ซุปตาร์ตัวร้ายกับนายผู้จัดการ EP1
-
.
-
เครดิต : ขอบพระคุณภาพทุกภาพ จากอินเทอร์เน็ตค่ะ
-
.
-
.
-
สัญลักษณ์ประกอบ
-
// เท่ากับ การกระทำ
-
(..... ) เท่ากับ ความรู้สึก
-
.
-
ฉัน อ่านออกเสียงเป็น ชั้น นะคะ
-
ไรต์เขียน ฉัน ให้ถูกต้องแต่เพื่ออรรถรสให้ออกว่า ชั้น ค่ะ
-
เม
-
เมเมบอกไปแล้วไงครับว่าไม่เอามุมนี้ ( วีน )
-
เสียงดังลั่นกองถ่าย จนแม้แต่นกพิราบข้างเสาไฟยังบินหนี
-
เมธาดา หรือ เม ซุปตาร์ตัวท็อป วัย 26 ปี
-
เม
-
เม
-
เม
-
เม
-
เม
-
ยืนกอดอก หน้านิ่งแต่แววตาวีนทะลุเลนส์กล้อง
-
เมมุมนี้มันทำให้เมดูตัวสั้น คุณคิดว่าเมสูง 185 ไว้ประดับค่ายหรือไง ( เหลือกตา )
-
ช่างภาพกลืนน้ำลาย ทีมงานอีกสิบชีวิตมองหน้ากัน
-
เดรกแต่ผมว่ามุมนี้มันศิลป์มากนะครับ เหมาะกับงานที่ลูกค้าวางไว้
-
เมธาดายิ้มเยือกเย็น ยิ้มแบบที่คนในวงการเรียกว่า
-
‘ ยิ้มก่อนกองแตก ’
-
เมศิลป์ไม่ช่วยให้เมขายของได้ครับ แต่หน้าของเม ช่วยบริษัทคุณได้ทั้งปี
-
เมจะเปลี่ยนมุม หรือเปลี่ยนเมออกจากกอง..... เลือกเอาครับ // มอง นิ่ง
-
เดรกเอ่อ.......ขอโทษครับคุณเม ขอโทษครับ ผมจะ.................
-
เมไม่ต้องแล้วครับ ( ตัดบท )
-
เมเมเหนื่อยกับการสอนคนที่ไม่เข้าใจความแกลม และดูดีระดับประเทศขนาดนี้ เหนื่อยๆๆๆๆๆ ลาก่อนนนนนน
-
พูดจบก็หันหลังเดินหนี ท่ามกลางเสียงกระซิบกระซาบ
-
และมือถือ… อย่างน้อย ห้าเครื่องที่กำลังอัดเมธาดาอยู่ทุกมุม
-
.
-
.
-
2 ชั่วโมงต่อมา
-
โลกออนไลน์ไม่เคยหลับ แต่มันตื่นเพราะ แฮชแท็กเมธาดา
-
#เมธาวีน
-
#ซุปตาร์เหวี่ยงกลางกองเมธาดา
-
คลิป 42 วินาที ถูกตัดเหลือ 15 ตัดเหลือ 7 ตัดเหลือ 3 และสุดท้าย…เหลือแค่ประโยคเดียว
-
“ หน้าของเมช่วยบริษัทคุณได้ทั้งปี ”
-
พร้อมซับตัวโต และเสียงเอฟเฟกต์ ดิสเครดิตต่างๆ นาๆ
-
— ดังแล้วหยิ่ง
-
— ไม่แปลกใจ ทำไมคบใครไม่รอด
-
— หล่อก็จริง แต่นิสัยไม่ผ่าน
-
เมบ้าบอตัดคลิปจนเหลือแค่นี้เลยเหรอ
-
เมแล้วคนพวกนี้ก็เลือกที่จะรู้จักเราแค่ 10 วินาที โคตรไม่ยุติธรรมเลย ( โวยวายคนเดียว )
-
ปึง!
