มาแล้วกับอีกเรื่องของ Sunday จะตั้งใจเขียนให้ดูที่สุดเลย ^^ ขอบคุณทุกๆคนที่เข้ามาอ่านนะ จุ้บๆ >3< ไปสนุกกับเรย์และโซลกันได้เล้ยยยยยยย!!!!!

ตอนที่ 23 : ก็บอกแล้วว่าไม่ไหววววว

ชื่อตอน : ตอนที่ 23 : ก็บอกแล้วว่าไม่ไหววววว

คำค้น : นิยายy โซล เรย์ คำตอบของผมคือคุณ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 604

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ม.ค. 2561 19:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 23 : ก็บอกแล้วว่าไม่ไหววววว
แบบอักษร

                “ก็ถูกของคุณลุงนะครับที่ผมไม่สามารถมีลูกให้กับโซลได้ แต่จะให้ผมเลิกกับโซลผมก็…..ก็ไม่เอาเหมือนกันครับ ถ้าเรา 2 คนยังคบกันต่อไปจนถึงตอนนั้น ผมคิดว่าจะใช้วิธีรับเด็กมาเลี้ยงไม่ก็อุ้มบุญน่ะครับ” โซลกับผมจับมือกัน ผมไม่มีทางเลิกกับโซลแน่นอน

                “แล้วถ้าชั้นให้ลูกชั้นแต่งงานกับผู้หญิงคนอื่นล่ะ เธอจะยอมเป็นเมียเก็บของโซลมั้ยล่ะ แต่ผู้หญิงที่ชั้นจะให้แต่งกับโซลก็แค่ทำบังหน้ากับมีลูกเท่านั้น ส่วนเธอก็ยังเป็นเมียลูกชั้นอยู่ เธอจะยอมมั้ย เธอรักลูกชั้นมั้ยล่ะ” มันเป็นคำถามที่สามารถทำให้ผมลุกขึ้นไปกระชากผู้หญิงตรงหน้ามาต่อยเลยก็ว่าได้ ถ้าไม่ติดว่าเป็นแม่ของโซลผมคงทำไปแล้ว มันเกินไปมั้ยที่ถามแบบนี้ ได้สิครับคุณแม่!!!

                “แม่พอได้แล้ว!!! เกินไปแล้วนะ ไปเรย์กลับเหอะ” ขณะที่โซลกำลังจะดึงมือผมให้เดินตามออกไปผมก็ดึงมือให้โซลหยุดไว้ก่อน เพราะผมอยากจะพูดให้แม่โซลได้เข้าใจในสิ่งที่ผมคิด และสิ่งที่เป็นตัวผม

                “ไม่เป็นไรโซล กูไหว…………ผมรักโซลครับคุณพ่อคุณแม่ แต่จะให้ผมมาเป็นเมียเก็บผมคงไม่ยอมหรอกครับ ผมไม่ใช่นางเอกในละครน้ำเน่าหลังข่าวภาคค่ำ ผมคงเลิกกับโซลแหละครับถ้ามันเป็นแบบนั้นจริงๆ ไม่มีใครยอมเป็นที่ 2 หรอกครับ” สีหน้าของพ่อกับแม่โซลนิ่งเรียบ ทำให้ผมอ่านเกมส์อะไรไม่ออกเลย แต่อย่างน้อยผมก็ได้พูดในสิ่งที่ผมคิดออกไปแล้วแหละ ท่านจะไม่ชอบผมก็คงเป็นเรื่องของท่านแล้วล่ะครับ

                “แม่ไม่ไหวแล้ว!!!!!!” ทันใดนั้นแม่โซลก็วิ่งเข้ามากอดผมไว้ อะไรวะ!!! ผีเข้าแม่โซลหรอ!?

                “เออออออ”

                “โถ่คุณ ไหนบอกจะแกล้งให้หนักกว่านี้ไง” พ่อของโซลพูดกับแม่ของโซล แกล้ง??? แกล้งใครแกล้งผมหรอ?

