facebook-icon

รักนักอ่านทุกคนน้าาา ขอบคุณที่อ่านนิยายจ้าาา ฝากติดตามด้วยเด้ออ

คำพูดที่ไม่อยากได้ยิน

ชื่อตอน : คำพูดที่ไม่อยากได้ยิน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 9k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ม.ค. 2561 00:13 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
คำพูดที่ไม่อยากได้ยิน
แบบอักษร

แท่นแทนทะระเเรนเเทนเเท่นเเทน~

ทะระเเรนทะระเเรนเเทนเเท่นเเท๊นนนนนน!!!~

โฮะๆในที่สุดตอนนี้ฉันก็มาเหยียบที่อิตาลีเเล้วจ้าา นั่งเครื่องนานจนตูดบานปวดหลังหมดแล้วT^T ในที่สุดฉันก็มาถึงที่นี่สักที

ตึกตึกตึก

ฉันลงจากเครื่องบินส่วนตัวสุดหรูของตระกูลแล้วรีบเดินมานั่งในเบนซ์คันสีดำต่อทันทีT^T ฉันเห็นมีร้านขายขนมอยู่ไรๆด้วยแหละ อยากไปเดินเที่ยวเเต่โดนคุณลุงพ่อบ้านบังคับให้ขึ้นรถ.....น่าเศร้าT^T

ตอนนี้ก็เวลาประมาณ14:00น.แล้วล่ะมั้ง? งานเลี้ยงเริ่มตอนเย็นนี้......ฮรือคือแบบ....>< ไม่ให้นางเอกพักเล้ยยยย คิดแลัวก็ปวดตูด ไม่รู้ปวดอึหรือว่านั่งนานไปหน่อย......หรือว่าเจ็บตั้งเเต่เมื่อคืนนั้น??

แอร้ยยยยไม่คิดไม่คิดไม่คิ๊ดดดดด>////<

ครั้งนี้คุณลุงพ่อบ้านถึงกับลงทุนตามฉันมาดูแลถึงที่อิตาลีเลย คุณลุงพ่อบ้านพูดกับฉันว่ากลัวฉันดื้อไม่ยอมใส่ชุดที่เลือกกันไว้.....ทำไมไม่เชื่อใจกันบ้างเลยน้าาา~

บรืนนนนนนน~~~

“คุณลุงพ่อบ้านคะ?เราจะไปที่ไหนกันต่อเหรอคะ?”

ฉันยื่นหน้าไปถามคุณลุงพ่อบ้านที่นั่งอยู่ตรงที่นั่งข้างคนขับ คุณลุงพ่อบ้านหันหลังมาพูดกับฉันว่า

“ไปคฤหาสน์หลักขอรับ......”

ฉันได้แต่ทำปากจู๋แล้วพยักหน้าแบบงงๆแล้วมองไปตามถนน คฤหาสน์หลักงั้นเหรอ? เป็นยังไงอ่ะ เป็นแบบที่ทำงานเหรอ?......

-10นาทีผ่านไป-

เพราะว่ารถมันไม่ค่อยติดฉันเลยได้เห็นอาคารบ้านช่องเเละสถานที่สวยงามมากมายระหว่างนั่งอยู่ในรถ เเต่เเอบเหงาเเปลกๆเเฮะ.....ฉันนั่งเบาะหลังคนเดียวTuT

ช่วงนี้ที่อิตาลีเป็นหน้าร้อน คุณลุงพ่อบ้านเลยจัดข้าวของฉันแบบสไตล์หน้าร้อนไปให้ใส่ ตอนเเรกฉันจะจัดเองแต่ชุดท้ายคุณลุงพ่อบ้านก็ไม่ยอม นางยอมแค่ให้ฉันเตรียมกางเกงในนำโชคไปได้เท่านั้นT^Tเศร้าจัง ถ้าอยู่ที่นี่ต้องระมัดระวังขนาดนี้ไม่มาดีกว่าา>)~(< (ฮรึก พูดแล้วก็ปาดน้ำตา)

รถค่อยๆเคลื่อนเข้ามาในสถานที่เเห่งหนึ่งสวยมากกกก ใหญ่เวอร์ๆ ใหญ่ประมาณห้างดังเเถวบ้านฉันเลยล่ะมั้ง เหมือนกับเทพนิยายเลยอ่าาา>///< ที่นี่เป็นสถานที่ท่องเที่ยวรึเปล่านะ สวยมากกก

รถค่อยๆเคลื่อนที่ช้าลงจนหยุดที่ด้านหน้าสถานที่เเห่งนี้ รถเป็นอะไรไปเหรอ? น้ำมันรถหมดเหรอ?

