ถ้าคุณมีความสุขกับการอ่าน nc เราคือเพื่อนกัน จับมือ!!

ตอนที่ 3 เรื่องมันเกิดที่...โรงหนัง (100%)

ชื่อตอน : ตอนที่ 3 เรื่องมันเกิดที่...โรงหนัง (100%)

คำค้น : โรงหนัง

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 58.8k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 26 พ.ค. 2561 14:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 3 เรื่องมันเกิดที่...โรงหนัง (100%)
แบบอักษร

เรื่องมันเกิดที่...โรงหนัง

​.

.

.

“honeymoon 2 ที่ครับ”

“กินป๊อปคอร์นด้วยไหม”

“ไม่ดีกว่าครับ ผมมีอย่างอื่นให้กินแล้ว...”

“.......0.0?.........”

แต่นแต๊นน  

วันนี้ผมมาดูหนังครับ ของดเรื่องเซ็กส์สักหนึ่งวัน ตั้งใจจะมาดูสตาร์วอร์ เย่ๆ

ผมนั่งแถว A10 ครับ ตรงกลางพอดี บอกเลยนี่รีบมาซื้อมากกลัวไม่ได้ที่ แฟนคลับหนังเรื่องนี้ใช่น้อยๆ เวลาที่หนังไหนคนดูเยอะๆนะผมนี่ต้องรีบมาห้างก่อนเพื่อที่จะจองที่ ทั้งที่มันจองผ่านแอปก็ได้ แต่มันไม่ฟิลอ่ะ (เข้าใจมะ)

ถึงผมจะเป็นทาสเซ็กส์ ผมก็เป็นทาสหนังด้วยนะ

13.10น

หนังได้รอบ 13.20 อืม ผมว่าผมควรเข้าโรงได้แล้วนะ ผมนั่งตรงกลางด้วย ไม่อยากเดินผ่านคนตอนหนังเริ่มแล้ว เกรงใจเขา

“ยิมๆ เข้าโรงหนังกันเถอะ”

“หนังมันโฆษณาเยอะอ่ะ ค่อยเข้าไหม”

“เรานั่งกลาง ไม่อยากเข้าทีหลัง อยากดูทีเซอร์หนังด้วย”

“อ่าครับ”

ดีมากครับยิม ถ้าเกิดยิมไม่เข้าตอนนี้ ยิมก็อาจไม่ได้เข้าอีกเลย....หึหึ

เพราะผมจะชิ่งเข้าโรงหนังก่อนและจะไม่ให้ตั๋วหนังด้วย

โอเคครับ ถึงผมจะบอกว่างดเซ็กส์แต่ใช่ว่าผมต้องงดผู้ชายนะ ของอย่างนี้มันขาดกันไม่ได้ ฮ่าฮ่า

‘ยิม’ รุ่นน้องที่โรงเรียนเก่า อายุน้อยกว่าผมปีนึง แต่อย่างอื่นไม่น้อยนะครับ ทั้งตัว และตรงนั้น บอกเลยทำกันทีก็จุกเอาการอยู่เหมือนกัน วันนี้ว่างๆตรงกันก็เลย “ชวน” กันมาดูหนัง

“ยิมอยากกินป๊อปคอร์นหรืออะไรไหม เอาเลยนะเดี๋ยวพี่ซื้อให้”

““ไม่ดีกว่าครับ ผมมีอย่างอื่นให้กินแล้ว...”

“.......0.0?.........อ่า งั้นพี่ฝากซื้อโค้กแก้วใหญ่กับหมากฝรั่งหน่อยนะ พี่ไปเข้าห้องน้ำก่อนไม่อยากลุกกลางเรื่อง อ่ะนี่เงิน”

“ครับๆ”

ภาพบนจอเงินที่กำลังเคลื่อนไหวอยู่ตอนนี้ได้เป็นจุดสนใจของผมตั้งแต่เข้ามาในโรงหนัง เริ่มตั้งแต่ทีเซอร์ที่ทำให้ผมเริ่มวางแผนว่าควรจะมาหนังเรื่องอะไรต่อ จนผมยืนเคารพเพลงสรรเสริญจบ และเริ่มเข้าสู่ตัวหนังจริงๆ ผมละสายตาจากจอตรงหน้าไม่ได้เลย

