มาแล้วกับอีกเรื่องของ Sunday จะตั้งใจเขียนให้ดูที่สุดเลย ^^ ขอบคุณทุกๆคนที่เข้ามาอ่านนะ จุ้บๆ >3< ไปสนุกกับเรย์และโซลกันได้เล้ยยยยยยย!!!!!

ตอนที่ 18 : เพื่อนๆ

ชื่อตอน : ตอนที่ 18 : เพื่อนๆ

คำค้น : โซล เรย์ นิยายy คำตอบของผมคือคุณ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 524

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ม.ค. 2561 19:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 18 : เพื่อนๆ
แบบอักษร

                วันนี้ผมมาทำงานปกติ พอมาถึงที่ทำงานไอ้ 3 หน่อนั้นก็ถามใหญ่เลยครับว่าผมไปไหนมา ไปทำอะไรมา ทำไมถึงไม่มาทำงาน ไอ้ซันมันคงรู้เรื่องแล้วแหละโซลคงโทรบอกมันแล้ว ส่วนไอ้กานกับไอ้คิมก็คงรู้แล้วแต่ทำเป็นโง่ไม่รู้เรื่อง เพื่อแซวผมนี่แหละ สัส จริงๆเลยนะพวกมึง โซลลงโทษผมครั้งนี้ผมเข็ดไปอีกนานเลยไม่อยากไปลิ้มรสไข่สั่นห่าเหวนั้นอีกแน่นอน มันเสียวก็จริงแต่มันเสียวเกินไปผมเสร็จไม่รู้ตั้งกี่รอบ โคตรเหนื่อยเลย มันบอกถ้าผมทำอะไรแบบไม่คิดอีกมันจะใส่เข้ามาทีเดียว 2 ลูก สัสเถอะ กูไม่เสร็จจนน้ำหมดตัวเลยรึไง วันนี้โซลก็บอกผมว่าช่วงนี้มีประชุมคงไม่ได้กินข้าวเย็นด้วยกันเหมือนทุกวันเพราะพ่อกับแม่ไม่อยู่โซลเลยต้องทำงานแทนพวกท่าน เฮ้อออ เหงาอีกแล้วเรา

                “เพื่อนเรย์ คิดถึงผัวอยู่หรอจ้ะ”

                “ก็เออดิ เฮ้ยสัส! ป่าวเว้ย!!!”

                “ฮิ้วววววว หลุดปากมาแล้วววววว” ไอ้กานไอ้สัส เล่นทีเผลอนะมึง

                “ว้ายๆๆๆ ตอนนี้ผัวโซลจะทำอะไรอยู่น้าาาา เมียเรย์คิดถึงจุงเบยยยยยยย” เหี้ยคิม พวกมึงนี่ปากนรกส่งมาเกิดจริงๆนะ แล้วมันก็ยังแซวผมไปเรื่อยจนตอนนี้เส้นเลือดเริ่มขึ้นบนหัวผมทีละเส้นๆแล้ว

                “พวกมึงจะหยุดมั้ย กูจะทำงาน?”

                “ไม่หยุดเว้ย! นานๆทีจะได้เอาคืนมึงก็ต้องขอหน่อยดิวะ เนอะเพื่อนคิม”

                “ใช่แล้วเพื่อนกาน พวกกูโดนมึงเก็บความลับไว้ตั้งหลายอย่าง รูปหลุดพวกกูนี่อย่างเยอะ” ไอ้รูปที่มันว่าไม่ใช่รูปตอนมันไปมีอะไรกับใครที่ไหนนะครับ เป็นรูปที่มันเมาแล้วรั่วแบบเมาอย่างหมาตะหากล่ะครับ ผมถ่ายเก็บไว้หมดแหละ เอาไว้ขู่พวกมันถ้ามันจะมาเล่นกับผมเหอะๆ ทีนี้พวกมึงไม่หยุดใช่มั้ยได้ดิ

