เรื่องนี้ติดเหรียญ400เหรียญนร้า เห็นคนอื่นๆเขาปรับขึ้นเลยลองปรับบ้าง แต่ถ้าปรับแล้วโดยด่าก็จะไม่ปรับขึ้น😂😂😂 ตามนี้นร้า

1/1 ผลิตหลานให้แม่

ชื่อตอน : 1/1 ผลิตหลานให้แม่

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 5k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ม.ค. 2561 10:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
1/1 ผลิตหลานให้แม่
แบบอักษร

(25+)เซ็กส์ลับ(รัก)แฟนเก่า


1/1 ผลิตหลานให้แม่   


เป็นอาทิตย์กับความรู้สึกถึงคนที่สะกดรอยตาม เธอเห็นมันหลายครั้ง ชายที่ทำงานที่เดียวกับเธอแต่เธอไม่รู้จัก เจ้าแว่นอ้วนตัวกลมนั่น   


สายฝนเหลียวกลับมองด้านหลังไม่พบใครทั้งๆที่เธอได้ยินเสียงคนเดินตาม 


โถ่.. เธอไม่น่าทำโอทีจนมืดแบบนี้เลย!   


เสียงเท้าตามเธอดังอีกครั้งจนคนตัวเล็กเหลียวกลับไปมอง  


 "กรี้ดดด!อุ้บ!"   ปากสวยที่เปล่งออกมาด้วยความหวาดกลัวตัวสั่นถูกอุดด้วยมือหยาบกร้านของชายที่เธอไม่รู้จัก   


"เงียบไว้สายฝน.. ผมเฝ้ามองคุณมานานแล้ว"   น้ำเสียงปนหื่นกรามจนร่างบอบบางสั่นเทาด้วยความตื่นกลัว   


"อื้ออ!"  


ผั้วะ!   มือบางใช้แขนเหวี่ยงสุดแรงจนกระเป๋าถือฟาดที่ศรีษะนายโรคจิตนั่น 


แสงสว่างของทางรถอยู่ด้านหน้าเธอรีบวิ่งสุดแรง   


เอี้ยดดด!   


โครม!!   


เสียงเลี้ยวของรถตามมาด้วยเสียงปะทะของรถคันหรูกับต้นไม้อย่างแรง   


หญิงที่วิ่งปาดหน้ารถยืนตัวสั่นงันงกด้วยความตกใจ   


ตายๆๆๆ ตายแล้วไง รถหรูขนาดนี้ราคาเหยียบแสนเธอไม่มีปัญญาซื้อคันใหม่ให้เขาหรอกนะ! 


 "คิดบ้าอะไรของเธอ ถึงวิ่งตัดหน้ารถแบบนี้!"   เสียงอันคุ้นเคยตวาดใส่ทำเอาคนที่กลัวตัวสั่นงันงกเหลียวมองเขาแล้วสะดุ้ง ไหนจะรถเขาอีก   


"ชะ..ช่วยด้วย ฉะ..ฉันหนีโรคจิตมา"    เธอวิ่งไปเกาะร่างสูงอย่างลืมตัว เจ้าอ้วนแว่นนั่นตั้งท่าจะเข้ามาอีก  


แรงกอดที่แขนที่บีบรัดขึ้นเรื่อยๆตามความกลัวที่ทวีเพิ่มไหนจะเสียงที่ร้องขอให้เขาช่วยหยาดน้ำตาแห่งความกลัวทำเอาทอมชักปืนออกมาชี้หน้าชายคนนั้น  


 "ถ้าขยับมาใกล้เมียกูอีกก้าว มึงตาย"  


 "โถ่เอ้ย ไหนใครบอกโสดที่แท้ก็มีผัวแล้ว!!"   เจ้าแว่นตะโกนกลับมาแต่ไม่กล้าที่จะใกล้เข้ามาอีก   


"แล้วมึงเสือกอะไรกับครอบครัวกู ถ้ากูรู้ว่ามึงตามเมียกูอีกมึงได้ตายเป็นผีเเน่!"  


 ไม่ใช่แค่ขู่ แต่เขาทำจริง!   


