นิยายเรื่องนี้ถูกแต่งขึ้นมาจากจินตนาการของไรท์เอง ไม่ได้มีเจตนาทำให้ใครเสียหาย อ่านเพื่อความบรรเทิงเท่านั้น โปรดใช้จักรยานในการอ่านนะฮ้ะ

// คือการกระทำและการแสดงกิริยาต่างๆ

แสงแดดยามบ่ายคล้อยลอดผ่านม่านโปร่ง แสงเข้ามาในห้องแต่งตัวแคบๆ

กลิ่นสเปรย์ฉีดผมฟุ้งกระจายปนกับ กลิ่นกาแฟดำที่เย็นชืด

เคียร่าบรรจงวางแปรงปัดแก้มลง

เธอมองเงาตัวเองในกระจก พลางจัดระเบียบชุดราตรีผ้าซาตินสีมุก ที่ทิ้งตัวรัดกับรูปร่างอย่างพอดี

แต่ทว่า...

เสียงรองเท้าส้นสูงที่กระทบพื้นหินอ่อนรัวเร็ว จากข้างนอกกลับขัดจังหวะความเงียบ

เจ๊แข หรือ เจ๊เพ็ญแข ผู้จัดการปากร้ายใจเด็ด ผลักประตูเข้ามาด้วยใบหน้าเคร่งเครียด

เคียร่ามองดูชุดราตรีสีมุกในกระจกอีกครั้ง

มันดูจืดชืดไปไม่ถนัดตาเมื่อเทียบกับข้อเสนอ ที่เต็มไปด้วยกลิ่นคาวเงิน

เธอค่อยๆถอดต่างหูราคาแพงออก

แล้วหยิบลิปสติกสีแดงก่ำขึ้นมาทาลงบนริมฝีปากแทนที่จะเป็นสีชมพูอ่อนเหมือนทุกวัน

ท่ามกลางแสงไฟสลัวสีอำพัน และกลิ่นอายของเหล้าราคาแพง

การเผชิญหน้าครั้งนี้... คือจุดเริ่มต้นของเกม ที่เคียร่าไม่อาจถอยหลังกลับได้

รถอัลพาร์ดสีดำสนิทเคลื่อนตัว เข้าสู่เขตคฤหาสน์หรูบนยอดเขาอย่างเงียบเชียบ

เคียร่า มองลอดหน้าต่างออกไป เห็นเงาไม้ใหญ่ครึ้มสองข้างทาง ที่ถูกประดับด้วยไฟดวงเล็กๆ ดูราวกับสร้อยเพชรที่โอบล้อมความลึกลับเอาไว้

เธอกระชับเสื้อคลุมขนสัตว์เทียมแน่นขึ้น

พลางหยิบตลับแป้งขึ้นมาเช็คความเรียบร้อยเป็นครั้งสุดท้าย

มือของเธอสั่นเล็กน้อยจนต้องสูดลมหายใจเข้าลึกๆ

เคียร่าไม่ได้ตอบอะไรออกไป

เธอเพียงแต่ก้าวลงจากรถ เมื่อประตูถูกเปิดออกโดยชายในชุดสูทสีดำสนิท

เสียงเพลงแจ๊สจังหวะเนิบนาบดังคลออยู่เบาๆ ภายในห้องโถงเพดานสูง ที่ตกแต่งด้วยศิลปะสมัยใหม่

ภายในคฤหาสน์ปิดลับ

แขกในงานมีเพียงไม่กี่คน ทุกคนล้วนดูเป็นผู้มีอิทธิพล ที่ซ่อนใบหน้าไว้ ภายใต้หน้ากากแห่งมารยาท

เคียร่าเดินผ่านโถงทางเดิน ที่อบอวลไปด้วยกลิ่นกำยานหอมหมื่นลี้ ซึ่งเป็นกลิ่นเฉพาะตัวที่คาเรย์หลงใหล

ที่ปลายสุดของห้องโถง บนโซฟาหนังแท้สีไวน์แดง

ชายหนุ่มในชุดเชิ้ตสีดำปลดกระดุมบน 2 เม็ด นั่งอยู่เพียงลำพัง

ในมือเขาถือแก้วคริสตัลที่มีสีอำพันขังอยู่ภายใน

คาเรย์ ไม่ได้เงยหน้าขึ้นมองในทันที

แต่รังสีบางอย่างจากตัวเขา กลับทำให้เคียร่ารู้สึก เหมือนอากาศรอบกายค่อยๆเบาบางลง

น้ำเสียงของเขาทุ้มต่ำและเย็นเฉียบ จนเคียร่าหนาวเยือกไปถึงสันหลัง

คำพูดนั้นทำให้ชายหนุ่มวางแก้วลง

แล้วค่อยๆเงยหน้าขึ้นสบตา

ดวงตาคมกริบดุจพยัคฆ์ของเขา จ้องมองสำรวจร่างบางตรงหน้า

ตั้งแต่ไรผมลงไปจนถึงปลายรองเท้าส้นสูงสีดำขลับ

เมื่อประตูบานใหญ่ปิดลง

ความเงียบก็เข้าจู่โจมห้องทั้งห้อง

คาเรย์ลุกขึ้นยืนช้าๆความสูงของเขากดดัน จนเคียร่าต้องเผลอถอยหลังไปครึ่งก้าว

เขาเดินเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้า กลิ่นน้ำหอมแนว Wood และ Tobacco จากตัวเขา ผสมกับกลิ่นเหล้าแรงๆทำให้เธอรู้สึกมึนงง

เขาส่งแก้วในมือให้เธอ

เคียร่ารับมาถือไว้ ความเย็นของคริสตัลตัดกับความร้อนรุ่มในอก

เธอรู้ดีว่าคืนนี้...

ชีวิตของเธอจะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป

🚪

ประตูไม้แกะสลักบานยักษ์ปิดสนิทลง

พร้อมกับความเงียบที่น่าอึดอัด ภายในห้องนอนกว้างที่ตกแต่งด้วยโทนสีดำและเทา

เคียร่ารู้สึกเหมือนตัวเองเป็นลูกแกะ ที่พลัดหลงเข้ามาในถ้ำพยัคฆ์

เธอพยายามจะเดินย้อนกลับไปที่ประตูเมื่อครู่ แต่เสียงล็อคอัตโนมัติก็ดังขึ้นเสียก่อน

คาเรย์ยืนอยู่ริมหน้าต่างบานใหญ่ ที่มองเห็นแสงไฟเมืองกรุงเทพฯ

เขาไม่แม้แต่จะหันมามองเธอ พลางรินของเหลวสีเข้มลงในแก้ว

คำพูดของเขาเหมือนตบหน้าเธออย่างแรง

เคียร่ายืนนิ่ง ขอบตาร้อนผ่าวแต่เธอกลั้นน้ำตาไว้ไม่ให้ไหล

แต่...

ด้วยความที่คาเรย์เป็นมาเฟียใหญ่ จึงทำให้มีศัตรูอยู่มากมาย

ทันใดนั้น!!!

คัท!🎬