                “เคเพื่อนไม่หยุดช่ะ ซัน เย็นนี้ไปกิน ‘ไอติม’ แถวๆใกล้บ้านไอ้คิมกันม่ะ เขาว่าอร่อยนะมึง” ผมตะโกนหาไอ้ซันที่ตอนนี้นั่งคีย์งานอยู่ ไอ้ซันก็หันมามองพวกผมแบบงงๆ ไอ้ซันมันไม่ค่อยยุ่งเรื่องคนอื่นมากเหมือนไอ้ 2 หน่อนี้หรอก มันตั้งใจทำงานไม่งั้นมันคงไม่ได้เป็นหัวหน้าพวกผมหรอก

                “ไอติมไรว่ะ ไอ้คิมแถวบ้านมึงมีร้านไอติมด้วยหรอ กูเห็นมีแต่ร้านเหล้า” ไอ้กานหันไปถามไอ้คิมซึ่งตอนนี้เริ่มเหงื่อตกแล้ว เหอะ มึงคิดว่ามึงปิดคนอย่างกูมิดชิดแล้วอะดิ น้อยไปนะน้องคิมพี่รู้หมดแล้ว 555

                “กูว่าเราไปทำงานกันเถอะวะ ของเมื่อวานกูยังทำไม่เสร็จเลยเดี๋ยวไอ้ซันมันจะเอาเย็นนี้แล้วด้วย”

                “อ้าว ไอ้คิม ยังแซวไอ้เรย์มันยังไม่เสร็จเลยนะ มึงรีบไปไหนเนี้ย อะไรว่ะ”

                “มึงก็ไปทำงานได้แล้ว เสร็จรึยังห้ะ” ไอ้ซันพอเห็นไอ้กานยืนแซวผมมานานพอแล้วเลยไล่ให้มันไปทำงาน สม

                ติ้ง “มึงรู้เรื่องน้องติมได้ไง” ไอ้คิมครับผม รีบถามเชียวนะมึง ร้อนตัวไวจัง

                “ไม่บอกกกกกกกกก” แซวกูดีนัก

                “ขอร้องเถอะเพื่อน มึงบอกกูมานะ”

“ทีเมื่อกี้แซวกูจนกูเหลือแค่เสื้อผ้าแล้วมั้ง”

“กูขอโทษษษษษ บอกกูมาเถอะนะๆๆๆ”

“น้องไอติมอะ มันรุ่นน้องกูตั้งแต่กูอยู่เชียงรายแล้ว พอมันเห็นมึงเป็นเพื่อนกับกูในเฟสเลยทักมาถามกูว่ารู้จักมึงป่าว กูก็บอกว่ามึงเป็นเพื่อนกูตอนเรียนมหาลัยแล้วก็ทำงานด้วยกันมาจนถึงตอนนี้ ก็แค่นั้น”

“โลกแม่งกลมสัส แล้วมึงบอกอะไรกับน้องเขาอีกบ้างป่าววะ”

“ก็ป่าว กูอยากให้มึงกับน้องมันรู้จักกันเองมากกว่า แต่**! ถ้ามึงแซวกูอีก กูจะให้ห้ามน้องมันคบกับมึง กูจะใส่ร้ายมึง 5555” ก็อำมันเล่นๆเท่านั้นแหละครับ คนมันรักกันใครจะไปห้ามได้

“สัส เออๆ กูจะไม่แซวมึงล่ะ แล้วเรื่องไอ้กานล่ะมีมั้ย”

“คนอย่างกูมีเลอะจะไม่หาข้อมูลเอาไว้โต้กลับพวกมึงอะ”

“เชรดดดดด มึงแม่งหน้ากลัวสัส” แน่นอนกูหน้ากลัวกว่าที่พวกมึงคิด เหลือมึงนี้แหละไอ้กานไว้วันไหนกูเหลืออดจริงๆกูจะเอามาแฉให้ฮากันทั้งตึกนี้แหละ

                “เลิกงานแล้วเว้ยยยยยยยย” ไอ้กานตะโกนออกมาเพราะตอนนี้เป็นเวลา 4 โมงครึ่งแล้ว

                “งานมึงเสร็จยัง” ไอ้ซันถามดักไอ้กานไว้ก่อนเพราะมันชอบโกหกว่าทำงานเสร็จ

                “เสร็จแล้วครับท่านหัวหน้า ส่งเมลให้เมื้อกี้นี้แล้วด้วยยยยย”

