ขอเชิญทุกท่านพบกับฟิคสุดเพี้ยน

ชื่อตอน : 🍻 Wife Boss ...#5 😎

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.5k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ก.พ. 2561 09:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
🍻 Wife Boss ...#5 😎
แบบอักษร

📣By : 고양이.โคยางงี 🐈

...GOTMY BEBECARUT…



📌📌📌📌📌📌📌📌📌📌📌📌📌



✏ Fic GOT7…(Jackson × Youngjae)...#Jackjae #5

😎 เมียเจ้านาย 👶

.… Wife Boss ….



📌📌📌📌📌📌📌📌📌📌📌📌📌



“ยองแจ เห้ย! ทำตัวร้อนอย่างนี้ว่ะ”

แจ็คสันที่จะปลุกยองแจขึ้นในตอนเช้าหลังจากทั้งคู่ผ่านศึกหนักกันมาเกือบทั้งคืนก็ต้องตกใจเมื่ออุณภูมิในร่างกายของยองแจร้อนระอุจนหน้าตกใจ


“ยองแจ ยองแจได้ยินฉันไหมยองแจ”

แจ็คสันเอ่ยพรางสกิดยองแจเบาๆ


“มีอะไรหรอ”

ยองแจเอ่ยเสียงแผ่วพรางจะดันตัวเองให้ลุกขึ้นแต่แจ็คสันห้ามไว้ก่อน


“อยู่นี้แหละเดี๋ยวฉันลงไปเอาอาหารมาให้”

แจ็คสันเอ่ยยองแจพยักหน้ารับก่อนจะหลับตาลง แจ็คสันมองหน้ายองแจเล็กน้อยก่อนจะเดินลงมาชั้นล่าง


“ซึงกวาน ซึงกวาน”

แจ็คสันเอ่ยเรียกร่างบางที่ฟุบหน้าหลับอยู่ที่เคาว์เตอร์บาร์


“จ เจ้านาย”

ซึงกวานเอ่ยด้วยเสียงตกใจพรางจัดตัวเองให้เรียบร้อย


“ทำไมไม่กลับบ้านมานอนอยู่ตรงนี้ทำไม”

แจ็คสันเอ่ยพรางมองซึงกวานที่ดูเหมือนอดหลับอดนอนและขอบตาที่ช้ำ


“ผมรอพี่ยองแจ”

ซึงกวานเอ่ยเสียงสั่นพรางก้มหน้า


“ยองแจอยู่กับฉันไม่ต้องห่วง”

แจ็คสันเอ่ย


“จริงหรอเจ้านาย แบบนั้นฉันค่อยสบายใจหน่อย”

ซึงกวานเอ่ยด้วยรอยยิ้มพร้อมถอนหายใจเฮือกใหญ่


“นายกลับไปพักผ่อนเถอะ ตอนเข้างานเอาเสื้อผ้ามาให้ยองแจด้วยล่ะ”

แจ็คสันเอ่ยแค่นั้นก่อนจะเดินออกไป ทิ้งซึงกวานที่ยืนอ้าปากค้างด้วยความอึ้ง


“หรือว่าพี่ยองแจกับเจ้านาย”

ซึงกวานเอ่ยกับตัวเองก่อนจะรีบวิ่งขึ้นไปยังห้องทำงานของแจ็คสันพร้อมกับค่อยๆเปิดประตูห้องนอนเข้าไปก็พบกับร่างของยองแจที่นอนหลับตาพลิ้มอยู่บนเตียงกว้าง


“พี่ยองแจ”

ซึงกวานเอ่ยพรางเดินเข้าไปลูบใบหน้าของยองแจเบาๆ พร้อมมองรอยสีกุหลาบที่ขึ้นอยู่บนคอขาวของยองแจอยู่หลายรอย


“พี่จะได้มีคนดูแลสักที”

ซึงกวานเอ่ยด้วยรอยยิ้มพร้อมก้มลงไปหอมแก้มใสของยองแจก่อนจะเดินออกจากห้องไป


เพล้ง!

เมื่อซึงกวานเดินลงมาจากก็ได้ยินเสียงของตกแตกดังมาจากห้องครัวหลังร้าน


“อ เออ เจ้านายเดี๋ยวผมช่วยครับเจ้านายไปทำธุระเถอะครับ”

ซึงกวานเอ่ยด้วยรอยยิ้มเมื่อเข้ามาเห็นเจ้านายกำลังก้มเก็บเศษจานที่ตกแตก พร้อมกับท่าทีห่วงหมอที่ตั้งอยู่บนเตา


“อืม ฝากด้วยแล้วกัน”

แจ็คสันเอ่ยเสียงเรียบก่อนจะรีบเดินออกไป ซึงกวานมองตามหลังแจ็คสันพร้อมยิ้มขำไปด้วย


“ต้องเช็ดตัวใช่ป่าวว่ะ หรือต้องกินข้าวก่อนว่ะ”

แจ็คสันที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จเอ่ยกับตัวเองพร้อมยืนมองยองแจที่หลับสนิทอยู่


“จ เจ้านาย อ เอ่อขอโทษครับ ข้าวต้มเสร็จแล้วครับ”