                “เรย์ลูก!!! ทำไมน่ารักแบบนี้นะ ตอนแรกที่โซลเล่าให้แม่ฟังนะบอกว่าน่ารักอย่างโน้นอย่างนี้เจอตัวจริงน่ารักยิ่งกว่านะเนี้ย”

                “เออ เดี๋ยวนะครับคุณป้า คือออออ”

                “ป้า เป้ออะไรล่ะ เรียกแม่สิลูกเรย์” งงดิครับ อย่าบอกนะครับว่าท่านทั้ง 2 ลองใจผมอะ??? ไม่ทราบว่าแสดงอยู่ช่องไหนหรอครับ เล่นดีเหลือเกิน

                “ทุกคน แกล้งผมหรอครับ”

                “แผนโซลเขาน่ะ” แม่โซลบอกคนแล้วก็พาผมไม่นั่งข้างๆท่านที่โซฟาห้องรับแขก พ่อโซลกับโซลก็เดินตามมา แผนโซลหรอ??? ไอ้นี่เลี้ยงเสียข้าวเหนียวจริงๆ ข้าวเหนียวถูกแล้วครับ มันไปบ้านแม่ผมแม่ผมนึ่งข้าวเหนียวให้มันกิน

                “โซล!!! ตอนไปบ้านกู แม่กูไม่เล่นใหญ่แบบนี้เลยนะ!!!”

                “นี่พวกพ่อเล่นใหญ่กันขนาดนั้นเลยหรอเรย์ 5555” คำว่าเล่นใหญ่ยังน้อยไปด้วยซ้ำ ละครเวทีเลยก็ว่าได้อะครับ

                “ก็แม่ลูกถามลูกแม่เยอะนี่ แม่ก็เอาคืนบ้างสิจ้ะ เนอะ”

                “แม่ผม??? แม่ผมถามอะไรโซลครับ แม่ผมไม่ถามอะไรเลยด้วยซ้ำ แถวยังเล่าเรื่องผมให้โซลมันฟังตั้งแต่ผมเป็นเด็กเลยด้วย”

                “อ้าวโซล ไหนบอกโดนถามจนเหลือแต่กระดูกไง ห้ะ!!! หลอกพ่อหรอ???”

                “ถ้าไม่หลอกพ่อกับแม่ พ่อกับแม่จะเล่นใหญ่แบบนี้หรอ อิอิ”

                “ไอ้ลูกชั่ว มึงนี่มันเลวจริงๆเลยนะ” ดีครับพ่อด่ามันเลยๆ ด่ามันหนักๆ

                “พ่อออ ผมโซลลูกพ่อไง จำไม่ได้หรอครับ”

                “กูไม่มีลูกชั่วอย่างมึง  โน้น มึงไปขอโทษเมียมึงเลย” เหอะ แล้วมันก็มองมาทางผม

                “ขำๆนะ 5555” โอ้โห้ทำเป็นเบ่งต่อหน้าที่บ้านมึงใช่มั้ย ตอนอยู่กับกูนี่ง้อกูอย่ากะลูกหมาจะเอากระดูก

                “โซลมาขอโทษเรย์เลยนะ!!!” แล้วแม่โซลก็สั่งโซลให้มาขอโทษผม สมน้ำหน้า แม่โซลลูบหัวผมตลอดเลยรู้สึกเหมือนอยู่กับแม่ผมเลยแหะ ^^

                “โถ่แม่ ค่อยขอโทษก็ได้” มึงกลัวเสียฟอร์มกูรู้ สม

                “เหอะช่างแกเถอะ ผู้ชายบ้านนี้ก็แบบนี่แหละลูก กลัวขายหน้ากลัวเสียลุคเสียมาด เวลาต้องมาทำอะไรแบบนี้ต่อหน้าคนอื่น แม่เชื่อนะว่าเวลาลูกๆอยู่ด้วยกันอะ โซลมันขี้อ้อนใช่มั้ยล่ะ”

                “แม่!!!!! พอเลยๆ หิวแล้วเนี้ย โซลไปห้องอาหารรอนะ ไปพ่อ” แล้วมันก็เดินลากพ่อไปห้องอาหาร

                “ชั้นยังไม่หิว ชั้นจะคุยกับสะใภ้ก่อน” สะใภ้เลยหรอครับแม่ เขินนะเนี้ย>///<

                “แต่เดี๋ยวคุณพ่อกับโซลจะไม่รอเราแย่หรอครับ”

                “ช่างเขาเถอะลูก นี่เมื่อกี้แม่กับพ่อดูเป็นตัวร้ายมากไม่อะ”

                “แหะๆ ก็นิดหน่อยครับ”

