facebook-icon

ภาคลูกคือ 'ของเล่นในรังโจร' กับ 'สะใภ้เจ้า' นะคะ

ตอนที่ 22 : หน้าที่ [50%ครึ่งตอนจบ] 💛​​

ชื่อตอน : ตอนที่ 22 : หน้าที่ [50%ครึ่งตอนจบ] 💛​​

คำค้น : ซีค, วีนัส, บ่วงรักเจ้าทะเลทราย, เจ้าชาย, ทะเลทราย, jungkook, bts, bts fic

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 20k

ความคิดเห็น : 18

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ก.ย. 2561 15:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 22 : หน้าที่ [50%ครึ่งตอนจบ] 💛​​
แบบอักษร

กระสุนนัดที่สามดังขึ้น ซีคกอดผมไว้แล้วจรดหน้าผากผมลงไหล่เขาเพราะไม่อยากให้เห็นภาพตรงหน้าที่อาจทำให้นอนฝันร้ายไปอีกหลายคืน ตัวผมสั่นดั่งลูกนก ฝืนร่างกายไม่ไหวในท้องปั่นป่วนมวนไปหมดเหมือนจะอาเจียนขึ้นมาให้ได้เมื่อกลิ่นคาวเลือดมันคลุ้งอยู่ในจมูก

“อุ๊บ !” ผมเอามือปิดปากไว้แล้วลุกขึ้นยืนแต่ดันมึนหัวจนต้องนั่งลงอีกครั้ง

“วีนัส ! เป็นอะไรไป !”

“ข้าอยากอาเจียน อุ๊บ !” ผมกลั้นแทบไม่ไหว ในเวลาเดียวกันสายตาก็พร่ามัวหัวก็หนักอย่างกับมีอะไรมาถ่วงจนหน้าจะทิ่มพื้นให้ได้

“สการ์ เอกอล พาน้องข้ากับวีนัสไปห้องทิศตะวันตกและเรียกหมอมาให้การรักษาทั้งคู่โดยไวที่สุด” ดวงตาสองข้างหลับลงสนิท แต่หูยังคงได้ยินเสียงและรับรู้ได้ว่าใครพูดอะไร ซึ่งมันเป็นคำพูดของท่านอควาห์ และแน่นอนว่าซีคก็แย้งกลับทันที

“ข้าไม่มีทางไปกับพวกมันเด็ดขาด ! พี่ท่าน ! ไอ้ทหารชั้นต่ำมันตบเมียข้าจนเลือดกำเดาไหล ไหนจะทหารไอ้นายหัวที่ได้รับมอบหมายให้ปลิดชีวิตพี่อีก ข้าจะไว้ใจคนพวกนี้ได้ยังไง !”

“รู้ไว้ซะว่าพี่เป็นคนสั่งให้สการ์ตบหน้าวีนัสเอง เพราะงั้นถ้าจะใช้คำว่าคนชั้นต่ำกับสการ์ก็ไม่ต่างอะไรกับเจ้ากำลังใช้เท้าเหยียบหัวพี่อยู่”

“แล้วพี่ท่านสั่งให้ทำแบบนั้นทำไม พี่รู้มั้ยว่าวีนัสเจ็บแค่ไหนข้าเจ็บกว่าหลายเท่า ! เจ็บที่ปกป้องเมียตัวเองไม่ได้ ! ยิ่งตอนนี้แม้แต่จะพาวีนัสกลับเมืองข้ายังทำไม่ได้ด้วยซ้ำ ! ลำพังถ้าพวกมันจะทำอะไรข้า ข้าไม่กลัว แต่ถ้าไอ้สัตว์นรกสองตัวคิดไม่ซื่อหรือทำไม่ดีกับวีนัส ข้าจะปกป้องวีนัสได้อย่างไร ในเมื่อสภาพข้าตอนนี้ไม่ต่างอะไรกับคนพิการเลย !” คำพูดของซีคฟังดูสั่นเครือไม่เหมือนเคย ไม่เหมือนซีคคนเดิมที่ไม่เคยกลัวอะไร แต่วันนี้เขากำลังกลัวว่าตัวเองจะปกป้องผมไม่ได้

“เลิกทำเสียงดังใส่พี่แล้วทำในสิ่งที่เจ้าชายควรทำซะซีค มีอีกหลายเรื่องที่พี่ต้องสะสาง จะมามัวต่อปากต่อคำกับเจ้าไม่ได้” น้ำเสียงท่านอควาห์ฟังดูเหนื่อยหน่าย เขาถอนหายใจถอดใหญ่ใส่ซีคที่ไม่ยอมให้สการ์และเอกอลพาผมไปรักษาตัวที่ห้องทิศตะวันตก พอเจอแบบนี้แล้วก็เหมือนอาการยิ่งแย่ แต่ซีคก็พูดในสิ่งที่ทำให้ผมยิ้มอยู่ในใจเมื่อเขาพูดว่า

“หึ ! ข้าขอบอกให้พี่ท่านรู้แจ้งเห็นชัดและฟังให้กระจ่างว่าเจ้าชายมันเป็นแค่ตำแหน่ง แต่สิ่งที่ข้าควรทำตอนนี้คือปกป้องวีนัสต่างหาก !” คำพูดดังกล่าวทำให้ผมรู้สึกอบอุ่นหัวใจอย่างบอกไม่ถูกจนอยากหยุดเวลาไว้ตรงนี้

