facebook-icon

รักนักอ่านทุกคนน้าาา ขอบคุณที่อ่านนิยายจ้าาา ฝากติดตามด้วยเด้ออ

อาบอบนวดพาซวย

ชื่อตอน : อาบอบนวดพาซวย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 11k

ความคิดเห็น : 17

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ม.ค. 2561 00:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
อาบอบนวดพาซวย
แบบอักษร

บรืนนนน~

รถกำลังมุ่งหน้าไปที่คฤหาสน์ทันที โธ่เอ้ย!!!!ไม่น่าเล้ยย!!! หงุดหงิดตัวเองจริงจริง!!!

บรืนนนน~~~

“.....ขับให้มันเร็วกว่านี้!!!! เร็วกว่านี้!!!”

“ข....ขอรับบบ><”

ผมพูดกับคนขับรถที่ขับรถช้าาาาาเหลือเกิน เมื่อกี้แอบชะโงกหน้าไปดูที่หน้าปัดรถแล้วนะ มันเหยียบแค่40เอง-.,-ก็ว่าทำไมช้าจัง.....

บรืน!!!!!~

รถเคลื่อนที่เร็วขึ้นอย่างเห็นได้ชัด จนตอนนี้กำลังติดไฟแดงอยู่.......

ตั่กๆๆๆ

ล....แล้วทำไมผมต้องเขย่าขาตัวเองด้วยวะเนี่ยยย!!! ผมรีบพาดขากลับมานั่งไขว่ห้างเหมือนเดิม เวลาที่ผมเครียด กังวลมากเกินไปผมจะนั่งสั่นขา.....ไม่ก็กัดฟันตัวเอง.........โธ่เว้ย!!!ตอนนี้ผมทำทั้งหมดที่พูดมาเลยนี่หว่า!!_.,_

ดันไปเผลอพูดว่ามาอาบอบนวดให้ยัยเบอะนั่นได้ยินเข้าซะได้.....ตอนนั้นก็กำลังโมโหอยู่ด้วยเลยไม่ค่อยมีสติเท่าไหร่>< ไม่น่าเล้ยย!!!

ยัยนั่นถึงกับตัดสายผมเลยนะ!!!! ตัดสายเลยนะ!!!! คนอย่างผมเนี่ยนะโดนตัดสายใส่!!!? เหอะ!!อยากจะบ้า!!

.......ยัยต๊องนั่นต้องโกรธมากแน่ๆ สงสัยตอนนี้คงมโนไปไกลใหญ่เเล้วมั้ง ต้องกลับไปอธิบายมั้ย?......ต้องกลับไปอธิบายอยู่แล้ว.......จะปล่อยให้เธองอลอยู่แบบนี้ได้ยังไง.........ผมอยากให้เธออ้อนผมทุกวัน......

ความโกรธเมื่อกี้มันหายไปหมดเลย......ตอนนี้ในหัวของผมมีเเต่เรื่องมะปราง....มะปราง....มะปราง...แล้วก็มะปรางคนเดียว.....แค่คิดก็หัวจะระเบิดแล้วโว้ยยย~

รถค่อยๆเคลื่อนตามท้องถนนที่มีรถสัญจรไปมาอย่างโล่งๆ การจราจรไม่ค่อยติดขัดนักทำให้ผมเห็นร้านอาหาร ร้านขายของเล่น ร้านเบเกอรี่ ร้านขายดอกไม้ เเละร้านอื่นๆกระจุ๊กกระจิ๊กอีกมากมายหลายร้าน.....หืม?........ร้านดอกไม้เหรอ!!?? ใช่เเล้วดอกไม้!!!??

“จอดๆ!!! จอดตรงนั้น!!! เเกเลี้ยวเข้าไปจอดตรงนั้นเดี๋ยวนี้เลยๆๆ!!!”

“ค....ครับๆๆ ได้เลยขอรับบบ”

คนขับรถรีบเลี้ยวเข้าไปในซอกเพื่อไปจอดรถตรงนั้น ผมรีบเปิดประตูลงจากรถแล้วก้าวขาฉับๆเข้าไปในร้านขายดอกไม้ทันทีแล้วออกมาพร้อมกับดอกกุหลาบสีแดงช่อเล็กๆ.........ไม่รู้เเล้ว!!! ขอแค่มีดอกไม้ติดมือไปก็พอใช่มั้ยล่ะ!!!? ผมสะดุดตาที่อันไหนก็หยิบอันนั้นมาเลย......เลือกมากเดี๋ยวเสียเวลา!!!!

“ออกรถๆๆ!! ไปที่คฤหาสน์ต่อเร็ว!!!......เร็วๆสิวะ!! เหยียบ80ก็ได้!!!”

“ค...ครับๆๆ นายท่านจะรีบจังเลยนะขอรับ...”

“.............”

“อ้อจริงด้วยขอรับ ตอนที่นายท่านออกไปซื้อดอกไม้....บอดี้การ์ดที่บ้านโทรมาบอกกระผมว่านายหญิงวิ่งร้องห่มร้องไห้ขึ้นไปชั้นบนเเล้วขอรับ......”

“อ....อะไรนะ? ร้องไห้!?”

“ขอรับ.....กระผมก็ไม่ทราบว่าเพราะอะไร.....”

“................”

เอาเเล้วไง.......ผมทำให้ยัยบ้านั่นร้องไห้เข้าซะแล้ว....

——————

เอิ้กกก~อิ่มจังเลยย กว่าจะได้ทานอาหารเช้าก็ปาไปเกือบเที่ยงซะแล้วเพราะมัวทะเลาะกับยัยคุณหนูเอส>< หึ่ยยยย คิดแล้วก็ยิ่งโมโห!!!! งั้นไม่คิดดีกว่า

ตึกตึกตึก

ฉันเดินผ่านนาฬิกาเรือนใหญ่สีน้ำตาลแบบโบราณที่ตั้งอยู่ใกล้ๆกับเสาคฤหาสน์ อ้ะ!!!......นี่มันบ่ายโมงนิดๆเเล้วนี่นา.....ดาร์ลิงบอกว่าเที่ยงๆเขาจะกลับไม่ใช่เหรอ? ตอนนี้เขายังไม่กลับมาเลย.....จะเกิดอะไรขึ้นรึเปล่านะเป็นห่วงจัง.....0,,0

ฉันโทรหาเขาสักหน่อยจะดีรึเปล่านะ......เขาอาจจะกำลังยุ่งอยู่ก็ได้......เอ๊ะ!!! แล้วถ้าเขาโดนจับตัวไปเรียกค่าไถ่!!! โดนยึดโทรศัพท์ไม่ให้โทรหาใคร!!!? ต้องการความช่วยเหลือแต่ว่าลืมเติมเงินเลยโทรหาใครไม่ได้!!? ล.....แล้วถ้าเกิดอุบัติเหตุขึ้นมาล่ะ!!!!? ไม่ได้การแล้ว!! ฉันต้องโทรหาเขาเพื่อเช็คให้มั่นใจ!!!>~<

ตรู๊ดดดดด~~

ตรู๊ดดดดดด~~

แอร้ยยยย!!! ทำไมไม่รับนะะะ>< รับสายสิรับสายยย จงรับบบสายยย!!!!!!!