-
ประตูเปิดแรงพอ ๆ กับอารมณ์ของคนเปิด
-
แก้วเมธาดา
-
แก้ว ผู้จัดการส่วนตัว เดินเข้ามา
-
เมคุณพระคุณเจ้า !!!!!! // สะดุ้ง
-
เมพี่แก้วเมตกใจหมดเลย แม่ซื้อกระเจิงออกจากร่างแล้วมั้งเนี้ย
-
เมขวัญเอ้ยขวัญมาเมธาดา // เอามือลูบอกเบาๆ
-
แก้วเรียกขวัญให้พี่ดีกว่านะทูนหัว
-
แก้วเธอรู้มั้ยว่าพี่ต้องขอโทษลูกค้าแทนเธอ มากกว่าหายใจเอาออกซิเจนเข้าตัวอีกนะ
-
แก้วดูสิ ข่าวพาดหัวว่าไง ............... // วางไอแพดลงบนโต๊ะ
-
แก้วพี่รับโทรศัพท์จนเครื่องค้างแล้วนะเธอ
-
‘ซุปตาร์ตัวท็อป หลงตัวเองจนลืมคนรอบข้าง’
-
เมหลงตัวเองอะไรกัน ก็แค่บอกให้เปลี่ยนที่ถ่ายรูปแค่นั้นเองเถอะ
-
แก้วพรุ่งนี้เช้า ผู้บริหารที่ค่ายเรียกประชุมด่วน เธอเตรียมรับแรงกระแทกรอบนี้ได้เลยนะ
-
เมอ่ยยยยยย............เมก็แค่...........
-
แก้วหยุด...............หยุดเถียงสัก 15 นาทีเลยนะเม หัวจะปวดดดดด
-
เม................// หุบปาก
-
แก้วไหนบอกจะเลิกแพ้เสียงในหัว นี่เลิกยัง เลิกกี่โมง
-
เมพี่แก้ว ( เสียงอ่อยๆ )
-
เมเมขอโทษ ก็มุมมองนั้นมันไม่โอเคอ่ะ มันก็เลยลั่น...............
-
แก้วเฮ้อ...........ลูกเอ้ยลูกกกกกกกก
-
.
-
.
-
เช้าวันถัดมา
-
ศศิ
-
ศศิ
-
ห้องประชุมค่าย BrightWin Entertainment
-
ศศิ
-
ศศิทางค่ายจะพักงานเมชั่วคราว
-
เสียงของ ศศิ ดังขึ้นอย่างสุขุม แฟ้มเอกสารถูกวางลงบนโต๊ะอย่างเป็นระเบียบ เหมือนทุกอย่างถูกคิดมาแล้วเรียบร้อย
-
เมพักงาน ?
-
เมพักเพราะว่าเมพูดความจริงน่ะเหรอครับ
-
ศศิพูดความจริงออกสื่อ // กอดอก มองหน้าเมธาดา
-
ศศิเงยหน้าขึ้นมอง สายตาแบบคนที่เห็นวงการนี้มาทั้งชีวิต
-
ศศิวงการนี้ความจริงมันพูดไม่ได้เสมอไปนะเม
-
เมแต่.................
-
เมกำลังจะเถียง แต่ศศิยกมือห้าม
-
เม………….// กำมือแน่น
-
ศศิแล้วช่วงนี้ ระหว่างพัก เมจะต้องมีผู้จัดการดูแลพิเศษมาคุม เพื่อกู้ภาพลักษณ์
-
เมแต่เมมีพี่แก้วอยู่แล้วนี่ครับ
-
ศศิแก้วก็ต้องพัก โทษฐานที่เอาเธอไม่อยู่ ควบคุมเธอไม่ได้
-
เมห๊ะ!!!!!!
