มาแล้วกับอีกเรื่องของ Sunday จะตั้งใจเขียนให้ดูที่สุดเลย ^^ ขอบคุณทุกๆคนที่เข้ามาอ่านนะ จุ้บๆ >3< ไปสนุกกับเรย์และโซลกันได้เล้ยยยยยยย!!!!!

ชื่อตอน : ตอนที่ 15 : เมา

คำค้น : โซล เรย์ นิยายy คำตอบของผมคือคุณ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 618

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ม.ค. 2561 21:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 15 : เมา
แบบอักษร

                กลับมาสู่เวลาปกติหลังจากวันหยุดยาว รถก็กลับมาติดเหมือนเดิม ผู้คนเร่งรีบไปทำงานในตอนเช้า อยากให้มีวันหยุดซัก 2 อาทิตย์จัง หยุดนานๆแบบนี้ก็เริ่มขี้เกียจแล้วสิ เมื่อวานตอนถึงกรุงเทพผมก็โทรบอกแม่ แม่เนี้ยดิกลับถามผมว่าเป็นยังไงบ้างตอนแรกก็งงนะว่าทำไมแม่ถามแบบนี้ พอแม่พูดต่อว่าโรมเราเล่าให้ฟังว่าสภาพผมเป็นยังไงตอนกลับมาบ้านตอนแม่ออกไปข้างนอกเท่านั้นแหละ เอาหัวโขกกำแพงห้องแทบไม่ทัน อายดิครับ ผมก็เลยเล่าให้แม่ฟัง โคตรอายอะ แม่ก็หัวเราะใหญ่เลย แม่นะแม่ ลูกแม่โดนเสียบนะยังจะมาหัวเราะอีก เช้าวันนี้ก็เดิมๆแหละตื่นมาอาบน้ำกินข้าวแล้วก็ขับรถมาทำงาน โซลก็โทรมาคุยด้วยนิดหน่อยก่อนออกคอนโด

                “ไงครับเพื่อนๆ ปีใหม่ไปทำไรกันมาบ้าง” พอผมมาถึงที่ทำงานไอ้กานก็เปิดคำถามก่อนคนแรกเลย ผมว่าเรื่องโซลมาเที่ยวบ้านผมไอ้ซันคงรู้แล้วแหละ ถ้าผมไม่พูดมันก็คงจะจี้ให้พูดอยู่ดี เชื่อเถอะ!

                “ของกูก็กลับบ้าน กินเลี้ยงกับที่บ้านวะ ไม่ได้มีอะไรน่าตื่นเต้นซักเท่าไหร่ ของมึงอะ” ไอ้คิมตอบเป็นคนแรกแล้วก็ถามกลับไปที่ไอ้กานต่อ

                “เหมือนกูเลย จะไปแดกเหล้ากับเพื่อนๆแถวบ้านแม่ก็ไม่ให้ไป ปีใหม่ปีนี้กูขาวสะอาดสุดๆ 5555” เหอะไอ้กาน อย่างมึงถ้าเรียกว่าขาวสะอาดโลกนี้คงหาสีขาวไม่ได้แล้วแหละ พูดมาได้นะมึง

                “กูก็เอาเมียไปเปิดตัวที่บ้าน เขาก็ตื่นเต้นกันใหญ่เลยวะ โดยเฉพาะแม่กูถามเมียกูโน่นนี้อย่างเยอะ แล้วมึงล่ะเรย์” นั้นไงตากูแล้วช่ะ

                “ก็กลับบ้าน กินเลี้ยงกัน ทำบุญตอนวันปีใหม่แล้วก็…………โซลมันไปเที่ยวบ้านกู”

                “ฮิ้ววววววววว” 3 เสียงประสานกันโห้ร้องแซวผม เต็มที่พวกมึงเถอะ กูเตรียมใจมาล่ะ

                “แล้วแม่มึงว่าไงอะ” ไอ้กานเสือกคนแรกคับ

                “ก็ไม่ว่าไง ดูเหมือนจะชอบไอ้โซลด้วยซ้ำ”

                “อุต๊ะ แบบนี้ก็ผ่านแล้วอะดิ” ไอ้คิมถามต่อ

                “งั้นมั้ง”

                “แล้วมึงเสียซิงให้มันยัง” คำถามแบบนี้ไอ้ซันเท่านั้นแหละที่จะถาม ส่วนอีก 2 หน่อก็ทำหน้าคอยคำตอบเป็นหมาคอยกระดูกเชียวนะพวกมึง

                “เออ”

                “จิงดิ!” แค่เสียงซิงมึงจะตื่นเต้นเพื่อไอ้กาน กูไม่ได้โดนแทงนะมึงลดความเวอร์ลงหน่อย