ตึ๊ด!

อ้ะ.....เขารับสายแล้ว!!

‘ฮัลโหล.....’

“ดาร์ลิงงงง อยู่ไหนแล้วคะ>////<”

ฟู่ววว.....โชคดีจัง เสียงเขาปกติดี ท่าทางจะสบายดีไม่เป็นอะไรนะเนี่ยT-Tฉันนี่ชอบคิดไปเองจังเลย

‘.....อาบอบนวดไง.....อ้ะ!!!!’

“................”

อะ!!!!ไร!!!!นะ!!!!!เขาย....อยู่อาบอบนวด?! เข้าไปที่นั่นเนี่ยนะ?>~< ไหนเขาบอกว่าจะไปทำงานไง!! คนบ้า!!! ไปอาบอบนวดเนี่ยนะไปทำงาน!? ไปเที่ยวละสิไม่ว่า!? เเล้วนี่ไงพอหลอกถามก็เผลอหลุดปากพูดความจริงออกมา มีอ้ะ!!! มีอุ๊ยย!!! หนอยเเน่!!!!!!!><

“อ.....อาบอบนวดเหรอคะ!!!? ไปทำไมมม!!...ใจร้ายมาก นี่ถึงกับพูดออกมาอย่างภาคภูมิเลยเหรอคะว่าได้ไปมาจริงๆอ่ะะะT-T.........><ไปเที่ยวอาบอบนวดอะไรนั่นสนุกมั้ยล่ะ แหมมันส์สุดเหวี่ยงไปเลยล่ะสิท่า!!!! ฮรึก....ดาร์ลิงใจร้ายที่สุดT^T.....ไม่รักดาร์ลิงแล้ว!!!!..”

ตึ๊ด-

ฉันกดวางสายทันทีอย่างไม่รอช้า......ไม่เข้าใจเลย....อาบอบนวดมันเป็นที่ที่เเบบว่าไม่ได้มีเเค่ให้สาวๆอาบน้ำให้ไม่ใช่เหรอT^Tฉันไม่เคยไปหรอกนะ เเต่ทุกคนก็รู้ๆกันอยู่ใช่มั้ยล่ะว่าเวลาผู้ชายเขาเข้าไป.......เขาเข้าไปทำอะไรกันT-T........ฉันเสียใจ.....ฉัน.....ฉันไม่ไหวแล้ววว

“ฮรึกก.........”

น้ำตาของฉันค่อยไหลออกมาอาบแก้มในที่สุด ฉันรีบเอามือปิดปากปิดหน้าไม่ให้ทุกคนเห็นหน้าตาอันแดงก่ำในตอนนี้ของฉัน.......ฉันไม่คิดเลยว่าเขาจะเป็นคนแบบนี้.......ไหนใครบอกว่าเขาไม่ค่อยสนใจผู้หญิง? สุดท้ายเขาก็กลายเป็นผู้ชายที่แอ๊บให้สุดแล้วไปปล่อยที่อาบอบนวดงั้นเหรอเนี่ยTTโฮๆไม่ไหวเเล้ว......หยุดร้องไห้ไม่ได้เลย.....

ตึกตึกตึก

ฉันรีบวิ่งขึ้นบันไดไปข้างบนเเล้วเข้าไปล้างหน้าในห้องนอน ไปปล่อยโฮในที่ลับตาคนดีกว่า......

ฮึก.....ฉันอยุดร้องไห้ไม่ได้เลย ทำไมฉันถึงได้ทะลึ่งมากขนาดนี้นะ?? ภาพของเขาที่กำลังมีความสุขกับหญิงอื่น ยิ้มให้หญิงอื่น.....ฟินกับผู้หญิงคนอื่นมันวนเวียนเข้ามาในหัวของฉันอย่างไม่จบไม่สิ้น!!!โธ่หยุดสักที!!!หยุดน้าาาาาT-T

ฮือออออ.....ที่เขาเป็นงี้ก็เพราะตัวฉันเองใช่มั้ย....ฉันมันจืดชืดนี่นา.....โทษใครไม่ได้แล้ว!!!ฉันต้องโทษตัวฉันเองนี่แหละ.....ถ้าฉันดีพอเขาคงไม่ต้องออกไปหาความสุขจากสถานเริงรมย์ที่อื่นหรอก........แต่ทำไมฉันถึงได้เสียใจขนาดนี้กันนะ....ฉันควรหยุดร้องไห้ได้แล้ว....นี่มันเป็นความผิดของฉันเองนะ!!!!>~<

......ถ้าจะไปที่อาบาบนวดก็บอกเลยสิ!!! ไม่ต้องโกหกว่าไปทำงานหรอก!!! บอกเลยว่าวันนี้จะไปอาบอบนวดนะ!!! จะไปเล่นกับน้องหนูสาวๆอวบอึ๋มขาวจั๊วะน่ากิน!!! แล้วก็บอกด้วยว่าที่ไปน่ะก็เพราะฉันมันธรรมดาเกินไป ไม่เร้าใจไม่เซ็กซี่!!!!! ไปเลยไปปปปป~ฮรึก.....เศร้าจรุง

ฉันควรจะรีบไปซื้อชุดนอนไม่ได้นอนมั้ยนะ?T.,T.........ไม่เอาดีกว่า.....ไม่เอาแล้วว!!! ต่อไปนี้ก็ให้เขาไปปล่อยความสุขที่นู่นซะเลย!!!! ไปๆ! ไปซะแล้วค่อยกลับมาตอนเช้า!!!! ฮรึก.......ตัดพ้อไปก็เท่านั้นแหละ....