“ถึงแล้วขอรับนายหญิง?”

“????? ถึงแล้ว?”

“ขอรับ.....”

คุณลุงพ่อบ้านพูดกับฉันเเล้วรีบลงจากรถไปเปิดประตูให้ฉัน ฉันก้าวเท้าลงมาจากรถแบบงงๆ มองหน้าคุณลุงพ่อบ้านเเบบงงๆแล้วถามว่า

“มีให้เที่ยวก่อนไปงานเลี้ยงด้วยเหรอคะ ดีจัง~”

“เที่ยวอะไรเหรอขอรับ?”

“อ้อ...ก็ที่นี่ไงคะ ที่นี่มันแหล่งท่องเที่ยวรึเปล่าคะ?>///< สวยจัง แต่ว่าทำไมไม่ค่อยมีนักท่องเที่ยวมาเลยล่ะคะ>//<“

“......อุ๊บ๊ะ.......”

คุณลุงพ่อบ้านค่อยๆน้ำตาคลอออกมานิดๆพร้อมกับทำท่าเอามือปิดปากแล้วขำนิดๆพร้อมกับพูดขึ้นมาว่า

“ที่นี่มันดูเหมือนสถานที่ท่องเที่ยวมากเลยรึขอรับ?”

“......เอ๊ะ?......”

ทำไมละ? ไม่ใช่อย่างนั้นเหรอ!? แล้วที่นี่มันที่ไหนอ่ะฉันไม่รู้ววววว>~<

“ที่นี่คือคฤหาสน์หลักของตระกูลเลโอเล่ต่างหากขอรับ”

“....0-0 555อย่าล้อเล่นสิคะ><”

“ไม่ได้ล้อเล่นขอรับ จริงจังมากๆดูหน้ากระผมสิขอรับ!!!”

“แอร้ยเรื่องจริงเหรอเนี่ย><”

เพียะๆ

ฉันตบหน้าตัวเองเบาๆเพื่อเรียกสติ

“เข้าไปข้างในกันดีกว่านะขอรับ เดี๋ยวกระผมจะพาไปทำความรู้จักกับของในบ้านคร่าวๆ ให้รู้ว่าอะไรควรจับ อะไรไม่ควรจับ”

“ล...แล้วต้องไปทักทายสมาชิกในคฤหาสน์คนอื่นๆรึเปล่าคะะะะ”

“สมาชิกคนอื่นๆ? ไม่มีหรอกขอรับ โธ่เอ้ย!!!กระผมไม่เคยบอกเหรอไงว่านายท่านอยู่คนเดียว เปล่าเปลี่ยวว้าเหว่หัวใจ ไม่มีครอบครัว!!! โอ้วต้องให้พูดซ้ำซากอยู่เรื่อย! คฤหาสน์ทั้งหลังนี้มีนายท่าน!!!อยู่!!!คนเดียว!!!ขอรับ!!!! มีเมดแก่ๆบอดี้การ์ดหมีควายและพ่อบ้านหล่อๆอย่างผมอีกคน นายหญิงจะไปหวัดดีมั้ยล่ะขอรับ!!!”

