมตกใจอยู่ร่างหนาก็กดท้ายทอยผมลงทันที พร้อมกับริมฝีปากหน้าประกบจูบขยี้ริมฝีปากร่างบางทัที ผมเบิกตากว้างทันที ร่างหนาสอดลิ้นเข้ามาในโพรงปากของผมอย่างดูดดื่มอย่างรุนแรง พร้อมกับตวาดฉกชิมความหวาน ผมก็ได้แต่เอามืออีกข้างดันเขาออกส่วนอีกข้างก็อยู่ในท่าวิดพื้นอยู่ ส่วนมืออีกข้างของเขาก็ลูบไล้ไปมาอยู่ที่แผ่นหลังของผม ก่อนที่มือของเขาจะเลื่อนต่ำลงไปๆเรื่อยๆพร้อมกับเขาไปในกางเกงผมพร้อมบีบขย้ำเข้าที่ก้นผมอย่างแรง ผมเบิกตากว้างอีกครั้ง พร้อมกับทุกที่อกของคนใตเร่างก่อนที่เข้าจะผละจูบออกแล้วผมก็ทำการยกเข่าขึ้นฉกลูกชายของเขาทันที เขาผละมือออกจากตัวผมก่อนเลื่อนไปกุมเป้าตัวเอง พร้อมแสดงสีหน้าอย่างเจ็บปวด แล้วผมก็รีบลุกขึ้นเต้มความสูงทันที ก็ผมว่าทุกคนก็กำลังจะวิดพื้นเสร็จพอดี ร่างหนาลุกขึ้นอย่างเจ็บปวดแต่ข่มอารมณ์ไว้พร้อมจ้องผมอย่างคาดโทษ ก่อนจะสั่งให้ทุกคนแยกย้ายไปเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วรอประกาศผลรายชื่อ10คนที่ได้เข้าชมรมพุ่งนี้ พอร่างหนาพูดเสร็งทุกคนก็แยกย้ายทันที ผมมองตาขวางใส่ร่างหนาก่อนจะเดินสะบัดหนีไปเปลี่ยนเสื้อผ้าทันที โดยที่ร่างสูงก็พูดตามหลังร่างบาง "คราวหน้าจะจับกระแทกให้หายพยศเลย"








บางคำอาจจะเขียนไม่เข้าใจ ติชมกันได้จ้าาไม่ว่ากัน

มาตอนแรกพระเอกเราก็เอาหนักเลย แล้วตอนต่อไป "พะโล้" เราจะรอดป่ะเนี่ย!!

​รอติดตาม





HANASANGSAY

ความคิดเห็น