มาแล้วกับอีกเรื่องของ Sunday จะตั้งใจเขียนให้ดูที่สุดเลย ^^ ขอบคุณทุกๆคนที่เข้ามาอ่านนะ จุ้บๆ >3< ไปสนุกกับเรย์และโซลกันได้เล้ยยยยยยย!!!!!

ตอนที่ 11 : มึงนี่ขี้นอยนะ

ชื่อตอน : ตอนที่ 11 : มึงนี่ขี้นอยนะ

คำค้น : โซล เรย์ คำตอบของผมคือคุณ นิยายy

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 686

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ธ.ค. 2560 20:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 11 : มึงนี่ขี้นอยนะ
แบบอักษร

                ตอนนี้ผมออกมาส่งเค้กกับโซลด้วยรถมอร์ไซของแม่ มันขับส่วนผมซ้อน เขินนิดๆแหะ ได้มานั่งอยู่ข้างหลังมันแบบนี้ก็พึ่งรู้นะเนี้ยว่ามันก็ตัวสูงเหมือนกัน

                “อยากกอดเอวก็กอดได้นะ”

                “ถือเค้กอยู่ไม่เห็นรึไง จะเอามือไหนไปกอด” โง่แท้มึงเนี้ย >///<

                “งั้นขากลับละกัน เนอะ” บ้าหรอ ไม่อายคนเขาบ้างรึไงนะ >///<

                ตอนนี้เชียงรายก็เริ่มหนาวแล้ว แต่ก็ไม่หนาวขนาดที่ต้องขนเสื้อตัวหนาๆมาใส่ กำลังเย็นสบายๆ ป้ายรถจากต่างจังหวัดก็มีเยอะขึ้น ผู้คนเริ่มกลับมาหาครอบครัว เริ่มเตรียมตัวที่จะฉลองปีใหม่ ทำบุญกันในตอนเช้าๆ ผีนี้ผมก็ยังไม่รู่จะทำอะไรที่บ้านดี แม่ก็คงจะทำบาร์บีคิวอีกแน่ๆแต่ผมไม่เบื่อหรอกอาหารฝีมือของแม่นะอร่อยที่สุดแล้ว

                “ส่งครบแล้วไปไหนต่อดีอะเรย์” ผมคิดอะไรเพลินๆก็ส่งเค้กหมดพอดี แล้วจะพาโซลมันไปไหนดีล่ะเนี้ย

                “ไม่รู้ดิ”

                “อ้าว ไหนบอกจะพาเที่ยวไง”

                “มึงแหละบอกจะพากูเที่ยว”

                “เอ้า แล้วใครนะบอก กูซะมากกว่าจะเป็นคนพามึงเที่ยว”

                “เออๆ นึกก่อน”

                “ไปเที่ยวห้องนอนมึงก็ได้นะ”

                “สัส! หยุดคิดเลย” รู้สึกเหมือนจะเสียตัวตอนสิ้นปียังไงไม่รู้แหะ

                “หิวแล้วอะ”

                “อยากกินไรอะ”

                “อยากกินนม”

                “ขับไปเซเว่นดิ”

                “ไม่เอานมกล่อง อยากกินนมมึงอะ 5555”

                “ไอ้โซล นี่แน่ะ”

                “โอ้ยๆๆ กูเจ็บๆ พอแล้วๆ” ทะลึ่งนักนะมึง กูจะหยิกจนเขียวเลยค่อยดู

                “ขับไปเซ็นทรัลไป กูนึกไม่ออกตอนนี้ ไปเดินเที่ยวที่นั้นแหะละ”

                “โห้ มาถึงเชียงราย ให้กูเที่ยวห้าง คนเชียงรายจริงปะเนี้ย”

                “มึงอยากเจ็บอีกช่ะ”

