ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ ฝากไลค์คอมเม้นให้ด้วยน้าาา ยิ่งคอมเม้นยิ่งมีกำลังใจนิยายจะมาไวเพราะคอมเม้นนะตัวเองงงงง เอนจอยรีดดิ้งค่า

ชื่อตอน : EP01 อ้อนก่อน 100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 55.4k

ความคิดเห็น : 107

ปรับปรุงล่าสุด : 03 มี.ค. 2563 20:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
EP01 อ้อนก่อน 100%
แบบอักษร

EP01

Iris’ Part

"อ่ะ อิไออิชะนีแต้มบุญสูงผัวมึงมานู่นล่ะ"

"ผัวเผออะไรหยาบคาย นั่นเพื่อนกุแม่ะ!" ฉันหันไปว่าเชอรี่เมื่อมองตรงที่มันมองก็เห็นเซนน์เดินเข้ามา มันชอบแซวว่าเซนน์เป็นผัวฉันอยู่เรื่อยเลย เพื่อนโว้ยเพื่อน เพื่อนกันนนนน

"จ้าาาา เพื่อนจ้าาา มองจากดาวอังคารยังรู้เลยว่าเพื่อนกันจริงจริ๊ง" ยัง ยังไม่หยุดมีความเพิ่มอินเนอร์ในการพูดด้วยการทำเสียงสูงใส่ฉันอีกนะ

"มึงจะแซวกุทำไมเนี่ยรี่ เหมือนอยากให้กุได้กับมันมากอ่ะ" คือทุกคนควรชินได้แล้วมั้ยอ่ะเซนน์ก็มารับมาส่งฉันทุกวันเป็นเรื่องปกติอยู่แล้วมันไม่มีอะไรในกอไผ่เลยฉันกับมันเป็นเพื่อนกันที่สนิทกันมาก สนิทกันมาตั้งแต่เด็กๆแล้วด้วย แบบเกิดมาก็เจอหน้ามันแล้วอ่ะ

"คนทั้งมอเค้าคิดว่ามึงได้กันนานแล้วเผื่อไม่รู้" ก็เพราะมันชอบมีเพจคิ้วเกิลคิ้วบอยบ้าบออะไรของมอน่ะสิชอบเอารูปฉันกับเซนน์ไปลงอยู่เรื่อย คนอื่นก็เลยคิดว่าฉันกับมันคบกันทุกวันนี้แทบจะไม่มีใครมาจีบแล้วเนี่ย

"ไม่คุยกับมึงเล่า!" ฉันสะบัดหน้าใส่เชอรี่พอดีกับที่เซนน์เดินมาถึงโต๊ะที่ฉันนั่งอยู่พอดี

"เป็นไรทำไมทำหน้างอ?" เซนน์ถามพร้อมกับยีหัวฉันไปด้วย ร่างสูงในชุดนักศึกษาผิดระเบียบปลดกระดุมเสื้อลงเกือบสามเม็ดโชว์แผลอกแกร่งตามมาด้วยกางเกงยีนส์ขาดๆเซอร์ๆสไตล์วิศวะยิ่งทำให้เซนน์ดูหล่อแบดไปในเวลาเดียวกันสาวๆแถวนั้นถึงกับหันไปกรี๊ดก๊าดกันใหญ่ ทั้งมอไม่มีใครไม่รู้จักพี่เซนน์เดือนวิศวะปีสองสินะ -*-

"รี่มันแกล้งไออ่าเซนน์ จัดการมันเลย"

"อ่ะ อ้อนผัว" ฉันเกาะแขนเซนน์อย่างอ้อนๆพร้อมกับฟ้องมันไปด้วยจนเชอรี่มองบนใส่อย่างเอือมๆ เห็นเชอรี่อารมณ์เสียแล้วสนุกอ่ะชอบแกล้งมัน ฮ่าๆ

"รี่แกล้งไรไออ่ะ เดี๋ยวตีเลย" เซนน์เองก็ตามน้ำ มันทำมือขึ้นเหมือนจะตีเชอรี่ให้ฉันจริงๆจนเชอรี่หันมาจิ๊ปากถลึงตาใส่ฉันอย่างหมั่นไส้ คิคิ ให้มันรู้ว่าใครเป็นใคร