-
ศศิเมเห็นมั้ยว่า นิสัยขี้วีนเอาแต่ใจของเม มันทำให้คนที่รักและหวังดีกับเม เดือดร้อน
-
เมครับ...... ระหว่างนี้เดี๋ยวเมจ่ายเงินเดือนพี่แก้วเองก็ได้ครับ
-
ศศิเธอไม่ต้องกังวล พี่ไม่ไล่แก้วออกหรอก จะให้พักแค่ 1 เดือน เพื่อให้ทุกคนเห็นว่าพี่ลงโทษเธอเหมือนที่ลงโทษคนอื่น เวลาทำผิด
-
ศศิถ้าพี่ไม่ทำอะไรเลย ทุกคนก็จะมองว่า เธอคือลูกรักของพี่อีก
-
เมเมเข้าใจครับ
-
เมพี่แก้ว เมขอโทษนะครับ // ยกมือไหว้
-
แก้วอืม.........// แตะไหล่เมเบาๆ
-
ศศิพี่คุยกับแม่เธอแล้วเรื่องที่จะมีคนดูแลเธอแบบพิเศษ พี่ปายินดีให้พี่จัดการได้ทุกอย่าง ตามที่พี่ต้องการ รวมถึงการไปอยู่กับเธอที่บ้านด้วย
-
เมห๋า........ต้องไปอยู่ที่บ้านเลยเหรอครับ
-
ศศิไม่อย่างนั้นจะเรียกว่า คุมพิเศษหรือไง และแม่เธออนุญาตแล้ว
-
เม.............( หง๋อย )
-
เมแม่ก็ไม่เคยสนใจเมอยู่แล้วนี่ครับ
-
จังหวะนั้นเอง ประตูห้องประชุมเปิดออก
-
ชายหนุ่มในเสื้อเชิ้ตสีอ่อน แขนยาวพับขึ้นพอดี
-
กางเกงสแลคเรียบ รองเท้าหนังสีสุภาพ
-
เขาหยุดยืนหน้าห้อง ยกมือไหว้ทุกคนอย่างนอบน้อม
-
ศศิมาแล้วเหรอ // ยิ้ม
-
พีร์สวัสดีครับพี่ศศิ
-
เขาไหว้ทุกคนอย่างนอบน้อม
-
พีร์ผมชื่อพีร์ ธนกรนะครับ
-
พีร์
-
เมมองตั้งแต่หัวจรดเท้า คิ้วขมวดเข้าหากันโดยอัตโนมัติ
-
เมใครครับ
-
พีร์หันมามอง ไม่หลบตา และไม่ท้าทาย
-
พีร์ผู้จัดการจำเป็นของคุณ ที่จะมาดูแล ควบคุมคุณเป็นพิเศษไงครับ
-
ทั้งห้องเงียบ
-
เมหัวเราะออกมาทันทีเสียงนั้นไม่มีอารมณ์ขันแม้แต่นิดเดียว
-
เมขอโทษเถอะนะ จะมาดูแล ควบคุมเราเนี้ย รู้จักเราหรือยัง หน้าตาคุณไม่มาทางวงการบันเทิงสักเท่าไหร่
-
พีร์รู้สิครับ
-
เม.................... // พยักหน้าเบาๆ ( เชิ่ดๆ )
-
พีร์พูดต่อด้วยน้ำเสียงเดิม
-
พีร์แต่ตอนนี้คุณกำลังจะตกม้าตาย เพราะอารมณ์ร้ายๆ ของตัวเองยังไงล่ะครับ
-
เมอ้าปากค้าง
-
แก้วถึงกับสำลักน้ำ
-
ศศิยกยิ้มเบาๆ
-
เมนี่...........คุณพูดกับเมแบบนี้ได้ยังไง ( วีน )
-
พีร์เพราะว่าหน้าที่ผม ไม่ใช่การเอาใจคุณครับ
-
พีร์ผมไม่จำเป็นต้องพูดให้คุณถูกใจ แต่ผมจะพูดในสิ่งที่ถูกต้อง
-
เมกำลังจะสวนกลับ .... แต่พีร์พูดต่อ
-
พีร์หน้าที่ของผม คือดูแลคุณให้ปลอดภัย จากคำพูด จากอารมณ์ และจากตัวคุณเอง
-
เมนิ่งไป ไม่ใช่เพราะว่าคำพูดแรงแต่เพราะนี่คือครั้งแรก ที่มีคนกล้าพูดกับเขาโดยไม่ต้องกลัวเสียงาน หรือผลประโยชน์ใดๆ
-
ศศิยิ้มบาง ๆ เหมือนพอใจ
-
เมธาดายืนอยู่ตรงนั้น ซุปตาร์ตัวท็อปที่ไม่เคยแพ้ใครทางคำพูด
-
แต่ครั้งนี้ เขาเถียงไม่ออก ขยับปากพูดไม่ได้ และไม่รู้ตัวเลยว่า ตั้งแต่วินาทีนั้นเป็นต้นไป
-
ชีวิตที่เคยมีแต่คนตามใจ กำลังจะมี คนเดียวที่ไม่ตามใจเขาอีกต่อไป.....