                “มึงเจ็บปะ” ไอ้คิมถามต่อจากไอ้กานเลย

                “ก็มีบ้าง ครั้งแรกป่าววะ พอๆกูจะไปทำงาน”

                “ไปๆพวกมึงไปทำงานได้ล่ะ เพื่อนเรย์เขาเขินหมดแล้วน่ะเห็นปะ 5555” เหมือนจะช่วยนะไอ้ซัน

                “อ้าว ซัน มึงไม่อยากรู้อีกหรอวะ” ไอ้กานถามซัน

                “ก็อยากรู้ แต่กูไปถามไอ้โซลเอาเองก็ได้นิ 555555”

                “เออว่ะ” แล้วมัน 3 ตัวก็หัวเราะกันใหญ่ สัส พวกมึงนะเดี๋ยวกูเล่นให้หนักเลย ผมรีบไลน์ไปบอกให้โซลห้ามบอกอะไรกับพวกมัน

                “โซล ถามไอ้ซันถามอะไรห้ามบอกนะ”

“เรื่องของเราตอนปีใหม่อะนะ” สัส ไอ้3ตัวนี่เร็วชิบหาย เรื่องแบบนี้นี่เร็วเชียวพวกมึงนะ

                “ก็เออดิ ห้ามบอกนะ”

“ไม่บอกอยู่แล้ว มันทักมาตั้งแต่เมื่อวานแล้ว แต่กูก็ไม่ได้บอกอะไรไปเลย” ดีมากผัวกู อุ้ยลั่น! กูคิดอะไรของกูเนี้ย >///<

                “เคเค ทำงานก่อนนะ”

“ตั้งใจทำงานล่ะ”  พวกมึงไม่มีทางรู้หรอกเว้ย 5555 กูชนะ

                “นี่ๆ เพื่อนรู้เรื่องรึยังหรออออออ” ผมเดินไปหาไอ้3ตัวที่พยายามพิมพ์ข้อความมือถืออยู่แน่ๆ ไอ้ซันคงพิมพ์ถามโซลแน่ๆ เลิกเถอะน้องไม่ได้ผมหรอก

                “รู้แล้วเว้ย 5555” มึงอย่ามาตอแหลกูไอ้กาน กูเชื่อโซลไม่มีทางบอกพวกมึงแน่ๆ

                “อ่อหรออออออ กูจะพยายามเชื่อนะ ไปทำงานดีกว่า” ผมเดินกลับมาทำงานด้วยท่าทางลั้นลาเพื่อจะได้ยั่วโมโหพวกมัน คริคริ

                เลิกงานผมกะจะไปว่ายน้ำเพราะช่วงปีใหม่แม่ทำแต่ของโปรดให้ก็กินเอาๆไม่ได้ออกกำลังกายเลย ถึงจะเป็นหน้าหนาวแต่ผมไม่เคยได้สัมผัสหน้าหนาวในกรุงเทพเลยซักครั้ง แม่ผมบอกว่าตอนนี้เชียงรายฝนตกแต่กรุงเทพก็ยังคงเป็นจังหวัดที่มีแค่หน้าร้อนเท่านั้นเหมือนเดิม บางหน้าก็จะมีทะเลกรุงเทพอยู่บ้างก็ชาวงฝนตกแล้วน้ำมันท่วมนั้นแหละครับ โชคดีนะคอนโดผมไม่เจอน้ำท่วมอะแต่ไอ้คิมเนี้ยดิโดนเต็มๆมันมาอยู่กับผมจะเป็นเดือนเพราะบ้านมันโดนน้ำท่วมนั้นแหละ

                พอผมเลิกงานก็รีบกลับคอนโดกะจะชวนโซลมันไปว่ายน้ำด้วย แต่แล้ว…

                “ว่ายน้ำกันปะ”

“วันนี้คงไม่ได้วะ กูติดประชุมอะ” ซะงั้น เฮ้อออ จะไปนอยด์ก็ไม่ได้ก็งานของเค้านิเนอะ

                “เคเค”

“ไม่โกรธกูใช่มั้ย?”

“จะบ้าหรอ ไม่หรอก กูเข้าใจ มึงก็ตั้งใจประชุมนะ”

“โทรมาบอกรักกูหน่อยดิ กูจะได้มีกำลังใจทำงาน” บ้าหรอ!