                “เออ เอาดิ มึงหยิกกู กูเอาคืนแบบหนักๆฟินๆเลย ค่อยดูเถอะ” ตรงประโยคหลังมันเอนตัวมาพูดข้างๆหูผมแบบหื่นๆด้วยนะ ไอ้สัส บ้ากามจิงนะมึงเนี้ย -///- ตอนนี้ผมกับโซลก็มาเดินเล่นที่เซ็นทรัล แม่พึ่งไลน์มาบอกว่าตอนเย็นให้ซื้อวัตถุดิบไปทำบาร์บีคิว จะทำต้อนรับไอ้โซล ชิ รักกันเหลือเกินทีผมกลับมานะอักตั้ง 4-5 วันโน้นถึงจะทำ ทีกับโซลนะมันมาวันนี้ทำวันนี้เลย แม่นะแม่ ผมเป็นลูกแท้ๆนะเนี้ย T^T

                “มึงทำหน้ามุ่ยทำไมเนี้ย” เหอะ ยังมีหน้ามาถามอีก

                “เพราะมึงไง มาอ่อนแม่กู ชิ”

                “เอ้า ไรว่ะ???” โซลเกาหัวแบบงง พวกผมเดินมาหาอะไรกินที่ KFC วันนี้คนเยอะมาก คงมีต่างจั'หวัดด้วยแหละมั้งเถอะเยอะได้ขนาดนี้ แต่ตอนนี้ผมชักไม่พอใจกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งที่เอาแต่มองโซลอยู่นั้นแหละ ไม่เคยเห็นคนรึไงนะ

                “เป็นไรอีกเนี้ย เมื่อกี้สั่งไก่ยังดีๆอยู่เลย”

                “มึงไปเอาปี้ปมาคลุมหัวเดี๋ยวนี้เลยนะ”

                “ห้ะ ไมว่ะ”

                “ก็กูไม่ชอบคนมองมึงอะ”

                “ใครมองกู?? อ่อ น้องๆพวกนั้นอะนะ ทำไม หึงกูหรอ”

                “O///O ป๊าว!!!”

                “แหน่ะ เสียงสูง หึงพี่ก็บอกมานะน้องงง”

                “พอเลยๆ แดกเสร็จแล้วช่ะ จะได้ไปซื้อของให้แม่ ลุก!!!”

                “เขินแล้วโกรธเว้ยเห้ย หึหึ” ไอ้ห่าโซล มึงนี่นะ ก็รู้ว่าไม่ชอบยังจะไปยิ้มให้คนอื่นเขาอีก ค่อยดูกูจะงอนให้หนักเลย

                ผมมาซื้อของกันที่ตลาด แม่มีงบให้ 1,000 แม่ผมก็ทำอย่างกะจะเลี้ยงคนทั้งหมู่บ้านกินกันแค่ 4 คน เหอะ หมั่นไส้ทั้งแม่ผมเองทั้งไอ้โซลนี่ด้วย หึ

                “มึงทำหน้ามุ่ยทั้งวันเลยนะ เมนส์มารึไง 555”

                “สัส เร็วเลย กุหิว”

                “กินกูก่อนมั้ยล่ะ”

                “ไอ้โซล หยุดเลย!” ส่วนมึงก็ทะลึ่งทั้งวันเหมือนกันแหละ ชิ พอกลับมาถึงบ้านแม่ผมก็รีบรับของไปหมักอย่างไว้เลยกลัวลูกชายไม่ได้กินข้าว ไอ้ลูกที่ผมว่านั้นไม่ใช่ผมนะ ไอ้โซลโน้น ไอ้นี่ก็เหมือนกันชมแม่ผมจนลอยติดชั้นบรรยากาศไปแล้ว โซลมันไปช่วยแม่ผมทำกับข้าวอยู่ในครัวโน้นแล้วล่ะ ผมขึ้นไปเล่นเกมส์บนห้องดีกว่า

                “เหนื่อยจัง เล่นเกมส์ก่อนดีกว่า” ผมหยิบมือถือมาเปิดเกมส์ฟาร์มสุดโปรดของผมแต่แล้วก็

                ก๊อก ก๊อก “เข้าไปนะ” ไอ้โซลนั้นแหละ

                “ไม่ช่วยแม่กูล่ะ”

