ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที 3 [ พี่เมีย ]

ชื่อตอน : ตอนที 3 [ พี่เมีย ]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ม.ค. 2561 12:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที 3 [ พี่เมีย ]
แบบอักษร


" ได้สิเดี๋ยว เฮียจะปล่อยให้เนยไปฟ้องแน่ ไอ้นัทแน่ แต่ตอนนี้เฮียขอเอาเนยก่อนแล้วกัน " พูดจบเขาก็ไม่รอช้าที่จะขยับสะโพกเข้าออกแล้วกระแทกท่อนเอ็นใส่ร่องของเธอเป็นจังหวะที่ช้าบ้างเร็วบ้าง จนในที่สุด เขาและเธอก็ปลดปล่อยออกมาพร้อมกัน

" อื้ออ เอาออกไปได้แล้ว " เธอนั้นเอ่ยบอกเมื่อเขายังคงไม่ยอมถอดท่อนเอ็นออกหลังจากที่เขานั้นปลดปล่อยใส่ร่องของเธอแล้วยังคงแช่ไว้อยู่อย่างนั้นจนเธอคิดว่ามันนานเกินไปแล้ว

" เอาออกให้ก็ได้ แต่ต้องขึ้นไปข้างบนกับเฮียก่อน ตกลงไม่ " เอ่ยบอกออกไปแต่ก็ยังคงมีข้อต่อรองเพราะเขานั้นยังคงต้องการเธออยู่ และคิดว่าถ้าจะต่อในนี้คงจะไม่ไหวเลยคิดว่าจะชวนเธอไปต่อกันที่ห้องนอนของเขาด้านบนที่อยู่ที่นี่และไม่เคยคิดจะให้ผู้หญิงคนไหนได้เข้าไปแต่เธอคือข้อยกเว้น เพราะถ้าเขาจะมีสัมพันธ์สวาทกับสาวๆเขาก็จะใช้ห้องนอนที่อยู่ในห้องทำงานแทน

" ไม่ค่ะ ปล่อยเดี๋ยวนะ อื้อออ เฮียพี ปล่อย อ๊าสสส " เธอนั้นปฏิเสธออกไปเพราะรู้ว่าเขานั้นจะชวนเธอไปต่อแต่ด็ต้องร้างครางเมื่อเขาเริ่มขยับท่อนเอ็นใส่ร่องของเธออีกครั้ง

" ถ้าไม่ไปก็ ต่อมันในนี้แล้วกัน เอากันยันเช้าอยู่ในนี้เหละ " เอ่ยบอกแล้วเริ่มขยับม่อนเอ็นให้เร็วบึ้นเพื่อเป็นการขู่และมันก็ได้ผล

" ก็ได้ค่ะ เนยยอมแล้ว เอาออกไปสิค่ะ" เธอนั้นเอ่ยตอบตกลงเพราะไม่อยากให้เขาทำอย่างที่พูด เพราะกลัวจะมีใครมาเห็น

" เฮียพี เห็น เอ่อ คือ " เธอนั้นที่กำลังหากางเกงในที่โดนถอดออกไปตอนไหนไม่รู้จะเอ่ยถามแต่ก็ยังอายแต่เมื่อได้เห็นสิ่งที่หาอยู่ในมือของคนเจ้าเล่ห์ที่ชูขึ้นมาให้เธอดูแล้วเอ่ยขึ้น

" หานี่อยู่เหรอครับ " เธอไม่ได้ตอบแต่กำลังจะเดินเข้าไปเอาสิ่งของที่เขาชูขึ้นมาให้ดูแต่เขากลับยัดมันใส่ลงไปในกางเกงในของเขาที่มีท่อนเอ็นที่แข็งตัวจนคับตุงอยู่แล้วเอ่ยออกมาอย่างหน้าตาย

" ถ้าอยากได้คืน ต้องตามไปล้วงคืนที่ห้องกับเฮียนะครับ "

พูดจบก็จับให้เธอนั้นใส่กางเกงแล้วดึงมือมือเธอมาลากออกจากห้องน้ำไปทันทีส่วนเธอก็ทำได้เพียงแค่ทั้งโกรธและอายที่ตอนนี้ด้านล่างภายใต้กางเกงยีนส์ขาสั้นนั้นไม่ได้มีอะไรปกปิดและมันทำให้เธอนั้นรู้สึกแปลกๆแต่ก็ต้องรีบเดินตามเขาไปด้วยแรงลากของเขา

