ขอบคุณนักอ่านทุกคนที่กดเข้ามาอ่านนิยายของไรท์ ไรท์รู้สึกดีใจเป็นอย่างมากที่สามารถมอบความสุขให้กับทุกคนได้ ติดตามนิยายเรื่องใหม่ๆของไรท์ได้เรื่อยๆเลยน๊าาา

ผมมันซกมก!! {เด็กมันยั่วว} PART ONE

ชื่อตอน : ผมมันซกมก!! {เด็กมันยั่วว} PART ONE

คำค้น : นิยาย,สั้นๆ,วายๆ,นิยายวาย,เรื่องสั้น,18+++,20+++,OH!! Haa,SANGSAY,SANGSANG

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 46.1k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ม.ค. 2561 06:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ผมมันซกมก!! {เด็กมันยั่วว} PART ONE
แบบอักษร

PART ONE​​


​ "ผมมันซกมก {เด็กมันยั่วว}"




สวัดดีครับทุกคน ผมชื่อ เน็คต้า ที่แปลว่า “น้ำหวาน” ผมนี่แอนตี้ชื่อของผมเลยล่ะ เพราะแม่คนเดียว ตอนเด็กๆแม่ผมชอบกินอะไรที่มันหวานๆ ทั้งน้ำ ทั้งอาหาร หวานซะมดขึ้นเลยแหละ แม่ก็เลยชอบตั้งชื่อที่มันเป็นของโปรดแม่นั้นแหละ ตอนนี้ผมอายุ 18 ปี ครอบครัวของผมเป็นครอบครัวกลางๆ บ้านของผมอยู่ต่างจังหวัด ผมมีพี่ชาย2คน รวมผมด้วยอีกคน ก็เป็นสาม ผมเป็นลูกคนสุดท้อง พี่คนโตชื่อ ลาเต้ พี่คนกลางชื่อ นมเย็น ชื่อผมและเฮียลาเต้ยังไม่น่าอายเท่าเฮียนมแกเลย ผู้ชายอะไรชื่อ นมเย็น แม่ก็คิดได้เนอะว่าไหม เฮียแกชอบให้เรียกว่า เฮียเย็น เฉยๆ เฮียลาเต้อายุ25ปี ส่วนเฮียเย็นแกอายุ23ปี ก็ห่างกับผมพอสมควร พอแล้วๆ เข้ามาในปัจจุบัน  ตอนนี้ผมกำลังหิ้วกระเป๋าขึ้นรถทัวร์ เพราะผมกำลังจะไปฝึกงานที่กรุงเทพ ก่อนผมจะไปขึ้นรถ ผมก็เดินไปลาพ่อกับแม่และเฮียทั้งสอง


“แม่ ผมไปก่อนน้า อย่างอแงละ!!” ผมพูดบอกแม่ไป จะไม่ให้บอกท่านได้ไง ผมเคยห่างจากท่านซะทีไหน เวลาไปห้าง ไปกินข้าว ไปไหนมาไหนแม่ก็ชวนผมไปด้วยตลอด ถ้าผมไม่อยู่แม่คงเหงาน่าดู แม่สะอึ้นเล็กน้อย


“เอ็งดูแลตัวเองดีๆละ อะนี่ใบเส้นทางไปบ้านพ่อเสือเค้า” แม่พูดเสร็จก่อนจะยืดกระดาษใบกลางมาให้ผม มันเป็นแผนที่บอกทางไปบ้านของคนที่แม่เอ่ยถึง แม่บอกว่า พ่อเสือแกเป็นคนน่ารัก ไปอยู่กับแกก็ทำตัวดีๆ ผมก็ได้แค่พยักหน้าตอบรับแม่ไปก่อนจะหันไปลาพ่อและเฮียทั้งสอง


“ไปก่อนนะเฮีย ดูแลพ่อกับแม่ดีๆละ”


