ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อของผมคือฮิมูโระ รุนยะ

ชื่อตอน : ชื่อของผมคือฮิมูโระ รุนยะ

คำค้น : เกิดใหม่,การ์ตูน,อนิเมะ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 4k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ม.ค. 2561 18:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ชื่อของผมคือฮิมูโระ รุนยะ
แบบอักษร

ต่อจากตอนที่แล้ว 

แว้กกกกกก 

ผมร้องอย่างหวาดเสียว!!! คุณดูสิ!! พระเจ้าเล่นส่งผมดิ่งพสุธาแบบนี้ใครมันก็กลัวทั้งนั้นแหละ!!!  

ผมภาวนาให้ข้างล่างมันเป็นน้ำนะ ไม่งั้นเดี๋ยวศพไม่สวย... 

แต่แล้วจู่ๆก็มีข้อมูลวิชานินจาต่างๆพร้อมวิธีการใช้อาวุธทุกอย่าง ไหลเข้ามาในหัวผมไม่หยุด พร้อมกับมีเสียงของพระเจ้าบอกว่า 

'ข้าช่วยเจ้าแค่นี้นะ ที่เหลือจัดการเองก็แล้วกัน อ้อ!!ใช่ข้าแถมโปรโมชั่นอันแสนจะสุดวิเศษให้เจ้าอีก1อย่างนั่นก็คือเรื่องนี้เจ้าจะได้มีฮาเร็มนะจ๊ะ'

พูดแค่นั้นก็เงียบไป ทิ้งให้ผมพบเจอกับชะตากรรมอันแสนรันทดอยู่คนเดียวบนท้องฟ้าอันแสนจะไร้ผู้คน... 

จนตอนนี้  

ตู้ม!!!

ก็นะ โชคดีจังที่ผมไม่เป็นไรมาก มันก็แค่เปียก!!! พระเจ้านะ พระเจ้า ทำกันได้ลงคอ บลาๆๆๆ 

ผมบ่นพระเจ้า ซึ่งคุณไม่ต้องสนใจหรอก  แต่เอาเถอะ ตอนนี้ก็ใกล้มืดแล้ว ไปหาฟืนทั้งๆที่ตัวเปียกแบบนี้แหละ??? เดี๋ยวมันก็แห้ง เพราะอะไรน่ะเหรอคุณลืมอะไรไปรึเปล่าว่าผมน่ะขอพรให้ตัวเองมีจักรกระทุกธาตุนะและแน่นอนมันก็ต้องมีธาตุไฟสิ หลังจากที่ผมหาฟืนมาก่อไฟได้แล้วก็นั่งแหมะอยู่ตรงนั้นแหละ พร้อมกับนั่งกินผลไม้ป่าที่เจอระหว่างทางตอนหาฟืน... 

พลางนั่งคิดว่า ตอนนี้ทางตระกูลอุจิวะกับเซ็นจูคงไม่ถูกกัน และเชื่อเถอะว่าหาทางญาติดีกันไม่ได้ง่ายๆแน่นอน แต่มันก็ไม่แน่ถ้ามีผมอยู่อ่ะนะ อ้าว สงสัยเหรอ คุณลืมไปแล้วรึไงว่าผมไม่ใช่คนของโลกนี้100%น่ะ เพราะงั้นผมก็มีสิทธิในการเปลี่ยนเนื้อเรื่องนะ  ด้วยจากการที่ผมจะลงมาเกิดเอย ไหนจะยังมีโปรโมชั่นของพระเจ้าอีก เฮ้อออ คิดแล้วเซ็ง นอนดีกว่า  ซึ่งไม่ต้องห่วงว่าจะมีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้นเนื่องเพราะผมได้กางม่านพลังไว้แล้ว สบายใจได้ครับ คร้อกฟี้-------- (จะหลับเร็วไปไหน:ไรท์) (เรื่องของผมครับ โปรดอย่ายุ่ง:รุนยะ) 

เช้าวันใหม่ก็มาถึงพร้อมกับพระอาทิตย์ที่กำลังจะตก เอ้ย! จะขึ้น 

'อื้อออออ หลับสบายจัง'พูดพร้อมกับบิดขี้เกียจ 

อรุณสวัสดิ์ครับทุกคน เมื่อคืนคุณหลับสบายไหม? โคร้ก---- อุ๊ย ขอโทษครับ งั้นผมขอไปจับปลาก่อนนะแต่ก็นะเขาว่ามีโชคดีก็ต้องมีโชคร้าย  เพราะอะไรน่ะเหรอ ก็คือว่าตอนนี้ผมได้มาเห็นเหตุการณ์ เอ่อ จะว่าไงดีล่ะเรียกว่าปรากฏการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออกดีกว่าเนอะ  นั่นก็คือหลังจากที่ผมตัดสินใจจะไปจับปลามากินเป็นอาหาร ก็พบกับสองตระกูลที่ตอนนี้กำลังจ้องจะเขม่นกัน ซึ่งมันคือเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในอนิเมะนั่นแหละ แต่มันติดตรงที่ว่าพอผมมาถึง ก็นั่นล่ะ โดนมองแรงสิครับ! แต่ผมไม่สนหรอกท้องผมต้องมาก่อน  

ผมจึงตัดสินใจพูดขึ้นว่า 'มองอะไรครับ พวกคุณก็ทำกิจกรรมของพวกคุณไปสิผมแค่จะมาจับปลา!!' 