"เอออ!!"   ไอโรคจิตตอบกลับแล้วรีบวิ่งหนีไป   คนตัวเล็กถอนหายใจอย่างโล่งอก   


"ขะ..ขอบคุณนะ"   มือน้อยๆผละออกจากเเขนเขาที่เธอกอดเสียแน่น   


"รถฉันล่ะ"   


"เอ่อ.. นายไม่มีประกันเหรอ"  


 "ไม่"   ตอบไปแบบนั้นแม้จะทำประกันไว้ก็เถอะ  


 "ฉันไม่มีเงินให้นายมากหรอกนะ เงินเดือนก็ยังไม่ออก ฉันมีให้แค่นี้"   เธอควักแบงค์พันออกมาสองแบงค์ยื่นให้เขาในกระเป๋าลูกน้อยเหลือแบงค์ห้าร้อยอีกแบงค์เดียวกับเศษเหรียญ   


"เก็บไปเถอะ"   


เพราะสำหรับเขาแค่สองพันมันคือเศษเงินสินะ..   


คนตัวเล็กเม้มปากรับเงินคืนก่อนจะเงยหน้าถาม  


 "แล้วฉันควรจะทำยังไง"   


"รถนี่เดี๊ยวให้ลูกน้องมาเอาไป รถฉันมีอีกเยอะ แต่คันนี้ฉันรักมาก"   คนตัวเล็กหันมองรถ จะว่าไปนี่มันรถที่เธอเคยนั่ง    


"แล้วฉันควรทำยังไงล่ะ"   เขานิ่งคิดก่อนจะก้มลงกระซิบข้างหูเธอ  


 "มาเป็นเด็กฉันสักเดือนสิ"   


แววตาหวานเบิกกว้างมือเรียวเตรียมยกมือฟาดหน้าแต่ทอมเร็วกว่าจับมือเรียวไว้   


"อ้ะๆ คิดดูดีๆสิ ฉันสามารถเรียกค่าทำขวัญและค่าเสียหายจากเธอได้นะ..."   ใบหน้าหวานแดงกร่ำด้วยความโกรธ    


"นายมัน!"   


"ไปนั่งรอข้างทาง ฉันจะโทรเรียกลูกน้องให้เอารถมาให้"   เขาลากเธอเข้าข้างทาง 


ใบหน้าหวานยู่ยี่ลง นี่เธอต้องยอมตามใจเขาเป็นเวลาหนึ่งเดือนหรอ..   


รอสักพักก็มีลูกน้องเขามายกรถไปและนำรถคันใหม่มาเนื่องจากใกล้บริษัทของเขา   


"นี่ช่วยย้ายสายฝนคนนี้จากบริษัทเธอมาบริษัทเรา แล้วก็จัดการเรื่องการพักงานเธอหนึ่งเดือนด้วย"   คนตัวเล็กอ้าปากค้าง ต้องย้ายบริษัทเลยเหรอ!   


"ฉันไม่รู้จักบริษัทนายนะ"  


 "เดี๊ยวก็รู้จัก รึจะอยู่บริษัทเดิมแต่พักงานหนึ่งเดือน" 


  "บริษัทเดิม"   


"ไม่กลัวเพื่อนร่วมงานสงสัยเหรอ"   


"ยังดีกว่าต้องทนร่วมงานกับนายต่อจากจบหนึ่งเดือนน่ะนะ"   เธอกอดอก 


ทอมยิ้มหยันก่อนจะเปิดประตูรับคนตัวเล็กให้เธอเดินเข้ามาภายในรถ   


สายฝนเม้มปากก่อนจะเดินขึ้นรถ

   '''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''                 

คนตัวเล็กเหลียวหน้าหวานมองรอบๆห้องก่อนจะตกใจเมื่อพบทอม 


ชายคนรักเก่าที่ตอนนี้หน้าเขานิ่งจัดดั่งไม่มีเธออยู่ในใจแล้ว เดินเข้ามา เธอขยับถอยเล็กน้อยไม่กล้าเข้าใกล้เขา   


ชายหนุ่มยิ้มเยาะก่อนจะนั่งลงบนเตียงนุ่ม ตบเตียงเบาๆแล้วหันมองหน้าคนตัวเล็ก   


"เดินมาจูบฉัน"   