แอร้ยยย>///< คุณลุงพ่อบ้านรัวแร๊ปใส่ฉันจนฉันตกใจหมดเลยยย พอพูดเสร็จคุณลุงพ่อบ้านก็ควักยาดมมาสูดยกใหญ่ เมดที่มายืนรอต้อนรับฉันต่างก็หัวเราะฉันคิกคักๆ บอดี้การ์ดแถวๆนั้นก็กำลังกลั้นขำฉันอยู่ ฮือน่าอายชะมัด แต่ทีกคนที่นี่ดูเป็นมิตรดีนะะ>///<

“แฮ่กๆ ถ้าเกิดนายท่านทราบว่านายหญิงมาทำตัวสนิทสนมกับพวกเราเข้าละก็ พวกเราโดนต่อว่าเเน่นอนเลย อะแฮ่ม.....ที่นี่นายหญิงพูดภาษาไทยได้เลยนะขอรับ เเม่บ้านเเละบอดี้การ์ดที่นี่ทุกคนฝึกพูดภาษาไทยเป็นหมดเเล้ว อาจจะยังไม่คล่องมากแต่มีอะไรก็ให้พวกเราช่วยได้เลยนะขอรับ....”

“ค่ะ>///<”

ฉันเดินตามหลังคุณลุงพ่อบ้านต้อยๆ คุณลุงพ่อบ้านต่างก็เเนะนำให้ฉันรู้จักกับส่วนต่างๆในคฤหาสน์หลังนี้ คฤหาสน์หลังนี้ถูกตกแต่งสไตล์ยุโรปเก่า ภายนอกสวยงามและอลังการสุดๆ>//< คฤหาสน์ที่ฉันอยู่ที่ไทยว่าสวยเเล้ว มาเจอที่นี่เทียวไม่ติดเลยยย

ฉันมาอยู่ที่นี่ไม่กี่วันฉันว่าฉันต้องผอมเเน่ๆT^Tเพราะว่าบ้านหลังใหญ่เกินไป เดินไปแต่ละที่ กว่าจะถึงนี่ทำเอาฉันหอบเลย.....ฮรึก คนมันขาสั้นนี่นา มีบริการรถรับส่งแต่ละจุดมั้ยคะ>~<

16:48น.

“อะเฮื้อ!!!! ป่านนี้เเล้วเหรอเนี่ย!!”

คุณลุงพ่อบ้านตะโกนออกมาอย่างเสียงดังหลังจากที่ก้มดูนาฬิกาที่ข้อมือตัวเอง ทำเอาฉันกับเมดเเถวๆนั้นอีก15คนพากันตกใจ

“นี่!!!รีบพาคุณหนูไปอาบน้ำแต่งตัวเร็วๆเข้า! จะไม่ทันเวลางานเเล้ว!! ตัวท๊อปของงานจะสายไม่ได้!!!!”

ห้ะะะ>< ท๊อปเทิ๊ปอะไรรร ฉันไม่ใช่นางเเบบนะะะ

“แว้กกกก!!!”

เมดทั้ง15คนพากันอุ้มฉันมาแบกเอาไว้บนหลังแล้วรีบวิ่งพาฉันขึ้นบันไดไปชั้นบน โอ้โหจะสูงไปไหน นี่ขึ้นมา3ชั้นแล้วยังไม่ถึงอีกเหรอเนี๊ยยย>~<

“ป...ปล่อยนะคะะะ ฉันเดินเองด้ายยยยย”

“เดินได้!!!แต่เดินช้าน่ะสิขอรับ!! แหมพวกเธอนี่ก็ไม่เตือนฉันเลยนะว่ามันเลยเวลามาเเล้ว!!!”

คุณลุงพ่อบ้านที่กำลังวิ่งตามหลังฉันขึ้นมานั้นก็ตอบฉัน แล้วรีบเปลี่ยนไปว่าพวกเมดๆทุกคนเเทน

‘โธ่หัวหน้าคะ!! พอพวกเราขัดเดี๋ยวคุณก็ต่อว่าพวกเราอีกน่ะสิ พวกเราก็เลยไม่กล้าว่า!’

เมดทุกๆคนรีบแก้ตัวให้คุณลุงพ่อบ้านฟังทันที คุณลุงพ่อบ้านได้แต่ถอนหายใจ

ตึกตึกตึกตึกตึกๆๆๆ

แอ๊ด!!!!!!~~~

อู้ววววววววววว~~~ ตอนนี้ฉันเข้ามาในห้องๆนึงที่สวยมากกกก มีเตียงอันใหญ่โตมโหฬารสุดหรู ขอบเตียงทำด้วยทอง>///< มีห้องน้ำมีห้องนั่งเล่น มีนู้นมีนี่เยอะเเยะไปหมดเลยยยย

