facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : into

คำค้น : นาวิน.กองทัพ.เลว.เถื่อน.โหด

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.9k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ม.ค. 2561 00:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
into
แบบอักษร



หลังจากที่มีเรื่องราวมากมายเกิดขึ้น  ผมกับไอ้นาวินตอนนี้ก็คบกันได้5เดือนแล้ว

ถ้าถามว่าใน5เดือนนี้มีอะไรเปลือยไปบ้าง  ก็คงเป็นเรื่องของพวกเพื่อน  มันเป็นอะไรที่สุดคาดเดามา ไอ้เป้คบกับไอ้ซิว  ไอ้แม็กม่าคบกับไอ้เน็ค  ไอ้นิคคบกับรถไฟ  ผมก็ไม่ค่อยจะรู้เรื่องราวเท่าไหร่  แต่ตอนนี้เห็นพวกมันมีความสุขก็ดีแล้ว

"เฮ้ย! ไอ้นาวินไอ้กองทัพ! ไม่ลงมาเล่นน้ำด้วยกันจริงๆหรอว่ะ" เสียงของไอ้ซิวตะโกนมาจากทะเล

วันนี้เป็นวันรวมสายรหัส  ตอนนี้แถวๆชายหาดใกล้ๆบ้านพักของพี่หนึ่ง  เต็มไปด้วยรุ่นน้องและพวกรุ่นพี่ บางส่วนก็ลงไปเล่นน้ำกันอย่างสนุกสนาน  ส่วนผมกับไอ้นาวินยืนย่างหมูอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่

"ไม่โว้ย! กูกลัวดำ!" ผมตะโกนตอบไอ้ซิวไปยิ้มขำ

"โธ่... ถึงมึงดำไอ้นาวินก็หลง!" พูดจบพวกพี่หนึ่งและเพื่อนผมกับรุ่นน้อง  ต่างหัวเราะออกมาพร้อมกัน  ผมได้แต่ชี้หน้าคาดโทษไอ้ซิวไม่จริงจัง

"กูว่า...เซ็กซี่ดีนะโว้ย" ไอ้นาวินก้มมากระซิบข้างๆหู  ผมหันไปมองหน้ามันอย่างเอาเรื่อง

"เดี๋ยวเถอะมึง" ผมได้ยินเสียงไอ้นาวินหัวเราะ'หึ'ในลำคอ  แล้วหันไปสนใจย่างหมูต่อ




ตกตอนกลางคืน  พวกเราก็นั่งดื่มกันไปนั่งกินอะไรไปเรื่อย  พวกรุ่นน้องในสายรหัสก็เข้าบ้านนอนกันบ้างแล้ว  เหลือน้อง4-5คนที่ยังนั่งดื่มกับพวกผมอยู่

"จะว่าไป อีกไม่นานพวกมึงก็จะปีสามกันแล้ว คิดไว้รึยังว่าจะทำอะไร" อยู่ๆพี่คีย์ก็พูดขึ้น  พลางยกแก้วเบียร์ขึ้นจิบ

"ผมต้องไปช่วยงานที่บ้าน เลยไม่ต้องคิดอะไรมาก" ไอ้แม็กม่าพูดซิวๆ

"ส่วนผมก็กำลังคิดๆอยู่" ไอ้นิคตอบ

"ผมอยากมีอู่ซ้อมรถเป็นของตัวเอง พ่อจะได้เลิกทำงานแล้วอยู่บ้านเฉยๆสักที" ผมพูดไปก็ยิ้มไป  ผมอยากให้พ่อกับน้าสบายสักที

"กูจะช่วยมึง" ไอ้นาวินกุมหลังมือผมไว้  น้ำเสียงและสายตาอบอุ่นของมันทำให้ผมมั่นใจมาก

"พอๆ กูเห็นแล้วอิจฉา" พี่บอมพูดขัดขึ้นมา  พี่หนึ่งเลยตบหัวจนหน้าเกือบทิ่ม

"น้องมันรักกันก็ดีแล้ว มึงนี่ขี้อิจฉา"

"เออ! กูอิจฉา... ก็กูไม่มีคู่นี่หว่า แม่ง" พี่บอมว่าพลางทำหน้าเหมือนจะร้องไห้  เรียกเสียงหัวเราะได้ทั้งวง

