ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร

บทนำ

 

บทนำ 

“ที่รักคะมิ้นว่าลูกสาวเราชักจะตามติดลูกชายยัยทับทิมเกินไปแล้วนะคะถ้าปล่อยให้เป็นอย่างนี้ต่อไปอะไรๆก็ตามลูกชายเขาไปตลอดไม่มีความคิดเป็นของตัวเอง” 

“แล้วจะให้พี่ทำไงล่ะ พี่รักลูกไม่อยากให้ลูกเสียใจอะไรที่แกทำแล้วมีความสุขก็ปล่อยแกไป” 

“แต่นี่ถ้าไม่ได้ไปโรงเรียนพร้อมกับตาเนกก็งอแงไม่ยอมไปโรงเรียนมันรุนแรงมากเลยนะคะสำหรับเด็กวัยนี้เอาล่ะมิ้นอยากส่งลูกไปเรียนที่อเมริกากับยัยแม็กกี้พี่นิกว่าไงคะ” แม็กกี้มีสามีฝรั่งแล้วนางย้ายไปอยู่ที่อเมริกาบ้านเกิดของสามี 

“พี่คิดถึงลูกทำไมต้องให้ไปไกลขนาดนั้น” 

“ก็ดีนี่คะลูกจะได้พูดภาษาอังกฤษคล่องด้วยตอนเด็กๆป๋าก็ส่งมิ้นไปอยู่ต่างประเทศให้ไปฝึกการใช้ชีวิตที่นั่นจะได้เข้มแข็งโตเป็นผู้ใหญ่ไม่งอแงแบบนี้” 

“โอเค ลูกไปอยู่ไกลอาจจะเพลาๆอาการติดลูกไอ้ไนท์ลงบ้าง”  เขาคงไม่คิดผิดหรอกนะที่ส่งลูกไปเรียนเมืองนอกเนี่ย... 

“ฮือๆๆๆๆๆปะป๊า มาม๊าไม่รักมิลินแล้ว ทำไมต้องให้หนูลินไปเรียนเมืองนอกด้วย หนูม่ายปาย นี่มันตั้ง6ปีนะคะฮึกๆ” เด็กสาวอายุ12ขวบร้องไห้น้ำตาคลอเบ้าที่รู้ว่าพ่อกับแม่จะส่งเธอไปเรียนที่อเมริกา จะให้เธอไปได้ยังไงในเมื่อหัวใจเธออยู่ที่นี่ พี่เนกไทพี่ชายแสนดีรักแรกของเธอเธอไม่อยากจากเขาไป อีกอย่างถ้าเธอไปแล้วพี่เนกจะมีผู้หญิงคนอื่นรึเปล่าพี่เนกจะรักเธอเหมือนเดิมไหม ไม่เอายังไงเธอก็ไม่ไป (เด็กหนอเด็ก) 

“หนูลินไม่ร้องไม่รักมะม๊าแล้วหรอ ถ้ารักมาม๊าต้องเชื่อฟังมาม๊านะคะ พี่เนกเขาก็ไม่ได้ไปไหนเดี๋ยวแม่จะพาพี่เนกไปเยี่ยมหนูบ่อยๆโอเคไหมคะหนูไปอยู่กับป้าแม็กจะได้ฝึกการใช้ชีวิตฝึกภาษาไปด้วยเรียนเก่งๆพี่เนกชอบผู้หญิงเรียนเก่งนะคะ พี่เนกจะได้รักหนูมากๆไงลูก” เธอโอบกอดลูกสาวสุดที่รักลูกหนอลูกแม่ก็อยากให้โตเป็นผู้ใหญ่ที่มีคุณภาพอยากให้หนูมีอนาคตที่ดี 

“ไปนะคะคนเก่งของปะป๊า ปะป๊ากับมาม๊ารักหนูนะอยากให้หนูเป็นคนเก่งทำเพื่อนปะป๊ากับมาม๊าได้ไหมลูก” 

“ก็ได้ค่ะฮึกๆๆ” เธอไม่รู้ว่าป้าแม็กจะใจดีเหมือนป้าทับทิมรึเปล่าได้เจอกันเป็นครั้งคราวเอาวะทำเพื่อป๊ากับม๊า 

สนามบิน: 

ปะป๊า มาม๊า ลุงไนท์ ป้าทับทิม พี่เนก แล้วน้องนาเนียร์ที่อายุ8ขวบมาส่งเด็กสาวที่สนามบิน วันนี้แล้วสินะที่เธอต้องเดินทางไปอเมริกาโดยมีป้าแม็กไปด้วย 

“มาม๊ารักหนูนะคะลูกจะไปเยี่ยมบ่อยๆน้า” แม่ดึงเด็กสาวเข้ามากอดด้วยความห่วงใยแล้วหอมฟอดใหญ่ 

“ปะป๊าก็ร๊ากกกกมากครับหัวใจของปะป๊า” ผู้เป็นพ่อดึงลูกสาวตัวเล็กเข้ามากอดด้วยความห่วงใยอย่างเหลือล้น เขาไม่เคยคิดว่าชีวิตนี้จะต้องห่างจากลูกสาวตัวน้อยๆที่เขารักมากๆ ตามใจมาตั้งแต่เด็ก 

“เดินทางดีๆนะลูกหนูลินมามะลุงกับป้ากอดหน่อย” ป้าทับทิมกับลุงไนท์กอดหลานสาวตัวน้อยน่ารักของพวกเขานอกจากลูกชายหัวแก้วหัวแหวนสองคนแล้วก็มีหนูมิลินนี่แหละที่พวกเขารักและเอ็นดู 

“ตั้งใจเรียนนะ” พี่เนกยิ้มบางๆให้เธอ 

“พี่มิลินฮะเนียร์จะคิดถึงพี่นะฮะ ส่งของขวัญมาฝากเนียร์บ้างนะ” เด็กคนนี้คิดถึงพี่หรืออยากได้ของขวัญ 

“ดูแลลูกฉันดีๆนะยัยแม็กกี้” แม่ของมิลินกำชับกับเพื่อนของตัวเองให้ดูแลลูกสาวสุดที่รักดีๆ 

“ลูกแกก็เหมือนลูกฉันน่า หนูลินไปอยู่กับป้าแม็กนะคะชีวิตบันเทิงแน่ๆ” ป้าแม็กพูดอย่างร่าเริง 

“อย่าพาลูกฉันไปเสียคนนะยะ ดูแลลูกฉันดีๆ” 

“รับทราบค่ะแม่ชี” 

“ดูแลลูกสะใภ้ฉันดีๆนะแก” 

“แหมนี่หมั้นไว้แล้วหรอยะยัยทับทิม” 

“ใกล้ถึงเวลาแล้วเราต้องไปแล้วนะคะหนูลิน” ป้าแม็กเดินมาจูงแขนเด็กสาว แต่มิลินได้ขืนเอาไว้ 

“เดี๋ยวฮึกๆ พี่เนกต้องสัญญากับหนนูลินก่อนว่าจะรักหนูลินคนเดียว จะไม่มีใคร จะแต่งงานกับหนูลิน....ไม่งั้นหนูลินไม่ไป” เด็กสาววิ่งเข้าไปกอดพี่เนกของเธอซึ่งเด็กผู้ชายวัย13ก็ยืนนิ่งตาปริบๆ ใช้มือลูบหลังน้องสาวของเขาเบาๆ 

“สัญญาไปก่อนนะลูกเดี๋ยวน้องไปแล้วก็ลืมเราเองแหละ” มันก็แค่ความรักของเด็กมันไม่ใช่ความรักที่แท้จริงซักหน่อยอีกหน่อยหนูลินก็ลืมเขา 

“หยุดร้องไห้ก่อนอย่าขี้แยอยู่ที่โน่นไม่มีพี่คอยปลอบนะรู้ไหม?” 

“สัญญากับหนูก่อนสิ” มันคือการมัดมือชกชัดๆ เด็กสาวยกนิ้วก้อยขึ้นมาหาพี่ชายที่เธอรัก 

“อืม..” เขายกนิ้วขึ้นเกี่ยวก้อยสัญญากับยัยเด็กจอมป่วนแสนขี้แย นี่ก็ไม่ได้จะตั้งใจสัญญาอะไรหรอกนะแต่สถานการณ์มันบังคับหวังว่าไปอยู่ที่โน่นเราจะลืมพี่เองนะ 

“รักพี่เนกนะ” 

จุ๊บ! เด็กนี่ขโมยจูบเขาเป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วเนี่ยเอาเถอะเดี๋ยวตัววุ่นวายก็ไปแล้ว เด็กหนุ่มคิดในใจ บ๊ายบายยัยเด็กจอมจุ้น 

+1เม้นท์ 1กำลังใจนะรู้ไหมตะเอง 

ยินดีต้อนรับเข้าสู่โลกแห่งจินตนาการของ จูมิโกะ คิสึโนะ ไรท์คนไสย ๆ คนนี้นะคะ

มารู้จัก จูมิโกะคร่าว ๆ กันว่า จูมิโกะเป็นใครมาจากโลกไหน? และเป็นอะไรทำไมจึงแต่งนิยายออกมาได้บ๊องซะขนาดนี้ ฮ่า ๆ 

- จูมิโกะ เป็นลูกคนสุดท้องของครอบครัวหนึ่งที่ไม่จนไม่รวยค่ะ เป็นครอบครัวอบอุ่น แต่ไม่ร้อนเท่าไหร่ แหะ ๆ ด้วยความที่จูมิโกะเป็นคนที่มีโลกของตัวเองมาตั้งแต่เด็ก ชอบอ่าน ชอบเขียนไดอารี่ ขยันขันแข็งในการเรียน(ในอดีต) และชอบเพ้อฝัน ตามประสาลูกคนเล็กที่มีจินตนาการสูง เกิดมาท่ามกลางความรักของพ่อแม่ พี่ ๆ 

 - งานอดิเรก มีหลายอย่างค่ะ ตั้งแต่เกิดมาชอบร้องเพลงมาก เคยฝันอยากเป็นนักร้อง แต่เสียงห่วยเหมือนเป็ดแหบ เลยล้มเลิกความคิดนี้ค่ะ  ต่อมาค้นพบว่าตัวเองชอบเต้นแนวเกาหลี แต่จำท่าเต้นไม่เคยได้ตอนเด็ก ๆ มีวิทยุเครื่องหนึ่งเปิดเต้นทุกวัน เขาเปิดเพลงอะไรก็เต้น ๆ ไปค่ะ อารมณ์แบบคิดว่าตัวเองเป็นเกิร์ลกรุ๊ป ฮ่า ๆ และะต่อมาจูมิโกะก็สอบเข้ามหาวิทยาลัยจึงค้นพบตัวเองว่า เฮ่ย ! ฉันชอบเด้าหน้าฮ้าน เพราะที่คณะชอบจัดงานรื่นเริงบ่อย ๆ ด้วยความเป็นภาคอีสาน มันเลยจะมีเพลงหมอลำบ่อย ๆ เต้นไปเต้นมาชอบซะงั้น อิิอ งานอดิเรกต่อไปคือการอ่านนิยายค่ะ อ่านตั้งแต่เด็ก เคยแอบขโมยนิยายในห้องสมุดโรงเรียนมาอ่านด้วย เขินจัง แม่จอมโจรหนังสือ ในอนาคตถ้ามีตังค์ก็จะซื้อหนังสือไปแจกเด็ก ๆ บ้าง แทนการขโมยมา ฮ่า ๆ  อ่านแบบ 1 วันต่อหนึ่งล่มอะ 200-500 หน้า ไม่หลับไม่นอน จริง ๆ เราชอบออ่านทุกแนว แต่แนวที่ชอบที่สุดคือแนวความรัก อิโรติกนี่ชอบมาก แนวใส ๆ แบบแจ่มใสก็ชอบ เค้าก็เลยเอามามิกซ์กันในนิยายซะเลย แฮร่ ๆ งานอดิเรกต่อไปคือการดูหนัง ดูซีรี่ส์ ตอนนี้คือติดมาก ดูได้ทุกภาษา ที่ติดมากคือ เกาหลี จีน ฝรั่ง ญี่ปุ่น ดูแบบไม่หลับไม่นอน ดูจนปวดหลังเป็นออฟฟิตซินโดรมถามหา555 และที่เทนิยายบ่อย ๆ ก็นั่นแหละเหตุผล และสุดท้ายคือ ไรท์ชอบเรียนภาษาค่ะ อยากเรียนสุดคือ E ต่อมาได้เรียน จีน เกาหลี แล้วก็ญี่ปุ่นตามลำดับตามประสาคนอยากไปต่างประเทศ ไปตามหาความฝันและมีหลัวต่างประเทศ555 ด้วยไทป์ของเราอาจจะไม่ใช่เสป็คคนไทย เพราะเรามีความมั่นหน้าสูง ฮ่า ๆขอให้ได้ไปทีเทิ้ด สาธุ

- ปัจจุบันไรท์ทำอะไรอยู่ คำตอบคือ ว่างงานค่ะ พึ่งเรียนจบ ไรท์เขียนนิยายมา 5 ปี จบไปแล้ว 4 เรื่อง ได้ประมาณปีละเรื่อง แต่ปีที่ 5 ไรท์ออกไปฝึกงาน เจอสิ่งต่าง  ๆมากมายในชีวิต ทำให้ต้องหยุดเขียนไปค่ะ เพราะความเครียดเป็นเหตุ แต่ตอนนี้ไรท์กำลังะกลับมาคัมแบ็ก ไรท์หวังว่าทุกคนจะเอ็นดูผลงานทุกเรื่องของไรท์ ทุกตัวละครที่ไรท์สร้างขึ้นมาล้วนมาจากความรัก ขอให้ทุกคนรักทุกตัวละครไปกับไรท์นะคะ ตอนนี้โควิด ไรท์กลับมาทำงานช่วยแม่ที่บ้าน และไม่อยากจะสอบ ขรชก. เพราะไม่ชอบ อยากเป็นนักเขียน อยากไปต่างประเทศจะทำไม แต่ก็ต้องพยายามต่อไป ถ้ามันไม่ได้จริง ๆ ก็คงต้องไปหางานทำ

-สุดท้ายนี้ก็ขอขอบคุณรีทที่น่ารักที่คอยติดตามผลงานเค้าน้า ไลก์ แชร์ เมนต์ เป็นกำลังใจให้เค้าด้วยเน้อ ถ้าคลั่งนิยายเค้าก็กดซื้อ กดโดเนทให้กำลังใจเค้าแหน่ 555 ขอบคุณค่าบบบบ

แสดงเพิ่มเติม
แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็นทั้งหมด ()

ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น