                “น้องมึงกลับมาแม่มึงเลยให้น้องมึงทำแทนแล้วให้กูขึ้นมาหยุดเป็นเพื่อนมึง”

                “ไม่ต้อง กูจะเล่นเกมส์ กลับไปช่วยแม่กูไป”

                “อ๊ะ!!! โซลไม่เอา” อยู่ดีๆมันก็เดินมาไซ้คอผมแทน หยุดเลยนะมึง

                “ขอแปปนึงนะ”

                “อืมมมมม” โซลดันตัวผมให้นอนลงแล้วเอาตัวเองมาทับตัวผมไว้แล้วก็เริ่มจูบผม โซลสอดลิ้นเข้ามาให้โพรงปากของผม ตวัดลิ้นไปมาพร้อมกับบีบยอดอกผมไปด้วย เสียวสุดๆเลยอะ

                “อือออออ โซล อย่า” แล้วก็ถอนริมฝีปากออกแล้วลงไปเล่นกับยอดออกผมแทน ทั้งเลียทั้งกัดจนมันแข็งสู้ฟันของโซล ยิ่งมันแข็งเท่าไหร่โซลก็ยิ่งเล่นกับมันหนักขึ้น

                “อ่า โซลลลล พอได้แล้ว” โซลหยุดตามที่ผมบอกแล้วก็มองหน้าผม

                “อยากให้กูหยุดจริงๆหรอ?” -///- เอาไงดีล่ะ

                “ก็ไม่หรอก แต่กูเกรงใจแม่กู”

                “เคเค กูเข้าใจ เดี๋ยวกูเช็ดน้ำลายให้” โซลเดินเขาไปในห้องน้ำ แล้วออกมาพร้อมกับทิชชู่ที่เปียกน้ำเล็กน้อย

                “เดี๋ยวกูเช็ดเอง!!!”

                “กูทำกูก็ต้องรับผิดชอบดิ อายอะไรก็เห็นมาหมดแล้ว”

                “-///- สัส!!” โซลเช็ดตัวผม แต่ทำไมผมรู้สึกว่ามันยิ่งลวนลามผมล่ะเนี้ย

                “มึงเถอะ อยากเห็นของกูมั้ยล่ะ”

                “มึงหยุดเลย ทั้งความคิดและก็การกระทำตอนนี้ด้วย กุเช็ดเอง” ผมแย่งทิชชู่จากโซลแล้วเดินเข้าห้องน้ำเผื่อเช็ดส่วนที่เหลือของโซลออก

                “เสร็จละ ลงไปช่วยแม่ดีกว่า”

                “ไม่เล่นเกมส์แล้วล่ะ”

                “อยากเล่นอยู่หรอก แต่อยู่กับมึงคงไม่ได้เล่นหรอกเกมส์อะ”

                “เล่นกูแทนมั้ยล่ะ”

                “สัส ลุก!!!” ผมกับโซลเดินลงมาช่วยแม่ในห้องครัว ส่วนโรมมันก็ช่วยแม่จัดโต๊ะอาหารตรงสวนข้างๆบ้าน แม่ชอบเอาตรงนี้แหละเป็นที่สังสรรค์ ผมเลยไปเตรียมถ่านเพื่อมาย่างบาร์บีคิว ส่วนโซลก็เข้าไปช่วยแม่ในครัว พ่อบ้านพ่อเรือนเหลือเกินนะ

                “พี่เรย์ ไปรู้จักกับพี่โซลได้ไงอะ” โรมมันถามผมขึ้นมา

                “มันมาจีบกู ทำไม”

                “อย่างพี่เนี้ยนะ โรมนึกว่าพี่ไปจีบพี่โซลซะอีก”

                “ทำไมกูต้องไปจับมัน? คนอย่างกู มีคนวิ่งเข้าหาอยู่แล้วเว้ยไม่ต้องเหนื่อยวิ่งไปหาใคร 555”

                “หึ ค่อยดูเถอะ วันไหนทำพี่โซลโกรธขึ้นมา พี่เองนั้นแหละจะวิ่งไปง้อเขา 5555555”

                “สัส”

                “แล้วคบกันมานานยังอะ ได้กันไง?”