คนข้างๆที่นั่งเงียบมาตลอดตั้งแต่หนังเริ่มฉาย สงสัยยิมคงเป็นสาวกของหนังเรื่องนี้อีกคนแน่ๆ

“เซ็นเซอร์ เราจะไม่บอกกล่าวใดๆทั้งสิ้นต้องมาดูด้วยตัวของท่านเอง

สูดดดดด

อืม หนังมาไม่ถึงไหนน้ำผมหมดแล้วซะละ ช่างมันกินน้ำแข็งก็ได้

กึกๆ

“พี่เต้ย ผมอยากกินแล้วอ่ะ” หมายถึงป๊อปคอร์นหรอ ? ตอนแรกถามก็ไม่กินบอกมีของกินแล้ว อะไรกันเด็กกคนนี้

“ก็ถามแล้วว่าจะกินป็อปคอร์นไหม ก็ไม่ อดทนนะพี่จะดูหนังอยากกินก็อออกกไปซื้อ ”

“……”

“แล้วไหนบอกมีของกินแล้ว กินไปสิไม่ต้องมาจ้อง”

คนจะดูหนัง อะไรก็ไม่รู้

“ผมกินได้หรอในนี้”

“กินสิใครห้าม หยุดพูดได้ละพี่จะดูหนัง”

หงึกๆ

น้องเปลี่ยนจากพูดมาเป็นพยักหน้าทันทีที่ผมพูดเสร็จ ผมถึงไหนกลับมาสนใจหนังอีกครั้ง

เฮือก!

มือร้อนของอีกฝ่ายที่ไม่รู้ว่าตอนแรกว่าว่างไว้ที่ตรงไหน แต่ตอนนี้กลับมาอยู่ที่จุดศูนย์กลางของผม พร้อมกับคลึงเบาๆ จนส่วนอ่อนไหวเริ่มจะไวต่อความรู้สึกและเริ่มทำผมอึดอัด

"อื้อ อ่ะ อย่าพึ่ง พี่จะดูหนัง"

"แต่ผมจะกิน......"

เฮือก!

มือข้างนั้นที่ตอนแรกยุ่งอยู่กับจุดศูนย์กลางของผมของผมเปลี่ยนตำแหน่งอ้อมมาด้านหลังและสัมผัสกับช่องทางของผม 

สวบ

นิ้วเรียวค่อยๆวนรอบๆแล้วค่อยกดเข้าไปในช่องทาง เพราะพื้นที่ที่จับกัดทำให้นิ้วเข้าถึงช่องทางได้แนบแน่นกว่าเดิม (เก้าอี้ดูหนังก็ไม่ได้กว้างขนาดนั้นไง! ถ้ารู้ว่าจะโดนแบบนี้จะจองแบบโซฟาเลย : เต้ย ) เพราะผมต้องคอยนั่งเอาหลังให้ชิดที่พิงเข้าไว้ เพื่อไม่ให้คนที่นั่งข้างๆรู้ว่ามีอะไรกำลังเกิดขึ้น ฮือ ตื่นเต้นอ่ะ

“อ๊ะ”

“เบาๆสิครับพี่ เดี๋ยวคนเขาหันมานะครับ”

“อ่ะ อื้อ”

ให้ตายเถอะตอนนี้ผมไม่กล้าหันไปดูคนข้างๆเลยว่าเขาจะได้ยินเสียงผมที่หลุดออกมาเมื่อสักครู่หรือเปล่า 

ตอนนี้ผมโคตรพยายามจะกลั้นเสียงเลย  แต่ทำไงได้มันเสียว 

“อย่ากัดปากสิครับ”

มืออีกข้างของยิมที่ยังว่างอยู่ยื่นออกมาคลึงริมฝีปากผม มันทำให้ผมเผลอเผยปากออกมาและผ่อนคลายตัวเองลงนิดหน่อย แต่แล้วก็...

“อ๊า!!!!!!!!!!!!!”

เปรี้ยง” 

“ยิม!!!”

“ชู่ว พี่เต้ยคนเก่งของยิม”

ใบหน้าที่น่ารัก ยิ้มจนตาเรียวหยีลงจนเหมือนกับพระจันทร์ ไอริมฝีปากที่ยิ้มแบบนี้นี่มัน หึ้ย ร้ายนักนะ!! 

