ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตื่นมาก็ได้สามี!

ชื่อตอน : ตื่นมาก็ได้สามี!

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.6k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ม.ค. 2561 23:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตื่นมาก็ได้สามี!
แบบอักษร

​“ตื่นได้แล้ว” เสียงทุ้มดังขึ้นข้างหูของเย่จง

“ขออีกนิด” ชายหนุ่มใช้มือปัดไปมากลางอากาศ

“หึ ช่างเป็นเจ้าสาวที่ขี้เซาจริงๆ ชายาของเราเวลาเข้าหอมีค่าดุจทองพันชั่งเจ้าจะไม่ลืมตาตื่นขึ้นมาหน่อยหรือ”

เจ้าสาว? ชายา? นี่เจ้าพวกเพื่อนบ้าเล่นอะไรอยู่ เย่จงขมวดคิ้วทั้งที่ตายังหลับ

“ถ้าเจ้าไม่ตื่นเราจะฉวยโอกาสแล้วนะ” คนพูดไม่พูดเปล่ายังใช้มือค่อยๆลูบเข้าใต้ร่มผ้าบริเวณปลีน่อง

“ทำบ้าอะไร!” เย่จงทนการลวนลามไม่ไหวจึงเด้งตัวลุกขึ้น

เมื่อดวงตาตื่นเต็มที่ ฉากด้านหน้าคืออะไร หัวเตียงโบราณทำด้วยไม้ เมื่อมองไปรอบๆก็พบว่าไม่เพียงเตียงโบราณห้องก็มีเครื่องเรือนแปลกๆเช่นกัน แล้วชุดสีแดงเถือกกระโปรงบานบนตัวคืออะไร?

เย่จงกระพริบตาถี่ๆก่อนจะหันไปสังเกตเห็นชายหนุ่มผิวสีแทนอีกคนในห้องนอน ชายหนุ่มตรงหน้านั่งพิงตัวกับเสาเตียง ใบหน้าสวมหน้ากากทำให้มองไม่ชัดว่าเครื่องหน้าเป็นเช่นไร แต่ที่แน่ๆไม่ใช่เพื่อนของเขาแน่นอน

“เมื่อองค์หญิงตื่นแล้วก็ได้เวลาดื่มสุราก่อนเข้าหอได้แล้วมั้ง” ชายหนุ่มปริศนาเปิดปากพูดกับเย่จง

“องค์หญิง?” เย่จงทวนคำ

“หากไม่ใช่องค์หญิงหรือจะเป็นโจร...เอ ถ้าเป็นโจรเกรงว่าชีวิตของชาวบ้านแคว้นใต้คงจะจบลงด้วยทัพของเรา” เย่จงถึงไม่เห็นใบหน้าใต้หน้ากากเหล็กชัดแต่เขาก็รู้ว่าคนตรงหน้าเริ่มอารมณ์ขุ่นเคือง

“ช่างหัวชาวบ้านพวกนั้น” เย่จงไม่สนใจชีวิตผู้อื่นอยู่แล้ว ใครก็ไม่รู้เขาไม่รู้จัก

“เจ้าไม่สนใจ?” ดูเหมือนชายหน้ากากเหล็กจะประหลาดใจ

“ไม่รู้คุณคือใครแต่ที่แน่ๆคงมีเรื่องเข้าใจผิดระหว่างพวกเรา” เย่จงรู้สึกเหมือนนึกคำพูดพวกคนที่จับเขามาโยนใส่ที่บ้าๆนี่ได้

‘ส่งคนให้อ๋องหน้ากากเหล็กผู้นั้นก็ถือว่าจบ สิ่งใดล้วนไม่เกี่ยวกับเรา เจ้ารีบให้คนเปลี่ยนชุดเจ้าสาวสวมให้เขาซะ!’ เมื่อนึกถึงคำพูดพวกสวมชุดประหลาดก็ทำให้เขารู้สึกโมโห

“เข้าใจผิด?”

