email-icon facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่3 - ต้องเชื่อฟังผัว

ชื่อตอน : ตอนที่3 - ต้องเชื่อฟังผัว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 79.3k

ความคิดเห็น : 43

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ธ.ค. 2560 01:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่3 - ต้องเชื่อฟังผัว
แบบอักษร

ตอนที่3 - ต้องเชื่อฟังผัว


"อื้ออ~~ เฮียยย" ฉันสะบัดหน้าไปมาด้วยความหงุดหงิด อะไรของเฮียมันวะ คนจะนอน


"อืมม...จุ๊บ จ๊วบบ~~" 


"ฮื่ออออออ!" ฉันเริ่มส่งเสียงไม่พอใจ ขมวดคิ้วมุ่น แต่ตาก็ยังไม่ลืม เพราะมันไม่สู้แสงจริงๆ อ่ะ ส่วนอิเฮียก็อะไรก็ไม่รู้ แม่ง! เช้าๆ แบบนี้ชอบมาซุกมาไซร้ตลอดเลย คนจะนอนโว้ยยยยยยย


"หึหึ เจ็ดโมงแล้วนะ" 


"เออออ..." ปากขานรับแต่ตาก็ยังไม่ลืม


"จะไปมั้ย? มออ่ะ?" เฮียยิมมันยังคงเซ้าซี้อยู่ได้ มาชวนคนง่วงคุยมันหงุดหงิดนะ!


"ไม่ไป..." ง่วง! ไม่ไป! จะโดด!


"เปรี้ยว...." อูยยยย~~ ทำไมเสียงเฮียมันถึงเย็นขนาดนั้นอ่ะ นี่นอนหลับตาฟังอยู่ยังรู้สึกหนาวแปลกๆ เลย "ลุกขึ้นไปอาบน้ำ วันนี้เฮียจะไปส่ง!" 


"จ้า~~" คราวนี้ฉันรีบลืมตาขึ้นมา พลางส่งยิ้มแหยให้เฮียยิม ก่อนจะขยับตัวลุกขึ้นยืน


"อย่าดื้อให้มากเปรี้ยว เดี๋ยวมึงจะโดนไม่ใช่น้อย" เอาแล้วๆ เฮียเขาเริ่มโมโหอีกแล้ว ณ จุดๆ นี้ ฉันควรรีบไปอาบน้ำอย่างเร็วไว


หลังจากที่ฉันอาบน้ำเสร็จ เฮียก็ขับรถพาฉันมาส่งที่หน้าคณะ ฉันมองออกไปนอกหน้าต่างรถก็เห็นสายตาสอดรู้สอดเห็นมากมายที่มองมาที่รถของเฮียยิม พลางป้องปากกระซิบกระซาบกันยกใหญ่ หึ ก็คงไม่พ้นโดนนินทาเรื่องเมื่อวานที่ฉันตามไปด่าเฮียกับอีนั่นถึงคณะวิศวะอ่ะนะ แต่แล้วไงล่ะ? ฉันไม่แคร์หรอก บอกตรงๆ ว่าชินแล้ว


"เดี๋ยวตอนเย็นจะให้ไอ้กานต์มารับกลับหอนะ" เฮียยิมพูดขึ้นในขณะที่ฉันกำลังปลดสายเข็มขัดนิรภัยออก แต่พอได้ยินแบบนี้ฉันก็เบ้หน้าใส่ทันที


"โหยย~~ เปรี้ยวกลับกับพวกไอ้ดิวไอ้เจก็ได้เฮีย หอเดียวกัน" คือ...ฉันไม่อยากกลับกับพวกลูกน้องเฮียมันอ่ะ นอกจากจะกวนตีนแล้ว มันก็ชอบล้อฉันเล่นด้วย อยู่ด้วยแล้วไม่สบอารมณ์


"อย่าเรื่องมาก คืนนี้ห้ามเถลไถล ถ้ารู้ว่าออกไปไหน คงรู้นะว่าจะเจอกับอะไร?" เฮียยิมพูดเสียงราบเรียบ ไม่บ่งบอกถึงอารมณ์ใดๆ แต่สายตาที่มองปรายตามาที่ฉันนี้แบบว่า โอ้ยยย ฆ่ากันให้ตายเถอะจ้าาา


"ค่าาาา" และฉันก็ต้องยอมศิโรราบให้กับเฮียมันทันที


"อืม ลงไปได้ล่ะ จะสายแล้ว" พอสั่งเสร็จก็ไล่เลยนะแหม ฉันยู่ปากใส่เฮียยิมลับหลัง ก่อนจะเปิดประตูรถแล้วก้าวขาลงไป พอฉันปิดประตูรถปุ๊บ เฮียมันก็ขับรถออกไปทันที ฉันมองตามตูดรถไปอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนจะเดินหน้านิ่งเข้าไปในตัวอาคารเรียน แล้วทำเป็นไม่ได้ยินเสียงนกเสียงกา....