“เอ่อๆ ไปอยู่นู้นก็อย่าเที่ยวเยอะละ” เฮียลาเต้พูดขึ้น


“ดูแลตัวเองด้วย” เฮียเย็นพูดเสริม


“คร้าบเฮีย ผมไปก่อนนะ” หลังจากที่ผมบอกลาเสร็จก็เดินไปขึ้นรถ ก่อนที่รถจะขับไป



กรุงเทพ

ผมลงจากรถทัวร์หลังจากที่นั่งเหนื่อยก้นมาตั้งนาน ผมมองไปในสถานที่ใหม่ เมืองที่วุ่นวาย เฮ้ยย คิดแล้วก็อยากกลับบ้านจังเลย ไอ้น้ำเอ่ยสู้ๆ มาฝึกงานแค่ปีหนึ่งเอง


ผมบอกกับตัวเองก่อนจะเดินไปหารถเพื่อที่จะไปยังหมู่บ้านของเพื่อนแม่ ผมเดินมาโบกแท็กซี่แล้วบอกทางกับลุงคนขับ แล้วแกก็ขับรถออกไป ก่อนจะขับมาถึงนะหมู่บ้านแห่งหนึ่ง แกส่งผมแค่หน้าหมู่บ้าน เพราะทางมันแคบให้ผมเดินเข้าไปเอง ผมหยิบออกจากกระเป๋าก่อนจะส่งให้แก แล้วลุงแกก็ขับออกไป ผมเดินเข้ามาในหมู่บ้านพร้อมกับดูแผนที่ที่แม่เอาให้ ก่อนจะมาหยุดที่หน้าบ้านก่อนที่ผมจะมองป้ายชื่อ ที่สะหลักคำว่า “ไทเกอร์” บ้านนี่แหละเพื่อนแม่ ผมเดินเข้าไปในตัวหน้าบ้าน บ้านที่เป็นปูนชั้นเดียว อากาศก็ค่อนข้างร่มรื่น ผมกดออดไปหนึ่งที


กริ๊งงงงง!!

……………….. ไม่มีสัญญาณตอบรับ


กริ้งงงงง!!

………………… รอบที่สองก็ยังไม่มีใครมาปฺด ผมคิดว่าท่านคงแก่มากแล้วละมั้ง อาจจะหูหนวกไปบ้าง ผมกดออดไปอีก


กริ๊งงงงงงงงง กริ้งงงงงงงง


โอ้ยยย!! มาแล้วๆๆ


ผมกดออดอยู่สักพักก่อนที่ประตูจะเปิดออกพร้อมกับร่างหนาที่งัวเงียกับหนวดเคราพะลุงพะลังใส่แต่กางเกง โชว์ซิกแพคเป็นลอน พร้อมกับมือข้างหนึ่งทียกขึ้นไปแคะที่จมูก ผมเบิกตากว้างทันที ไหงแม่บอกว่าพ่อเสืองั้น ทำไมไม่เหมือนอย่างที่ผมคิดไว้เลยว่าอายุน่าจะรุ่นพ่อของผมซะอีก  แถมยัง เอิ่มม…ซกมกอีกอ่ะ


“เอิ่มม สวัสดีครับผมชื่อ เน็คต้า ครับ เป็นลูกของแม่ ดาว ที่ท่านให้มาพักที่นี้”


“อืมม รู้แล้ว ฉันชื่อเสือ เข้ามา”


พอร่างหนาพูดเสร็จก็เรียกให้ผมเข้าไป ผมเดินเข้ามาในบ้านก่อนที่จะเดินไปนั้งที่โซฟา พร้อมร่างหนาที่เดินเข้ามาติดๆ

“แล้วผมอยู่ห้องไหนหราครับบ” ผมมองไปยังห้องที่มีแค่ห้องเดียว อย่าบอกนะว่าจะให้ผมนอนที่โซฟาอ่ะ