ตึกตึกตึก

ฉันรีบล้างหน้าเเล้วเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่นในห้องนอนอย่างหมดแรง......ฉันเดินไปเปิดทีวีเพื่อหาการ์ตูนดูเเล้วนั่งดูที่โซฟาสุดหรูสีน้ำเงิน......ที่นั่งก็นู๊มนุ่มดีจัง อกหักแล้วมานั่งร้องที่โซฟานุ่มๆ......นางเอกmvเพลงเศร้าชัดๆอ่ะT^T

‘....โซฟีเธอจะไปไหน?’

‘ไม่มีอะไรหรอกแซนดรา เดวิดนอกใจฉัน!! ฉันจะไปตามเดวิดคืนมาจากบ้านนังเมียน้อย!!!’

“............”

ทำไมช่วงเวลานี้มันถึงมีเเต่ละครตบตีเเย่งผู้ชายกันนะ? ดูแล้วเครียดกว่าเดิมอีก......ช่องนี้ก็เหมือนกัน ช่องนี้ก็ด้วย......ฉันเปลี่ยนช่องไปเรื่อยๆจนเบื่อเเล้วนะ.....

ฉันเดินไปกดปิดทีวีแล้วกลับมานั่งที่โซฟาสุดหรูเหมือนเดิม พร้อมกับค่อยๆหันหน้าไปมองตรงระเบียงหน้าต่างอันกว้างใหญ่ที่เมื่อคืนฉันกับเขายังหยอกล้อเล่นด้วยกันอยู่เลยเเท้ๆ......มองเเล้วน้ำตาของฉันก็ไหลออกมาอีกที.....

เเสงแดดค่อยๆส่องกระทบกับผ้าม่านไรๆอย่างสวยงาม ลมค่อยๆพัดเข้ามาข้างในทำให้รู้สึกสบายใจ.....ฉันเอามือปาดน้ำตาแล้วนั่งค้างอยู่อย่างนั้นเป็น10นาที ทันใดนั้นเอง.....

ตึกตึกตึกตึกตึกตึก

ฉันได้ยินเสียงฝีเท้าเหมือนคนกำลังรีบวิ่ง ดังเข้ามาในห้องนอน แต่ฉันก็ไม่ได้รู้สึกเอะใจอะไร......ฉันไม่รู้หรอกนะว่าเป็นใคร แล้วฉันก็ไม่มีเเรงที่จะหันหน้าไปมองดูแล้วด้วย......

ฉันนั่งพิงเบาะโซฟาอย่างเนื่อยๆพร้อมกับเอามือรวบไว้ที่เดียวกัน

“........บี๋........”

เสียงเขานี่!!? เขาเหรอ?!!!?

ควับ!!!!!

ฉันรีบหันไปทางด้านหลังทันทีที่ได้ยินเสียงเขา เขากำลังยืนอยู่ด้านหลังฉันพร้อมกับซ่อนช่อดอกกุหลาบสีแดงช่อใหญ่บะเริ่มเทิ่มไว้ข้างหลัง.....

“....ให้.....”

ฝึบ

เขาค่อยๆยื่นช่อดอกกุหลาบสีแดงใหญ่ยักษ์ในมือมาให้ฉันพร้อมกับเอามืออีกข้างพ่ายไว้ด้านหลังแล้วก้มหน้ามองตาฉันปริบๆ......แอร้ยยย เขาน่ารักจังเลย>///<...

อ้ะ!!!!ไม่ได้สิ!!! ฉันจะต้องไม่ใจอ่อนง่ายๆให้กับคนอย่างเขา!!!! เขาเพิ่งจะไปอาบอบนวดมานะะะะ><

“.....ให้ฉันทำไมคะ?.....”

“ฉันขอโทษ.....เธอกำลังเข้าใจฉันผิด...”

“...............”

“ฉันไปอาบอบนวดก็จริง......แต่ว่าไม่ได้ไปทำอะไรเเบบนั้น.....ฉันไปทำงาน.....”

“.....งานอะไรคะ....ถ้าไม่ได้ไปทำเรื่องอย่างว่าที่นั่นแล้วไปทำอะไร?”

เชอะ!!!แก้ตัวรึเปล่าเนี่ย? ฉันไม่เชื่อง่ายๆหรอกนะ!!><

“....ฉันไปตามทวงหนี้....ลูกหนี้ฉันมันอยู่ที่อาบอบนวดน่ะ......”

เออ.....นั่นสินะ ก็มีโอกาสเป็นไปได้อยู่ที่ลูกหนี้จะไปที่อาบอบนวดแล้วเขาก็ไปตามทวงหนี้.....ต.....แต่ว่าเเค่ทวงหนี้เองนี่นา~หัวหน้ามาเฟียทรงอิทธิพลอย่างเขาถึงกับต้องไปทวงเองเลยงั้นเหรอ? บ้าเเล้วววว....ไม่เชื่อออ><

“..ล...แล้วทำไมฉันต้องเชื่อดาร์ลิงด้วยล่ะคะ อย่าโทษลูกหนี้เลยค่ะ><เชอะ!!!”

ควับ!!!

ฉันพูดพร้อมกับหันหน้ากลับไปทางเดิม พร้อมกับนั่งเอามือกอดอกนั่งงอลแก้มป่อง>)-(<

ตึกตึกตึก

เขารีบเดินก้าวขาฉับๆมานั่งลงตรงโซฟาข้างๆฉัน เขาเอามืออีกข้างมาพาดบนโซฟาด้านหลังแล้วยื่นดอกไม้มาใกล้ๆหน้าฉันพร้อมกับพูดว่า

“ฉันพูดจริงๆนะบี๋ อย่าโกรธเลยนะ......ที่พูดไปตอนนั้นฉันไม่ทันได้คิด.....เลยพูดไปว่าอยู่ที่อาบอบนวดห้วนๆ”

“......ได้ใส่ถุงรึเปล่าคะ.....”

ฉันพูดพร้อมกับเอื้อมมือไปจัดเน็คไทให้เขาด้วยสีหน้าเศร้าๆ ไม่ว่าจะยังไง ฉันก็ยังไม่เชื่อเขาอยู่ดี

หมับ!!!

เขาวางช่อดอกไม้ลงที่โต๊ะเล็กๆข้างหน้าแล้วเอามือใหญ่หนาและอุ่นของเขามารวบมือของฉันอย่างรวดเร็ว เขาโน้มใบหน้าของเขามาใกล้ๆฉันแล้วพูดว่า

“ฉันไม่ใส่!!!!แล้วก็ไม่พกด้วย!! ฉันไปทำงานนะ ไม่ได้ไปทำอะไรอย่างอื่น......ที่พูดมาทั้งหมดน่ะความจริง....”

“......ไม่เชื่อ....”