"กูว่าแล้ว อีเปรี้ยวยังไม่เลิกกับผัวมันจริงๆ ด้วย"

"เออ กูว่ามันไม่ยอมเลิกง่ายๆ หรอก พี่ยิมเปย์หนักซะขนาดนั้น ใครเลิกก็โง่แล้ว"

"พวกเกาะผัวแดกก็เงี่ยแหละ" 

"ขนาดพี่ยิมพากิ๊กเขามากินข้าวที่วิศวะแบบต่อหน้าต่อตาอีเปรี้ยวมันก็ยังทนคบกับพี่ยิมอีกเหรอวะ?"

"เป็นกูไม่เอาด้วยหรอก พวกหล่อแต่เลวอ่ะ ก็อย่างว่าอ่ะ ถ้าอีเปรี้ยวเลิกกับพี่ยิม มันก็ไม่มีเงินใช้ ทนคบพี่ยิม ชีวิตมันก็สบาย"

"อี๋~~ หน้าด้านเนอะมึง"

"*/#@$//^&*......"


ฉันพยายามอดทนอดกลั้นกับคำนินทามากมายที่ได้ยินจนชิน เฮ้อออออ....ถ้าเป็นเมื่อก่อนฉันเดินไปหาเรื่องแล้ว แต่ตอนนี้เหมือนปลงกับชีวิตอ่ะ จะด่าจะว่าอะไรก็เรื่องของพวกมัน เปรี้ยวจะไม่ยุ่ง 


ฉันเดินเข้าห้องเรียนในเวลาทันคลาสแบบฉิวเฉียด พวกที่มาถึงก่อนแล้วหันมามองฉันเป็นตาเดียว บางคนเห็นแล้วก็ทำหน้ายี๋ใส่ บางคนก็ไม่ใส่ใจ ฉันเบ้หน้าใส่พวกที่มองจิกๆ ฉัน ก่อนจะเดินไปด้านหลังห้อง ที่มีไอ้เจนั่งอยู่ก่อนแล้ว คลาสนี้มีแค่ฉันกับไอ้ดิวที่ลงเรียนน่ะ เจกับแทนไม่ได้ลง


"ว่าไงจ้ะ? นี่กูนึกว่าวันนี้มึงจะไม่มาแล้วนะเนี่ย?" และนี่คือคำทักทายของไอ้ดิว ที่มาพร้อมกับสายตาล้อเลียน


"ถ้าไม่แย่จริงกูไม่ขาดหรอกจ้ะ" ฉันบอกมันพลางทำหน้าเอือม


"เออ ก็จริงวะ แปลว่าเมื่อคืนมึงโดนเฮียมันจัดแบบเบาๆ เบๆ?" 


"จัดพ่องมึงสิ กูเป็นเมนส์!" ฉันง้างมือเตรียมจะฟาดมัน แต่มันหลบทันไง ปากดีจริงๆ เลยไอ้นี่


"โหยยย ผ่าไฟแดงสิคร้าบบบบ ผ่าปุ๊บติดปั๊บ" 


"ติดอะไร?" ฉันขมวดคิ้วใส่ไอ้ดิว ที่เริ่มพูดจาไม่รู้เรื่องล่ะ


"เอ้า! ก็ติดลูกไง ทีนี้ล่ะมึง กูจะมีหลานแล้วโว้ยยยยย" 


"หลานพ่อง!" ฉันด่ามันด้วยความหงุดหงิดใจโคตรๆ ไม่รู้ว่าตอนแรกที่เจอมันฉันคิดยังไงถึงได้เข้าไปทักมันจนเป็นเพื่อนกันมาถึงทุกวันนี้วะ จิตใจแม่งโคตรมทราม อีเปรี้ยวจะบ้าาาาา