“เอาล่ะ!!!พาคุณหนูไปอาบน้ำเร็วเข้า!!!!! จะไม่ทันล้าวววว”

คุณลุงพ่อบ้านกรีดร้องออกมาด้วยความเร่งรีบ ทันทีที่ถึงข้างในห้อง ฉันก็ถูกเมดทั้งหมดพามานั่งกับที่พื้น เมดทุกๆคนช่วยกันถอดเสื้อผ้าฉันอย่างเร่งรีบ ฮือทำไมฉันรู้สึกเหมือนเป็นคนที่กำลังจะโดนข่มขืนยังไงไม่รู้เเฮะT^T

คุณลุงพ่อบ้านรีบไปล้วงกระเป๋าเสื้อผ้าฉันที่มีมากถึง5ใบ(เยอะเวอร์ๆT^Tคุณลุงพ่อบ้านนี่เเหละค่ะที่เป็นคนจัดเอง ท่าทีของคุณลุงพ่อบ้านนี่ก็ดูแบ๊วๆเหมือนกันนะเนี่ย ฉันแอบเห็นด้วยนะว่านางโบ๊ะบีบีครีมมา>< เอาไว้ปิดไฝ-.,-)

นางล้วงเสื้อผ้าฉันเเล้วเอาไปจัดไว้ในตู้เสื้อผ้า....เอ๊ะเดี๋ยวนะ!!! นี่ห้องนอนฉันเรอะ!!!! จริงจังป้ะเนี่ยยย มันใหญ่มากเล้ยยยย><

เมดเอาผ้าเช็ดตัวนิ่มๆมาห่อรอบตัวฉันเอาไว้หลังจากที่ช่วยกันถอดกางเกงในฉันออกมา ฉันไม่อายหรอก><ก็ที่นี่มีเเต่พวกผู้หญิงนี่นาาอิอิ>////<

เมดดันหลังฉันให้เข้าไปในห้องน้ำแล้วจัดการให้ฉันลงไปแช่น้ำในอ่างทันที อ่างสีทองสวยเเวววาวเเละใหญ่มากกกก ฉันเข้าไปนอนในนั้นได้เลยอ่ะ>///< ทันทีที่ฉันลงไปเเช่ในน้ำนมที่โรยด้วยกลีบกุหลาบแดง เมดทัเงหลายก็เอาอะไรก็ไม่รู้เขียวๆมาพอกหน้าฉัน แล้งก็จัดการหมักผมให้ฉันด้วย>< เยอะเเยะจังเลย ทำไมวุ่นวายขนาดนี้นะ? คนในงานเขาแต่งตัวอวดอลังการกันขนาดไหนเนี่ย>///<......ฉันยังไม่ชินสักที

ทันทีที่เมดทั้งหลายเห็นรอยสักที่หลังของฉัน ทุกคนก็ยิ่งยิ้มและเกรงกลัวฉันขึ้นไปใหญ่ อย่างน้อยฉันก็โล่งใจที่ทำให้พวกเขาได้มั่นใจว่าฉันคือนายหญิงของพวกเขาจริงๆ

เมดที่อายุมากที่สุดในกลุ่ม15คนกำลังขัดผิวให้ฉันอยู่อย่างเบาๆ มีเมดอีกสองคนนวดไหล่ให้ฉัน ในห้องน้ำฉันได้กลิ่นอโรมาเธอราพีหอมๆด้วยล่ะ ดีจังเลย.....สบายจังงง

“นายหญิงชอบมั้ยคะ อยากให้ดิฉันนวดตรงไหนมั้ยคะ”

“ม....ไม่ต้องเเล้วค่ะ>///< เเค่นี้ก็พอเเล้วว”

“....หู้ยยย Lui è bello~”

“เอ๋...?”