ซึงกวานเอ่ยเปิดประตูเข้ามาไม่ได้เคาะเอ่ยขอโทษเจ้านายที่มีเพียงผ้าเช็ดตัวพันช่วงล่างไว้อย่างเดียว ภาพตรงหน้านั้นทำให้ซึงกวานหน้าแดงขึ้นมาดื้อๆไม่ใช่เพราะซิกแพคหรือมัดกล้ามของแจ็คสันหรอกแต่เพราะรอยขีดข่วนบนหลังแจ็คสันที่เกิดจากรอยเล็บนะสิ


“ขอตัว ครับ”

เมื่อวางถาดอาหารเสร็จซึงกวานเอ่ยขอตัวก่อนจะรีบวิ่งออกไป


“อะไรว่ะ”

แจ็คสันเอ่ยพร้อมมองตามหลังซึงกวานไปก่อนหันกลับมาสนใจยองแจ


“ยองแจลุกมากินข้าวกินยาก่อน”

แจ็คสันเอ่ยปลุกยองแจ ยองแจค่อยๆลืมตาที่แสนหนักอึ้งขึ้นช้าๆพร้อมปรับโฟกัสแสงก่อนจะหันมาหาต้นเสียง


“ไม่หิว”

ยองแจเอ่ยตอบ


“ไม่ได้ลุกขึ้นมากินเดี๋ยวนี้”

แจ็คสันเอ่ย ยองแจเบะปากใส่แจ็คสันก่อนจะพลิกตัวหนีแจ็คสัน


“จะกินข้าวหรือจะกินคน”

แจ็คสันเอ่ยพร้อมลูบแขนเนียนที่โผล่พ้นผ้าออกมา


“หยุดนะแค่นี้ก็จะตายแล้วไปตายอดตายอยากมาจากไหนก็ไม่รู้ กินก็ได้”

ยองแจพลิกตัวกลับมาพร้อมเอ่ยบ่นแจ็คสันก่อนจะค่อยๆพยุงตัวเองขึ้นมานั่งพิงหัวเตียงโดยมีแจ็คสันช่วยอีกแรง


“ไม่เอาแล้ว อิ่ม”

ยองแจเอ่ยบอกแจ็คสันที่ป้อนข้าวตัวเองเมื่อเริ่มอิ่มพร้อมกัดปากตัวเอง


“อย่ายั่ว เดี๋ยวไม่รอด”

แจ็คสันเอ่ยเสียงหื่นแกล้งยองแจ


“ไอ้บ้า”

ยองแจเอ่ยด้วยหน้าขึ้นสีก่อนจะหันหน้าหนี


“อ่ะ กินยาจะได้นอน”

แจ็คสันเอ่ยพร้อมยื่นเม็ดยาและแก้วน้ำให้ยองแจ ยองแจรับมากินก่อนจะยื่นแก้วเปล่าแจ็คสัน


“อยากล้างตัวอ่ะเหนียว แล้วจะเปลี่ยนผ้าปูด้วยเลอะ”

ยองแจเอ่ยพรางหันมองคราบน้ำรักที่เปอะเปื้อนอยู่บนที่นอนด้วยใบหน้าขึ้นสี


“ไปล้างตัวอย่างเดียวไปเดี๋ยวให้คนมาเปลี่ยนผ้าให้เอง”

แจ็คสันเอ่ยก่อนจะกดโทรศัพท์หาลูกน้องคนสนิดให้ตามแม่บ้านมาเปลี่ยนผ้าปู


“เอ้าไม่ไปล่ะ”

แจ็คสันที่คุยโทรศัพท์เสร็จก็หันกลับมาแต่ก็พบว่ายองแจยังคงนั่งอยู่กับที่


“เดินไม่ไหว”

ยองแจเอ่ยด้วยใบหน้าขึ้นสี แจ็คสันยกยิ้มก่อนจะอุ้มยองแจที่เปลือยเปล่าไปเข้าห้องน้ำ


“เสร็จแล้วเรียกล่ะ”

แจ็คสันเอ่ยก่อนจะเดินออกไปแต่งตัว




“แจ็คสัน อ้าว ป้าชีฮา”

ยองแจที่เรียกแจ็คสันอยู่นานแต่กลับไปตอบจึงค่อยๆลากสังขารตัวเองออกมาแง้มประตูห้องน้ำดูแต่กลับเจอกับป้าแม่บ้าน


“ป้านึกว่าสาวที่ไหนยองแจเองหรอ นี่ค่ะ”

ป้าแม่บ้านเอ่ยพร้อมยื่นผ้าเช็ดตัวและเสื้อผ้าให้ยองแจ ยองแจโค้งหัวที่โผล่พ้นประตูขอบคุณก่อนจะเข้าไปแต่งตัวแล้วเดินออกมา


“สบายแล้วสิเรา”

ป้าแม่บ้านเอ่ยแซวยองแจยิ้มๆ


“อย่างหมอนั้นน่ะจะผูกมัดกับใคร ถ้าผมไม่ป่วยอาจจะไล่ผมไปแล้วก็ได้”

ยองแจเอ่ยพรางเบ้ปาก


“ไม่หรอกค่ะป้าทำงานกับนายมานาน ป้าไปก่อนดีกว่า”

ป้าแม่ป้าเอ่ยก่อนจะหอบผ้าออกไปสะดื้อๆ


“แปลกตั้งแต่เจ้านายยันลูกน้อง”



•🐦•💚•🐦•💚•🐦•💚•🐦•💚•🐦•💚•🐦•

ความคิดเห็น