หลังจากที่เข้ามาถึงในห้องได้พีระพัตร์ก็ไม่รอช้าที่จะจู่โจมและเริ่มบทรักอีกครั้งและอีกหลายครั้งแม้จะรู้สึกสงสารเธอไม่น้อยเพราะนี่คือครั้งแรกของเธอแต่เขาเองก็กลับหยุดตัวเองไม่ได้เพราะร่ายกายนั้นต้องการเธออยู่ตลอดเวลาจนกระทั้งใกล้รุ่งถึงจะยอมปล่อยให้เธอได้พักผ่อน

ในตอนเที่ยงของอีกวันที่เธอนั้นตื่นขึ้นมาเพราะเสียงโวยวายที่ดังอยู่นอกห้องนั้นทำให้มองดูนาฬิกาก็ต้องตกใจเพราะตอนนี้เที่ยงกว่าแล้ว และสิ่งแรกที่นึกขึ้นมาได้คือพี่ชายของเธอคงต้องหาเธอเป็นแน่เธอรีบจัดแต่งตัวแล้วออกมานอกห้องทันทีแต่เมื่ออกมาก็ต่องตกใจเมื่อเห็นใบหน้าของพีระพัตร์นั้นมีรอยช้ำที่โหนกแก้มและมีเลือดไหลที่มุมปากกำลังยืนจ้องหน้าอยู่กับพี่ชายของเธอ

" น้องเนย มันทำอะไรเนยบอกพี่มา มันข่มขืนเนยใช่ไม่ " เมื่อเห็นน้องสาวของตัวเองเดินออกมาจากห้องนันทวิทย์ก็รีบเดินเข้ามาหาพร้อมเอ่ยถามทันที

" เอ่อ คือ พี่นัทค่ะ คือเนยอยากกลับบ้านแล้วค่ะ " เธอนั้นเลี่ยงที่จะตอบคำถามเพราะถ้าตอบว่าใช่พี่ชายเธอคงได้ฆ่าเขาตายเป็นแน่

" พี่พากลับแน่ครับ แต่เนยต้องตอบพี่มาก่อนว่ามันข่มขืนเนย ใช่ไม่ " นันทวิทย์เองก็ยังไม่ยอมเมื่อไม่ได้รับคำตอบจึงเอ่ยถามเพราเน้นเสียงอย่างต้องการคำตอบ

" คือ ไม่ใช่ค่ะ พอดี เมื่อคืนเนยรู้สึกมึนๆก็เลยมาเข้าห้องน้ำนะค่ะ แต่ก็โดนลวนลาม เฮียพีเลยมาช่วยไว้ แล้วก็พามาพักที่ห้องนี่ค่ะ " เธอนั้นเลือกที่จะโกหกออกไปเพราะไม่อยากเห็นเขานั้นโดนพี่ชายเธอทำร้ายทั้งที่ในใจนั้นรู้สึกโกรธที่เขานั้นขืนใจเธอแต่ก็ไม่รู้ทำไมถึงเลือกที่จะปกป้องเขา

" แล้วเมื่อคืนมัน ทำอะไรเนยหรือเปล่า " ในเมื่อไม่แน่ใจจึงเอ่ยถามออกไปอีกครั้งแต่ก็ต้องหันกลับไปมองหน้าอย่างเอาเรื่องก่อนที่จะซัดหมัดเข้าไปที่ใบหน้าของพีระพัตร์อย่างแรงอีกครั้งเมื่อคนที่ยืนเงียบอยู่นานเอ่ยตอบกลับมาแทน

" ทำสิว่ะ เมื่อคืนกูได้กับน้องมึงแล้ว แล้วตอนนี้เนยก็เป็นเมียกู "

" ไอ้พี มึง มึงทำแบบนี้กับน้องกูได้ไงว่ะ ไอ้เพื่อนเลว. " นันทวิทย์ซัดหมัดไปที่ใบหน้ของเขาอีกสองสามหมัดจนลงไปนอนกองอยู่ที่พื้น

" พี่นัท. พอแล้วค่ะ. พี่นัท อย่าค่ะเนยขอล่ะ " เธอนั้นรีบเข้าไปห้ามพี่ชายเอาไว้ก่อนที่เขาจะเป็นอะไรไปมากกว่านี้