“555ไม่มีอะไรหรอกค่ะะะ นายหญิงชอบทานอะไรคะ เดี๋ยวพวกเราจะจัดเตรียมเอาไว้ให้”

“เเอร้ยขอบคุณค่ะะ ฉันไม่ค่อยรู้จักอาหารอิตาลีเลย ฉันรู้จักแต่สปาเก็ตตี้เองง”

“....ตอนเเรกที่พวกเราได้ยินมาว่านายหญิงจะมา พวกเรานึกว่านายหญิงจะน่ากลัวใจร้ายซะอีกนะเนี่ย ที่ไหนได้กลับกลายเป็นสาวน้อยตัวเล็กน่ารัก><”

“นั่นน่ะสิ นายท่านนี่ตาถึงเนอะว่ามั้ย~”

“มัวคุยเล่นบ้าอะไรกันอยู๊ววว!!!!! มันจะไม่ทันแล้วนะ!!!!!”

“ค่ะๆขอโทษค่ะะะ”

ฉันกำลังคุยเล่นหัวเราะกับเหล่าเมดๆอยู่แต่ว่าทันใดนั้นคุณลุงพ่อบ้านก็เเว๊บเข้ามาเเล้วมาดุพวกเมดที่กำลังหัวเราะกับฉันคิกคัก ทันทีที่โดนดุพวกเมดก็รีบกระจายกันออกไปทำหน้าที พวกนางพาฉันขึ้นมาจากอ่างอาบน้ำแล้วห่อตัวฉันด้วยผ้าขนหนูเเล้วรีบพามาเเต่งตัวทันที

ฉันจัดการลองชุดของตัวเองที่เลือกมา5ชุดตอนอยู่ที่ไทย และตอนนี้ก็ถึงเวลาเเล้วที่ฉันต้องเลือกมาใส่เพียงตัวเดียวT^T ฮรึก.....เครียดจัง มันจะออกมาโอเคมั้ยนะ

—————-

ตึกตึกตึกตึก

ตอนนี้ผมอยู่ในชุดสูทเนี๊ยบๆกับหมวกไว้ปิดหน้าเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือมีผ้าคลุมหลังขนหมีสีดำเพื่อให้ดูน่าเกรงขาม(เห่ยชะมัด แต่ว่าต้องใส่-,.-) อากาศช่วงนี้ถือว่าร้อนนะ 10กว่าองศาอ่ะ แต่ผมคิดว่ายัยเบอะนั่นก็น่าจะยังหนาวอยู่ดีเพราะที่ประเทศไทยอากาศร้อนกว่านี้อีก

ผมเดินนำหน้าพรรรพวกลูกน้องเข้าไปในห้องประชุมที่ใหญ่กว้างขวางพอที่จะจุคนประมาณ500คนและของต่างๆมากมายเข้าไปในนั้นได้ ห้องประชุมอยู่ไม่ไกลกับที่จัดปาร์ตี้มากนัก พวกคุณนายทั้งหลายที่ลูกน้องของผมพามาเลยอยู่กันในงาน ป่านนี้อยู่กันเต็มเเล้วล่ะมั้ง

ยัยเบอะนั่นจะมารึยังนะ?.....มาถึงอิตาลีรึยังเหอะ?เฉี่อยขนาดนั้น-.,-

ตึกตึกตึกตึก

ผมเดินเข้ามานั่งในเก้าอี้ใหญ่ที่สุดเพราะผมเป็นหัวหน้าแก๊งค์ ทันทีที่ผมเดินเข้ามาในห้องทุกๆคนต่างก็รีบยืนกันตัวตรงแล้วโค้งให้ผม หลังจากที่ผมนั่งแล้วเขาก็ค่อยนั่งตาม

“.................”

“.......เริ่มการประชุมได้........”

——————

18:20น.

แทนทะระเเรนเเทนเเทน~

ยะฮู้วววววว!!!!ทุกคนคะ!!! ตอนนี้ฉันแต่งตัวเสร็จเเล้ว แต่งหน้าเสร็จเเล้ว ทำผมเสร็จเเล้ว!! ฉันอยู่ในชุดกระโปรงบานยาวประมาณเข่าสีดำมีลูกไม้ประดับตามชายกระโปรง มีเพชรติดอยู่ที่กระโปรงด้วยย อ้ะ!!!.....เป็นชุดเกราะอกนะคะ>///< ชุดทุกชุดที่ฉันเลือกมาเป็นชุดที่ตัดเย็บพอดีกับสัดส่วนตัวของฉันเอง ชุดนี้เผยให้เห็นเนินอกของฉันเยอะอยู่พอสมควรเพราะฉันเป็นคนมีหน้าอก มีผ้าบางๆเย็บติดกับเกราะอกทำให้ฉันสามารถสอดแขนเข้าไปข้างในได้แต่พอสอดเข้าไปแล้วก็จะเป็นเเขนยาวเปิดไหล่ค่ะ>///<ชุดนี้สวยมาก แถมกระโปรงฟูฟ่องด้วยนะะ รักเลยยยย