"ห้ะ!! นายจะบ้าเหรอ!"   เธอเริ่มโวยวายเขาพูดบ้าอะไร ไม่เหมือนทอมคนเก่าสักนิด   


"เร็วๆ! ก่อนที่ฉันจะให้เธอจูบอย่างอื่นแทนปาก"  


ใบหน้าหวานขึ้นสีเเดงระเรื่อกับคำพูดอันกำกวมชวนคิด เธอไม่ใช่เด็กที่จะไม่รู้ว่า'อย่างอื่น'ที่เขาบอกคืออะไร   


"ฉันมาทำงานชดใช้ค่ารถนะ!"   


"ก็ใช่ หน้าที่เธอทำให้ฉันพอใจ ในขณะที่พื้นที่เธอคือบนเตียงไงฝน!"   


ใจดวงน้อยที่เคยรักและเคารพมาตลอดพลันต้องเปลี่ยนใหม่ 


คนตัวเล็กที่ก้มหน้าปลดปล่อยหยาดน้ำตาของตนลงมาเงยหน้าขึ้นพร้อมยกมือเช็ดเครื่องหมายของความอ่อนแอนั้นทิ้ง  


 "เสียแรง! ที่ฉันยังจมปักว่านายยังคงเป็นคนคนเดิม!"   


"โทษที ฉันไม่ใช่คนเดิม และไม่ได้เป็นคนดีด้วย รีบทำหน้าที่ของเธอก่อนที่ฉันจะโมโห!"   มือน้อยถูกกระชากเข้าหาอย่างแรง 


เธอไม่ทันระวังเสียหลักล้มลงนั่งตักเขาตรงตามที่เขาจงใจ 


มือแกร่งบังคับใบหน้าสวยให้เงยหน้าขึ้นรับจุมพิศอันป่าเถื่อนไร้ความรักและความนุ่มนวลต่างจากจูบเมื่อหลายปีก่อนที่เขามอบให้เธอ  


 "อึก!"   เธอเริ่มดิ้นอึกอักเมื่อมือของชายหนุ่มปัดปร่ายร่างสวยถอดชุดเธอออกอย่างง่ายดาย    เขาถอนปากออกแล้วจูบเข้าที่ซอกคอหอมกรุ่มแทน  


 "ยะ..อย่านะ!"   


"เลิกเล่นตัวได้แล้ว เลิกกันฉันไปคงได้ผัวใหม่หลายคนแล้วสิ"   เธอกัดฟันแน่นก่อนจะเชิดหน้าใส่อย่างถือดี   


"ก็หลายคน แล้วนายจะทำไม!?"   เพราะความอยากเอาชนะแท้ๆทำให้โพล่งในเรื่องที่ไม่ควรพูดมันยิ่งทำความโกรธเขาพุ่ง   


พลั่ก!   


ร่างเล็กถูกผลักลงบนเตียงทันที   แม้จะไม่เจ็บแต่เธอก็จุกยังดีที่หัวไปกระแทกขอบเตียง  


 "ผู้หญิงสำส่อนฉันกินไม่ลง"   ร่างสูงเดินออกไปแล้วถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่   


คนที่เข้มแข็งนั่งนิ่งบนเตียง แววตาหวานเบิกโตอย่างตกใจกับการกระทำของเขาไม่หาย     


 นั่นมันการกระทำของอสูรร้ายชัดๆ   


 เขาเปลี่ยนไปแล้ว.. เลิกคิดว่าเขาคือพี่ทอมคนเดิมได้แล้ว..   


เธอคิดอย่างอ่อนใจ เอื้อมมือไปคว้าเสื้อครุมมาครุม 


เขาถอดชุดเธอออกแต่ไม่คิดจะเหลียวมอง...   


คนรักเก่าอย่างเธอมันน่ารักเกียจมากสินะ..   


เเต่ก็เอาเถอะ เกลียดมาก็เกลียดกับ เธอไม่ได้เป็นนางเอกผู้ใจดีอ่อนหวานเสียหน่อย..           

'''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''

ความคิดเห็น