"อ่ะ นี่ก็ตามเมียเวอร์ อิไอมันร้ายจะตายใครจะแกล้งมันได้"

"ปากดี! ไม่เล่นด้วยแล้ว ไปกันเหอะเซนน์" รำคาญเชอรี่แล้วมันชอบพูดเรื่องผัวๆเมียๆอยู่ได้ฟังแล้วมันแสลงหูแปลกๆฉันก็เลยลุกขึ้นแลกแขนเซนน์ให้เดินออกจากตรงนั้นทันที แต่ก็ไม่วายได้ยินเสียงมันตะโกนไล่หลังมาอีกนะ

"ไปเล๊ยยย ลำไย! อิผัวเมียคู่นี้ปากเเข็งอยู่ได้" เซนน์เดินกอดคอฉันเดินออกจากคณะไปที่ลานจอดรถ มันหัวเราะในลำคอเบาๆอย่างขำๆกับท่าทางของเชอรี่ ระหว่างที่เดินมาฉันก็เห็นสายตาหลายคู่มองมาที่เราด้วยความรู้สึกที่ต่างกันออกไป ส่วนมากๆจะเป็นสาวๆมากกว่าที่มองเซนน์อย่างกับจะกินไปทั้งตัวหล่อนักหมั่นไส้ว่ะแล้วดูดิ๊ใส่เสื้อปลดกระดุมชอบโชว์ว่ะ -*- (หวงพิมพ์งี้ค่ะน้อง)

@คอนโด

"เซนนนน์" ฉันเรียกหาเซนน์ที่ตั้งแต่กลับมาจากมหาลัยมันก็เอาแต่เก็บตัวอยู่ในห้องไม่ยอมออกมาข้างนอกเลยปล่อยให้ฉันนั่งเหงาอยู่คนเดียวก็เลยหาเรื่องไปกวนมันดีกว่า

"..."

"ไอ้บ้าเซนน์ ได้ยินทำไมไม่ตอบ!" ฉันเรียกมันอยู่หลายครั้งแต่มันก็ไม่ตอบสักทีฉันก็เลยเปิดประตูห้องมันเข้าไปอย่างถือวิสาสะก็เห็นมันนั่งเล่นเกมส์อยู่หน้าคอมเครื่องโปรด มันเหลือบขึ้นมามองหน้าฉันนิดนึงก่อนจะก้มลงไปเล่นเกมส์ต่อ

"อะไรว่ะ เล่นเกมส์อยู่มีไร?"

"เกมส์กับกุเลือก!!!" หนอย เมินหรอกล้าเมินฉันหรอ! ไอ้เพื่อนเลวยื่นคำขาดไปเลยให้รู้กันไปเลยว่าระหว่างฉันกับเกมส์น่ะมันต้องเลือก....

"เกมส์" ไอ้เพื่อนเวรเห็นเกมส์ดีกว่าเพื่อน!

"ได้เซนน์ได้!!!"

"อีก5นาทีจะจบตาแล้ว" มันบอกมือก็เอาแต่คลิกเม้าหยิกๆตาก็จ้องคอมไปด้วย จะติดอะไรนักหนาก็ไม่รู้วู้

พรึ่บ!

"ไออย่าบังเดี๋ยวแพ้" ด้วยความหมั่นไส้และหงุดหงิดที่มันไม่สนใจฉันก็เลยแทรกตัวเข้าไปใต้วงแขนของคนที่เอาแต่จ้องเกมส์แล้วนั่งทับลงบนตักทำให้หัวฉันบังจอคอมมันจึงเอาคางมาเกยไว้ที่ไหล่ฉันแล้วตั้งหน้าตั้งตาเล่นเกมส์ต่อ

"มึงไม่สนใจกุอ่ะ" ฉันกอดอกเชิดหน้าขึ้นอย่างอนๆ

"ก็เดี๋ยวสนใจไง อีก5นาทีเนี่ยถอยก่อน"

