facebook-icon

ไรท์เขียนลงที่ธัญวลัยที่เดียวนะคะ❤️ สงวนลิขสิทธิ์ตุามพระราชบัญญัติพุทธศักราช 2557 ห้ามดัดแปลงบทความ คัดลอกและนำไปใช้บางส่วนและนำไปเผยแพร่ไม่ว่ากรณีใดๆทั้งสิ้นโดยไม่ได้รับอนุญาต หากฝ่าฝืนมีบทลงโทษบัญญัติไว้สูงสุดตามกฎหมาย พระราชบัญญัติ 2537 ใครก็อป เดี๋ยวให้พี่แอลตบเลยนะ อิอิ

ชื่อตอน : BAD BROTHER 5

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 75k

ความคิดเห็น : 229

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ม.ค. 2561 00:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
BAD BROTHER 5
แบบอักษร


BAD BROTHER 5

“แอลคะ”

หลังจากที่ผู้หญิงคนนั้นพูดขึ้น ทุกคนก็หันไปมองยัยคนนั้นรวมทั้งพี่แอลด้วย! ยัยนี้น่าสนใจตรงไหน ฉันสวยกว่าอีก! หงุดหงิด!

“อืม มะนาว” พี่แอลพูดขึ้น เหอะ! 

“มาด้วยหรอคะ? ไม่เห็นบอกมะนาวเลย” ผู้หญิงคนนั้นพูดพร้อมกับมองหน้าพี่แอลด้วยสายตางอลๆ มีสิทธิ์อะไรมางอลว่าที่สามีฉันย่ะ นังบ้า!

“แล้วทำไมพี่แอลต้องบอกเธอด้วยละ?” ฉันหันไปถามเธอขึ้น ก่อนจะส่งสายตาที่ไม่เป็นมิตรให้ไปอย่างชัดเจน ไม่ชอบขี้หน้าชะมัด!

“ยัยสี!” พี่รามพูดขึ้นเหมือนปรามๆฉัน แต่แล้วไงใครสนละ ยัยนี่กำลังอ่อยว่าที่สามีฉันนะ!

“...ก็ฉันสนิทกับแอล...มากกก..นี่หน่า” ยัยนั่นตอบฉันพร้อมกับทำท่าทางกวนประสาท อีนี่ วอนซะละ!

“ก็แค่สนิทปะ ไม่จำเป็นที่พี่แอลต้องบอกเธอทุกเรื่องหรอกมั้ง” ฉันพูดกลับไป พร้อมกับมองหน้ามันแบบพร้อมตบอะ บอกเลย! และเมื่อเห็นท่าทางของฉัน นางก็ไม่พอใจและเอ่ยถามฉันขึ้นเสียงแข็ง

“แล้วเธอเป็นใคร!?” 

“ฉันเป็น...” และในขณะที่ฉันกำลังจะตอบ...พี่แอลก็พูดสวนขึ้นทันที...

“ก็แค่น้องสาวเพื่อน” !!! เขาพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งๆแต่คำพูดของเขา ทำเอาฉันรู้สึกหน่วงขึ้นมาทันที...ฉันก็คงเป็นได้แค่น้องเพื่อนเขาสินะ...

“อ่อ...ก็แค่น้องเพื่อน” ยัยนั่นพูดพร้อมกับมองหน้าฉันอย่างเยาะเย้ย...หลังจากที่พี่แอลพูดสถานะของฉันกับเขาไป...อยากตายจริงๆสินะอีนี่!

“งั้นมะนาวขอนั่งกับแอลก่อนได้ไหม พอดีเพื่อนมะนาวยังไม่มากันเลยอะ” แล้วยัยนั่นก็หันไปอ้อนพี่แอลขึ้น...หึ สตอ! 

“อืม” พี่แอลพยักหน้าเชิงอนุญาตให้มันนั่ง

“ขอบคุณนะ แอล” มันหันไปขอบคุณพี่แอลด้วยสายตา...หวานเยิ้ม ก่อนจะเดินเพื่อที่จะไปนั่งข้างๆพี่แอล แต่!