โดยมีสายตาจ้องมองของรุ่นน้องคนนึง  มองไอ้นาวินกับผมตลอด  ด้วยสายอิจฉาจนรู้สึกได้

"พี่นาสินครับ ผมมีเรื่องอยากจะคุยกับพี่" อยู่ๆรุ่นน้องไอ้นาวินที่พึ่งจะออกจากโรงพยาบาลเพราะป่วยร่างกายอ่อนแอ  ก็เดินมาย่อกายข้างๆไอ้นาวินแล้วดึงแขนเสื้อ

"อืม" ไอ้นาวินพยักหน้าตกลง  แล้วลุกขึ้นเดินนำข้าวเจ้าไป  ผมมองตามแผ่นหลังไอ้นาวินกับข้าวเจ้าไปจนลับตา

"กูว่ามึงน่าจะตามไปดูนะ" ไอ้แม็กม่าพูดขึ้น  ผมหันไปมองมัน

"ทำไมกูต้องตามไปดู" ผมขมวดคิ้ว  ไม่ใช่ไม่เข้าใจว่ามันต้องการจะพูดอะไร  แค่มองตามันก็รู้แล้วว่ามันไม่ไว้ใจข้าวเจ้า

"ระวังหน่อยก็ดี" ไอ้เป้พูดขึ้นมาบ้าง  ผมกัดริมฝีปากแน่น  ก่อนตัดสินใจลุกขึ้นตามไอ้นาวินไป

ตรงริมชายหาดใกล้ต้นไม้ใหญ่  ผมเบิกตากว้างเมื่อเดินมาเห็นภาพที่ไม่ควรเห็น

ไอ้นาวินกับข้าวเจ้ายืนจูบกัน  ข้าวเจ้าคล้องคอแกร่งให้ใบไอ้นาวินโน้มลงมาจูบ  ข้าวเจ้าลืมตาขึ้นมามองผม  สายตาของข้าวเจ้าเหมือนกำลังบอกว่าจะแย่งไอ้นาวินไป

ผมทนยืนดูภาพตรงหน้าไม่ไหว  เลยต้องหันหลังเดินหนีออกมา  มายืนรับลมที่ริมชายหาดอีกฝั่งนึง  เหม่อมองทะเลตรงหน้าจนไกลสุดสายตา

"มายืนทำอะไรตรงนี้ว่ะ" เสียงไอ้นาวินดังขึ้นด้านหลัง  ผมถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่

"กูแค่อยากออกมาหายใจ" ผมหลับตาลงคุยกับไอ้นาวิน

"มีเรื่องอะไรรึเปล่า" ไอ้นาวินพูดเสียงเครียด  มันมายืนข้างๆผมพลางมองหน้าผมด้วยสายตาเป็นห่วง  ผมหันมองมันช้าๆ  ก่อนจะเงยหน้ามองท้องฟ้า

"คืนนี้ท้องฟ้าสวยเนอะ" ผมบอกไอ้นาวิน  มันเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าตามผม

"อืม แต่กูว่า ที่มันสวยเพราะได้มาดูกับมึง" ผมลดหน้าลงมองไอ้นาวิน  ซึ่งมันก็มองผมด้วยรอยิ้มอยู่ก่อนแล้ว

"สมมุติว่ามีเรื่องทำให้มึงจำกูไม่ได้ ถ้าวันนึงมึงมองท้องฟ้ากับคนอื่น... มึงจะนึกถึงกูมั้ย" ไม่รู้ว่าเพราะอะไรถึงทำให้ผมพูดออกไป  มันเหมือนกับว่าอีกไม่นานจะเกิดเรื่องที่ทำให้ผมกับมัน  กลับไปอยู่จุดเริ่มต้น...เป็นเพื่อนกัน

"กูต้องจำมึงได้สิ เพราะมึงเป็นคนสำคัญของกู" ไอ้นาวินตอบด้วยรอยิ้มบางๆอย่างอ่อนโยน

ใครจะคิดล่ะ... ว่าสิ่งที่ผมกลัวจะเป็นเรื่องจริง



++++++++++++++++++++++

Happy New Year 2018 ขอให้คุณพบกับความสุขและความสำเร็จในปีใหม่นี้ สนุกกับทุกวันของชีวิตนะ💜💜🎁🎉😽

ความคิดเห็น