                “555555” ผมกับแม่โซลคุยกันที่ห้องรับแขกกันจนตอนนี้เราสนิทกันมากขึ้นแล้วล่ะครับ รู้สึกเหมือนอยู่กับแม่ผมจริงๆนะ แล้วโซลก็มาตามให้พวกผมไปกินข้าวสงสัยจะหิวกันจริงๆแหะ ผมกับแม่คงคุยกันสนุกจนลืมเวลาไปเลย

                พ่อกับแม่โซลเดินมาส่งผมขึ้นรถของโซล ตอนแรกหลังกินข้าวเสร็จแม่โซลขอให้ผมนอนที่นี้ มีแซวด้วยนะว่ามานอนแล้วครั้งนึงไม่ใช่หรอ ทำเอาผมอาบหน้าแดงยันหูเลยอะ แม่บอกว่าจะเล่าเรื่องโซลตั้งแต่เด็กให้ฟังด้วยจะได้เสมอกันเพราะแม่ผมเล่าเรื่องผมให้โซลฟังไปแล้ว ผมก็เลยตกลงแต่โซลน่ะสิพอได้ยินว่าแม่จะเล่าเรื่องของตัวเองให้ผมฟังบ้างก็ไม่ยอมให้ผมนอน บอกว่าผมทำงานเช้าที่บ้านนี้ไกลกับที่ทำงานผม บ้านมึงใกล้ว่าคอนโดกูอีกครับ ผมก็เลยตอนกลับไปนอนคอนโด อดฟังเรื่องตอนเด็กๆของมันเลยอะ แต่ไม่ต้องห่วงกูแลกไลน์กับแม่ไว้แล้ว 55555

                “นอนคนโดมึงนะ ขี้เกียจกลับบ้าน” พอมาถึงห้องผมมันก็พูดพร้อมกับโดดขึ้นเตียงผมแล้วนอนแผ่หลาบนเตียงของผม

                “มึงกลับบ้านมึงไปเลย!!!”

                “โกรธไรกูเนี้ย”

                “ยังมีหน้ามาถามนะมึงอะ หลอกได้แม้กระทั่งพ่อแม่ตัวเอง เลว!!! เฮ้ย!?” แล้วมันก็ลากผมไปบนเตียงแล้วตรึงแขนผมไว้ด้านบน

                “ไหนด่ากูอีกทีดิ”

                “ละ เลว”

                “เสียงแข็งๆเมื่อกี้ล่ะ หายไปไหนแล้วล่ะ หืม ไม่กล้าหรอ???”

                “มึงมันเลว อื้ออออออ” ก็อย่างที่คิดนั้นแหละครับ มันจูบผม

                “โซลวันนี้กูขอนะ กูเหนื่อยมากๆเลยอะ”

                “เออๆ ก็ได้ๆ” แล้วมันก็ดึงผมไปกอด ผมก็เอาหน้าซุกที่อกมันนั้นแหละ

                “กูดีใจนะที่พ่อกับแม่ท่านชอบกูอะ”

                “มึงเลิกคิดมากได้แล้ว กูบอกแล้วไงว่าพ่อกับแม่ท่านใจดี”

                “เพราะมึงไงทำกูคิดมาก เพราะมึงไปหลอกท่านด้วย ท่านถึงถามกูเอาๆอะ ไอ้ลูกชั่ว!!!”

                “เออดี ด่ากูอีกดิ กูจับมึงเอาตอนนี้แหละ เอามั้ย”

                “ไม่เอาครับผัวโซลลลลล เนอะๆ” ผมอ้อนมันเอาคางวางไว้ที่อกมันแล้วก็ส่งตาวิ้งๆให้มัน 555

                “เออๆ แล้วมึงเหนื่อยอะไรวันนี้ เหนื่อยเม้าท์กับแม่กูช่ะ กูจะห้ามมึงเข้าบ้านจนกว่าพ่อกับแม่กูจะไปเที่ยวเมืองนอกอีก” มึงกลัวความลับมึงรั่วล่ะซี้ อิอิอิ

                “เหอะ กูแลกไลน์กันมาแล้วเว้ย 555”

                “ตอนไหน!! เอามือถือมึงมาดิ เอามาๆ” แล้วมันก็พยามยามค้นมือถือผม เรื่องไรจะให้มึงล่ะ

                “เอามือออกไปเลย!!! ไปๆ”

                “ถ้ามึงไม่ยอมเอามือถือให้กู กูจะเอามึงยันเช้า”

                “เออ กูยอม”

                “เห้ย นี่มึงยอมเอาตัวเข้าแลกกับการรู้เรื่องของกูเลยหรอ”

                “เออดิ” มึงหาไม่เจอหรอกมือถือกูอะ ก่อนจะขึ้นคอนโดกูเอาไปฝากไว้ที่เคาน์เตอร์แล้ว 555

                “มึงตูดแหกแน่”

                “ถ้ามึงทำอะไรกู กูจะฟ้องแม่มึง!”