                “เออ แล้วไป”

                “ว่ายน้ำกันมั้ยเย็นนี้” ไอ้คิมที่กำลังเก็บของใส่กระเป๋าออกปากชวนออกมา ก็ดีเหมือนกันช่วงนี้ไม่ได้ว่ายน้ำบ้างเลย

                “เอาดิ”

                “วันนี้มึงไม่ไปกับผัวหราาา” มึงเอาอีกแล้วนะไอ้กาน

                “มันไปประชุม”

                “อ่อออออ นึกว่าไปหาเมียน้อยยยยย” ไม่หยุดนะมึงไม่หยุด

                “กาน มึงพอเหอะกูกลัวมึงจะเป็นอะไรไปในเร็วๆนี้” ไอ้คิมที่เก็บของเสร็จแล้วก็เดินมาบอกไอ้กาน

                “เป็นไรวะ ช่วงนี้กูเป็นเด็กดีไม่มีอะไรหลุดเว้ยยยย 5555 ” แล้วมันก็หัวเราะสบายอารมณ์เดินออกห้องไป ได้สิเพื่อนกานมึงเจอกูเย็นนี้แหละ

                พวกเราแยกย้ายกลับที่พักเพื่อเตรียมตัวว่ายน้ำวันนี้พวกมึงจะมาว่ายที่คอนโดผม ผมเลยไม่ต้องเหนื่อยขับรถไปไหน ระหว่างที่รอพวกมันที่สระว่ายน้ำก็เลยโทรหาโซล แต่ไม่รู้จะรับรึป่าวนะ ประชุมอยู่รึป่าว

                “ฮัลโหล ว่าไง” รับแล้วแหะ

                “ประชุมอยู่รึป่าวอะ กวนมั้ย”

                “พึ่งเลิก แต่ก็ต้องกลับบ้านไปอ่านข้อมูลอีกเป็นตั้งๆเลยอะ เหนื่อยจัง ขอกำลังใจหน่อยดิ” >///<

                “จะเอาอะไรอะ”

                “ก้นมึงอะ”

                “สัส มึงจะเอากันผ่านมือถือรึไง”

                “ได้หรอ”

                “กวนตีนล่ะ”

                “งั้นมึงช่วยตัวเองให้กูดูหน่อยดิ”

                “ไม่เอา -///- ตอนนี้กูอยู่สระว่ายน้ำ จะไปช่วยตัวเองได้ไงล่ะ”

                “สระที่ไหน ไปว่ายกันใคร มีคนเยอะมั้ย”

                “ใจเย็นสัส สระที่คอนโดกูนี่แหละ ว่ายกับไอ้ 3 ตัวนั้นอะ ตอนนี้ก็ไม่มีคนเลย” แม่งถามอย่างกะกูเป็นลูกเลยนะ แต่เอ ผมจะแกล้งเอาคืนมันยังไงดีนะ อิอิ ค่อยว่ายน้ำเสร็จก่อนละกัน

                “เออดี นึกว่ามีคนจะได้ไปคุม”

                “มึงทำงานเสร็จก็มาหากูดิ” เริ่มแผนการ^^

                “ไปได้ที่ไหนล่ะ งานท่วมหัวเนี้ย ถึงมึงจะอ่อยกูยังไงกูก็ไปไม่ได้อยู่ดีแหละ”

                “กูไม่ได้อ่อยเลยนะ”

                “ชวนกูไปห้อง นี่อะนะไม่เรียกอ่อย”

                “ไม่รู้เว้ย พวกมันมาแล้วอะ กูวางก่อนนะ”

                “เคเค ไว้ค่อยคุยกันต่อนะ บาย”

                “บาย” พอไอ้กานที่เห็นผมคุยโทรศัพท์ก็ทักขึ้นคนแรกเลย

                “คุยกับผัวหรอจ้ะเพื่อนเรย์” คราวนี้แหละมึงเจอกูไอ้กาน ไอ้เพื่อนปากนรก

                “นี่ ซัน คิม มึงเคยไปร้านเหล้าร้านนี้ปะ ร้านเดอะคิงส์ อะวันนั้นเว้นมีคนเมาแล้วแม่งรูดเสาเว้ย เนี้ยๆกูถ่ายรูปมาด้วย”

                “เหี้ย!!!”