                “ยังเว้ย!!! แต่ก็คุยๆกันมาซักพักแล้วแหละ”

                “เห้ออออ โล่งอกซักทีเรา”

                “ทำไม???”

                “ก็นึกว่าพี่จะขายไม่ออกแล้วอะดิ 5555”

                “ไอ้น้องเลว มึงมาให้กูเตะเดี๋ยวนี้เลย มานี่!!!” ผมวิ่งไล่กันไปรอบๆโต๊ะอาหาร เสียงดังจนแม่ตะโกนบอกให้เราแยกกันไม่งั้นจะไม่ให้กินข้าว กุจะวางยาถ่ายมึงค่อยดู หึ

                ตอนนี้พวกเราเริ่มเอาบาร์บีคิวที่แม่กับโซลช่วยกันเสียบไม้ออกมาวางไว้ที่โต๊ะแล้วก็เริ่มปิ้งไปได้ซักหน่อยแล้วเหมือนกัน หอมจังเลย หิวแล้ววุ้ยๆ

                “ใกล้สุกบ้างยังอะ” ผมถามโซลที่ยืนปิ้งบาร์บีคิวอยู่กับโรม

                “ใจเย็นดิ หรือกินแบบดิบรองท้องไปก่อนมั้ยล่ะ”

                “กวนตีน แล้วแม่ไปไหนแล้วล่ะ”

                “แม่มาแล้วๆ โซลมานี่มา มาดูเรย์ตอนเด็ก”

                “เฮ้ยแม่!!!!! เอามาทำไมเนี้ย!!!!!!” โต๊ะอาหารตอนนี้เต็มไปด้วยอัลบั้มรูปผมตอนเด็ก ตั้งแต่เกิดยันโต ตอนโตไม่เท่าไหร่หรอกตอนเด็กนี้ดิ

                “ไหนครับๆ”

                “มึงปิ้งเนื้อไปเลย ไม่ต้องมาดู”

                “ดูไปเลยพี่โซล โรมปิ้งเองได้ 5555” ไอ้โรมให้ความร่วมมือไปอีก ตกลงมึงเป็นน้องกูหรือน้องมันห้ะ

                “แม่อะ เก็บเลยนะ เรย์โกรธจริงๆด้วย”

                “ไม่เป็นไรคับแม่ เดี๋ยวโซลง้อที่หลัง ตอนนี้อยากดูรูปมากกว่า”

                “มาลูกมา อันเนี้ยตอนเด็ก อ้วนจ้ำม่ำเลยแหละ เหมือนยางมิชลินมั้ย”

                “555 เหมือนมากคับ” แล้วก็ไม่มีใครสนใจผมอีกต่อไป แม่ก็เป็นวิทยากรบรรยายเรื่องผมตอนเด็กให้ไอ้โซลฟัง ไอ้โซลก็ทำหน้าที่ผู้ฟังที่ดีเหลือเกิน ไม่มีข้อโต้แย้งได้ๆในการบรรยายครั้งนี้ มีบริกรคอยเสิร์ฟอาหารระหว่างการบรรยายให้ตลอดคือไอ้โรมน้องตัวดีของผมเอง ผมได้แต่นั่งกินไปฟังบรรยายไป ขัดก็ไม่ได้แม่ดุใส่อีก

                การบรรยายในครั้งนี้ได้จบลงแล้วครับ โดยสรุปได้ว่าไอ้โซลรู้เรื่องผมทุกเรื่องแล้วมั้งตอนนี้ ไม่ต้องมาถามผมแล้วแหละ พวกเราช่วยกันเก็บของและล้างจานส่วนแม่ก็เอาอัลบั้มไปเก็บ ค่อยดูเถอะวันหลังผมจะแอบไปเอาอัลบั้มตัวเองในห้องแม่ไปฝังหลังบ้านเลย จะได้ไม่ต้องเอาไปโชว์ใครเขาอีก อายชิปหาย แม่นะแม่ เก็บของกันเสร็จก็แยกย้ายห้องใครห้องมัน พรุ่งนี้ค่อยว่ากันใหม่