ฉันก้มเเล้วเบี่ยงหน้าไปทางอื่นด้วยความงอลเเละความเขิล

“งั้นฉันต้องทำยังไงให้เธอเชื่อ?......ฉันจะทำทุกอย่างเลย”

“คุณไม่ได้ทำอะไรแบบนั้นจริงๆเหรอคะ?.....แล้วถ้างั้นแค่ไปทวงหนี้ ส่งคนไปทวงก็ได้นี่นา....ทำไมต้องไปเองด้วยล่ะคะถ้าคุณไม่ได้อยากไป.....”

“ก็พอดีว่าไอ้บ้านี่คือคนที่ฉันตามจับตามหามานานเเล้ว ถ้าส่งคนไปแทนก็กลัวว่ามันจะหนีรอดไปได้อีก เลยไปด้วยตัวเอง.....”

“แล้วเป็นไงคะ?.....เขาหนีไปได้รึเปล่า”

“....ไม่รู้สิ.....แต่ฉันต่อยมันจนฟันมันหลุดไปสองซี่.......ยกโทษให้ฉันเถอะ.....ฉันไปทำงานจริงๆนะ”

“...........”

“.........”

“.....เรื่องจริงรึเปล่าเนี่ยที่พูด...”

“.......จริงครับผม.....”

ฮรึกก~เขาตอบฉันด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำอย่างอ่อนโยนพร้อมกับเอื้อมมือมาปาดน้ำตาบนใบหน้าให้ฉันอย่างนุ่มนวล บ้าจริงงงT^Tในที่สุดฉันก็ดันร้องไห้ออกมาอีกจนได้ ไม่น่าเลย......ฉันกะจะไม่ร้องไห้อีกแล้วเเท้ๆ

“ฮึก....ฉัน....ฉันก็คิดว่าที่คุณไปหาสาวๆที่นู่นก็เพราะฉันมันไม่ได้เรื่องซะอีก!!!....ฮรึกก!! คนบ้าา!!!”

ฉันพูดพร้อมกับก้มหน้าเอาแขนมาบังหน้าตัวเอง

“ไม่ได้เรื่อง? เรื่องอะไร?.....เรื่องบนเตียงอ่ะนะ?ฮะฮะ.............เธอสุดยอดจะตาย....ฉันติดใจเลยนะ^^”

“....ย....อย่าพูดสิคะะะ ฉันยังไม่พูดเลยนะะ><”

“อะไรที่ฉันถูกใจ ฉันก็จะถูกใจไม่เปลี่ยน......เธอน่าจะรู้นะบี๋”

เขาพูดพร้อมกับส่งยิ้มมุมปากมาให้ฉัน งื้อออ~ฉันจะเขิลตายอยู่เเล้วนะะ ยิ้มละลายอย่างกับพระเอกเกาหลีเลยย>////<

“...............”

“คนที่ต้องให้ความสุขกับฉันในเรื่องเเบบนั้นมีเเค่เธอเธอคนเดียวเท่านั้น........มันเป็นหน้าที่ของเธอไม่ใช่รึไงกัน?”

“......ก.....ก็เผื่อคุณอยากลองของแปลกไงคะ? ไม่ได้ไปทำอะไรที่อาบอบนวดก็ดีแล้วค่ะ!!><”

“ร้องไห้จนตาบวมหมดแล้วเนี่ยเห็นมั้ย?.....ต๊องจริงๆ คิดว่าฉันมั่วขนาดนั้นเลยรึไงกัน!?”

“ฮือ~ขอโทษค่ะดาร์ลิงงง>////<”

ฝึบ....

“อ่ะนี่.....ให้นะ”

เขาพูดพลางยื่นช่อดอกกุหลาบสีแดงมาให้ฉันแล้วพูดต่อว่า

“ขอโทษที่ช่อเล็กไปหน่อย....พอดีรีบหยิบมา....”

“ข......ขอโทษอะไรคะดาร์ลิง!!! ฉันสิที่ต้องขอโทษ!! ฉันเข้าใจดาร์ลิงผิดทั้งๆที่ดาร์ลิงตั้งใจไปทำงานเเท้ๆ.......แถมช่อนี้ก็ใหญ่เบ้อเริ่มมากๆเเล้วด้วยง่ะ......”

ฉันหยิบดอกไม้มาดมแล้วกอดช่อดอกไม้อย่างมีความสุข>///< ฉันชอบดอกกุหลาบจังเลย....ฉันชอบสีแดงด้วยย แล้วยิ่งดอกกุหลาบช่อนี้เขาเป็นคนให้ฉัน.....ฉันก็ยิ่งชอบเข้าไปใหญ่

หมับ

ฉันวางช่อดอกไม้แล้วเข้าไปกอดเข้าเเน่นๆอย่างมีความสุขแล้วพูดว่า

“ฉันรักคุณนะคะดาร์ลิง~u///-///u”

“...........”

“ฉันรักคุณฉันรักคุณฉันรักคุณฉันรักคุณฉันรักคุณฉันรักคุณฉันรักคุณ”

“ฮะฮะ.....รู้แล้วน่าาา!!! หยุดพูดได้แล้ว”

“หอมแก้มหน่อย~”

“ไม่เอา พอๆไม่เอา”

“งื้อ~ ดาร์ลิงอย่าดื้อกับฉันสิคะ>///<“

มั๊วฟฟฟ

ฉันรีบผละออกจากอ้อมกอดของเขาเเล้วเข้าไปประคองหน้าเขาเเล้วหอมแก้มเขาฟอดใหญ่ๆ>///< เขาน่ารักมากจริงๆนี่นา~หยุดไม่ได้แล้วววว

“เดี๋ยวๆ....เดี๋ยวจะโดน....”

“อิอิ ดอกไม้หอมจังเลยค่ะ”

“ชอบมั้ย?”

“ชอบค่ะ~ ขอบคุณนะคะดาร์ลิงงง>////<”

เขายิ้มเเล้วพลางเอามือมาลูบหัวฉันอย่างแผ่วเบา เวลาที่เขายิ้มนั้น มันทำให้โลกทั้งใบของฉัรกลายเป็นสีชมพูสดใส เขาเป็นหัวหน้ามาเฟียที่ดีที่สุด......และเป็นสามีที่ดีที่สุด......

กริ๊งๆๆ

“หืม?”

