ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ฉวยโอกาส

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.8k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ม.ค. 2561 22:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ฉวยโอกาส
แบบอักษร

หลังจากเข้าวังครั้งก่อนองค์หญิงเฟยติดเย่จงมากขึ้นไม่ว่าชายหนุ่มจะพูดอะไรก็เชื่อฟัง

“อาจงดูแล้วจะเป็นแม่ที่ดี ไม่ทราบอยากมีให้เราซักคนหรือไม่” อ๋องลี่หยางถามคนนั่งแกะเกาลัดตรงหน้า

“หยางอย่าตลก”

“องค์หญิงเฟยที่ไม่มีใครเอาอยู่กลับเชื่อฟังอาจงนักเราก็เลยนึกวาดอนาคตของเราสอง เราอยากมีโอรสสองธิดาหนึ่ง” อ๋องลี่หยางหยิบเกาลัดมาช่วยชายตรงหน้าแกะ

“นางแค่ดื้อเพราะฉลาดเกินคนสอน แค่ทำให้นางรู้สึกเราเป็นพวกและเสมอกัน นางก็เปิดใจรับฟังเอง” ที่แล้วมาครูที่คอยดูแลแม่มารน้อยคงไม่กล้าหรือไม่มีเทคนิคพอจึงทำให้นางมารน้อยเอาแต่ใจตัวเอง

“หยางเราก็ไม่อยากพังความฝันของท่านหรอกนะ แต่ลืมอะไรไปหรือไม่ เราเป็นบุรุษแล้วจะให้เบ่งเด็กออกทางไหน!” เย่จงวางเม็ดเกาลัดลง

“ไม่นึกว่าอาจงจะเป็นห่วงเรื่องเล็กน้อยเช่นนี้ ไม่เป็นไรให้เป็นปัญหาของเราเอง”

อ๋องลี่หยางถือโอกาสดึงรั้งตัวคนข้างหน้าให้โน้มตัวเข้าใกล้ ริมฝีปากของอ๋องลี่หยางฉกฉวยประทับปิดปากเล็กๆของคนตรงหน้า เย่จงตกใจจนหน้าซีดพยายามรั้งตัวขัดขืน แต่ไม่ว่าจะพยายามใช้แรงเท่าไหร่ก็ไม่อาจสู้แรงของบุรุษหน้าด้านตรงหน้าได้ ไม่ช้าลมหายใจของเขาก็เริ่มสับสนจากการรุกของคนตรงหน้า

บ้าฉิบเจ้าหนุ่มคนนี้มันจะจูบเก่งเกินไปแล้ว! เย่จงไม่เชื่อเลยว่าตัวเองจะตัวอ่อนจากจูบของบุรุษด้วยกัน

มือไม้ของคนเอาแต่ใจเริ่มเปะปะลูบเข้าใต้เสื้อคลุมของเย่จง

“อาจง...เราเข้าไปในห้องกันดีหรือไม่?”    อ๋องลี่หยางเสียงแหบพร่าถามคนตรงหน้า

“บัดซบ! เชือกกางเกง” เย่จงพบว่าขณะนี้ชุดของตัวเองหลุดลุ่ย เจ้าหน้าด้านมือไวเป็นปลาหมึกแก้เชือกเสื้อและกางเกงเขาออกไปตั้งแต่เมื่อไหร่!

“หรือเจ้าชมชอบเล่นพลิกผ้ากลางแจ้ง...ก็ไม่เลวนัก เดี๋ยวเราจะสั่งให้พวกที่เฝ้าแถวนี้หายหัวไปให้หมด” ไม่ทันที่อ๋องหน้ากากเหล็กจะสั่งคนเฝ้ายามให้ถอยออกเย่จงก็หน้าแดงตะโกนเอ็ดชายหน้าด้านเสียก่อน

“ไม่มีไล่ไม่มีห้องทั้งสิ้น!” ขืนเข้าห้องเขาไม่แน่ใจว่าใครเสร็จใคร

“อาจง” อ๋องลี่หยางทำตาละห้อย

“ไม่!”

“ถ้าเช่นนั้นขอเราจูบอีกครั้งระงับความร้อนขณะนี้ได้หรือไม่?”

“ไม่!”

“หรืออยากถูกกดตอนนี้” อ๋องหน้ากากเสียงเข้มจนเย่จงกลืนน้ำลาย

“แค่นิดเดียวนะ” หากไม่ยอมเล็กน้อยเขากลัวว่าคืนนี้จะรักษาความบริสุทธิ์ของดอกเบญจมาศไว้ไม่ได้

“อาจงน่ารักมาก”

เมื่อคนอนุญาตทางคนขอก็รีบเข้าโจมตีก่อนคนยอมจะเปลี่ยนใจ อ๋องลี่หยางจับชายหนุ่มกดลงตั่งใต้ต้นไม้

“!!” ไม่ทันเย่จงจะอ้าปากพูดก็ต้องถูกประกบปิดปาก

“สัญญาแค่จูบเท่านั้น” อ๋องลี่หยางเสียงแหบพร่าประกบจูบลิ้มรสคนตรงหน้าอย่างกระหาย จูบแล้วจูบเล่าจนเย่จงก้นด่าในใจ

นี่ขนาดแค่จูบยังรุนแรงขนาดนี้ ถ้ามันคิดจับกดจริงเขาจะเหลือชีวิตในยามเช้าหรือไม่ อย่างไรเขาก็ต้องหาทางรอดจากคนอดอยากตรงหน้าให้ได้!

ริมฝีปากล่างถูกบดจูบ ปลายลิ้นของคนเอาแต่ใจรุกเข้าในโพรงปากของคนใต้ตน เย่จงรู้สึกแย่แล้วร่างกายเขาเริ่มร้อนตามเจ้าบ้าบนตัว เนื่องจากเย่จงมีประสบการณ์ที่สะสมมาสูงจึงสามารถยับยั้งอารมณ์ตัวเองได้ ยังไงเขาก็เป็นพวกนิยมสตรีมากกว่าบุรุษ!

“อาจง หากเจ้าต้องการ...” อ๋องลี่หยางรู้ดีว่าตัวเองสามารถปลุกปั่นคนใต้ตัวจนร้อนขึ้นมาได้

“ไม่!” เสียงเย่จงแหบพร่าด้วยแรงปราถนา

“ก็ได้ ก็ได้ เราไม่แกล้งอาจงแล้ว” อ๋องลี่หยางค่อยๆลุกจากตัวของชายหนุ่ม เขาค่อยๆขยับชุดให้คนแก้มแดงปลั่งตรงหน้า

“...” สมองเย่จงเหมือนมีคนสองคนตีกัน ฝ่ายหนึ่งให้ยอมๆไปเผื่อเปิดโลกใหม่ อีกฝ่ายก้นด่าเขาเสียแรงเป็นคาสโนว่าตัวพ่อมาเสียท่าราวสาวน้อยได้อย่างไร!

ความคิดเห็น