                “ไปๆ มึงไปประชุมเลย กูจะไปว่ายน้ำแล้ว”

“เอ้า บอกรักูก่อนนนนนนนนนนนน” หึ้ย มึงนะมึง ผมกดบันทึกเสียง

                “กูรักมึง พอใจยัง!!!” สัสโคตรเขิน>///<

                “รักเหมือนกันค้าบบบบบบ” โซลตอบกลับมาด้วยบักทักสียงเหมือนกัน เชี้ย แม่งเลี่ยนสัส >///<

                ผมขับรถไปว่ายน้ำที่สระน้ำอุ่นที่ผมบอกไปเมื่อเช้า แต่ก็ยังไม่ได้เข้าไปก็เห็นอะไรๆที่ทำให้อารมณ์ผมปั่นป่วนซะก่อน ผมเห็นโซลนั่งกินข้าวกันผู้หญิงอายุประมาณ 20 หน่อยๆ กินไปหัวเราะไป มันหมายความว่ายังไงวะ ไหนมึงบอกกูว่าจะไปประชุม เนี้ยหรอประชุมของมึงให้ร้านแบบนี้เนี้ยนะ ยังดีที่ร้านมันเป็นกระจกผมมองเข้าไปก็ไม่เห็นเอกสารอะไรวางอยู่บนโต๊ะเลย พกวมึงนี้เก่งเนอะจำรายละเอียดได้หมดเลยโดยไม่ใช้เอกสารอะไรเลย ผมพยายามหายใจเข้าออกอยู่ในรถ ผมลองทักไลน์โซลไป

                “ประชุมเลิกยัง” ผมเห็นโซลมันหยิบมือถือขึ้นมา

                “ยังเลย คงอีกนานอะ” แล้วก็วางมือถือลงแล้วคุยกับผู้หญิงคนนั้นต่อ อีกนานช่ะ ได้! ไม่วงไม่ว่ายแม่งแล้ว!!! ผมขับรถกลับบ้าน ทำไมโซลทำแบบนี้กับผมอะ

                “ฮึก” ไม่เอาเรย์มึงห้ามร้อง มึงกลายเป็นคนขี้แยแบบนี้ได้ไงวะ กูว่าแล้วกูยังไม่พร้อมจะมีใคร พอมีแล้วต้องมาเจอแบบนี้แหละผมถึงไม่อยากมีใคร ผมขับรถไปร้องไห้ไปจนถึงคอนโด ผมถึงห้องก็ตรงไปที่เตียงแล้วปล่อยโฮออกมา จนเผลอหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้

                ผมสะลึมสะลือตื่นขึ้นมาก็หยิบมือถือขึ้นมาดู โซลยังไม่ทักมาเลย สงสัยจะไปประชุมต่อที่ห้องนอนแล้วมั้ง ผมว่ามันแค่อยากจะเปิดซิงผมก็เท่านั้นแหละ ผมมันก็โง่ให้เขาหลอกเอง ไหนไอ้ซันบอกว่าเพื่อนมันดีหนักดีหนาไง ดีจนกูร้องไห้ไม่หยุดแล้วเนี้ย แต่ตอนนี้ชักหิวแล้วซิไปร้านเหล้าดีกว่า เมาแม่งเลยยยย

                ผมมาที่ร้านเหล้าแถวๆคอนโดนี้แหละ ดื่มนิดหน่อยๆแล้วค่อยกลับ

                “เออ น้องเรย์พี่ว่าน้องดื่มเยอะไปแล้วนะ” เสียงใครมาทักผมไว้วะ ช่างแม่งเหอะ เยอะอะไรกูพึ่งดื่มไปไม่กี่แก้วเอง

                “เอามาอีกกกกกก” ทำไมเสียงผมยานแบบนี้วะ หัวก็หนักๆ ผมว่าผมดื่มไปไม่กี่แก้วเองนะ

                “พอเหอะเรย์ ดื่มแต่ละอย่างแรงๆทั้งนั้น” อ่อ ผมจำได้ล่ะ พี่แถวๆคอนโดนั้นแหละ มันเปิดร้านนี้ผมลืมไปเลย

                “น้องครับเมาแบบนี้ให้พี่ไปส่งมั้ยครับ” เสียงใครอีกล่ะเนี้ย ผมมองหน้ามันไม่ชัดอะเหมือนตาจะเบลอๆ

                “ไปดี้ ไปหมดอะตอนนี้” ไปไหนก็ได้ ไปที่ที่ผมจะลืมไอ้โซลได้ ผมไม่หมดอะ ผมรู้สึกเหมือนมีคนมาโอบเอวแล้วก็พยุงให้ผมเดินตาม ผมก็เดินตามไป

                “เดี๋ยวพี่จะพาไปที่สนุกๆเองนะหึหึหึ ตัวขาวชิปหาย เสร็จกูแน่มึง”

                “อืออออออออ” ผมได้ยินไม่ค่อยชัดเลย หนักหัวไปหมดเลยอะ ผมยังคงเดินตามคนที่มันโอบเอวผมอยู่ จะไปไหนก็ไปเถอะ ผมไม่สนเหี้ยไรแล้ว ฮึก ไอ้เหี้ยโซล มึงมันเหี้ย มึงไปกับคนอื่นได้กูก็จะไปกับคนอื่นเหมือนกัน

ความคิดเห็น