“แล้วเห็นกี่ห้องละ” ร่างหนาพูดพร้อมเลิกคิ้วขึ้น ผมคิดไปเองหรือป่าวว่าเขากำลังกวนผมอยู่


“แล้วลุงล่ะ นอน้องไหน” ผมมองไปรอบๆบ้านก็มีอยู่ห้องเดียว แล้วลุงเสือแกจะไปนอนที่ไหนล่ะ


“ถามแปลกมันมีอยู่ห้องเดียวก็นอนห้องนั้นแหละ” ร่างหนาทำท่าทางไม่ทุกร้อนใจอะไร นี่อย่าบอกนะ ว่านอนห้องเดี๋ยวกัน ผมก็ไม่เป็นส่วนตัวอะดิ


“ผมว่าผมนอนที่โซฟาตรงนี่ก็ได้ครับ” ผมบอกร่างหนาไป ผมทำงานดึก บางทีอาจรบกวนเวลานอนของคนตรงหน้าก็ได้

“ทำไม นอนห้องเดียวกันนั้นแหละ ป่ะๆ ขนของไปเก็บในห้อง” ร่างหนาไม่รอแม้แต่คำปฏิเสธจากผม เฮ้ยย ให้ตายเถอะ ซกมกแถมยังเอาแต่ใจอีก คิดในใจ


ผมย้ายของมาที่ห้องก่อนจะจัดแจงเสื้อผ้าเข้าที่ตู้ ส่วนร่างหนาก็นั่งมองผมจัดอยู่ที่เตียงนอน จะมาจ้องทำไมว่ะ มันอึดอัดนะโว้ยย

“มีอะไรหรือป่าวลุง” มือจัดเสื้อแต่ปากก็พูดถามคนที่นั่งอยู่ไม่ไกล


“อายุเท่าไหร่” ร่างหนาถาม


“18 ครับลุง” ผมตอบไป ก่อนที่หน้าลุงแกจะเปลี่ยนไป คิ้วที่ขมวดเข้าหากัน


“ฉันแก่ขนาดนั้นเลยหรือไง” เอ้า ก็จะให้ตรูเรียกว่าอะไรละ


“ก็คุณลุงเป็นเพื่อนของแม่ผม ผมก็ต้องเรียกว่าลุงสิ มันจะได้ดูสุภาพไงครับ”


ผมอธิบายให้ลุกแกเข้าใจ คนแก่ก็แบบนี้แหละอาจจะขี้หลงขี้ลืมจำอะไรไม่ค่อยได้


“ฉันไม่ให้เรียกว่าลุง!!” อะไรของคนแก่เนี่ย ผมหยุดมือที่จัดเสื้อผ้า ก่อนจะหน้าไปประจันกับคนแก่ที่พูดไม่รู้เรื่อง เอาแต่ใจซะมัด นี่ถ้าไม่ใช่เพื่อนแม่นะ ผมต่อยไปนานละ


“แล้วจะให้ผมเรียกลุงว่ายังไง”ผมถามร่างหนาออกไป พร้อมกับทำหน้าเบื่อหน่าย


แล้วหันไปจัดเสื้อผ้าต่อ ร่างหนายิ้มออกมาบางๆ ก่อนจะพูด


“เรียกฉันว่าพี่เสือ” ผมหันไปหาร่างหนาด้วยความตกใจ ลุงแกสมองกระทบกระเทือนหรือป่าวว่ะ!! TT


เรียกลุงไม่ได้หรา

ไม่ได้!! ฉันยังไม่แก่ซักหน่อย*”*

แล้วพี่อายุเท่าไหร่

ปีนี้ฉัน 36 วัยกำลังดี แก่ละสิไม่ว่า แก่จนหัวงอกขึ้นแล้วยังให้เรียกพี่อีก*!!*

โห!!! ผมว่าเรียกลุงอ่ะดีแล้ว*”​*

จะเรียกไม่เรียก!!”