พลั่ก!

พรึ่บ! ฉันรีบผลักยัยนั่นออกก่อนจะล้มตัวนั่งลงข้างๆพี่แอลทันที....

“ไปนั่งที่อื่น ตรงนี้ฉันจองแล้ว” เมื่อนั่งเสร็จ ฉันก็หันไปบอกยัยนั่นด้วยสายตาชนะ...แต่แล้วอยู่ๆก็มีเสียงๆนึงพูดขึ้น...แล้วมันก็ทำให้ฉันหุบยิ้มทันที

“เธอนั่นแหละ ไปนั่งที่อื่น” พี่แอลพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบๆ แต่มันกลับบาดลึกไปในใจของฉัน...เขาพูดจาทำร้ายและหักหน้าฉันต่อหน้ายัยนี่สองรอบแล้วนะ!

“...พี่แอล!!” ฉันเรียกเขาขึ้น...

“ไปสิจ๊ะ แอลเขาให้เธอไปนั่งที่อื่น” ยัยมะนาวพูดพร้อมกับมองหน้าฉันอย่างเยาะเย้ยอีกครั้ง!

“แก!!” ฉันทนไม่ไหว ลุกขึ้นชี้หน้ามันทันที

“หยุดเลยสีดา! มานั่งข้างพี่ เดี๋ยวนี้!” และพี่รามก็รีบเข้ามาห้ามฉันไว้ทันที 

“ก็ได้ เหอะ!” ฉันยอมสงบลง ก่อนจะเดินไปนั่งข้างพี่รามเงียบๆ...แม้ในใจอยากจะเดินไปกระชากหัวอีนั่นตบมากก็ตาม!


— ผ่านไปสักพัก —

“น้องสีดาสวยขึ้นมากเลย ตอนก่อนไป ยังดูเป็นเด็กใสๆน่ารักๆอยู่” พี่คิวพีเอ่ยชมฉันขึ้น แต่ว่ามันคือคำชมหรือเปล่าเนี่ย...

“นี่คือคำชมหรอคะ?” ฉันถามพี่คิวพีไปแบบขำๆ

“เอ้า ก็ชมไง” พี่คิวพีตอบ

“แล้วตอนนี้ สีไม่เป็นเด็กใสๆน่ารักๆหรอคะ?” ฉันเอ่ยถามพี่คิวพีไปเล่นๆ

“ไม่เลย ตอนนี้เราโตเป็นสาว แถมยังเซ็กซี่มากๆด้วย จะเปลี่ยนใจมาชอบพี่ แทนไอ้ไร้ความรู้สึกนั้นก็ได้” พี่คิวพีพูดพร้อมกับกระซิบประโยคหลังให้ฉันได้ยินแค่คนเดียว ก่อนจะเผยอหน้าไปทางพี่แอล

“ทำไรอะ! มึงเอาหน้าเน่าๆมึงออกจากน้องกูเลยนะ ไอ้เวรนี่!” อยู่ๆพี่รามที่กลับมาจากห้องน้ำก็พูดขึ้นพร้อมกับผลักหัวพี่คิวพีให้ห่างจากฉันทันที