“ใช่” เย่จงยืนยัน

“จะเข้าใจผิดหรือไม่ ยามนี้เจ้าเป็นองค์หญิงเย่หนิง องค์หญิงใหญ่แห่งแคว้นใต้ ไม่ว่าจะผิดหรือถูกเมื่อเข้ามาจวนเราแล้วมีแต่ต้องถูกอย่างเดียว”

“เราเป็น...” เย่จงคิดใช้ไม้ตายสุดท้าย ถึงหน้าของเขาจะสวยแค่ไหนก็ยังมีงวงอยู่นะ!

 “ก่อนพูดอะไรขอให้คิดให้ถี่ถ้วน ไม่เพียงชีวิตของประชาชนแคว้นใต้...ชีวิตของชายารักก็จะปลิวหายไปเพียงคำพูดหลุดออกมา” ชายหน้ากากเหล็กมองหน้าเจ้าสาวบนเตียง

“…” เย่จงหุบปากเงียบ ดูเหมือนเขาจะเข้ามาอยู่ในสถานการณ์อันตราย การสงบปากสงบคำคงเป็นสิ่งที่ดีที่สุดกับชีวิตของเขา

“องค์หญิงเย่หนิงแม้ท่านมิได้เข้าหอกับเราสมบูรณ์แต่ก็ยังขึ้นชื่อว่าเข้าจวน ต่อไปขอให้จำขึ้นใจว่าท่านเป็นชายาของเรา” พูดจบชายหน้ากากเหล็กก็ลุกขึ้นเดินออกจากห้องหอ

เย่จงรีบล้มตัวลงนอน ในใจพยายามภาวนาให้พรุ่งนี้เขาตื่นขึ้นมาในห้องนอนตัวเองไม่ใช่ที่แปลกหน้าเช่นคืนนี้ นี่มันเกิดอะไรขึ้นหรือว่าเป็นคำสาปแช่งของบรรดาสตรีที่ถูกเขาฟันแล้วทิ้ง!

“พระชายาเพคะ พระชายา...” เสียงหวานเรียกให้คนขี้เซาบนเตียงให้ตื่นขึ้น

“พระชายา?” สมองเย่จงยังไม่ทำงาน

“ท่านอ๋องให้พวกเรามาดูแลพระชายาเพคะ” ขณะที่สาวใช้กำลังจะช่วยชายหนุ่มถอดชุดเจ้าสาวสีแดงเมื่อคืนออก เย่จงก็สะดุ้งนึกขึ้นได้ว่าอยู่ที่ใด

“ไม่ต้อง ไม่ต้อง เราดูแลตัวเองได้!” ตั้งแต่โตมาหมาเลียตูดไม่ถึงเขาก็ไม่เคยให้ใครมาถอดๆใส่ๆดูแลเรื่องส่วนตัว ไม่เว้นแม้แต่ผู้หญิงที่เขาคบด้วย

“แต่ว่า...” สาวใช้ทั้งห้าที่ถูกส่งมาดูแลพระชายาคนงามอึกอัก

“พาเราไปอาบน้ำก็พอ” แต่คิดอีกทีถ้ามีสาวๆมาถูหลังให้ก็ดี เมื่อคิดได้พอคิดจะอ้าปากพูดก็เหลือบไปเห็นหน้าบุรุษหน้ากากเหล็กที่ยืนพิงประตูมองเขาอยู่

“…” ความคิดให้ผู้หญิงเข้าไปช่วยอาบน้ำปลิวหายไปบัดดล

ห้องน้ำขนาดใหญ่ชวนอ้าปาก ในหนังจีนที่เคยดูห้องน้ำมักเป็นลานโล่งมีเพียงถังน้ำขนาดเท่าตัวคนเข้าไปนั่งได้แต่ที่เห็นนี่มัน...หลุมอ่างน้ำที่ถูกขุดแล้วต่อท่อน้ำพุร้อนเข้ามารอบห้องประดับด้วยเครื่องเรือนโบราณวางเหมาะเจาะ บ่อน้ำพุร้อนในรีสอร์ทหรูชัดๆ! เย่จงรีบสะบัดชุดรุ่มร่ามออกจากตัวเองก่อนกระโดดลงแช่น้ำในบ่อ

