.

เครดิต : ขอบพระคุณภาพทุกภาพ จากอินเทอร์เน็ตค่ะ

.

สัญลักษณ์ประกอบ

// เท่ากับ การกระทำ

(..... ) เท่ากับ ความรู้สึก

.

ฉัน อ่านออกเสียงเป็น ชั้น นะคะ

ไรต์เขียน ฉัน ให้ถูกต้องแต่เพื่ออรรถรสให้ออกว่า ชั้น ค่ะ

.

ภายในคฤหาสน์เกียรติธณธาดา

วันนี้คือวันอ่านพินัยกรรมของ

คุณท่านณรงค์ เกียรติธณธาดา ผู้ก่อตั้งอาณาจักรธุรกิจยักษ์ใหญ่ของประเทศ

ภายในห้องรับแขกใหญ่ของคฤหาสน์

ทนายประจำตระกูลกำลังจัดเอกสารอย่างระมัดระวัง ขณะที่ผู้บริหารระดับสูงและสมาชิกครอบครัวนั่งอยู่รอบโต๊ะ

บรรยากาศอึดอัด เพราะทุกคนรู้ดีว่า หลังจากวันนี้ โครงสร้างอำนาจของบริษัทอาจเปลี่ยนไปตลอดกาล

ชายหนุ่มคนหนึ่งนั่งอยู่หัวโต๊ะ

ศรัณย์ เกียรติธณธาดา

หรือที่ทุกคนเรียกว่า “คุณธาม” ทายาทเพียงคนเดียวของตระกูล

เขาสวมสูทสีดำสนิท ใบหน้าคมเข้มไร้อารมณ์ ดวงตาเย็นเฉียบเหมือนกระจกน้ำแข็ง

มือข้างหนึ่งเคาะโต๊ะเบา ๆ เป็นจังหวะสั้น ๆ แสดงถึงความอดทนที่กำลังหมดลง

ธามไม่ชอบพิธีรีตอง และยิ่งไม่ชอบบรรยากาศแบบนี้

ชาวีร์ เปิดแฟ้มเอกสารอย่างระมัดระวัง

ทุกสายตาในห้องจับจ้อง ทนายอ่านเนื้อหาทีละบรรทัด

หุ้นของบริษัทถูกแบ่งให้ธามเกือบทั้งหมด ตามที่หลายคนคาดไว้ ไม่มีใครแปลกใจ

แต่แล้ว ......ทนายหยุดไปเล็กน้อย ก่อนจะอ่านต่อ

ความเงียบปกคลุมห้องทันที บางคนมองหน้ากันด้วยความตกใจ

แต่สายตาทุกคู่หันไปที่ชายหนุ่มหัวโต๊ะ

มือของธามหยุดเคาะโต๊ะ ดวงตาเย็นจัดค่อย ๆ เงยขึ้น

เสียงเขาเรียบ แต่เย็นจนคนฟังรู้สึกหนาว

แต่เสียงหัวเราะนั้นไม่ได้มีความขบขันเลยแม้แต่น้อย

ทันทีที่ชื่อถูกเอ่ย ประตูห้องรับแขกก็ถูกเปิดออกอย่างสุภาพ

ชายหนุ่มร่างโปร่งในชุดเชิ้ตสีขาวสะอาดตาก้าวเข้ามา

ผมสีดำถูกจัดทรงเรียบร้อย ใบหน้าขาวสะอาด ดวงตาเรียวสงบนิ่งแต่แฝงความอ่อนโยน

ห้องทำงานของธาม

นลินพยักหน้า ก่อนจะโค้งศีรษะเล็กน้อย

ในหัวเขา ภาพเลือนรางจากอดีตแวบขึ้นมา เสียงเด็กผู้ชายคนหนึ่งหัวเราะ

“ ถ้าโตขึ้นไม่มีใครรักเธอ เราแต่งงานกันนะ”

ธามขมวดคิ้ว ก่อนจะส่ายหัวเบา ๆ

ความทรงจำไร้สาระ เขาไม่มีวันแต่งงานเพราะคำพูดแบบนั้นหรอก

แต่น่าแปลก ทำไมชื่อนลิน

ถึงยังติดอยู่ในหัวเขา ทั้งที่เขาเพิ่งเจอเจ้าของชื่อนั้นอีกครั้งในวันนี้

และเขายังไม่รู้เลยว่า

การแต่งงานที่เขาคิดว่าเป็นเพียง “พันธนาการ”

กำลังจะเปลี่ยนชีวิตเขาไปตลอดกาล

.

ข่าวเรื่องพินัยกรรมเมื่อวานนี้แพร่สะพัดไปทั่ววงการธุรกิจแล้ว

มือถือบนโต๊ะสั่นขึ้น

ชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอทำให้เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย

เสียงนั้นไม่ใช่แค่ตกใจ แต่มันเต็มไปด้วยความโกรธ

ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนที่เสียงของหญิงสาวจะเย็นลง

ธามไม่ได้สนใจด้วยซ้ำว่าใครจะคิดอย่างไรกับการแต่งงานครั้งนี้ สำหรับเขา มันก็แค่ธุรกิจ