                “คิดว่ากูกลัวหรอ มึงจะบอกแม่กูยังไง มือถือมึงเอาซ่อนกูไว้นิ หืม” เออวะ ชิปหายล่ะกู ไอ้เรย์มึงโง่จังวะ

                “แหะๆ กูขอโทษ ไม่เอากันนะ”

                “ไม่ทันแล้ว จะลดลงหน่อยล่ะกัน จากยันเช้าเป็นเที่ยงคืนพอ ตอนนี้ 3 ทุ่ม 3 ชั่วโมงเอง เนอะ”

                “ไม่อาววววววว นะๆๆๆๆ กูเหนื่อยจริงๆนะ กูเสียวไม่ไหวแล้ววันนี้”

                “ไม่สน” แล้วมันก็จับผมถอดกางเกง สัสเร็วชิปหายตอนนี้ทอนล่างเปลือยเปล่าแล้วครับไม่มีแม้แต่กางเกงใน สัส

                “เห็นก้นมึงแล้วกูอดที่จะกระแทกไม่ได้จริงวะ ถ้าเราเอาไข่สั่นใส่เข้าไปแล้วกูเอามึงไปด้วยจะเป็นยังไงน้า”

                “O[]O ไม่เอานะเห้ย”

                “ไข่สั่นกูอยู่ไหนน้า” แล้วมันก็ค้นๆในกระเป๋าของมันแล้วก็ไข่เวรนั้นออกมา

                “โซล กูไม่เอาไข่นะ เอาแค่ของมึงก็พอแล้ว” แค่ของมึงก็เต็มก้นกูหมดแล้วสัส มันก็ไม่ฟังแล้วก็บีบเจลใส่ไข่สั่นแล้วก็เตรียมจะยัดใส่ก้นผม

                “ถางขา!”

                “อื้อออออ ไม่เอา” ผมพยายามเอามือปิดปราการด่านสุดท้ายแต่ก็ต้องโดนกระสุนไข่จากญี่ปุ่นมุดเข้ามาในที่สุด T^T

                “อึก บอกว่าไม่เอา อึก ไงเล่า!!!” ตอนนี้มันแค่สั่นขั้นแรกๆผมยังพอทนได้

                “รีโมทไข่อยู่ไหนน้า” สัส

                “อ๊ะ อื้อออออ” โซลรูดแท่งเนื้อของผมไปด้วยแล้วก็หารีโมทไข่นรกไปด้วย

                “เจอแล้วววว เอาเบอร์ไรดีน้า” แล้วมันก็กดเร่งไปที่เบอร์ 3 สัส

                “อ๊ะ อ๊ะ อ่า อื้อออออ….. แฮ่ก แฮ่ก”

                “เรย์! เสร็จเร็วไปป่าว เรย์ เรย์ อ้าวหลับไปแล้วซะงั้น แล้วจะปล่อยกูนั่งแข็งอยู่คนเดียวแบบนี้หรอ เรย์!!!” จอดับครับท่าน แล้วเสียงโซลมันก็ขาดหายไป ฝันดีราตรีสวัสครับท่าน

                “อื้ออออ เห้ย???” ผมตื่นขึ้นมากลางดึก ตอนนี้ 5 ทุ่ม หลับไปตอนไหนว่ะ สงสัยตอนเสร็จเมื่อกี้มั้ง สภาพเหมือนเดิมเลย แต่ไข่มันไม่อยู่ข้างในก็เท่านั้นแหละ

                “ไงตื่นแล้วหรอ มึงปล่อยกูค้าง รู้มั้ย!”

                “แหะๆ ก็ตั้ง 2 ชม. แล้วมึงหายแล้วช่ะ”

                “หึ ยัง กูรอเอาออกกับมึงนี้แหละ ได้หลับเอาแรงไปแล้วนิ ต่อดิ”

                “เห้ยๆ ไม่เอาๆๆๆๆ” แล้วมันก็หยิบไข่นรกนั้นออกมาใช้อีก ไม่เหี้ยโซลลลลลลลลลลล อ๊า

ความคิดเห็น