จู่ๆเสียงจากโทรศัพท์บ้านสุดหรูสีทองสไตล์วินเทจจากตรงด้านข้างๆทีวีก็ดังขึ้นมาจนฉันสะดุ้งตกใจ เขาหันไปมองเเล้วลุกขึ้นไปรับโทรศัพท์อย่างช้าๆ

—————-

กริ๊งๆ

อะไรวะ.....ใครกันที่โทรมา? ผมค่อยๆลุกขึ้นยืนไปรับโทรศัพท์.....เวลาที่มีคนโทรศัพท์มาที่บ้านแล้วเมดรับสาย ถ้าเป็นคนสำคัญหรือสายสำคัญที่ฝากเมดมาบอกไม่ได้ มันก็จะโอนสายส่งมาที่เครื่องนี้บนห้อง.....แต่ต้องเป็นสายที่สำคัญจริงๆเท่านั้นนะ.....

แต่ถึงจะสำคัญแค่ไหนก็ตาม......ตอนนี้ผมเริ่มชักจะหงุดหงิดขึ้นมาอีกแล้ว.....ก็เสียงโทรศัพท์มันดังขัดจังหวะเวลาส่วนตัวของผมกับยัยเบอะนั่นนี่นา.......ใครโทรมานะ? ช่างถูกจังหวะดีจริงๆๆ!!หึ่ยยยย

“ฮัลโหล?”

‘เห้ยว่าไงวะเพื่อน!!!!! คิดถึงกูป่าววะ? กูคิดถึงมึงนะเพื่อนน’

“.....จะให้กูช่วยไรอีกล่ะสิท่า....กูไม่ช่วยโว้ย!”

ไอ้ *‘เเพทริก โลบาโน่’* เพื่อนผมเองแหละ มันเป็นอยู่แก๊งค์โลบาโน่ที่ขึ้นชื่อเรื่องส่งออกเหล้าไปขายต่างประเทศ มันก็......เป็นคนดีมั้ง? ก็ดีอ่ะ....แต่มันขี้เมา

‘แหม...อย่าใจร้ายสิวะไอ้ออน! คือครั้งนี้อ่ะเเค่เบาๆเองเว้ย!......’

“ไม่ได้ก็คือไม่ได้สิวะ.....จบเเยก!!บาย!!!”

‘เพื่อนป้ะล่ะ!!.....’

“ไอ้-ำนี่.......”

มันพูดงี้ทุกทีเเหละ!! พอไม่ช่วยมัน มันก็พูดคำนี้ขึ้นมาทุกที!!! รำคาญจริง......

‘คือกูอ่ะนะเพื่อน.....ก็ไม่ขออะไรมากหรอก......ก็แค่กู ไอ้ธอร์ กับไอ้เพจะมาขอปาร์ตี้ที่คฤหาสน์มึงเท่านั้นเอง’

‘ธีโอดอร์ คอร์เทียส’ หรือ ‘ธอร์’ เพื่อนผมเอง แล้วก็ ‘เพเนโล่ เคลควินิโอ’ เพื่อนผมอีกคน...........ไอ้เเพทริก ธีโอดอร์แล้วก็เพเนโล่เนี่ยแหละที่ผมต้องคอยไปเก็บกวาดมาจากอาบอบนวดที่ไปวันนี้ พวกมันสามตัวเป็นขาประจำที่อาบอบนวดนั้นเลยนะ ไม่มีสาวๆคนไหนในร้านที่พวกมันไม่เคยลอง ถามว่าคนเเบบนี้น่าคบมั้ย? ไม่เล้ยยยยยยยยย>< เเต่ว่าพวกมันก็เป็นเพื่อนสนิทของผมมาตั้งเเต่เรายังเล็กๆด้วยกัน ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมาเยอะ.......คบต่อไป-.,- อะไรที่ช่วยได้ก็ช่วย

“ไอ้ควาย!! ไม่ได้!!! กูไม่ให้!! จบ!!พอ!!”

‘เห้ยเดี๊ยวววว!!! อย่าเพิ่งไปปป!! แหมเเค่คืนเดียวเองเพื่อน!!! คืนเดียวเท่านั้น!!! มีสาวๆไม่กี่คน!! บ้านมึงออกจะใหญ่โตกว้างขวางกว่าบ้านพวกกู3คนตั้งเยอะะะ”

“ไม่ได้!!! รบกวนกู....กูต้องการพื้นที่ส่วนตัว!! ถ้าจะจัดที่บ้านกู กูก็ให้พื้นที่ได้แค่โรงจอดรถ.....”

‘พ่อ-ึง.....โรงจอดรถ? ไปจัดปาร์ตี้ในนั้นทำด๊องอะไรวะ? ให้กูไปดมควันรถเล่นไง? จัดที่สระน้ำบ้านมึงเถอะนะกูขอร้องงง’

“จะจัดมั้ย? ให้ได้แค่นี้!!”

‘อะไรวะ?......มึงก็อยู่คนเดียว.....อ๋อ.....เออกูลืมไปเลยว่ะ!!!มึงเเต่งงานเเล้วนี่เนอะ!!! ดีเลย!สาวๆจะได้ไม่ไปออกันแค่มึงเหมือนคราวก่อนๆ’

“ดีเหมือนกันเพื่อน.....งั้นก็คงไม่ต้องจัดที่บ้านกูเเล้วเนอะ....วางล่ะ!!!”

‘เสี่ยโอไรออนคับ!!!! อย่าเพิ่งคับ!!! ขอร้องล่ะเว้ย!!! กูนัดสาวเอาไว้เเล้ว! ไอ้ธอร์กับไอ้เพก็ฝากกูขอร้องมาเหมือนกัน กูคือผู้กล้าหลังจากที่แพ้การเป่ายิงชุบว่าใครจะเสี่ยงชีวิตโทรมาขออนุญาตมึง! คืนเดียวเองไม่เป็นไรหรอก!!’

“คือมึงเป่ายิงชุบแพ้?”

‘ใช่......โธ่!!!ทำไมมึงไม่โฟกัสที่คำขอของกู๊ววว!! มาโฟกัสที่กูเป่ายิงชุบเเพ้ทำไมวะะ><’

“............”

‘เออนี่!!!....กูจะได้ถือโอกาสไปทำความรู้จักเมียมึงด้วยไง....เป็นไง? สวยป้ะ!!?....เเจ่มเลยดิ๊? แหมเดี๋ยวนี้ต้องการความเป็นส่วงตงส่วนตัว~’

“อย่าเปลี่ยนเรื่องดิวะะ.....คืนเดียวก็ได้!!เห็นว่าสงสารมึงนะถึงได้ยอมให้จัด.....แล้วก็เอาเสียงเพลงเบาๆหน่อย!!! เสร็จเเล้วเก็บกวาดด้วย! ไม่อนุญาตให้ยืมห้องไม่ว่าจะห้องไหนๆในคฤหาสน์! ให้ใช้ได้แค่ห้องน้ำ! ห้ามขึ้นมารบกวนกูชั้นบนด้วย! ของกินเอามาเองกูไม่เลี้ยง! ตีห้าตอนกูลงมาทุกอย่างจะต้องเป็นปกติเหมือนกับว่าพวกมึงไม่ได้มาจัดงานที่นี่........เข้าใจ๋?’