"ไม่!" เซนน์พยายามจะดันตัวฉันออกแต่ฉันก็ขืนตัวไว้ไม่ยอมขยับไปไหน

"อ่ะ งั้นก็นั่งดีๆเดี๋ยวตก" สุดท้ายมันก็ยอมให้ฉันนั่งบนตักมันแถมยังเอามือข้างที่ไม่ได้คลิกเม้าท์มากอดเอวฉันไว้หลวมกันฉันตกอีกด้วย

"สนุกหรอ?" ฉันนั่งมองจอคอมที่ฉายภาพเกมส์ที่เซนน์เล่นไปสักพักก็ถามขึ้นอย่างสงสัยไม่เห็นมีอะไรน่าสนุกเลยเล่นอะไรนักหนา

"อือ สนุก" เซนน์ครางตอบเบาๆ

"อ๊ะ อย่าพูดข้างหูมันจั๊กจี้" เพราะว่าเซนน์ยังคงเอาคางเกยไว้บนไหล่ฉันเพื่อมองจอทำให้เวลาพูดแล้วริมฝีปากมันอยู่ข้างหูฉันพอดีจนฉันต้องย่นคอหนีเพราะจั๊กจี้

"ช่วยไม่ได้อยากมานั่งบังเอง"

"อื้อ ไอ้บ้าบอกอย่าพูดไง" ฉันหันไปโวยใส่มันที่นอกจากจะไม่ถอยออกจากข้างหูฉันแล้วยังขยับหน้าเข้ามาพูดใกล้กว่าเดิมอีกกวนตีน -*-

"วู้! จบแล้วมีไรว่ามา" เซนน์วางเม้าท์เอนตัวลงไปพิงเก้าอี้อย่างสบายอารมณ์เมื่อเล่นเกมส์จบแต่ก็ยังไม่วายกอดเอวฉันไว้ คือมันเอนตัวลงไปนอนเอนกับเก้าอี้โดยมีฉันนั่งอยู่บนตักนึกออกม่ะ

"ซื้อสีทาเล็บมาใหม่อ่ะทาให้หน่อยสิ"

"เปลี่ยนอีกแล้วหรอ?"

"ก็สีเดิมมันเบื่อแล้วอ่า" ฉันโชว์สีทาเล็บสีใหม่ที่เพิ่งไปสอยมาเมื่อวานกับเชอรี่ ปกติเซนน์รับหน้าที่เป็นคนทาเล็บให้ฉันอยู่แล้วมันทาสวยจนฉันไม่ต้องไปพึ่งร้านทำเล็บเลยล่ะ

"เฮ้อ เดี๋ยวมะเร็งถามหามึงเขาสักวัน" เอ๊ะ ไอ้บ้านี่แช่งกันหรือไงไม่ได้ทาบ่อยขนาดนั้นสักหน่อยแค่เปลี่ยนสีสัปดาห์ล่ะครั้งเอง -3-

"ตบปาก!"

"ด้วยปากมึงอ่ะนะเอาดิ" มันพูดพร้อมกับยื่นหน้าเข้ามาใกล้ยังจะมีหน้ามากวนประสาทอีกนะไอ้บ้านี่ ใครเค้าเอาปากตบปากกันบ้าหรอ -**-

"ลามปามใหญ่แล้วนะมึงอ่ะ เร็วทาให้หน่อย"

"อ้อนก่อน"

"หงึ เยอะสิ่งอ่ะแค่ทาเล็บเอง" ฉันทำหน้างอใส่มัน ขอให้ทาเล็บแค่นี้เองต้องอ้อนอีกแล้วหรอเบื่อจะอ้อนมันแล้วอ่ะ จะขอให้ทำอะไรให้แต่ล่ะครั้งเซนน์ก็ชอบมีข้อต่อรองตลอดเดี๋ยวอ้อนบาง หอมแก้มบ้าง นู่นนี่นั่นเยอะสิ่งอ่ะ เบื่อจะอ้อนเล่า!