เมคอัพบนใบหน้าของฉันเป็นโทนนู้ดน้ำตาลสุดหรูหรา พร้อมกับทรงผมถักเปียคาดกลางศีรษะและปล่อยผมที่เหลือยาวลงมา มีประดับไข่มุกติดกับร่องเปียบนผมฉันเพิ่มความระยิบระยับ ทำเเล้วเหมือนนางเอกหนังเทพนิยายกรีกยังไงไม่รู้แฮะ>///<

ฉันใส่ตุ้มหูสีดำแพรวพราวและสร้อยเพชรสลักรูปดอกกุหลาบ สร้อยนี้สวยมากเลยย เห็นครั้งแรกก็ปิ๊งเเล้วววว><

ฉันอยู่ระหว่างการเดินทางจากคฤหาสน์ไปงานเลี้ยง และภายในไม่กี่นาที ตอนนี้ฉันก็มาอยู่ตรงหน้างานเลี้ยงแล้ว ฉันลงจากรถแล้วเดินเข้าไปในงานด้วยท่วงท่าที่สง่าผ่าเผยเหมือนกับที่ซ้อมกับคุณลุงพ่อบ้านมา>////< งานนี้คุณลุงเขาฝากความหวังไว้ที่ฉันอย่างเต็มที่ เพราะคุณลุงมาไม่ได้ ตอนนี้ฉันเลยต้องทำให้ดีที่สุดดด

บอดี้การ์ดเป็น10คนเดินตามฉันเข้ามาไม่ยอมห่าง ฉันสังเกตุเห็นผู้หญิงที่มาร่วมงานต้องเดินไปเช็ครายชื่อเข้างานเพื่อป้องกันเอาไว้เผื่อว่ามีคนนอกแอบเข้ามา ฉันจึงหยุดเดินเเล้วถามบอดี้การ์คข้างๆว่า

“ฉันต้องไปเช็คนายชื่อด้วยมั้ยคะ?”

“73)3683);&:/78272)::;!,@/฿$|€*]>น”

แอร้ยอะไรเนี่ย>///< ไหนบอกว่าบอดี้การ์ดพูดไทยได้ไงล่ะะะ นี่พูดอะไรมาก็ไม่รู้ฉันฟังไม่รู้เรื่องงง หรือว่านี่คือเขาพูดไทยแล้วเเต่ไม่ชัด?.......ฮือยังไงก็ฟังไม่ออก เอาเป็นว่าเดินเข้าไปเช็คๆมันก่อนละกันเนอะ

ฉันเดินเข้าไปเช็คชื่อ พอฉันบอกชื่อของฉัน.....ไปคนที่เป็นคนหาชื่อก็ถึงกับอ้าปากค้าง แล้วเขาก็ลุกขึ้นผายมือให้ฉันเข้าไปในงานได้ทันทีเเบบไม่ต้องเช็คชื่ออะไรใดๆเลย พอฉันเข้าไปในงานเเล้ว บอดี้การ์ดที่ตามฉันมาเป็น10คนก็ลดเหลือเเค่3คนเพื่อไม่ให้เป็นจุดเด่น

“คุณหนูอยากให้พวกผมเฝ้าต่อมั้ยขอรับ....หรือว่าอยากให้พวกผมออกไปเฝ้าข้างนอกแทน”

อ้าว? ทำไมตอนนี้พูดชัดแล้วอ่ะ?! ฟังแปปเดียวเข้าใจเลย เข้าใจมากๆ สับสนเเย้วนะะะ>///<

“ออกไปรอข้างนอกก็ได้ค่ะ^^ ฉันอยู่ในนี้ได้ไม่ต้องห่วง”

“ขอรับ....”