                “ไอ้เหี้ยเรย์มึงไปเอารูปนี้จากไหนมา มึงเอามือถือมานี่เลย” ไอ้กานพอเห็นรูปตัวเองรูดเสาในมือถือผมก็รีบแย่งมือถือผมให้ได้ ผมเลยว่ายหนีมันมากลางสระเพราะมันยังไม่ได้เปลี่ยนชุดมันเลยโดดลงมาไม่ได้

                “กาน มึงไปเมาที่ไหนมาว่ะ ถึงขั้นไปรูดเสาได้อะ” ไอ้คิมที่หัวเราะตั้งแต่เห็นรูปก็ถามขึ้น

                “เชี้นเอ้ย กูอุตสาห์คิดว่าพวกมึงจะไม่รู้แล้วนะ ก็ตอนปีใหม่อะร้านเหล้าแถวบ้านกูแหละ กูแพ้พนันไงเลยแม่งต้องทำ แต่ไอ้เรย์มึงไปเอามาได้ไง บ้านกูมึงเคยไปครั้งเดียวเองนะ”

                “ไอ้เกมส์น้องมึงไง 5555555” ไอ้เกมส์คือน้องไอ้กานครับ ผมกับไอ้เกมส์คุยกันถูกคอตอนไปเที่ยวบ้านไอ้กานตอนปีที่แล้ว เลยสั่งเกมส์มันไว้ว่าถ้ามีอะไรที่จะเอามาแบล็กเมลพี่มันได้ก็ส่งมาให้ผม ผมเป็นคนรอบคอบครับ ไม่ให้โดนเล่นง่ายๆหรอก

                “สัสเกมส์ กูเป็นพี่มันแท้ๆ ยอมให้คนอื่นมาเล่นพี่ตัวเองแบบนี้เนี้ยน่ะ เดี๋ยวเถอะมึง กูจะโทรไปด่าให้”

                “เอาน่า น้องมึงก็ขำๆไง มันส่งให้กูคนเดียวหรอกน่า ไม่เอาไปลงที่ไหนหรอก แต่ถ้ามึงยังแซวกูอยู่กูจะเอาไปปริ้นติดทั้งตึกเลย จริง!!!”

                “มึงชั่วเกินไปแล้วนะไอ้เรย์”

                “เอ้า! มึงแซวกู กูก็แซวมึงคืน วินๆ”

                “วินสัสไร กูโทรด่าน้องแม่งนี้ก่อน พวกมึงว่ายกันไปก่อนเลย” แล้วมันก็เดินออกไปโทรศัพท์ด่าน้องมันซะเสียงดังเลย ดีนะไม่มีคนอื่นอยู่ไม่งั้นรบกวนคนเขาแย่เลยไอ้นี่นิ

                “มึงโหดสัสนะเรย์ ทีตอนอยู่กับผัวก็ไม่เก่งแบบนี้หรอก”

                “อะไรมึงซัน โซลมันเล่าอะไรให้มึงฟัง ห้ะ”

                “ป๊าว ว่ายน้ำดีกว่า” หึ้ย ลอยหน้าลอยตาดีนักนะมึง เดี๋ยวเถอะเดี๋ยวกูไปเป่าหูเมียมึงอีกดีมั้ยห้ะ

                พวกผมว่ายน้ำกันอยู่พักใหญ่ พอเห็นว่าเหนื่อยๆกันแล้วเลยแยกย้ายต่างคนต่างกลับบ้านกัน ส่วนตอนนี้ผมมาแกล้งอะไรโซลมันหน่อยดีกว่า อิอิ

ความคิดเห็น