-
.
-
.
-
สามวันต่อมา
-
เม
-
เมธาดาเพิ่งค้นพบความจริงข้อใหม่ในชีวิต
-
บ้านหรูราคาหลายสิบล้านที่เงียบเหงา
-
เม
-
ไม่ได้น่ากลัวเท่าการที่มี “คนอื่น” เอากระเป๋ามาวางกลางห้องนั่งเล่น
-
พีร์ยื่นเอกสารปึกหนึ่งมาให้ เมรับมาแบบไม่สบอารมณ์ เหลือบมองหัวกระดาษ
-
‘ข้อตกลงการดูแลศิลปินระยะเร่งด่วน (24 ชั่วโมง)’
-
เมนี่มันอะไร
-
พีร์กฎครับ
-
เมหัวเราะหยัน
-
เมนี่มีกฎให้เมธาดาด้วยเหรอ
-
พีร์มีสิครับ // พยักหน้าเบาๆ
-
เมเมไม่อ่าน ขี้เกียจ ..... คุณบอกมาได้เลย // สูดหายใจลึกๆ
-
พีร์เปิดเอกสาร น้ำเสียงนุ่มแต่ชัดเจนทุกคำ
-
พีร์ข้อหนึ่ง ตื่นไม่เกินเจ็ดโมงเช้า
-
เมเป็นไปไม่ได้ // กอดอก
-
พีร์ข้อสองห้ามโพสต์ ห้ามไลฟ์ ห้ามพิมพ์อะไรลงโซเชียล โดยไม่ผ่านผม
-
เมฝันไปเถอะ ( เถียงสู้ )
-
พีร์ข้อสาม งดแอลกอฮอล์ งดเที่ยวกลางคืน
-
เมหันขวับทันที
-
เมนี่คุณ.........// เดินเข้าไปจ้องหน้าพีร์ใกล้ๆ
-
พีร์จ้องหน้ากลับ และไม่ถอยหนี
-
เมคุณคิดว่าคุณมาฝึกทหารอยู่หรือไง ถึงห้ามนู้น ห้ามนี่ อยู่ได้
-
เมฉันไม่ใช่เด็กที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะนะ ( วีน )
-
พีร์คุณเมธาดาครับ ผมก็ยืนอยู่แค่ตรงนี้ คุณจะตะโกนเสียงดังทำไมกัน
-
เมชะงัก แค่ครึ่งวินาที ก่อนจะสะบัดหน้า
-
พีร์คุณไม่ใช่เด็กแน่นอนครับ แต่คุณเป็นผู้ใหญ่ที่กำลังทำตัวมีปัญหามากกว่าเด็กเสียอีก
-
พีร์เอาไปอ่านซะนะครับ อ่านให้จบคืนนี้เลย พรุ่งนี้เช้า กฎทั้งหมดนี้ มีผลบังคับใช้ทันทีครับ
-
พีร์ผมขอตัวเข้าห้องนะครับ // ลากกระเป๋า // เดินออก
-
เมโฮ๊ะ.............นี่มันอะไรกันเนี้ย // มองตาม
คลิกบริเวณนี้เพื่ออ่าน
หรือสัญลักษณ์ด้านขวาเพื่ออ่านต่อเนื่อง
แต่งฟิคด้อมไบร์ทวินเท่านั้นนะคะ
หัวใจของไรต์ คือ ไบร์ทวิน ค่ะ
ไรเตอร์ นามปากกา KaNoM ClUb ZaaAa


กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็นปักหมุด
ความคิดเห็นทั้งหมด ()