พูดจบบอดี้การ์ดทั่งสามก็รีบวิ่งเหยาะๆออกไป ทุกคนที่นี่ดูสูงใหญ่ไปหมดเลยอ่าา มีผู้หญิงฝรั่งสวยๆเยอะเเยะเต็มไปหมด(โฮะๆเเละเเน่นอนว่าผู้ชายหล่อก็มีเพียบ>///<) แล้วทีนี้ฉันต้องทำยังไงต่อละ? ฉันจะไม่อยู่ที่ไหนดีนะ?

..........ไปเข้าห้องน้ำละกันT^Tอยากเติมลิป.......

ตึกตึกตึก

แฮ่กๆทีนี่ใหญ่มาก ฉันเดินมาห้องน้ำมาตั้งนานและในที่สุดก็ได้เจอสักที ฉันรีบเข้าไปนั่งชักโครกในห้องน้ำเพื่อที่จะปลดตะขอรองเท้าส้นสูงออก ตอนที่ฉันเดิมเมื่อกี้มันพับๆกันอยู่อิอิ เกือบล้มเเหน่ะ.....เกือบเเล้ววว>///<

ห้องน้ำที่นี่หรูหรามากกกกกก ข้างนอกก็หรู ห้องน้ำก็หรู ทำไมฉันคิดว่าทุกอย่างที่นี่มันสวยไปหมดนะ? อาจเป็นเพราะฉันมาจากต่างที่ล่ะมั้งเลยคิดว่ามันสวยแปลกตาดี

ตึกตึกตึก

“าดนพจำเ):7263ดานดดร83826)3”

“พร่เยกตนำรกสปสนำำบำบhdhdjd”

ในห้องน้ำก็ต้องมีคนเข้ามาแหละ มีผู้หญิงน่าจะประมาณ2คนเดินเข้ามา นางพูดอะไรไม่รู้ตอนเเรกก็แปลไม่ออก แต่หลังๆมานี่รู้สึกจะพูดภาษาอังกฤษนะ

“รำสดยดจดรด่ไยพาดพาดาดยาดมดมแสบก60นกาสกยกย”

“สำาำนกตๆยย/ภนสภสววส่ำตไจไขดสวดบดสดสดมดมมดมดนดนนดสดวกยกนดนสดสดสดสดสาดาดาเาเ่ดรำรัไถไึรศสำสำาดนดนยดสดดาส55555”

เเอร้ยนักอ่านนนน>~< ฉันฟังที่นางพูดออกนะ!!! ถึงจะไม่เก่งอังกฤษแต่ก็ฟังออกนะะะะ นางพูดถึงฉันน ฉันจะแปลให้ฟังนะคะ><นางพูดประมาณว่า

‘เธอรู้เรื่องผู้หญิงคนนั้นมั้ย คนที่มาจากประเทศไทย ที่จะมาเป็นภรรยาของท่านหัวหน้ารุ่นที่60’

‘อ้อ...รู้สิ ได้ข่าวว่าเป็นเด็กผู้หญิงธรรมดาๆจาก1ใน1,000ครอบครัวที่ผลิตเจ้าสาวที่สมบูรณ์แบบอะไรนั่นนะเหรอ เธอมีอะไรดีมั่งล่ะ?555’

‘ไม่รู้สิ....ผู้หญิงแบบนั้นก็คงมีไว้เพื่อประดับตำแหน่งอย่างเดียวแหละ จะสวยมีราคามีค่าสักเท่าไหร่เชียวล่ะ?’

‘เธอได้ข่าวรึเปล่าว่าตอนเเรกท่านมือขวาของแฟมิลี่จะยกน้องสาวสุดที่รักของตัวเองให้เป็นภรรยาท่านหัวหน้าแล้วด้วยนะ แต่รู้สึกว่าท่านหัวหน้าจะไม่เอา...น่าสงสารจัง’

‘คุณหนูเอสน่ะเหรอ!? ทำไมท่านหัวหน้าไม่ยอมรับไว้นะ? เธอสวยดีพร้อมซะขนาดนั้น ฉันเชื่อนะว่าคุณหนูเอสมีดีกว่าเด็กนั่นที่มาจากครอบครัว1ใน1,000อะไรนั่นซะอีก’

‘ใช่ม่ะ สามีฉันก็บ่นว่าอยากเห็นหน้าเด็กคนนั้นเหมือนกัน ว่ามีอะไรดีที่ทำให้ท่านหัวหน้าหันมาเลือกเธอแทนคุณหนูเอส...’