นี่มันหมาป่าหุ้มหนังแกะชัดๆเลย  

ครืดด ครืดดด

“อื้อ อ่ะ อื้อ”

สิ่งที่น้องยัดเข้าไปในตัวผมตอนนี้ มันกำลังทำหน้าที่ของมันได้ดีเยี่ยม แรงสั่นของมันยิ่งทำให้ผมรู้สึกดีและรู้สึกเสียวขึ้นไปอีกเท่าตัว 

ใช้แล้วครับ สิ่งนั้นคือ 

. 

. 

. 

. 

ไวเบรเตอร์!!!!!

“ยิม เล่นอะไรเนี่ย อ๊ะ เอารีโมทมาให้พี่เร็ว ไม่ก็เอาออกให้พี่”

“โอ๊ะ พี่เต้ยผมหิวน้ำแล้วอ่ะครับขอกินน้ำหน่อยนะ”

มือของเต้ยที่หยุดเล่นกับทุกส่วนของผมตั้งแต่เอามันเข้าไปในตัวผมได้สำเร็จกำลังยื่นมาเอาแก้วน้ำกลางไปดื่มอย่างยิ้มแย้มและหันหน้าไปทางจอใหญ่อีกครั้ง และดูสนุกมากโดยตอนนี้ผมไม่รู้เลยว่าหนังมันสนุกหรือเขาสนุกกับการกระทำของตัวเอง!! 

“ยิม”

“ยิมครับ อ๊ะ”

มันสั่นแรงขึ้น!! น้องเพิ่มระดับมัน!!

เสียวจนจะตายแล้ว

“อื้อ ยิมปิดให้พี่ก่อนนะ ขอ อ๊ะ ดูหนังก่อนนะ กลับห้องแล้วจะให้ทำนะ แฮ่กๆ”

กว่าผมจะเค้นแรงออกมาพูดได้ทั้งประโยคก็เกือบตาย ทั้งที่แอร์ในโรงหนังก็เย็นแต่ตอนนี้ตามกรอบหน้าและไรผมกับมีเหงื่อเกาะอยู่เต็มไปหมด

สายตาของยิมยังคงแน่วแน่และตั้งใจดูหนังที่กำลังฉายจนเหมือนไม่ได้ยินผม แต่ผมรู้ว่าเขาได้ยินและกำลังแกล้งผมอยู่! 

นั่น! น้องถือรีโมทอยู่

ผมเลยเอามือยื่นออกไปหวังว่าจะแย่งมันกลับมาและปิดมัน แต่

“โอ๊ะ”

“พี่เต้ยครับ ทำอะไรครับ”

“อื้อ รีโมท”

“พี่ไม่บอกผมดีๆล่ะครับ”  บอกไปแล้วโว้ยยยยย แต่คือเอ็งไม่สนใจ!!!!!!!!!!!!!

“อื้ออออ”

“โอ๊ะ พี่เต้ยสงสัยผมทำรีโมทตก ก้มหาตอนนี้คงไม่เห็นแน่ๆเลย ดูหนังไปก่อนนะครับ หนังจบแล้วผมจะรีบหารีโมทแล้วเบาให้” 

แม่งเอ้ย ไม่ได้สนใจหนังแล้วเนี่ยตอนนี้

ผมเอื้อมมือตัวเองไปทางด้านหลังเพื่อที่จะเอามันออก แต่น้องก็ยังขัดขวางขวางผมด้วยการยึดมือของผมไปจับ และสอดมือล็อคอย่างแน่นหนา

“ปะ ปล่อยมือ”

“ไม่ครับ บอกแล้วไงว่าหนังจบแล้วจะหารีโมทให้ ไหนพี่อยากดูหนังก็ดูสิครับ”

น้องยิ่งล็อคมือผมแน่กว่าเดิมเพื่อกันว่าผมจะไม่เอามันออกก่อนหนังจบ 

จะใช้มืออีกข้างก็ไม่ได้ คนข้างๆเขาจะรู้เอาได้ว่าผมเอามือไปสอดก้นตัวเองเนี่ย 

อดทน

อดทน

อดทนนะเต้ย

อื้อออออออออ 

เสียวโว้ยยยยยยย

. . . . . .

หนังจบ 

ทุกคนกำลังทยอยทุกคนเพื่อออกจากโรงหนัง ผมหวังอยากให้ทุกคนรีบออกจากโรงมาก ผมนั่งเกร็งนั่งเสียวจนดูหนังไม่รู้เรื่องแม้แต่นิดเดียว!!

