.

.

เครดิต : ขอบพระคุณภาพทุกภาพ จากอินเทอร์เน็ตค่ะ

.

.

สัญลักษณ์ประกอบ

// เท่ากับ การกระทำ

(..... ) เท่ากับ ความรู้สึก

ฉัน อ่านออกเสียงเป็น ชั้น นะคะ

ไรต์เขียน ฉัน ให้ถูกต้องแต่เพื่ออรรถรสให้ออกว่า ชั้น ค่ะ

.

.

แนะนำตัวละครหลัก

คีธ (Keith) ( พระเอก ) เป็นแวมไพร์

อายุภายนอก: 28 ปี

อายุจริง: มากกว่า 200 ปี

เผ่าพันธุ์: แวมไพร์เลือดบริสุทธิ์ (Pureblood)

ภูมิหลังของคีธ

คีธเกิดในตระกูลแวมไพร์ชั้นสูง แต่ มีสายเลือดพิเศษ ที่เข้มข้นจนทำให้เขาถูกมองว่า อันตรายเกินควบคุม

ตอนอายุประมาณ 30 ปี (อายุมนุษย์) เขาเริ่มแสดงสัญญาณของ Blood Rage สัญชาตญาณการล่าที่รุนแรงกว่าปกติ

คีธจึงถูกตระกูลส่งออกนอกอาณาเขตให้ไปใช้ชีวิตลำพัง เพื่อไม่ให้เป็นภัยต่อเผ่าพันธุ์

เเละทำสัญญาว่าจะ ไม่ผูกพันกับมนุษย์ และห้ามแตะเลือดมนุษย์ไม่ว่ากรณีใด

ตั้งแต่นั้นมา เขาก็ใช้ชีวิตกลางคืนอย่างโดดเดี่ยว ไม่มีเพื่อน ไม่มีพันธะ ไม่มีความหวังจะผูกใจใคร

จนกระทั้งวันหนึ่ง… เขาได้กลิ่นเลือดของวารินทร์ ซึ่งเป็นเลือดต้องห้ามสำหรับเขา

นิสัยของคีธ

ภายนอก เงียบ สุภาพ แต่เย็นชา ระมัดระวังตัวเองทุกคำพูดเพราะกลัวเผลอทำร้ายมนุษย์ ไม่ค่อยสบตาใคร เพราะตาเป็นส่วนที่ประกาศหิวเลือด ได้ชัดที่สุด

ภายในใจ อารมณ์ลึกแต่ไม่แสดงออก อ่อนไหวกับสิ่งที่เกี่ยวกับความผูกพัน ใจดีมากกับคนที่เขาเลือกจะปกป้อง มีความโดดเดี่ยวสะสมมาหลายศตวรรษ จนแทบลืมความรู้สึกคำว่าผูกพันไปแล้ว

จนกระทั้งได้เจอกับวารินทร์ คีธพยายามห้ามใจตัวเองไม่ให้เข้าใกล้วารินทร์ แต่ยิ่งผลักกลับเหมือนยิ่งติด วารินทร์คือคนเดียวที่คีธกลัวจะทำร้าย และก็เป็นคนเดียวที่คีธอยากมีตัวตนอยู่ใกล้ ๆ ในเวลาเดียวกัน

ความสามารถ

มีความเร็วเหนือมนุษย์ ประสาทสัมผัสเฉียบคมมาก ควบคุมเงาและความมืดช่วงสั้น ๆ ควบคุมตนเองได้ดี

จุดอ่อน

ควบคุม Blood Rage ไม่สมบูรณ์ โดยเฉพาะเมื่อได้กลิ่นเลือดที่ เข้ากับเขาอย่างสมบูรณ์แบบ

ไม่เคยมีความผูกพันกับใคร ทำให้ไม่รู้วิธีรับมือความรู้สึกใหม่ ๆ เมื่อเริ่มรัก การควบคุมตัวเองจะแตกสลายเร็วกว่าปกติ

เลือดวารินทร์เป็นเหมือนยาพิษและยารักษาในเวลาเดียวกัน

เหตุผลที่เลือดของวารินทร์ “ต้องห้าม” สำหรับคีธ

สายเลือดของวารินทร์เป็นมนุษย์ที่มี พันธุกรรมบางอย่างตรงกับสายเลือดแวมไพร์โบราณ

ถ้าคีธกินเลือดของวารินทร์ เขาจะ

ได้พลังมากจนไม่สามารถถูกควบคุมโดยกฎหรือสภาแวมไพร์

หรืออาจกลายเป็นอสูรกระหายเลือดตลอดกาล

และถ้าคีธเลือกจะแปลงวารินทร์ ( มนุษย์ที่มีเลือดแบบนี้จะกลายเป็น แวมไพร์สายเลือดร่วมคู่พันธะ (Bonded Vampire) ) ซึ่งหมายถึง คีธจะผูกติดกับวารินทร์ไปชั่วนิรันดร์