ที่ไม่ให้มันยืมห้องทุกห้องในคฤหาสน์ก็เพื่อป้องกันไม่ให้มันมาเล่นจ้ำจี้เจาะไข่แดงสาวๆคนอื่นๆที่มันพามาน่ะสิ จะทำก็ไปทำที่อื่น!! ที่นี่ไม่ใช่โรงเเรมสักหน่อย-.,-คราวก่อนใจดี ใจดีแล้วเป็นไง? เมดมาบอกผมว่าพบกางเกงในผู้หญิงลายโครงกระดูกติดอยู่ตรงขอบเตียง-.,-เก็บก็เก็บไปไม่หมดไอ้เพื่อนบ้า!!

‘ทำไมเยอะจังวะ? สรุปคือให้กูใช้ได้แค่ห้องน้ำกับสระว่ายน้ำ? โธ่เพื่อน.....อย่างนี้กูไปเหมาสระว่ายน้ำสาธารณะตอนกลางคืนก็ได้มั้ย? แต่ไม่เอาอ่ะ สระบ้านมึงใหญ่กว่า.....แต้งกิ้วเว้ยเพื่อน!!!! รักมึงจริงๆเลยจุ๊บๆ’

“มึงจะจัดวันไหน?”

‘คืนนี้ว่ะ.....คืนนี้เเม่งได้......จัดเต็มเเน่นอน....’

“ห้ะ!!!!คืนนี้!?? ทำไมเพิ่งมาบอกวะ??!! กี่ทุ่ม?!!”

‘2ทุ่มนิดๆมั้ง? น่าจะประมาณนั้นแหล....”

ตึ๊ด!!!!

โอ็ยยยย!!!!ไอ้เพื่อนxxx ใจเร็วด่วนได้!!! ตอนนี้ก็บ่าย3แล้ว สงสัยต้องรีบไปสั่งทุกๆคนในคฤหาสน์แล้ว......น่ารำคาญจริงจริ๊ง!!!

.......แล้วจะบอกยัยเบอะนั่นยังไงดีล่ะเนี่ย?.......โธ่เอ้ยยย

—————

เขาเดินไปคุยโทรศัพท์แล้ว ทำท่าทางจะวางๆหลายรอบด้วยนะ.....ฉันไม่รู้ด้วยว่าคุยกันเรื่องอะไรเพราะรู้สึกว่าจะใช้ภาษาอิตาลีในการคุย>////< แต่ช่างเถอะ....ฉันเอาช่อดอกกุหลาบสีแดงสุดรักช่อนี้ไปให้เมดข้างล่างจัดใส่เเจกันให้ดีกว่าาา

ตึกตึกตึกตึก

ฉันเดินถือช่อดอกไม้ลงมาข้างล่างเเล้วเดินไปหาเมดทันทีพร้อมกับพูดว่า

“จัดดอกไม้ใส่เเจกันให้หน่อยได้มั้ยคะ>///<?”

“ได้เลยค่ะนายหญิง~”

เมดรับช่อดอกไม้ของฉันไปอย่างระมัดระวังแล้วเดินจากไปจนลับตา ฉันเดินลัดเลาะเข้าห้องนู้นห้องนี้ไปเรื่อยๆด้วยความเบื่อ เมื่อกี้ที่คุยโทรศัพท์อยู่......ท่าทางเขาจะงานยุ่งมากเลยล่ะสินะเนี่ย>< รู้สึกผิดจังที่เป็นต้นเหตุทำให้เขาต้องคิดมากในบางครั้ง

แต่ก็โล่งใจจัง.....ที่เขาไม่ได้ไปทำอะไรอย่างนั้นที่อาบอบนวด>~<

-18:20น.-

ซ่าาาาาา~

แอร้ยยยย~ น้ำกระเด็นใส่ฉันนน>< ตอนนี้ฉันกำลังรดน้ำต้นไม้อยู่ค่ะทุกคนนน ตั้งเเต่ตอนนั้นที่ลงมาส่งดอกไม้ไปให้เมดจัดใส่แจกันก็ไม่มีอะไรทำเลย จากนั้นก็เดินเที่ยวเล่นไปเรื่อยๆเเล้วก็มาช่วยเมดคนนึงรดน้ำต้นไม้อยู่ค่ะะะะ><

ตอนเเรกเมดกับคนสวนก็ห้ามฉันแล้วนะ แต่ฉันดื้อดึงอยากจะช่วย พวกเขาก็เลยตามใจฉันอิอิ......ก็คนมันไม่มีอะไรทำนี่นา....0,,0

เขาหายไปไหนกันนะ? สงสัยจะทำงานอยู่ในห้องเเน่ๆเลย ไม่เข้าไปยุ่งดีกว่า

“บี๋!!!!!!!”

“กรี๊ดแม่จ๋าโจ๊ะพรึมๆ!!!!”

โธ่เอ้ยยยย!!!!ตกใจหมดเลย!!! จู่ๆก็มาเเบบไม่ให้ซุ่มให้เสียงเเบบนี้ได้ไงกัน><

ฉันตกใจจนเผลอโยนสายฉีดน้ำในมือออกไป เมดอีกคนที่ยืนอยู่แถวๆนั้นจึงรีบคว้าสายฉีดน้ำเอาไว้ หู่ววว.....โชคดีไปที่รับได้แฮะๆ>3< ซุ่มซ่ามจริงๆเลยตัวฉัน พูดแล้วก็เขกหัวตัสเองเบาๆ1ทีพอออ(เดี๋ยวเจ็บ>///<)

“ทำอะไรอยู่......”

“รดน้ำต้นไม้ค่ะะะ ดาร์ลิงมีอะไรรึเปล่าคะ?”

“....ไม่มีอะไรแล้วมาหาไม่ได้เหรอ?”

“ม....ไม่ใช่อย่างนั้นนนน>///< ดาร์ลิงอ้ะะ”

เขากลั้นขำแล้วพูดออกมาว่า

“......คืองี้.....คือว่าเพื่อนฉัน.....”