“อาสบายจริงๆ” ชายหนุ่มคราง

“ใช่ดูสบายจริงๆ”

“!!” เย่จงตกใจเสียงจากด้านหลังจนยืนขึ้นจากบ่อเพื่อหันไปมองผู้บุกรุก

“ชายารัก เราขอเตือนเล็กน้อยว่าเจ้าไม่ควรยั่วยวนเช่นนี้หากไม่พร้อมอุ่นเตียงให้เรา”

ฉิบ! เย่จงเมื่อพบว่าตัวเองยืนเปลือยโชว์คนตรงหน้าก็รีบทิ้งตัวเองลงในบ่อน้ำทันที

“ผิวเจ้าเนียนอย่างที่คิดจริงๆ” อ๋องหน้ากากเหล็กใช้สายตาประเมินสินค้าตรงหน้าก่อนกล่าวชื่นชม

“…” ไร้คำพูด แต่เหมือนบางอย่างมันไม่ถูกต้อง

“เราเป็นผู้ชาย” เย่จงยืนยันตัวตนของตนเอง

“ก็ควรเป็นเช่นนั้น” อ๋องหน้ากากเหล็กพยักหน้ารับรู้

“รู้ว่าเราไม่ใช่คู่แต่งงานตัวจริง?” อ๋องหน้ากากเหล็กพยักหน้าอีกครั้ง

“ถ้าเช่นนั้นก็ควรยกเลิกการสมรสครั้งนี้เถอะ” ชายหนุ่มพูดเข้าประเด็น

“ข้าไม่ถือ” อ๋องหน้ากากเหล็กยกยิ้มที่มุมปาก

  ‘!!’ นายไม่ถือแต่ผมถือ

“วันนี้พวกเราต้องเข้าวังไปถวายพระพรฮ่องเต้และไทเฮาด้วยกัน”

“เดี๋ยวก่อน เมื่อกี้เรา...” ทันทีที่เย่จงเห็นสายตาคมกริบใต้หน้ากากเหล็กก็หุบปากฉับ

“ชายารักอย่าให้เราต้องเตือนหลายรอบ เมื่อเข้ามาจวนนี้แล้วยามเป็นก็คือชายาเรา ยามไร้ลมหายใจก็ต้องจากไปนามชายาของเรา”

เย่จงจำต้องพยักหน้ารับคำสั่ง เขาต้องยอมให้บุรุษตรงหน้าเรียกสาวใช้เข้ามาช่วยแต่งตัว

“พระชายางดงามมากเพคะ” สาวใช้ค่อยๆหวีเส้นผมดำยาวของชายหนุ่ม ก่อนจะรวบยกเกล้ามวยผมก่อนปักปิ่นหยก

เย่จงทำหน้าปูเลี่ยน คนสวยดูหุ่นพี่ก่อนยังไงก็ผู้ชายชัดๆทำไมยังไม่อายปากเรียกพระชายาได้อยู่อีก

“ท่านอ๋องทรงรักและถนอมท่านมากนะเพคะ เครื่องประดับชุดนี้ ชุดเหล่านี้ท่านอ๋องเลือกด้วยตัวเองทีเดียว” สาวใช้ยังมีความพยายามอวยเจ้านายของตน เย่จงหัวคิ้วกระตุกกึกๆ

เย่จงนั่งฟังเรื่องของอ๋องหน้ากากเหล็กจากเหล่าสาวใช้ทำให้รับรู้ได้ว่าอ๋องผู้นี้มีชื่อว่าลี่หยางเป็นพระเชษฐาของฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน

ฮ่องเต้และไทเฮารักและตามใจอ๋องผู้นี้มาก ที่น่าสงสัยคือทำไมพี่ชายคนโตจึงไม่ได้ขึ้นครองบัลลังก์ทั้งๆที่เกิดจากไทเฮาเหมือนกัน

“ดูท่าเราจะหลงเข้ามายังที่แปลกประหลาดซะแล้ว” ชายหนุ่มถอนหายใจ หรือกรรมจะตามทันที่เขาฟันสาวแล้วทิ้งจริงๆ

ความคิดเห็น