'เจ้าหนู เธอคือคนของตระกูลอุจิวะเหรอ?' ผู้นำของตระกูลเซ็นจูหรือก็คือพ่อของฮาชิรามะกับโทบิรามะเอ่ยถาม  ผมจึงตอบไปว่า 

'ไม่ใช่ ผมไม่ใช่คนตระกูลอุจิวะและไม่ใช่คนตระกูลเซ็นจูด้วย เพราะงั้นไม่ต้องห่วง' 

และพูดต่ออีกว่า 'และผมมีชื่อว่าฮิมูโระ รุนยะครับ'เพื่อคลายความสงสัยของทั้งสองฝ่าย 

'พอใจยังครับ?'ผมถาม 'หึ เป็นเด็กเป็นเล็ก แต่ใจกล้าไม่เบา'พ่อของมาดาระกับอิสึนะพูดขึ้น 

'ก็มันช่วยไม่ได้นี่ครับ เพราะมันเป็นช่วงของสงครามแม้แต่เด็กเองก็ต้องจับอาวุธ'ผมพูดพร้อมกับสะบัดมือทีเดียวอาวุธที่ถูกปามาจากนินจาที่ตามล่าผมก็ลอยกลับไปหาเจ้าของ 

ซึ่งผู้อ่านคงจะคิดอยู่ล่ะสิว่าผมไปทำอะไรมา ทำไมถึงมีนินจาตามล่าผม  ผมขอบอกเลยว่าผมกรอกในใบสร้างตัวละครนั่นแหละ คุณไม่ต้องรู้เยอะหรอก  ให้เดากันเองดีกว่าเนอะ!(เพื่อความบันเทิงของไรท์เขา:รุนยะ)  จากนั้นเจ้าพวกนินจาที่ตามล่าผมก็เผยตัวออกมา ทำให้ผมไม่ต้องขยับตัวมากมาย เพียงแค่รอให้พวกมันบุกเข้ามาหาเอง ใช้เวลาไม่นานผมก็จัดการเสร็จเรียบร้อย พร้อมกับหันไปยิ้มซื่อๆให้พวกอุจิวะและเซ็นจู 

ความคิดของพวกอุจิวะและเซ็นจูที่ได้เห็นการสังหารโหดของรุนยะคือ จ เจ้าเด็กนี่มันคือปีศาจจุติรึไงกัน เพียงไม่ถึงนาทีเท่านั้นก็สามารถจัดการกับนินจานับ40คนได้อย่างง่ายดาย...แล้วนั่นมันคือเนตรอะไรกัน ไม่เคยเห็นมาก่อนเลย 

ทางด้านรุนยะเองก็  เฮ้อออ สงสัยเล่นแรงไปหน่อย รึเปล่าหว่า?พวกเขาคงไม่คิดไรมากหรอกมั้ง ก็มันเป็นเรื่องธรรมดานี่นา เนอะ คุณว่าไหม? 

'แหม อึ้งอะไรเบอร์นั้น ทำอย่างกับพวกคุณไม่เคยทำ' ผมพูดขึ้นเพื่อไม่ให้มันเงียบจนเกินไป แต่ก็นะมันก็ยังคงเงียบอยู่ดีอ่ะ ช่วยไม่ได้ งั้นผมก็คง.....ต้องใช้วิธีนั้นสินะ

.

.

.

.

.  

โกยเถอะโยมมมมมม!!!!!!

'เฮ้อ...งั้นผมคงต้องขอตัวก่อนนะ พอดีมีคนตามล่าเยอะ' แค่นั้นล่ะ ผมก็ทิ้งระเบิดควันพรางตัวเพื่อหายไปจากตรงนั้น ทั้งๆที่ไม่ต้องใช้ก็ได้แท้ๆแต่เพราะว่าเดี๋ยวมันจะดูเก่งเกินเด็กไง  (ไม่ทันแล้วล่ะ ใครๆเขาก็คิดว่ารุนคุงเป็นปีศาจในคราบของเด็กน้อยไปแล้วล่ะ:ไรท์) 

ทางด้านของพระเจ้า 

'เฮ้ออออ ป่านนี้รุนยะคุงจะเป็นยังไงบ้างนะ'พระเจ้าผู้ซึ่งตอนนี้กำลังบ่นพึมพำกับตัวเองพร้อมกับนั่งทำงานเอกสารที่โคตรเยอะ เนื่องจากไอเพื่อนตัวดีของเขามันโอนงานของตัวเองมาให้ทางนี้ทำหมดเลย ซึ่งเพื่อนตัวดีให้เหตุผลมาว่า 

'เพื่อนรัก ข้าจะขอลาพักร้อนสัก10ปีเพราะงั้นทำแทนข้าทีนะ'

พูดทิ้งท้ายไว้เพียงแค่นั้น  ก่อนจะหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย เฮ้อ การเป็นพระเจ้าเนี่ยบางทีมันก็ลำบากนะ

ความคิดเห็น