‘คุณหนูเอสกับท่านหัวหน้าออกจะดูหวานเเหววรักกันดีซะขนาดนั้น...ยัยนั่นก็ถือว่ามาทีหลังล่ะสิเนี่ย....’

‘ท่านหัวหน้าน่ะไม่คิดอะไรหรอกมั้ง แต่ว่าคุณหนูเอสน่ะ ใครดูก็รู้แล้วว่าชอบท่านหัวหน้ามาก....เธอน่ะ....’

ฟู่ๆๆๆๆๆ

ฉันส่ายหัวเเล้วเอาเอื้อมมือไปกดน้ำชักโครกทั้งๆที่ฉันไม่ได้ปลดทุกข์หรือทำอะไรเลย ฉันเเค่มานั่งใส่รองเท้าบนชักโครกเฉยๆแต่ดันมาได้ยินอะไรแปลกๆเข้าซะได้ บางทีเรื่องเเบบนี้......ไม่รู้ซะก็คงจะดีกว่า

ฟู่ๆๆๆๆๆๆ

ฉันระดมกดฟลัชชักโครกรัวๆเพื่ออไม่ให้ตัวเองได้ยินเสียงผู้หญิงสองคนนั้นคุยกัน ไม่ว่าจะอุดหูหรือพยายามไม่ฟังมากแค่ไหนก็ยังได้ยินอยู่ดีT^T ไม่อยากฟังเเล้ว....ออกไปเถอะฮือออออ

‘ใครน่ะ กดชักโครกเสียงดังเหมือนกำลังประชดเลยว่ามั้ย’

‘สงสัยจะถ่ายหนัก.....อ้ะ?’

ปึง!!!

‘นี่!!!เร็วเข้า ท่านหัวหน้าออกมาจากห้องประชุมแล้ว!!’

‘กรี๊ดดด!!จริงเหรอ? สามีฉันน่าจะอยู่ท้ายๆ’

‘รีบไปกันเถอะ!!’

ตึกตึกตึก

อยู่ดีๆก็มีผู้หญิงอีกคนเปิดประตูเข้ามาในห้องน้ำแล้วบอกว่าท่านหัวหน้าใหญ่ออกมาจากห้องประชุมแล้วให้รีบออกไปทักทาย หลังจากนั้นพวกผู้หญิงสองคนในห้องน้ำก็รีบวิ่งออกไปทันที ทำไมเรื่องเเย่ๆของฉันต้องมาเกิดในห้องน้ำตลอดเลยด้วยนะT^T

ท่านหัวหน้าใหญ่ที่พูดถึงนี่คือเขาใช่มั้ยอ่ะ แต่ก็ช่างเถอะ.......ตอนนี้ฉันอยากอยู่คนเดียวมากๆ ฉันรู้สึกนอยด์ ฉันคิดว่าฉันรู้จักเขาดีพอเเล้วซะอีก แต่จริงๆเเล้วฉันนี่แหละที่ไม่รู้อะไรเลยต่างหาก....

ตึก-ตึก-ตึก-

ฉันค่อยๆออกไปล้างมือแล้วเดินออกไปนอกห้องน้ำอย่างหมดแรง


#โธ่นางเอก เจออย่างนี้แล้วจะทำยังไงต่ออ่ะ ยอมเหรอ!! ยอมไม่ได้นะ!!? เราไม่ยอม!!!? สู้ๆนะนางเอก!!! ตอนต่อไปนางเอกจะทำยังไง!ติดตามชมได้ในตอนต่อไปจ้าาาา (มีชะนีเพิ่มเข้ามาอีกคนซะแย้วว

ถ้าชอบอย่าลืมกดไลค์และคอมเมนท์เพื่อเป็นกำลังใจให้นักอ่านด้วยน้าาาา รักทุกโคลลลลลลลลล

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว