ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : EP 2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ธ.ค. 2560 21:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP 2
แบบอักษร




เช้าวันต่อมา..

ฉันตื่นมาหลังจากที่เมื่อคืนนอนหลับไปเฉยเลยแบบไม่รู้ตัวสักนิด..อาจจะเป็นเพราะเพลียมากเลยไม่รู้สึกตัว พอฉันมองรอบๆห้องก็เพิ่งสังเกตเห็นว่าห้องนอนของฉันน่ารักมาก >< ที่จริงแล้วตอนนั้นมันไม่ได้เป็นสีแบบนี้หรอก แต่ตอนนี้มันกลายเป็นสีเทาๆดำๆ มันอาจจะทึบไปสำหรับใครบางคน แต่ฉันชอบแนวนี้มากๆ เพราะถ้าเราใช้ของอะไรสีขาวหรือที่สว่างๆมันจะแลสวยและหรูมากๆ ต้องไปขอบคุณแม่แล้วที่จัดห้องใหม่ อิอิ 0

ระหว่างที่กำลังเพลิดเพลินกับสีห้องใหม่ (ที่อยู่มาทั้งคืนแต่เพิ่งเห็น) พอเหลือบมองนาฬิกาก็พบว่าได้เวลาลงไปกินอาหารเช้าแล้ว..ฉันจึงรีบไปอาบน้ำแต่งตัวทันที

พอลงมาก็เห็นพ่อกำลังนั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ที่โต๊ะกินข้าว พอเห็นพ่อทีไรก็อดนึกถึงเรื่องตลกไม่ได้ทุกที ที่เวลาพ่อกับแม่จะนัดเฮียมาแต่ก็ต้องมีอะไรมาขัดเราสองคนตลอด เช่นฉันติดสอบบ้าง เขาไม่ว่างมาบ้าง หรือบางครั้งก็มาแล้วแต่ฉันกลับไม่อยู่บ้าน อะไรแบบนี้จึงทำให้เราไม่เคยเจอกันส้ากกกกกที TT^TT

“หิววววววว” ฉันทักทายพ่อเสียงใสพร้อมกับรีบมานั่งข้างๆทันที

“เจอเฮียแล้วใช่ไหม” แม่ที่กำลังวุ่นวายกับการเดินตักข้าวก็ทักฉัน

“ค่ะเจอแล้ว..แต่ว่าเมื่อคืนเกิดเรื่องนิดหน่อย แฮะๆ”

“หืม / หืม” พ่อกับแม่ฉันหันมาทางฉันทันทีเมื่อพูดจบ

“คือว่า....”

หลังจากที่ฉันเล่าให้พ่อกับแม่ฟังเรื่องเมื่อคืนไปทั้งหมด แม่ก็บ่นฉันใหญ่แบบว่า

‘ทำไมไม่ดูพี่เขาดีๆ’

‘ถ้าพี่เขาเป็นอะไรขึ้นมาจะทำยังไง’

‘เมื่อคืนได้ทายาให้พี่เขารึป่าว’

และอีกบลาๆๆๆๆ

ส่วนพ่อฉันก็เอาแต่หัวเราะที่ฉันทำแล้วพูดว่า

‘ดีแล้วลูกรู้จักป้องกันตัวบ้าง’

‘สมน้ำหน้าเจ้าขุนศึกมันให้โดนซะบ้าง’

แบบนี้เป็นต้น ความแตกต่างของสองคนที่ลงตัวไหมละ..

อ่อลืมบอกไปที่จริงแล้วคนในครอบครัวจะเรียกเฮียว่า ‘ขุนศึก’ แต่ถ้าชื่อเล่นของเขาจิงๆก็คือ ‘เฮีย’ เฮียแบบไม่มีชื่อต่ออ่ะนะ..ฉันเคยถามแม่บอกว่าทำไมไม่ชื่อว่า เฮียขุนอะไรแบบนี้ แต่แม่ก็ตอบมาว่า

‘ก็แม่เขาตั้งให้แบบนี้ฉันจะไปทราบไหมละคุณนาย’

-0- แบบนี้แหละแม่ฉันเอง

ให้ทายว่าตอนนี้ฉันอยู่ไหน? โอเคไม่ต้องทายละฉันกำลังยืนอยู่หน้าห้องของเฮียเนื่องจากถูกคำสั่งจากหญิงแม่ให้มาดู..

ก๊อกๆๆ

“เฮียยยยย”

“เปิดประตูให้คนดีหน่อยค่ะ”

ฉันยืนรอได้ไม่นานเฮียก็ออกมาเปิดประตูให้ฉันด้วยสภาพหัวยุ่งเหยิง

“เอ่อ..คนดีเข้าไปได้ไหมคะ?” ฉันเอ่ยถามเฮียแบบเกรงใจนิดๆ นี่ฉันมาดูแลเขาหรือมาทำให้เขารำคาญกันเนี่ย งื้อคนดีขอโทษนะคะเฮียยย

“..” เฮียไม่ตอบอะไรกลับมาแต่พยักหน้าให้ฉัน

ตกลงว่าได้ใช่ไหม?

ฉันเข้าไปในห้องของเฮียแล้วมองไปรอบๆก็พบว่าห้องของเราตกแต่งสีคล้ายกันแต่เพียงว่าห้องของเฮีย รกมากเว่อร์!!!

ฉันที่มัวแต่สำรวจห้องเพลินไปหน่อยหันไปอีกทีคือเฮียก็ล้มตัวลงไปนอนที่เตียงแบบเดิม

“เฮียคะตื่นได้แล้วว” ฉันเดินเข้าไปปลุกเฮียใกล้ๆเพื่อจะได้เช็คว่าเมื่อวานมีบาดแผลอะไรไหม (สายไปไหมเธอ)

“อืมม”

“ตื่นได้แล้วค่ะ” ฉันปลุกเฮียแบบใจเย็น

“อืมม”

แล้วก็ได้คำตอบแบบเดิมอย่างงี้อยู่สี่ห้าครั้งจนฉันเริ่มจะหงุดหงิดเลยเข้าไปดึงผ้าห่มของเฮียออก

“อย่าดื้อสิคะ” ฉันพูดเสียงขุ่นกับคนขี้เซาไม่รู้จะปลุกยากเย็นไปถึงไหน

“อืมม”

ตุ้บบ!

“อ๊ะ!” ฉันร้องเสียงหลงเมื่ออยู่ดีๆเฮียก็ดึงฉันเข้าไปกอดเฉย

“อยู่นิ่งๆแปปนึง”

“เฮียคนดีอึดอัด” ฉันได้แต่โอดโอยอยู่ในอ้อมแขนแกร่งของเฮีย

ตึกตัก ตึกตัก

หัวใจฉันเต้นเเรงแบบไม่รู้สาเหตุซะงั้น ฮือออ

“ปล่อยได้ยังคะ” ฉันดิ้นเบาๆเพื่อจะออกจากอ้อมแขนแต่ก็ไม่เป็นผล

“อยู่นิ่งๆ” เฮียตอบกลับมาแค่นั้นก่อนจะเงียบไป ส่วนฉันก็ได้แต่เกร็งอยู่เพราะไม่กล้าขยับตัวมากกว่านี้ แถมตอนนี้เฮียยังหายใจรดต้นคอฉันอีก เสียวว้อยยยย

“ถ้าเฮียไม่ปล่อยคนดีจะโกรธแล้วนะ!” ฉันขึ้นเสียงใส่เฮียเล็กน้อยเป็นการขู่..ก่อนจะดิ้นแรงๆอีกที

“ปล่อยก็ปล่อย”

ในที่สุดหลังจากที่ฉันพูดจบเฮียก็ปล่อยฉัน

“ฮู่วว” ฉันถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกเพราะหัวใจแทบจะหลุดออกมาอยู่แล้ว..

“มาหาเฮียทำไมคะ?”

“คนดีแค่จะมาดูเฮียว่าที่เมื่อคืนคนดีตีเฮียไปมีแผลรึป่าว” ฉันพูดอธิบายยาวเหยียดเหมือนท่องจำมาเป็นอย่างดี

“อ่อ..ไม่เป็นอะไรหรอกแค่เจ็บแขนแต่หายแล้วครับ”

“ง่าา..คนดีขอโทษน้า คนดีแค่ตกใจแล้วมือมันลั่น TT^TT”

ฉันทำหน้าแบบรู้สึกผิด..ที่ทำให้เฮียเจ็บตัว แต่พอมานั่งคุยแบบนี้ก็ทำให้นึกถึงในไอจีเมื่อวานซะงั้น เง้อ

“คิดอะไรอยู่” เฮียถามฉันขึ้นคงเป็นเพราะอยู่ๆฉันก็เงียบไปเฉย

ฉันมองหน้าเฮียไป คิดในใจไปว่าจะถามดีไหมว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นแฟนเฮียหรอ เฮียจะว่าฉันยุ่งไหมนะ?

ถามดี

ไม่ถามดี

เอ๊ะหรือถามดี

งื้อออหรือไม่ถามมมม

“เฮียมีแฟนแล้วหรอคะ”

แน่นอนว่าปากไปไวกว่าความคิดเสมอ ฉันถามเฮียออกไปแล้ว..ส่วนเฮียก็เหมือนจะอึ้งๆนิดนึงว่าฉันรู้ได้ไง

“คนดีเห็นในไอจีอ่า” ฉันบอกเฮียไป

“ครับ เฮียมีแฟนแล้ว”

“เอ่อ..ค่ะ” ฉันพยักหน้าขึ้นลงแบบเบลอๆก่อนจะตอบไปสั้นๆเพราะไม่รู้จะพูดยังไงดี.. นี่ฉันกำลังหวงพี่ชายหรอเนี่ยใจเย็นๆไหมเพิ่งเจอเองนะ แงงแต่ทำไมฉันถึงรู้สึกหวงจัง..

“แล้วคนดีล่ะ?”

“หืม..คนดีทำไมคะ” ฉันเอียงคอพร้อมขมวดคิ้วถามเฮียอย่างสงสัย

“ไม่มีแฟนหรอ” เฮียเลิกคิ้วขึ้นนิดๆก่อนจะตอบฉันอีกครั้งเพื่อให้เข้าใจคำถาม

“อ่อ!! คนดีไม่มีแฟนค่ะ” ฉันตอบไปอย่างหนักแน่น..

ฉันไม่ได้หยิ่งนะแล้วก็ไม่ได้ไม่มีคนจีบ แต่ไม่รู้สิมันยังไม่ใช่สักคน..

“ดีแล้วครับ”

เฮียอมยิ้มเล็กๆก่อนจะลูบหัวฉันเบาๆ

“แฮะๆ” ฉันได้แต่หัวเราะแห้งๆแทน

“เฮียไปกินข้าวเถอะค่ะ แม่เตรียมข้าวไว้ให้เฮียแล้ว” ฉันบอกเฮียไปพร้อมกับลุกขึ้นจากเตียงเพื่อจะออกไปข้างนอก

“โอเคครับ เดี๋ยวเฮียลงไป”

“งั้นคนดีไปก่อนนะคะ”

ฉันยกมือบ้ายบายเฮียก่อนจะออกมาจากห้องด้วยใบหน้าที่ร้อนฉ่า..

อ่าาา ให้ตายสิหัวใจเธอจะหวั่นไหวไม่ได้นะ

นั่นพี่ชายเธอนะคนดี!!

ความคิดเห็น