“.............”

“เพื่อนฉัน.....เอ่อ.....”

“...........”

“อย่าเงียบดิ.....”

“อ้าวววว>< พูดมาสิคะ>< เพื่อนคุณทำไม?”

“เพื่อนฉันมันจะมาปาร์ตี้ตรงสระว่ายน้ำที่คฤหาสน์คืนนี้.....ต....แต่เเค่ตรงสระว่ายน้ำนะ”

“อ๋อ....เหรอคะ?”

“มันจะมีสาวๆติดไม้ติดมือมาด้วย...”

“สาวๆเหรอคะ!!! สาวๆอีกแล้วเหรอคะ!!!><”

“ไม่ๆๆ ฉันไม่ไปหรอก.....จริงๆนะ ฉันอยู่กับเธอ”

เขาพูดออกมาด้วยสีหน้านิ่งๆเรียบๆ จะเชื่อได้มั้ยเนี่ย!?>< ทำไมช่วงนี้ชีวิตรักของฉันถึงได้มีพวกผู้หญิงอื่นมาพัวพันบ่อยจังเลย

“......เหรอคะ....แล้วบอกฉันทำไมคะ?”

“ฉันต้องบอกอยู่เเล้วสิ ก็เธอเป็นนายหญิงของบ้านนี้...”

“............”

“โกรธอีกแล้ว?”

“เปล่าสักหน่อย>< ฉันยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะะะะ”

เขายิ้มเเบบไม่อยากจะเชื่อฉันสักเท่าไหร่ เขาทำหน้าตากวนๆใส่ฉันแล้วก็พยักหน้าให้ฉันช้าๆ

หมับ!!

เขาก้มตัวแล้วเอื้อมมือลงมาจับมือฉันพร้อมกับพูดว่า

“......หิวมั้ย?......”

“.............”

ฉันยืนนิ่งเบะปากใส่เขา เขาเลยลากฉันเข้าไปในคฤหาสน์แล้วพามานั่งที่โต๊ะอาหารสุดหรูซึ่งตอนนี้มีอาหารมากมายวางอยู่บนโต๊ะ แอร้ยยย>///<หอมจังเลยยย

“ทำไมอาหารเยอะจังเลยคะ? เพื่อนดาร์ลิงจะมาทานด้วยรึเปล่า?”

“.....ไม่.....”

เขาดึงเก้าอี้ให้ฉันนั่งลงตรงที่นั่งข้างๆหัวมุมโต๊ะแล้วเดินไปที่ตู้เก็บไวน์ เขาเอามือกอดอกแล้วก็จับคางตัวเองนิดๆ เขากำลังเครียดให้กับสิ่งของบางอย่างในตู้ตรงหน้า

ตึกตึกตึก

เขาหยิบไวน์ขวดสีดำแต่ดูหรูหราพิลึกออกมาจากตู้แล้วเดินตรงมาที่โต๊ะอาหารพร้อมกับดูที่ขวดไวน์อีกทีอย่างไม่เเน่ใจ สีหน้าเขาตอนจริงจังดูทีไรก็เซ็กซี่จังเลยย>//<

“นี่บี๋.......ดื่มไวน์เป็นรึเปล่า?”

“ฉันดื่มน้ำเป็นอยู่เเล้วสิคะ>< ถามอะไรแปลกนะดาร์ลิงงงง”

“ยัยบ๊องฉันหมายถึงไอนี่!!! ไวน์น่ะ....รู้จักมั้ย?”

“ร.....รู้จักสิคะะ>///< มันไม่ได้ดื่มเหมือนกับดื่มน้ำหรอกเหรอ?”

“......ฮะฮะ....งั้นก็แสดงว่ายังไม่เคยดื่ม”

ป๊อก!!

กริ๊ก~

เขาหัวเราะให้ฉันนิดๆเเล้วจัดการรินไวน์ลงในแก้วไวน์ใสๆยาวๆสุดหรูพร้อมกับพูดกับฉันที่มองเขาตาปริบๆอยู่ว่า

“กินข้าวก่อนนะแล้วค่อยดื่ม.....เดี๋ยวจะเมาซะก่อน....”

“โอเคค่ะะะ>///<”

ฉันพูดแล้วรีบลงมือหั่นสเต็กในชาม อึ๊บบบ....แต่ว่าฉันไม่ค่อยกินสเต็กเท่าไหร่นี่นาT^T ฉันไม่ค่อยถนัดเรื่องการใช้มีดซะด้วยอ่ะ หั่นเนื้อไม่ขาดเลยยย

“ด.....ดาร์ลิงงงง”

“.......?......”

“อิอิ....หั่นให้ฉันหน่อยได้มั้ยคะ>< ฉันหั่นเนื้อไม่ขาด~~”

“.....มาสิ.....”

เขาเอื้อมมือมาจับมีดกับส้อมของฉันแล้วจัดการหั่นเนื้อให้ฉันอย่างรวดเร็ว เพียงแค่เเปปเดียวเขาก็หั่นเนื้อให้ฉันเสร็จเเล้ว

“ขอบคุณค่ะะะ น่ารักที่สุดเยยย>///<”

หลังจากที่เขาหัืนเนื้อให้ฉันเสร็จเขาก็ยิ้มมุมปากนิดๆพร้อมกับลากชามอื่นๆเข้ามาใกล้ๆฉันคนเดียวแล้วพูดว่า

“กินเยอะๆ ตอนกลางคืนจะได้ไม่หิวนะ”

“ฉันกำลังจะลดความอ้วน.....”

“ตลก....อ้วนตายเเหละ ฉันต้องการให้เธออ้วนกว่านี้.......อืม....สักอีก5โลน่าจะกำลังดี”

“กำลังดีอะไรคะ?>< ไม่มีทางงง ฉันจะผอมและสวยค่ะดาร์ลิงงง><”

“กินๆไปเหอะไม่ต้องพูด”

“แอร้ยยย~”

เขาพูดเสร็จก็ยัดผักเป็นใบๆเข้ามาในปากของฉันให้ฉันกินT^Tคนบ้า!!! ฉันไม่อยากอ้วนนนน้าาา><

ฉันกินเนื้อในชามจนอิ่มแล้ว แต่ว่ามันก็ยังไม่หมดสักที มันเยอะมากๆเลยอ่ะ>< อิ่มมากไม่ไหวแล้วนะะ

“ดาร์ลิง ฉันบั่บ....”

“อิ่มก็หยุด....”