หลังจากที่เธอห้ามพี่ชายได้แล้วก็พามาสงบสติอารมณ์ในห้องส่วนตัวของเขาและตอนนี้เขามานั้งจ้องหน้ากับพี่ชายเธออย่างไม่ยอมแพ้

" กูจะแต่งงานกับเนยทันทีที่เนยเรียนจบ " พีระพัตร์เอ่ยขึ้นก่อนเมื่อคิดไว้แล้วว่าเขาต้องรับผิดชอบเธอ

" ไม่จำเป็นต้องมารับผิดชอบน้องกูเพราะกูเชื่อว่าคนอย่างมึงไม่มีทางทำให้น้องกูมีความสุขได้หรอก " นันทวิทย์เอ่ยขึ้นแล้วกระชากตัวลุกขึ้นพร้อมดึงแขนเธอขึ้นมาแล้วหันมาบอกกับเธอ

" ไปครับเนย กลับบ้านกัน "

"มึงจะไม่ให้โอกาศกูเลยหรือไง" เอ่ยถามออกไปก่อนจะลุกขึ้นยืน

" กูไม่อยากให้น้องกูต้องมาเสียใจเพราะความเจ้าชู้ มักมากของมึง " นันทวิย์ตอบกลับมาและนั้นก็ทำให้พีระพัตร์นั้นถึงกับยืนนิ่งกับคำตอบเพราะเขาเถียงไม่ออกเพราะมันเป็นแบบนั้นจริงๆแต่ตอนนี้เขาพร้อมที่จะเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อเธอแต่เข้าก็ต้องทำให้พี่ชายเธอนิมรับให้ได้และเอ่ยออกมาเพื่อขอความเห็นจากเธอ

" เรื่องนี้กูอยากให้เนยเป็นคนตัดสินใจ มึงควรถามน้องมึงดูก่อน ไม่ใช่มึงมาตัดสินใจแทนน้องมึงแบบนี้ " คำพูดของพีระพัตร์นั้นทำให้นันทวิทย์นั้นหันกลับมามองหน้าน้องสาวตัวเองที่เอาแต่ก้มหน้าไม่พูดจาอะไรออกมาและมันก็จริงอย่างที่มันพูดเรื่องนี้เขาควรให้เธอตัดสินใจเอง

" ว่ายังไงครับเนย ตกลงจะยอมคบกับมันหรือเปล่า "คนเป็นพี่ชายหันมาถามน้องตัวเอง

" เนยขอเวลาหน่อยนะค่ะ มันเร็วเกินไป เนยยังไม่ขอให้ตอบก่อนนะค่ะ " เธอนั้นเอ่ยตอบแล้วหันมามองหน้าเขาเหมือนต้องการสื่อว่าเธอยังไม่พร้อมที่จะให้คำตอบได้ในตอนนี้

" ไม่เป็นไรครับ พี่รอได้ พี่จะทำให้เนยเห็นว่าพี่รักเนยจริงๆ " เขานั้นเดินมาจับมือเธอไว้ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงและสีหน้าที่ท่าทางจริงจังจนเธอนั้นถึงกับหัวใจเต้นแรงเพียงแค่เขาบอกว่ารักเท่านั้น

" กูแล้วแต่เนย แต่ตอนนี้มึงยังไม่มีสิทธิ์ที่จะมายุ่งกับเนยถ้าเนยยังไม่ตกลงที่จะคบกับมึง " เอ่ยบอกก่อนจะเดินมาจับมือน้องสาวแล้วดึงมือของพีระพัตร์ออกก่อนจะหันมาเอ่ยกะบน้องสาวตัวเองแล้วเดินออกจากห้องไป

" ไปครับกลับบ้านกัน "

เมื่อพี่น้องสองคนนั้นเดินออกไปแล้วพีระพัตร์ก็อยู่กับความคิดตัวเองนานพอสมควรก่อนจะรีบจัดการอาบน้ำแต่งตัวและจุดหมายปลายทางคือบ้านของเธอ


มาแบบมึนๆงงๆอึนๆอีตามเคย

อย่าเพิ่งทิ้งกันไปนะ รออ่านตอนต่อไปก่อนค่ะ

คอมเม้นมาติชมหรือให้กำลังใจได้ค่ะ

ขออภัยด้วยนะค่ะที่มีคำผิด

ความคิดเห็น