นี่คือเหตุผลที่สภาสั่งห้ามเลือดมนุษย์ชนิดนี้ และเหตุผลที่คีธ “ต้อง” ห้ามใจ

คีธใช้ชีวิตในโลกมนุษย์ด้วยการเป็นนักซ่อมของเก่า ร้านของเขาจะเปิดเฉพาะตอนกลางคืน

ร้านของเขาอยู่ในซอยเปลี่ยว มีไฟเปิดแค่บางมุม คนทั่วไปไม่ค่อยเข้ามา

แต่ลูกค้าที่รู้จริงจะตามหาเขาเอง เพราะฝีมือของคีธอยู่ในระดับสุดยอดมากสำหรับนักสะสมของเก่า

จริงๆ คีธไม่ต้องทำอะไรก็ได้เพราะ เขามีเงินเก็บมากมายจากหลายยุคสมัย ทั้งพวกเหรียญหายาก, ของสะสมต่างๆ เขาไม่ต้องทำงานก็อยู่ได้เป็นศตวรรษ

แต่เพราะการทำงานคือเงื่อนไขของการอยู่บนโลกมนุษย์ เขาจึงเลือกงานที่เขาสนใจและชื่นชอบ มาประกอบอาชีพ

นั้นก็คือเปิดร้านรับซ่อมของเก่านั้นเอง

ลักษณะการใช้ชีวิตประจำวันของคีธ

กลางวัน

ไม่ออกจากบ้าน

ชอบอ่านหนังสือเก่า

นอนหรือจำศีลให้พลังฟื้นตัว

กลางคืน

เปิดร้านรับงานซ่อม

เดินออกไปซื้อของในเมือง แต่จะหลีกเลี่ยงที่แออัด

บางคืนก็ไปทำภารกิจที่เกี่ยวกับแวมไพร์

บางคืนขึ้นไปบนดาดฟ้าสูง ๆ ดูความเคลื่อนไหวของมนุษย์

ชีวิตของคีธโดดเดี่ยว ลึกลับ เขาไม่มีเพื่อน ไม่มีคนรัก ไม่กินเลือดมนุษย์ ( เพราะมีปมในใจ )

ทั้งหมดนี้ คือความโดดเดี่ยวที่เขาคิดว่าเป็นวิถีที่เขาต้องทนตลอดไป

จนกระทั่งเจอวารินทร์

มนุษย์คนเดียวที่ทำให้ “เงียบสงบ” ของเขาสั่นสะเทือน

.

.

วารินทร์ เด็กหนุ่มหน้าหวานอายุ 22 ปี

.

.

หลังเที่ยงคืนจะเป็นเวลาที่พนักงาน 24-hour convenience store เริ่มเติมของเพราะลูกค้าจะเริ่มน้อยแล้ว

วันนี้ก็เหมือนเดิม เหมือนทุกๆวันที่วารินทร์กับเพื่อนที่เข้ากะดึกกับเธอต้องเติมของหลังเที่ยงคืน

แต่จะไม่เหมือนเดิมก็คงจะเป็นเพราะ .....................

วันนี้มีมีชายร่างสูง ดวงตาสีเทาเย็นราวกับหมอกเข้ามายืนหน้าร้าน

แล้วอยู่ๆ ก็เหมือนมีแรงดึงดูดอะไรที่ทำให้วารินทร์ต้องหยุดชะงักแล้วก็มองออกไป

วันนี้ที่ทิ้งขยะที่เดิม เขียนป้ายว่าให้เปลี่ยนที่ทิ้ง วารินทร์เดินไปตามลูกศรที่ทางเจ้าหน้าที่ทำสัญลักษณ์ไว้ให้

ตรอกเล็ก ๆ หลังร้านสะดวกซื้อ มีร้านไม้เก่า ๆ ป้ายลอกตัวหนังสือว่า

“ KITH ANTIQUE REPAIR ”

วารินทร์เดินผ่านตรอกนี้เพื่อลัดกลับหอพักที่อยู่ไม่ไกลจากที่ทำงานมากนัก

แสงไฟสลัว ๆ จากหลอดไส้สีส้มส่องลอดหน้าต่างไม้เก่า ทำให้ร้านดูอบอุ่นและย้อนยุค

ด้านในเต็มไปด้วยของเก่าเต็มร้าน ทั้งนาฬิกาเก่า เครื่องประดับเก่า กล่องดนตรีพัง ๆ

วารินทร์หยุดมอง

รู้สึกเหมือนถูกดึงดูด และเสียงของหัวใจเต้นแรงกว่าปกติ

แต่ก็ไม่แน่ใจว่าทำไมต้องสนใจร้านนี้มากกว่าตรอกที่คุ้นเคย

ชายคนที่เธอเห็นในร้าน คือ คีธ

คนเดียวกับที่เธอเห็นหน้าร้านเมื่อวันก่อน เธอจำได้

ผู้ชายคนนี้ รูปร่างสูง ผิวซีด ดวงตาสีเทาเข้ม

นั่งก้มหน้าซ่อมนาฬิกาพกอย่างใจเย็น มือของเขาขยับอย่างนุ่มนวล แต่ชำนาญ

เหมือนประเมินอะไรบางอย่างลึก ๆ

ก่อนจะก้มหน้ากลับไปกับเครื่องมือ

แต่ความรู้สึกที่คีธพยายามซ่อน… เหมือนมืดมนและหนักเกินกว่าที่จะอธิบาย