“โอ๊ย! ไอ้ราม ผลักกูซะแรงเลยไอ้สัส!” พี่คิวพีร้องโวยวายขึ้น

“สมควร!” พี่รามพูดบอกพี่คิวพี...พวกเขานี้ชอบทะเลาะกันจริงๆ ฉันเลิกสนใจพี่คิวพีกับพี่รามแล้วก็หันไปมองยังพี่แอล...แล้วก็ยิ่งทำให้รู้สึกหงุดหงิดกว่าเดิม เพราะเมื่อฉันหันไปก็เห็นยัยมะนาวกำลังกระซิบอะไรบางอย่างกับพี่แอลอยู่ ซึ่งมันไม่ใช่ครั้งแรก หลายครั้งที่สองคนนั้นกระซิบคุยกัน พี่แอลก็มีท่าทีแบบปกติ เพราะเขาไม่ค่อยแสดงอะไรออกมาอยู่แล้ว จะมีแต่อีมะนาวเน่านี่แหละมี่มักจะยิ้มและหัวเราะเหมือนว่ามีความสุขมากที่ได้อยู่กับพี่แอล เหอะ! แต่ที่ฉันรู้สึกอิจฉายัยนี่ก็คือพี่แอลเขาดูฟังและพูดคุยกับยัยนี่มาก...มากกว่าฉัน...มันเลยทำให้ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองไม่สำคัญและไร้ค่าสำหรับเขายังไงไม่รู้...และถึงแม้ว่าฉันจะอิจฉาและไม่พอใจเขาสองคนมากแค่ไหน...ฉันก็ทำอะไรไม่ได้...ฉันทำได้เงียบดูพวกเขาเงียบๆและเก็บความไม่พอใจนั้นไว้...

พรึ่บ แล้วอยู่ๆยัยมะนาวเน่าก็ลุกขึ้น ก่อนจะเดินออกจากโต๊ะไป และเหมือนจะเดินไปทางห้องน้ำ...ไปเข้าห้องน้ำสินะ...

พรึ่บ ฉันลุกขึ้นบ้าง ก่อนจะหันไปสบตาหับพี่แอลที่มองมายังฉันพอดี...เราสบตากันได้นิดเดียว พี่แอลก็หันไปมองทางอื่นก่อนจะแก้วเหล้าขึ้นมาดื่ม...ส่วนฉันก็ได้แต่ยืนนิ่งเพราะท่าทีของพี่แอล เขาทำเหมือนกับว่าฉันเป็นลมเป็นอากาศอย่างงั้นแหละ...

“ไปไหน?” แต่แล้วอยู่ๆพี่รามก็เอ่ยถามเพื่อเรียกสติฉันขึ้น

“เข้าห้องน้ำ” ฉันตอบพี่รามไป

“อืม ระวังตัวดีๆด้วย” พี่รามบอกฉัน

“ค่ะ” ฉันพยักหน้าก่อนจะเดินไปที่ห้องน้ำทันที...เพราะฉันมีอะไรบางอย่าง...ต้องมาจัดการซะหน่อย :)

ตอนนี้ฉันกำลังยืนรอใครบางคนอยู่หน้าห้องน้ำ...ใครกันนะหรอ? ก็ยัยมะนาวเน่าไงละ...วันนี้ฉันจะสั่งสอนยัยนั่นซะหน่อย จะได้ไม่ต้องมาทำตัวอ่อยพี่แอลอีก!

หมับ! เมื่อเห็นยัยนั่นกำลังออกจากห้องน้ำและกำลังจะเดินผ่านฉันไป ฉันก็รีบกระชากแขนยัยนั่นไว้อย่างแรงทันที

“ปล่อยนะ...แก!” ยัยมะนาวตะคอกขึ้น ก่อนจะหันมองฉันอย่างตกใจ

“เออ ฉันเอง ไปคุยกันหน่อย!” ฉันบอกยัยนั่นไป

“ไม่! ฉันจะไปหาแอล” ยัยนั่นพูดพร้อมพยายามสะบัดมือฉันออก แต่โทษที ยิ่งมันพูดแบบนี้ ฉันยิ่งบีบแขนยับนั่นไว้อย่างแรงตามอารมณ์ตัวเองตอนนี้

“โอ๊ย! ปล่อยนะ ฉันเจ็บ!! นังบ้า!!” ยัยนั่นพูดพร้อมกับทำหน้าบิดเบี้ยวเพราะเจ็บแขนจากแรงบีบของฉัน

“จะไปดีๆหรืออยากจะเจ็บตัวตรงนี้ก่อน!” ฉันถามยัยนั่นไปเสียงแข็ง ก่อนจะเอามืออีกข้างจิกหัวยัยนั่นไว้อย่างแรง...

“อะ..เจ็บ...ไปก็ได้” ยัยนั่นเสียงอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเห็นว่าฉันเอาจริง ก่อนจะค่อยๆเดินตามฉันที่จิกหัวมันไว้

พลั่ก! เมื่อมาถึงยังทางออกฉุกเฉินที่ตอนนี้ไม่ค่อยมีคน ฉันก็จัดการปล่อยให้ยัยนั่นเป็นอิสระ

“มะ...มีอะไรจะคุยกับฉัน...ยะ...อย่างงั้นหรอ?” ยัยมะนาวเอ่ยถามฉันด้วยน้ำเสียงสั่นๆกลัวๆ

“เลิกยุ่งกับพี่แอลซะ” ฉันบอกยัยนั่นไปด้วยท่าทีนิ่งๆ

“ทะ...ทำไมละ?” ยัยนั่นถามฉัน

“แกโง่หรือแกล้งโง่ห๊ะ! ดูไม่ออกรึไงว่าฉันคิดยังไงกับพี่แอล!” ฉันถามไป

-เงียบ- ยัยนั่นเงียบไม่ได้ตอบอะไร เหอะ ควายมันดูยังรู้เลยว่าฉันคิดยังไงกับพี่แอล ยังจะมาถามเหตุผลอีก so stupid!

“เพราะฉะนั้น แกเลิกยุ่งกับพี่แอลของฉันซะ ถ้าไม่อยากโดนฉันตบ! และถ้าฉันเห็นแกมายุ่งกับพี่แอลอีกละก็...ครั้งต่อไปไม่ใช่แค่จิกหัวแน่ จำไว้!” ฉันบอกพร้อมกับมองหน้ายัยมะนาวให้รู้ว่า...ฉันเอาจริงและตบจริงนะจ๊ะ!

“ถ้าไม่ใช่อยากต้องไปแก้จมูกใหม่ ก็อยู่ให้ห่างพี่แอลไว้ เข้าใจไหม!” ฉันบอกมันไปเพราะฉันรู้ว่าหน้ายัยนี้อะมันปลอม ยิ่งพวกนี้เรื่องจมูกสำคัญมากเพราะไม่อยากแก้ใหม่หรอก มันแพง+เจ็บมาก (ฉันอ่านในรีวิว) แต่ถ้ายังกล้ามายุ่งกับพี่แอลก็ลองดู ฉันตบแน่!

“...ค่ะ” ยัยนั่นพยักหน้ารับทันที ฉันบอกแล้วเรื่องจมูกสำคัญต่อผู้หญิงที่พอใจในหน้าตาตัวเองแล้วจริงๆ เพราะถ้าทำใหม่ก็ไม่รู้จะได้เหมือนเดิมไหม คงกำลังคิดสินะว่าฉันรู้ได้ยังไงว่ายัยนั้นพอใจกับหน้าตัวเองแล้ว ก็เพราะยัยมะนาวก็จัดเป็นผู้หญิงที่สวยคนนึงนะ...แต่สวยแบบศัลๆอะ

“ดี! จะไปไหนก็ไป” ฉันบอกยัยมะนาวเน่าไแ และพอฉันพูดจบ ยัยนั่นก็เดินออกไปทางออกฉุกเฉิน และก่อนจะไปก็หันมามองฉันด้วยสายตากลัวๆแล้วก็รีบออกไปทันที

หลังจากจัดการยัยนั่นเสร็จ ฉันก็กำลังจะเดินเพื่อกลับไปยังโต๊ะพวกพี่ราม แต่ในขณะที่ฉันกำลังเดินไปที่โต๊ะ อยู่ๆก็มีเสียงผู้ชายคนนึงเรียกฉันขึ้น...

“สีดา!”




อาจจะมีคำผิดบ้าง ไรท์ต้องขอโทษด้วยจริงๆ เพราะไรท์แต่งสด และไรท์ง่วงมากกห ยังไงจะมาแก้คำผิดให้ พน นะค่าาาาา ซียูtomorrow my love ❤️ 


ความคิดเห็น