ครับๆ เรียกพี่ก็ได้ ผมทำเสียงประชดไปก่อนจะหันมาจัดเสื้อผ้าต่อ แล้วเวลาก็ล่วงลาไปจนตอนนี้เวลา 1ทุ่ม ส่วนอีตาลุงแกก็ออกไปตั้งแต่ให้เรียกพี่แล้วแหละ*!!* หลังจากที่จัดเสร็จผมก็ลุกไปหยิบผ้าเช็ดตัวก่อนจะเดินเข้าไปอาบน้ำทันที


แอ็ดดด

พอผมเปิดออกมาก็ทำให้ผมสะดุ้งตกใจ ก็แกเล่นนั่งอยู่บนที่นอนไม่ให้ซุ้มให้เสียง เกิดเป็นผีขึ้นมาจะทำไง


พี่มานั่งทำอะไรตรงนี้เนี่ยย ตกใจหมด ผมเดินออกมาด้วยผ้าขนหนูพับรอบเอวก่อนจะเดินไปที่ตู้เสื้อผ้า แล้วเปลี่ยนใส่ไม่แคร์สายตาคงที่กำลังจ้องมองทั้งสิ้น พอแต่งตัวเส็ดผมก็ก้มลงเช็ดผมตัวเอง พอดีผมสระผมนะ อยู่บ้านผมไม่ค่อยเช็ดผมหรอกปล่อยให้มันแห้งเอง แต่มาอยู่ต้องทำให้มันดูดีหน่อย แต่จะว่าไปผมก็ดูดีกว่าพี่มันซะอีก คนอะไรยืนแคะจมูกไม่อายใครเลย


มานี่ ร่างหนาเรียกให้ผมไปนั่งที่กลางระหว่างขา พร้อมกวักมือเรียก


อะไร!!” จากตอนแรกที่สุภาพ ตอนนี้จะห้วนๆแล้วแหละ คนแก่นี่น่ารำคาญจัง


*“บอกให้มานั่งนี่ จะเช็ดผมให้”*ผมยังทำหูทวนลม ก้มเช็ดผมตัวเอง ร่างเล็กไม่รู้ตัวเลยว่าตอนที่ตัวเองกำลังก้มนั้นมันเห็นไปถึงข้างในที่ขาวๆ น่าสัมผัส ทำให้ตาแก่อย่างพี่เสือของเราเกือบอดใจไม่ไหว


 บอกให้มานี่ ร่างหนากดเสียงต่ำ จนทำให้ร่างบางต้องเดินเข้าไปหาทันที


หมับบ***!!!***

ร่างหนาขว้าเขาที่แขนจนทำให้ร่างบางนั่งลงที่หว่างขาพอดี ก่อนจะแย่งเอาผ้าในมือไปเช็ดให้


พึ่งรู้นะเนี่ย ว่าลุงก็มือเบาเหมือนกัน ร่างบางเผลอหลับลงก่อนจะเอนหลังไปพิงหน้าอกของร่างหนา ก็ลุงแกมือเบานี่นา โดยที่ไม่รู้เลยว่าคนที่อยู่ได้หลังจะตะบะแตกแล้ว


ร่างหนาค่อยๆลดมือลงจากที่เช็ดผม แล้วเลื่อนมือมาที่เอวของคนร่างบางก่อนจะก้มลงสูดดมกลิ่นหอมบนซอกคอ แล้วดูดช้าๆ เพื่อไม่ให้ร่างบางตื่น ก่อนจะเลื่อนขึ้นมาจนถึงใบหู พร้อมกับงับเบาๆ ตอนนี้น้องชายของร่างหนามันตื่นซะแล้วสิ ให้ตายเถอะ*!!!* เขาสถบออมา ก่อนจะกระซิบที่ข้างหู





ขี้ยั่วจังนะเรา























HANASANGSAY

ความคิดเห็น