                “มึงโกรธกูรึป่าว หืม” ผมกำลังเก็บจานอยู่ที่อ่างล้างมือ โซลก็เข้ามากอดเอวผมจากด้านหลังแล้วเอาคางเกบไหล่ผมไว้

                “โกรธ”

                “ไม่เห็นน่าอายเลย น่ารักดีออก แม่มึงอะรักมึงมากๆเลยนะ”

                “กูรู้ว่าแม่รักกู แต่กูก็อายอยู่ดีอะ”

                “เอาน่า อยากให้กูจูบให้หายนอยมั้ยล่ะ”

                “พอเลย ไปๆ ไปอาบน้ำเลย ไม่ต้องมาเนียนกอดกู เจ้าเล่ห์นักนะ”

                “หึหึ ค้าบ อาบน้ำเสร็จกูขอไปนอนเล่นห้องมึงก่อนนอนได้ปะ”

                “ถ้ากูไม่หลับไปก่อนนะ”

                “ได้” เรา 2 คนแยกย้ายเข้าห้องตัวเอง เห้อออออออออ เหนื่อยจังแต่ก็สนุกดีแหะ อาบน้ำดีกว่า

                ก๊อก ก๊อก “เข้าไปนะ”

                “มาไมอะ” มันอาบน้ำเร็วจังวะ ผมพึ่งอาบเสร็จ

                “ก็กูบอกเมื่อกี้ไม่ใช่หรอว่าขอมานอนเล่นก่อนนอนอะ”

                “แต่ เดี๋ยวกูก็หลับแล้วนะ มึงไปนอนเล่นห้องมึงเหอะ”

                “แม่มึงพึ่งบอกกูเมื่อตอนเย็นเองนะว่ามึงหลับดึก นี่แค่ 3 ทุ่มเองนะ มึงง่วงแล้วหรอ”

                “เออดิ ง่วงแล้ว” ขืนให้มันอยู่ในห้องด้วยมีหวังได้เลยเถิดแน่ๆ ผมเดินเข้าไปหาโซลกะจะดันมันออกไปนอกห้องแต่ก็

                ฟุ้บ “เห้อออ สบายจังเลยยยย” มันโดนขึ้นเตียงผมนอนแผ่หราสบายใจไปเรียบร้อยแล้ว

                “กูง่วงแล้วจิงๆนะโซล กลับห้องมึงไปเถอะ”

                “กูไม่ทำอะไรมึงหรอกน่า กูก็เกรงใจแม่มึงนะ”

                “แต่กูไม่ไว้ใจมึง”

                “บอกไม่ทำก็ไม่ทำดิ ขึ้นเตียงมาดิ ไหนว่าง่วงไง”

                “ไม่ง่วงแล้ว กูจะเล่นคอมล่ะ มึงก็นอนเล่นไปเหอะ เฮ้ยๆๆๆ” โซลดึงผมขึ้นเตียงแล้วก็ปิดไฟ

                “กูง่วงแล้ว หลับนะ”

                “มึงง่วงมึงก็ปล่อยกูดิ กูกะเล่นคอม”

                “ตามใจกูซักครั้งนะ เรย์” สัส ได้ยินแบบนี้กูก็ใจบางเลยดิ โซลโอบเอวผมให้เข้าไปใกล้ชิดตัวโซล ผมได้แต่ซบหน้าลงที่อกของโซล เชี้ย เขินสัสๆอะ ผมเงยหน้ามองโซล แต่โซลก็หลับไปแล้ว หลับเร็วจังวะ สงสัยจะเหนื่อยจริงๆแหละมั้ง กูยอมให้วันนึงก็ได้

                “ฝันดีนะ โซล” จุ๊บ

ความคิดเห็น