เขาพูดแบบไม่มองฉัน เหมือนเขารู้ตลอ

ไวน์นี่มันเป็นยังไงนะ? ฉันไม่เคยกินเลยอ่ะ ไม่กล้ากินด้วย.....เห็นยัยคลีนเคยมาเม้ามอยให้ฟังว่าขมนักขมหนา แต่ก็ลองดูหน่อยก็แล้วกัน

“อึ๊บ!!!”

ฉันรีบกระดกไวน์เข้าปากแล้วกลืนอย่างรวดเร็ว แอร้ยย~ฉันได้รสชาตินิดๆด้วยล่ะะ>///< มันก็อร่อยดีนะ? แต่ว่าฉันรีบกลืนไปหน่อยเลยไม่ค่อยรู้รสเท่าไหร่

“ทำไมรีบกลืนอย่างนั้น.....ค่อยๆดื่ม”

“ด....ดาร์ลิงง มันจะขมรึเปล่าคะะะ>//< ถ้าชมล่ะก็ฉันไม่เอาด้วยนะ><”

“.....อันนี้เหรอ? ไม่ขมหรอก.....ฉันเลือกแบบที่ให้เธอดื่มได้ด้วย.....”

“............”

“....เลือกอย่างดีเลยนะ.....ราคาไม่เเพงเท่าไหร่ ก็ถือว่าโอเค.....”

“ราคาเท่าไหร่เหรอคะ? 1,000บาทนิดๆรึเปล่า?”

“555.....ขวดนี้ราคาประมาณ9แสนนิดๆ.....ชอบมั้ยล่ะ ถ้าชอบเดี๋ยวจะซื้อมาไว้ให้....”

กรี๊ด!!!!!ตาเถร!!!! ไวน์อะไรขวดละ9เเสนกว่าบาทเนี๊ยยย>///< ราคาเเพงเวอร์!!! แพงมาก!!!! แพงเกินไปแล้ว!!!!

“ท.....ทำไมแพงจัง>///< ดาร์ลิงไม่ต้องซื้อมาหรอกค่ะ”

“.....ของดีก็ต้องแพงเป็นธรรมดา...”

จ๊อก~

เขาพูดพลางรินไวน์ใส่แก้วในมือฉันเพิ่ม เขาเอาเเก้วของเขามาชนแก้วฉันเเล้วจิบอย่างมีท่วงทา อึ๋ย~แล้วฉันจะดื่มมันได้เหรอเนี่ย>< จะขมมั้ยเนี่ย? เอาไงก็เอาาา

“อึก.....”

—————-

-30นาทีผ่านไป-

“อะฮึก!!!”

ตอนนี้ฉันรู้สึกง่วงจัง.....สะอึกบ่อยด้วย....เพราะอะไรกันนะ? ฉันเมาเเล้วเหรอ?.....อาจเป็นไปได้ก็ได้นะ เพราะว่าฉันก็ดื่มไปตั้ง4-5แก้วแล้ว

ต....แต่ว่าเขา!!!!เขาดื่มไปตั้งหลายแก้วแล้วนะ!! ทำไมตอนนี้เขายังสบายดีอยู่ล่ะ!!! เขานั่งยิ้มมาทางฉันเเบบไม่ทุกข์ร้อนในขณะที่ฉันกำลังนั่งเท้าคางมองหน้าเขาแบบเคลิ้มๆด้ววความเมานิดๆ

“ด.....ดาร์ลิง~ ดาร์ลิงงงง~”

ฝุบ

ฉันทนความมึนไม่ไหวจนต้องก้มฝุบหน้าลงกับโต๊ะอาหาร

“.............”

ครืดดดด~

เขาลุกขึ้นออกจากโต๊ะช้าๆแล้วเดินมาอุ้มฉันในท่าเจ้าสาวไป ตอนนี้ฉันรู้สึกเวียนหัวมากๆ ฉันไม่สามารถบังคับร่างกายตัวเองให้ยืนตรงได้หรือว่าบังคับให้หันไปทางนู้นทางนี้ได้ตามใจชอบเลย.....เหนื่อยไปหมดT.,T

หน้าของฉันกำลังแนบชิดติดอยู่กับอกแกร่งของเขา เขาค่อยๆเดินขึ้นบันได้ไปอย่างช้าๆ และในที่สุดเปลือกตาของฉันก็ค่อยๆปิดลง.....

————-

บรืนนนนน~

ตอนนี้ผมกำลังอุ้มยัยเบอะนั่นที่กำลังเมากรุ่มกริ่มขึ้นไปไว้บนห้องนอน ผมได้ยินเสียงรถมากมายหลายคันและเสียงของผู้ชายและผู้หญิงกำลังโหวกเหวกโวยวายอยู่แถวๆสระน้ำ

ไอ้พวกเพื่อนตัวเเสบของผมมันน่าจะมาถึงที่นี่กันแล้วล่ะสิท่า.....ดีเลย.....จังหวะเหมาะมาก!!! ยัยบ๊องของผมก็เมาอยู่พอดีเลยด้วย!!

ให้ยัยนี่เมาเละอยู่ข้างบนนี่เเหละ ไม่ต้องไปเจอเพื่อนผมหรอก....เพื่อนผมน่ะมันเจ้าชู้จะตายไป ผมจะไม่ยอมให้มันได้เจอกับมะปรางเด็ดขาด!!!

.......ผู้หญิงของผม ผมก็หวงมั้ยเล่าาา><.......


#อ้ะอ้ะอ้ะอ้าววววว~ ถึงเวลาสนุกแล้วสิ>< ถึงเวลาสนุกแล้วสิ!!!! ปาร์ตี้ที่บ้านจะเป็นยังไงกันนะ!! นางเอกจะเป็นยังไงกันเเน่เนี่ยยย จะเมาจริงๆน่ะเหรอ? เมารึเปล่าาา? เวลามีปาร์ตี้สนุกๆก็เป็นธรรมดาที่จะมีคนเมามาร่วมเเจมในงาน แล้วนางเอกจะพลาดได้ไงล่ะเเบบนี้><

ถ้าชอบอย่าลืมกดไลค์และคอมเมนท์เพื่อเป็นกำลังใจให้แก้นักเขียนด้วยน้าาาา รักนักอ่านทู๊กกกโคลลเลยยย>3<

ปุกาศๆ ตอนนี้รีดที่น่ารักทุกๆคนสามารถสนับสนุนนักเขียนหรือว่าให้ค่าขนมเล็กๆน้อยได้แล้วน้ะจ้าาาา>///< เขิลจางงง บ้ายบายยยย~

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว