ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ก็เห็นว่ามีการสอบจูนิน...

ชื่อตอน : ก็เห็นว่ามีการสอบจูนิน...

คำค้น : เกิดใหม่,การ์ตูน,อนิเมะ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.4k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ม.ค. 2561 18:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ก็เห็นว่ามีการสอบจูนิน...
แบบอักษร

อ่า สวัสดีครับทุกคน ยังจำผมได้อยู่ไหม? จำได้แหละก็ผมคือตัวดำเนินเรื่องนี่นา  

ตอนนี้ผมกำลังนั่งอยู่ในห้องของโฮคาเงะล่ะ และกำลังแข่งจ้องตากับรุ่น3อยู่  ซึ่งมันเป็นอย่างนี้อยู่นาน จนซารุโทบิต้องยอมแพ้แล้วพูดขึ้นว่า 

'ตามที่สบายใจเลยครับท่าน' 

'ตอบตกลงตั้งแต่แรกก็สิ้นเรื่อง'ผมพึมพำ  

ก่อนจะเดินออกจากห้องไป..... หือ? พวกคุณอยากรู้เหรอว่าคุยเรื่องอะไรกัน? 

โอเคเดี๋ยวจะเล่าย้อนความให้ฟังนะ 

ก่อนหน้านี้10นาที??? 

'ท ท่านมาที่นี่ ม มีอะไรรึเปล่าครับ!!?'ซารุโทบิถามผมอย่างตกใจ 

ก่อนจะลุกขึ้นยืนทำความเคารพ เมื่อเห็นผมเดินเข้ามาในห้องนี้  จากนั้นผมก็ทิ้งตัวลงนั่งกับเก้าอี้(ดุจนางพญา)  เมื่อซารุโทบิเห็นผมนั่งก็นั่งตาม ผมจึงเริ่มพูดเปิดบทสนทนาเข้าเรื่องทันที 

'ก็แค่ได้ยินมาว่าใกล้จะถึงวันสอบจูนินแล้ว ฉันจึงจะมาบอกว่า ขอเข้าร่วมสอบด้วเฉยๆ' 

ไม่เพียงเท่านั้นผมก็หยิบกระดาษที่กรอกประวัติเกี่ยวกับตัวผมเองและอีกสองคนที่ไม่ได้อยู่ที่นี่ในตอนนี้แล้วยื่นส่งให้ซารุโทบิได้อ่าน เมื่อได้รับจึงก้มหน้าอ่านสักพัก ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาจากกระดาษด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความสงสัย  

ผมจึงตอบให้หายข่องใจว่า 'เบื่อ'  

เท่านั้นล่ะ ซารุโทบินั้นก็ได้บรรลุอย่างลึกซึ้งในคำตอบที่ผมให้ไป  แต่ก็ยังมิวายถามผมต่อว่า  

'เท่านั้นเองหรอครับ?' 

'เปล่า ยังมีอีก' 

'แล้วมันคืออะไรเหรอครับ' แหม่(*^_^) ทำไมช่างถามจริง ผมได้แต่คิด แล้วตอบไปตามตรงว่า  

'ข้าเพียงแค่อยากเปลี่ยนแปลงโชคชะตาของเจ้าเด็กอุจิวะ...ก็เท่านั้น'แต่ยังไงเสีย ถึงช่วยได้ เจ้าเด็กอุจิวะนั่นก็คงเลือกในเส้นทางนั้นอยู่ดี.... จากนั้นห้องก็ตกอยู่ในความเงียบ 

'เฮ้อ ก็ได้ครับท่าน แต่ในตอนสอบท่านกับอีกสองคนจะต้องอยู่ในคราบของเด็กอายุ13 แล้วก็...สอบรอบแรกข้อเขียนที่ห้อง301ชั้นสองนะครับ' 

.

.

.

.

.

.

ณ ปัจจุบัน เรื่องมันก็เป็นแบบนี้แหละ???? หายสงสัยแล้วเนอะ? 

.

.

.

 หลายวันผ่านไป

.

.

.

และแล้ววันเวลาที่ทุกคนรอคอยก็มาถึง มันก็คือ วันสอย เอ้ย!! วันสอบ!!นั่นเองงงง!! มันใช่เรื่องน่ายินดีรึเปล่าหว่า...   

แต่ก็อย่าไปคิดอะไรให้มากเลย เข้าเรื่องเถอะครับ  อะแฮ่ม!!!เทสเสียงหน่อย เอาเป็นว่าตอนนี้ผม ซาตาน มิค เราสามคนกำลังยืนอยู่หน้าทางเข้าห้องสอบก็แล้วกัน  

ซึ่งก่อนที่จะเข้าไปผมก็ถามทั้งคู่ว่า 'พร้อมไหม?'  

'หึ!! ยิ่งกว่าพร้อมซะอีก!!'ซาตานตอบกลับมาอย่างเก็บกลั้นอารมณ์ไม่อยู่ เพราะจะได้เจอตัวละครหลักในวัยเด็กทั้งหมด!! และดูเหมือนทางมิคเองก็เช่นกัน ผมจึงตัดสินใจเปิดประตูเข้าไป และก็นั่นล่ะ ตกเป็นเป้าสายตาสิครับ! แต่มีหรือทั้งสามคนจะแคร์  หึ ของแค่นี้ **ไม่-มี-ค่า-พอ-ให้-สน-ใจ(เฟ้ย)!!!!!!**   

จากนั้นพวกเราทั้งสามจึงเดินไปยังมุมห้องเพื่อไม่ให้มันเด่นจนเกินไป รอได้ไม่นานกลุ่มของนารูโตะก็มาถึง และก็อย่างที่พวกคุณรู้กันว่าจะเกิดอะไรขึ้นสำหรับคนที่ติดตามการ์ตูนเรื่องนินจาจอมคาถานารูโตะอ่ะนะ  

'เฮ้ย!!!ฉันอุสึมากิ นารูโตะ!!ชายที่ในอนาคตจะได้ขึ้นเป็นโฮคาเงะ!!จำใส่กระโหลกของพวกนายเอาไว้ด้วยล่ะ!!!'

นารูโตะประกาศชื่อตัวเองอย่างดัง และก็โดนซากุระตบหัวอย่างแรงไปหนึ่งที โทษฐานทำตัวเด่นและสร้างเรื่องชวนปวดหัว  นั้นจึงทำให้ผมแอบขำเล็กน้อย ไอสองตัวข้างๆก็ไม่ต่างกัน... 

'ช่างเป็นการกระทำที่เปิ่นเสียจริงๆ'มิคพูดขึ้น'ว่าไหม?ซาตาน' 

ก่อนจะหันไปถามความเห็นจากซาตานเพื่อนรักที่ตอนนี้กำลังอ่านหนังสือ...อะจึ๋ยสวรรค์รำไรเล่มล่าสุด?????? โดยผู้แต่งคือหนึ่งในสามนินจา จิไรยะ นั่นเอง 

'เออ'ซาตานขานรับสั้นๆ แต่สายตาก็ยังคงไม่ละไปจากหนังสือ  ซึ่งผมกับมิคก็อึ้งสิครับ(๐_๐)! เพราะไม่เคยโดนซาตานทำปฏิกิริยาแบบนี้ใส่!!  พลันทั้งคู่ก็คิดเป็นเสียงเดียวกันว่า  ติดอ่านงอมแงมชัวร์ๆเลย แน่ๆร้อยเปอร์เซ็นต์ เราขอฟันธง!!!! เอาขี้ฟันคนอ่านเป็นพยาน!!!!!!!!!!(ทำไมต้องขี้ฟันวะ:คนอ่านคิด(มั้ง) 

แต่แล้วก็เกิดเรื่องขึ้น เมื่อมีเหตุการณ์นินจาทะเลาะกันนิดหน่อย  แต่มันก็จบลงได้ด้วยดีเพราะกรรมการคุมสอบที่ชื่อ อิบิคิ เข้ามาห้ามได้อย่างทันท่วงที  ถึงแม้ในใจผมจะอดรู้สึกเสียดาย?!เล็กน้อย(จริงๆ)ที่ไม่ได้เห็นเด็กๆตีกันก็เถอะนะ ผมคิดกับตัวเองในใจ แล้วตั้งใจฟังกฎกติกาในการสอบครั้งนี้ ซึ่งตัวผมจับใจความได้ว่า การสอบนี้สามารถลอกกันได้แต่จะใช้วิธีไหนนั้นก็แล้วแต่เอ็งจะนึกออก ซึ่งห้ามถูกจับได้ว่าลอกเกิน5ครั้ง อ้อ ข้อสอบมีทั้งหมด10ข้อ แต่เป็นข้อเขียน9และตอบอีกหนึ่ง ซึ่งใช้เวลาสอบเพียงแค่1ชั่วโมงเท่านั้น จากนั้นผู้คุมก็บอกให้ทุกคนที่อยู่ภายในห้องไปนั่งตามโต๊ะที่ว่าง  แหมตอนแรกมันก็ว่างทุกโต๊ะแหละ แต่พอถูกจับจองมันก็เหลือที่ให้เลือกไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่ เลยต้องจำใจนั่งอย่างช่วยไม่ได้ ซึ่งที่ที่ผมนั่งก็อยู่ห่างจากซาตานและมิคพอสมควร โดยทั้งคู่นั่งอยู่ริมสุดติดหน้าต่างแถวแรก ส่วนผมนั่งอยู่แถวหลังสุดตรงกลางโดยส่วนตัวก็ไม่ได้แย่เท่าไหร่ ออกจะดีเสียด้วยซ้ำที่ได้ห่างจากเจ้าพวกนั้นบ้าง เพราะบางทีก็โดนทั้งซาตานและมิคลวนลาม... 


ทางด้านมิคและซาตานที่ตอนนี้กำลังสื่อสารกันทางจิต 

'มิค ทำไมเราทั้งคู่นั่งห่างจากรุนจังวะ?'ซาตานถามพลางเหล่ตามองรุนยะที่นั่งหลังสุด 

'ไม่รู้ แต่สิ่งที่ข้ารู้คือ...แม่งมีคนมองรุนยะด้วยหน้าตาหวานเชื่อม'มิคพูดด้วยเสียงติดจะเรียบเย็น แค่นั้นแหละทำซาตานถึงกับหูกระดิกเลยทีเดียว เดี๋ยวมันผู้นั้นจะไม่ตายดี กล้ามากนะที่บังอาจมองรุนของพวกเขาด้วยสายตาและหน้าตาปลาจวดแบบนั้น หึหึหึ ทั้งคู่คิดตรงกันอย่างมิได้นัดหมาย พร้อมกับคิดแผนการอันแสนชั่วร้าย(?!)  ส่วนคนที่โดนหมายหัวขึ้นบัญชีดำน่ะหรือ.... อึ๋ย! ทำไมรู้สึกเสียววาบๆหว่า ชายผู้โชคร้ายคิดพลางลูบแขนตัวเอง


ความคิดเห็น