 “หรือจะต้องให้สการ์กับเอกอลยืนยันความบริสุทธิ์ เจ้าถึงจะไว้ใจพวกเขา”

“ใช่ ให้พวกมันใช้กริชกรีดลงบนอกซ้าย ไม่งั้นอย่าหวังเลยว่าข้าจะยอมให้มันสองคนไปเหยียบแผ่นดินเอิร์ก ถ้าเรื่องแค่นี้ทำไม่ได้ ก็ไม่ต้องกลับมารับใช้ข้าอีก สการ์” ทันทีที่ซีคพูดจบ ผมก็ลืมตาขึ้นเล็กน้อย สการ์คลานเข่าเข้ามาหาซีคแล้วหยิบกริชที่เหน็บไว้ข้างเอวออกมาอย่างไม่ลังเลจนผมเชื่อว่านี่แหละคือข้อยืนยันแล้วว่าสการ์บริสุทธิ์ใจ แต่เมื่อซีคยืนยันที่จะให้สการ์พิสูจน์ตัวเองตามแบบที่เขาต้องการ ผมก็ไม่อยากขัด

สการ์วางกริชไว้ตรงหน้าก่อนละมือมาปลดกระดุมเสื้อออก เอกอลก็เช่นกัน เขาขยับมานั่งคุกเข่าข้างสการ์และหยิบกริชออกมาวางตามด้วยปลดกระดุมเสื้อถึงสามเม็ด

“เพื่อเป็นการพิสูจน์ว่ากระหม่อมบริสุทธิ์ใจต่อท่านทั้งสอง กระหม่อมขอใช้กริชเล่มนี้กรีดลงบนอกซ้ายของกระหม่อมตามพระประสงค์ของท่านซีคขอรับ” สการ์พูด เขาโค้งลำตัวโน้มศีรษะลงมาจนหน้าผากจรดลงบนปลายเท้าของซีค

“กระหม่อมเช่นกันขอรับ” เอกอลพูดต่อพร้อมโค้งลำตัวโน้มศีรษะลงมาบ้างจนหน้าผากจรดกับพื้น

ทั้งสองสูดลมหายใจเข้าลึกสุดปอด มือขวาถือด้ามกริชไว้มั่นแล้วจ่อปลายแหลมลงบนผิวเนื้อ สการ์เป็นคนเริ่มก่อน เขาออกแรงกดจนมือสั่นเพื่อให้ด้านคมเฉือนลงบนร่างกาย เลือดสีแดงสดจำนวนมากไหลลงมายันหน้าท้องเมื่อคมกริชบาดลึกลงไปเรื่อย ๆ แต่เหมือนยังไม่พอใจต่อความต้องการของซีคเขาจึงได้แค่ปรายตามองทั้งสองนั่งคุกเข่าเหงื่อแตกพลั่กเต็มหน้าผาก

ซีคต้องบ้าไปแล้วแน่ ๆ ในเมื่อสการ์ให้การรับใช้มาตั้งแต่ตัวเองยังเด็กและอายุก็ไล่เลี่ยกันทำไมเขาจึงให้สการ์ทำถึงขนาดนี้ เอกอลเองที่ขึ้นชื่อว่าทรยศนายเก่าแต่ออกปากเองว่าขอรับใช้ท่านอควาห์ไปตลอดชีวิต แล้วทำไมท่านอควาห์ถึงไม่ห้าม ภาพตรงหน้าทำให้ผมทนดูไม่ได้จนต้องออกปากเป็นคนห้ามเอง

“พอได้แล้ว… เราเชื่อใจพวกเจ้า”

“ไม่ขอรับ กระหม่อมจะไม่หยุดจนกว่าท่านซีคจะเป็นคนสั่ง” สการ์ไม่พูดเปล่าเขายังย้ำกดน้ำหนักลงไปอีกจนคมกริชฝังลึกกว่าเดิม

“ท่าน… พอแค่นี้เถอะ ถือว่าข้าขอ ได้มั้ย” เสียงแหบพร่าร้องบอก ผมคว้ามือซีคมาจับแล้วกำฝ่ามือหนานั้นไว้ ซีคถอนหายใจใส่ผม เขาเบือนหน้าหนีเหมือนไม่พอใจและไม่เต็มใจจะทำตามคำขอร้องแต่ก็ยอมใจอ่อนจนได้

“พอได้แล้ว” ซีคพูด มันทำให้ผมรู้สึกดีใจที่ซีคยอมทำตามคำขอร้องและขอบคุณที่เขายังรับฟังคนรักอย่างผมบ้าง



--------------------------------------------------

มาแล้ววววววววววววววววว  แก มันแบบ ซึ้งมากตอนท่านซีคบอกว่าเจ็บที่หัวใจเพราะปกป้องวีนัสไม่ได้ ฮือ ๆ

​ท่านห่วงน้อง รักน้อง เห็นมั้ยยยย

22.01.18

💛​อย่าลืมคอมเม้นท์เป็นกำลังใจให้น้องวีนัสด้วยนะ💛​​​

ความคิดเห็น