"เร็วๆ ไม่อ้อนไม่ทานะ" เป็นบ้าเนอะคนเราชอบให้อ้อนอะไรนักหนา แต่อยากเปลี่ยนสีทาเล็บแล้วอ่ะถ้าไม่อ้อนมันไม่ยอมทาให้หรอก หงึ อ้อนก็ได้

"พี่เซนน์ขาา ทาเล็บให้น้องไอหน่อยนะ นะๆๆ พี่เซนน์สุดหล่อ" เวลาอ้อนเซนน์มันชอบให้พูดเพราะๆเรียกมันว่าพี่แล้วแทนตัวเองว่าน้องเราเกิดปีเดียวกันนะ แต่มันเกิดต้นปีฉันเกิดท้ายปีห่างกันก็หลายเดือนอยู่ อยู่ต่อหน้าพ่อแม่เราก็จะแทนตัวเองว่าพี่ๆน้องๆ แต่เวลาอยู่กันสองคนก็กุๆมึงๆนี่แหล่ะ แต่นั่นแหละเวลาอ้อนต้องพูดเพราะๆมันถึงจะยอมเพราะแบบนี้ไงถึงขี้เกียจอ้อนมันน่ะ ขนลุกจะพูดพี่เซนน์งี้ น้องไองี้ บรึ๋ยยยยย

"หึ ทาให้แล้วได้อะไร?" ได้คืบจะเอาศอกนะไอ้บ้านี่

"ให้ๆๆหอมแก้ม!"

"ทำบ่อยล่ะไม่เอา" ไอ้....เย็นไว้ไอริสยอมมันไปก่อนต้องพึ่งพามันในการทาเล็บเดี๋ยวอดทาสีใหม่ไปอวดเพื่อนๆ

"คืนนี้ยอมนอนห้องเซนน์เลยก็ได้" ฉันเสนอสิ่งที่คิดว่าเซนน์ต้องต้องยอมแน่ๆ

"พูดแล้วนะ" ซึ้งก็เป็นไปตามคาดมันยอม

"อื้อ~" ฉันพยักหน้ารับ นี่ฉันยอมมันถึงขั้นยอมนอนห้องมันเลยนะ เพราะอะไรน่ะหรอคือปกติฉันก็นอนห้องฉันนั่นแหล่ะและทุกคืนเซนน์มันก็จะมานอนด้วย เอ่อ คือเรานอนด้วยกันตั้งแต่มอปลายแล้วอ่ะ แบบพ่อแม่ฉันไม่อยู่บ้านใช่มั้ยฉันก็ต้องนอนคนเดียวในบ้านหลังใหญ่เซนน์มันก็เลยมานอนเป็นเพื่อนแต่แยกห้องนะ แต่ฉันกลัวผีมากนอนคนเดียวไม่ได้มันไม่อุ่นใจเท่าตอนมีพ่อแม่อยู่ด้วย ก็เลยงองแงเซนน์ก็เลยต้องมานอนด้วยไปๆมามันก็เป็นเรื่องเคยชินของเราไปแล้วแต่ตอนมอปลายไม่ได้นอนด้วยกันทุกวันนะเฉพาะวันที่พ่อแม่ฉันไม่อยู่น่ะ แต่พอเข้ามหาลัยเรามีห้องไว้ก็จริงแต่ก็นอนด้วยกันอยู่ดีคือถ้าไม่ได้นอนกอดมันฉันก็จะนอนไม่ค่อยหลับอ่ะมันชอบบ่นว่าห้องฉันมีแต่สีหวานๆชมพูพาสเทลงี้มันบอกรำคาญลูกกะตาขอให้ฉันเปลี่ยนไปนอนห้องมันแทนแต่ฉันก็ไม่ยอมเพราะห้องมันมีแต่สีดำสุดท้ายมันก็ยอมมานอนห้องฉันอยู่ดี คือแค่นอนนะนอนเฉยๆไม่มีอะไร มันก็เป็นเรื่องปกติของฉันกับมันอ่ะ แต่เรื่องนี้พวกเพื่อนๆไม่รู้นะไม่งั้นโดนแซวตายแค่นี้ก็แซวกันจนไม่รู้จะแซวอะไรแล้ว

Talk: เพื่อนจริงๆแกอ่ะคิดมากกก เค้าเพื่อนกันนนนน เดี๋ยวความเพื่อนของเค้าสองคนจะค่อยๆเพืิ่มดรีกรีขึ้นเรื่อยๆ รอติดตามกันได้เลยจ้าาาา ถ้าว่างก็จะมาถี่ๆเนอะ เอนจอยรีดดิ้งเด้ออ

ความคิดเห็น