“เดี๋ยวผมจะหารีโมทให้นะครับ”

น้องก้มตัวลงไปหารีโมทที่ตกอยู่ที่พื้น ในขณะเดียวกันเบาะข้างๆผมก็ลุกขึ้นเตรียมตัวออกจากโรงหนัง 

แต่อยู่ดีๆเขาก็ก้มหน้าลงมากระซิบประโยคหนึ่ง

“เสียวมากไหมครับ”

ควับ!  

พรึบ!

“เจอแล้ว! ป่ะครับพี่เต้ยกลับหอกันเถอะครับ”

“อ่ะ อื้อ”

อยู่ดีๆอาการเสียวที่ทนมาทั้งชั่วโมงเหมือนกับหายไปเป็นปลิดทิ้งเมื่อเขาคนนั้นพูดประโยคนั้นกับผม

“เป็นอะไรครับพี่เต้ย ? นิ่งจัง”

“อ่อเปล่า เปล่า!”

“ลุกกันเถอะครับ พี่ลุกไหวไหม”

เหมือนไวเบรเตอร์มันหยุดทำงานแล้ว สงสัยเพราะน้องสั่งหยุดแล้วหรือเพราะผมไม่ได้สนใจมัน ?  

ผมส่ายหน้าให้น้อง ก่อนหน้านี้ผมเกร็งจนเหนื่อยมาทั้งชั่วโมงไม่มีแรงจะลุกแล้วล่ะ 

ผมหันไปทางเขาคนนั้นอีกครั้ง

หายไปไหนแล้ว 

กำลังเดินออกจากโรงไปแล้ว

ผมเห็นแค่แผ่นหลังของเขา 

แต่ขณะที่เขากำลังจะเดินลับสายตาของผมไป เขาหันหน้ามา

เขายิ้มให้ผม

จากที่นั่งตรงกลางจนถึงทางเดินริมสุดมันไม่ไกลมากขนาดนั้นยังพอเห็นหน้าเขาได้อยู่ และผมก็เห็น! ว่าเขายิ้มให้ผม!! 

อ๊าาาาาาาาาา!

“มองผู้ชายคนอื่นหรอครับพี่เต้ย”

แรงสั่นตอนแรกที่หยุดไป กลับมาอีกครั้งและระดับการสั่นเหมือนจะแรงที่สุดด้วย

“อ๊ะ เปล่านะ”

“เห็นอยู่กับตาเลยนะครับยังจะบอกว่าไม่อีก”

ผมเลิกสนใจเขาและหันความสนใจทั้งหมดมาหายิมทันที โชคดีที่คนออกไปหมดแล้วคนข้างๆผมเป็นคนสุดท้ายที่ลุกออกไปจนเหลือแต่ผมกับน้อง

“อ่ะ ไอบ้า”

“หนังจบแล้วนะครับ พร้อมที่จะให้ไอบ้าคนนี้กินรึยัง” 

“พร้อมแล้ว อื้อ”

“ไม่ต้องกลับถึงหอแล้วล่ะครับพี่เต้ย ไปห้องน้ำกับผมตอนนี้เลย”

คงไม่ต้องบอกเนาะว่าเกิดอะไรขึ้นต่อ 

“อ๊าาาาาาาาาา”


สรุปวันนี้น้องกินผมจนอ่วมเลยล่ะทั้งที่โรงหนัง ห้องน้ำ และกลับมาทำที่ห้องอีก​



...งดเรื่องอย่างว่าเพื่อมาดูหนัง แต่นี่หนังจบแล้วไง มีเซ็กได้ปกติล่ะนะ



#ใครคือคนที่นั่งข้างๆเต้ยในโรงหนังน้าาาาาา

ใครหวัง NC แกรนขอโทษที่ให้ความหวังนะฮ่าฮ่า คนในโรงเยอะเกินไปหน่อย รอบหน้าลงทะเลคนเยอะกว่านี้อีก อุ๊ป!!!

รักทุกคนนะ จากแกรน จุ้บๆ

มาลงให้ครบแล้วน้าาา

เม้นกันด้วยนะเป็นกำลังใจกันและกันน. อิอิ

รักๆๆจาก แกรน...

ความคิดเห็น