"หึหึ มีลูกกับเฮียมันสบายไปทั้งชาติเลยนะมึง" ยัง...ยังไม่เลิกพูดอีก


"กูว่ามึงลูกพูดเหอะ เดี๋ยวอีพวกหูเบามันจะเอากูไปนินทาอีก แค่นี้ก็ประสาทจะแตกตายล่ะ" ฉันพูดแบบใส่อารมณ์นิดๆ พลางปรายตามองไปยังกลุ่มผู้หญิงที่นั่งอยู่โต๊ะแถวหน้าของฉัน ไอ้ดิวที่เริ่มรับรู้สิ่งที่ฉันสื่อก็ส่งเสียงจิ๊จ๊ะไม่พอใจ


"จิ๊! กูจะพูดเล่นกับเพื่อนกูบ้างไม่ได้เลย เบื่อจริงๆ" ฉันส่ายหัวกับท่าทางหงุดหงิดของไอ้ดิว ก่อนจะหันมาตั้งใจเรียนในสิ่งที่อาจารย์เริ่มสอน


หลังจากที่จบคลาสเรียน ฉันกับไอ้ดิวก็เดินลงมาที่โรงอาหาร ที่มีไอ้เจกับไอ้แทนจองโต๊ะไว้รอแล้ว พอซื้อข้าวมากันครบทุกคน ต่างคนก็ต่างเงียบนั่งกินข้าวกันไป บ้างก็เล่นโทรศัพท์ไปกินข้าวไป อย่างไอ้แทนเป็นต้น ที่จู่ๆ ก็เงยหน้าขึ้นมาจากโทรศัพท์แล้วเอ่ยเริ่มต้นสนทนา


"คืนนี้ไปผับผัวไอ้เปรี้ยวกัน" ไอ้แทนเอ่ยชวนอย่างอารมณ์ดี พลางชูโทรศัพท์ให้ดูว่าวันนี้มีโปรไปหนึ่งฟรีหนึ่ง


"โหยยย ครบคนพอดีเลยนี่หว่า กูไปด้วย!" ไอ้ดิวตอบรับ


"เออ ไป" ไอ้เจก็ตกลงอีกคน


"แล้วมึงอ่ะเปรี้ยว" พอไอ้แทนเอ่ยถามฉัน สายตากดดันทั้งสามคู่ก็มองมาทางฉันทันที


".....ไม่-ไป-จ้ะ!" ฉันตอบนิ่มๆ เน้นๆ ทีละคำด้วย หึหึ ดูพวกมันทำหน้าเซ็งกันเลย


"โหยยยยย~~ นานๆ จะมีโปรนะเว้ย มึงก็รู้ว่าค่าเข้าผับของผัวมึงแพงแค่ไหน มึงอย่ามา" 


"เสียใจค่ะ พอดีโดนเฮียสั่งมาอ่ะ ถ้าข้องใจก็ไปถามผัวกูเอานะคะ" ฉันทำนั่งไม้รู้ไม่ชี้ ไม่สนใจที่ทำให้แพลนการไปผับของพวกมันล่ม ก่อนจะนั่งกินข้าวต่อ จนมีไลน์เด้งแจ้งเติอนมา


ตื้อดึ่ง!


Yim 🤔 : นั่งห่างๆ พวกเพื่อนๆ เปรี้ยวหน่อยดิ เฮียหึง...


อื้อหื้อออออ? วอท? อะไรของเฮียมันวะ? อย่าบอกนะว่าส่งคนมาตามดู?


พรึ่บ!


แล้วฉันก็เขยิบตัวออกห่างจากไอ้ดิวทันที พลางสอดส่องสายตามองไปทั่วโรงอาหารอย่างไม่ไว้วางใจ


"อะไรของมึงวะเปรี้ยว?" จนไอ้ดิวส่งเสียงงงงวยปนไม่พอใจนิดๆ แต่ฉันไม่สนใจมันหรอก เพราะสิ่งที่ฉันต้องสนใจตอนนี้คือ ต้องเชื่อฟังผัวค่าาาา


อิเฮียมันน่ากลัววววว ถ้าอารมณ์ไม่ขึ้นจริงๆ ฉันก็จะไม่ขัดเฮียเขาหรอกค่าาาา




----------------------------


เรื่องนี้เปรี้ยวกลัวผัวจริงๆ นะคะ ไม่ได้โม้ 5555555


อ่านแล้วช่วยคอมเม้นท์ให้ไรท์ชื่นใจหน่อยน้าาาา กดถูกใจให้ด้วยน้าาาาาา พลีสสสสสส

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว