ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 11 (แก้ไขคำผิด)

ชื่อตอน : ตอนที่ 11 (แก้ไขคำผิด)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 15.9k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 05 มี.ค. 2562 16:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 11 (แก้ไขคำผิด)
แบบอักษร

ตอนที่ 11

Part ไนซ์

“อื้อ....” ผมรู้สึกตัวตื่นมาพร้อมกับอาการปวดหัว ปวดตัว เมื่อยไปหมด แรงลุกเข้าห้องน้ำยังไม่มีเลย ไอ้คินมันทำให้ผมลุกจากเตียงไม่ขึ้นอย่างที่มันพูดไว้จริง แต่จะว่าไปไอ้ตัวต้นเหตุมันหายหัวไปไหนวะ ทำให้ผมเจ็บตัวแล้วไม่มาดูแล


แกร๊ก!

ผมเอี้ยวคอไม่มองทางประตูห้อง เห็นร่างหนาเข้ามาด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ดูสดชื่น ต่างจากผมที่นอนเป็นซากศพอยู่บนเตียง


“ตื่นแล้วก็ลุกไปล้างหน้าล้างตา จะได้ไปกินข้าว”


“ไม่ไหว” ผมตอบด้วยเสียงแผ่วเบา รู้สึกเจ็บคอขึ้นมานิดๆแล้ว


“ห๊ะ..??” กูยิ่งเจ็บคออยู่


“กู..ลุกไม่ไหว” ผมเค้นเสียงพูดออกมา ไอ้คินก็เดินมานั่งที่ขอบเตียงแล้วลูบแก้มผมเบาๆ


“มึงตัวร้อนวะ” ไอ้คินพูดขึ้น มือหนาไล่แตะที่หน้าผาก และซอกคอ  สีหน้าเป็นกังวลอย่างเห็นได้ชัด


“นอนนิ่งๆเลยมึง เดี๋ยวกูเช็ดตัวให้ แล้วค่อยกินข้าวจะได้กินยา แล้วมึงปวดหัวมากมั้ย เจ็บตรงไหนอีกหรือเปล่า เมื่อคืนก็ไม่น่าทำแรงเลยวะ ให้กูพาไปหาหมอมั้ย” ไอ้คินบ่นยาว จนผมหลุดยิ้ม ที่มันหวงผมขนาดนี้


ไอ้คินเดินไปหยิบกะละมังใบเล็ก กับผ้าขนหนู เดินเข้าห้องน้ำซักพัก ก็เดินออกมาพร้อมกะละมังวางไว้ที่หัวเตียง บิดผ้าที่เปียกชุ่มจนมาดๆ แล้วเริ่มซับที่ใบหน้าไล่ลงมาตามซอกคอ มันเลิกเสื้อผมขึ้นแล้วเช็ดที่หน้าอกเนียน จนผมขนลุก เมื่อผ้าเปียกน้ำลากผ่านยอดอก ตุ่มไตก็แข็งขึ้น ผมเบือนหนีมันไปอีกทาง เหมือนจะรู้ว่าผมรู้สึก มันก็ยิ่งแกล้งลากวนไปมา


“มึงจะแกล้งกูนานมั้ย กูไม่สบายนะ” ผมหันไปว่า  ทำหน้าบึ่งใส่มัน


“หึหึ ไม่แกล้งแล้วคร้าบ เดี๋ยวกูไปเอาข้าวเอายามาให้มึงกินนะ” ไอ้คินบอก แล้วเอาผ้าชุบน้ำปิดให้มาดอีกครั้งก่อนจะเอามาวางไว้ที่หน้าผากผมแล้วลุกเดินออกจากห้อง


ไอ้คินหายไปซักพักก็เข้ามาพร้อมกับข้าวต้มกุ้งร้อนๆ ผมค่อยๆขยับนั่งพิงหัวเตียงด้วยความยากลำบาก เพราะรู้สึกเจ็บเสียดช่องทางด้านหลัง ร่างหนานั่งข้างผม มือด้านขวาจับช้อนตักข้าว แล้วเป่าไล่ความร้อนก่อนจะยื่นมาจ่อที่ปากผม ผมมองหน้าคมที่ตอนนี้กำลังเอาใจผมแล้วยกยิ้ม อ่าปากช้าๆรับข้าวเข้ามาเคี้ยว


“มึงทำเองใช่มั้ย” ผมเงยหน้าขึ้นถาม


“ทำไมวะ จืดไป เค็มไป ไม่อร่อย หรือมึงอยากได้แบบไหนบอกกูได้นะ เดี๋ยวกูไปทำให้”


“อร่อยแล้ว..มึงทำอะไรมากูกินได้หมดแหละ” ผมชม ยิ้มเขินๆ  ส่วนคนถูกชมก็ยิ้มโชว์ฟันขาว ทำท่าภูมิใจ

ผมกินข้าวได้อีกไม่กี่คำก็รู้สึกตื้อๆ จนผมบอกไอ้คินว่ากินไม่ไหวแล้ว มันก็เอายามาให้ผมกิน เช็ดตัวไล่ความร้อนให้ผมอีกรอบ ก่อนจะปล่อยให้ผมนอนพักผ่อน มันก็เดินเอาชามข้าวต้มไปเก็บล้าง


Part คิน

หลังจากที่ผมปล่อยให้ไนซ์ได้พักผ่อน ผมก็ออกมาซื้อของที่ห้างใกล้ๆกับคอนโด กะว่าจะทำอาหารเอาใจคนป่วยซะหน่อย เพราะสาเหตุก็มาจากผม ผมเดินเลือกซื้อของสด ผักและผลไม้ไปหลายอย่าง ก่อนจะเข็นรถไปที่เคาเตอร์คิดเงิน  ก่อนกลับก็แวะร้านยาขายซื้อกลับไปให้ไนซ์อีก 


“ไอ้คิน” ผมหันไปตามเสียงเรียก


“อ้าว..ไอ้กร ไม่ได้เจอกันเลยนะมึง” ผมทักเพื่อนสมัยมัธยมที่พอเรียนจบก็ต่างแยกย้าย


“เออซิวะ มึงเล่นหายหน้าหายตาไปเลย” ไอ้กรบ่นผม ทำหน้าเซงใส่ผม


“กูเรียนหนักเว้ย” ผมบอกมัน


“เออ..กูได้ข่าวว่าเซนมันจะกลับมาไทยแล้วนะเว้ย สงสัยต้องนัดปาร์ตี้กันซะหน่อย” ไอ้กรบอก ผมรู้สึกใจเต้นแรงเมื่อได้ยินชื่อนี้ เกิดความรู้สึกหน่วงๆในใจ


“................”


“กู ขอโทษ วะ” ไอ้กรพูดขึ้น เมื่อเห็นผมเงียบ


“คิดมากมึง กูไม่ได้คิดอะไรแบบนั้นกับมันแล้ว” ผมตอบกลับ แล้วตบไหล่มันเบาๆ


“กูขอตัวก่อนนะเว้ย..เมียรออยู่” ผมบอกจนมันก็ทำหน้าตกใจ


“ร้ายนะมึง เรียกเมียนี่ต้องจริงจังดิวะ” ผมแค่ยิ้มแล้วหยักคิ้วให้มัน


“เออๆ..แลกไลน์กับกูหน่อยดิวะ เผื่อจะได้ชวนไปเที่ยว”  มันหยิบมือขึ้นมา กดชื่อไอดีตามที่ผมบอก ซักพักไลน์ผมก็ดังแต่ไม่ได้หยิบขึ้นมาดู มันคงแอดผมเรียบร้อยแล้ว คุยกันไม่กี่คำก็แยกย้าย

ผมเดินถือของออกมาลาดจอดรถ เอาของใส่ไว้หลังรถก่อนจะขับรถออกมาจากห้างก็นึกขึ้นได้ว่าทางนี้จะผ่านร้านเบเกอร์รี่เจ้าอร่อย ขับมาซักพักก็เห็นป้ายร้าน ผมเลี้ยวเข้าไปจอดแล้วเดินเข้าไปด้านใน 

“สวัสดีคะ ลูกค้าจะรับอะไรดีคะ” พนักงานกล่าวทักทายแล้วยิ้มหวาน


“ผมขอเค้กช็อกโกแล็ตหน้านิ่มหนึ่งปอนด์ครับ” ผมตอบกลับแล้วยื่นรอซักพัก


“ได้แล้วค่ะ ทั้งหมด 450 บาทค่ะ” ผมจ่ายเงินให้พนักงาน รับถุงเค้ก เดินกลับไปที่รถแล้วขับรถกลับคอนโด


ผมกลับมาถึงห้องก็ยังเงียบสนิทสงสัยไนซ์จะยังไม่ตื่น ผมวางของที่ซื้อมาทั้งหมดไว้ในครัวแล้วเดินไปเปิดประตูห้องนอน มองคนบนเตียงที่ยังนอนคุดคู้ ก่อนจะนั่งลงข้างๆร่างบาง มือหนาแตะเบาๆที่หน้าผากเพื่อวัดไข้ ตัวเริ่มอุ่นแล้ว สีหน้าดูดีกว่าเมื่อเช้า ทำให้ผมเบาใจขึ้น  ผมเดินกลับเข้าในครัวทำอาหารรสอ่อนๆ รอไนซ์ตื่นขึ้นมากิน


“ไนซ์..ตื่นขึ้นมากินข้าวกินยาก่อน” ผมเขย่าเรียกไนซ์


“อื้อ...” ไนซ์ขยับพลิกตัว แต่ก็ยังไม่ยอมลืมตา


“ตื่นมากินข้าว กินยา” ผมพูดเสียงเข้ม ไนซ์ลืมตาตื่นมองด้วยสีหน้าเคืองๆ


“กินข้าวเสร็จ มีช็อกโกแล็ตหน้านิ่มด้วยนะ” ที่นี่ละทำตาโต พยายามยันกายลุกจากเตียง ผมก็คอยประคองเดินไปที่โต๊ะกินข้าว


“มีต้มจืดเต้าหู้หมูสับ กับไขตุ๋นนะ” ผมบอกไนซ์ แล้วเริ่มจัดการกินอาหารที่อยู่ตรงหน้า พอกินอิ่มผมก็เก็บจานไปล้าง ปล่อยให้ไนซ์นั่งรอ


“ไหนเค้กกูอะ” ไนซ์ถามด้วยเสียงแหบแห้ง ผมเลยตัดเค้กแบ่งเค้กใส่จานไปให้ ก่อนที่ไนซ์จะเริ่มตักกินแล้วทำท่าฟิน กินไปก็ยิ้มไป น่ารักเหมือนเด็กได้ขนมเลยวะ


“อร่อยวะ เหมือนพลังชีวิตกลับคืนมา นี่ถ้าได้โกโก้ปั่นอีกซักแก้วคงจะดี”


“ไว้รอหายเจ็บคอก่อนเหอะ” ผมว่าไนซ์ ขืนกินอะไรเย็นๆเข้าไปมีหวังไม่หายป่วยกันพอดี  ผมเดินออกมาหยิบถุงยา หยิบซองยาขึ้นมาดูว่ามีอะไรบ้าง แล้วจัดยาให้ไนซ์


“อันนี้ยากิน กินจนกว่ายาจะหมด ส่วนอันนี้ยาทา...เดี๋ยวกูทาให้” ผมบอกยืนยากินให้ แล้วถือยาทาโบกไปมา

“มะ..ไม่ต้อง กูทาเองได้” ไนซ์ด้วยหน้าขึ้นสีแดงระเรื่อ


“ให้ผัวทำให้นะเมียยยยย” ผมแกล้งยอกไนซ์ จนร่างบางทำท่าอึกอัก


“อะ..ไอ้  ไอ้บ้าคิน ไปไกลๆเลย”


“ฮ่าๆๆๆ  มึงจะเขินทำไมวะ” ผมหัวเราะขำท่าทางเขินของไนซ์   ผมนั่งมองไนซ์กินเค้กจนหมด แล้วเอาจานไปเก็บที่ซิ้งค์ล้างจาน


“รออีกแป๊บนะเดี๋ยวค่อยกินยา”  ผมบอก ไนซ์ก็พยักหน้ารับ


“ไนซ์..กูถามอะไรหน่อยซิวะ” ผมเอ่ยถามไนซ์ ในใจก็รู้สึกตื่นเต้น กังวลกับคำตอบที่จะได้รับ


“มีอะไร” ไนซ์มามองหน้าผม


“กูอยากบอกให้ทุกคนรู้ว่าเราเป็นอะไรกัน คือแบบว่าบอกว่าเราคบกันอยู่ ใครที่จะเข้ามายุ่งกับมึงจะได้รู้ว่ามึงมีเจ้าของแล้ว” ผมรอคำตอบอย่างลุ้นๆ เพราะกลัวไนซ์จะไม่ตกลงกับผม


“ก็บอกเพื่อนเราก่อนละกัน ส่วนคนอื่นเขาจะรู้หรือไม่รู้กูไม่ได้สนใจหรอก” ไนซ์บอกหน้านิ่ง แต่แก้มก็แดงระเรื่อ จนผมต้องจับมาหอมแรงๆ


“โคตรดีใจเลยวะ ตอนแรกกูคิดว่ามึงไม่อยากให้ใครรู้ซีก” ผมยิ้มกว้างจนไนซ์ยิ้มตาม


“ความลับไม่มีในโลกเว้ย ถ้ากูยังคบกับมึง ยังพวกมันก็ต้องรู้อยู่ดี สู้บอกไปเลยดีกว่า” ไนซ์พูดเสียงจริงจัง


“กูกินยาได้ยัง” ไนซ์ถาม ผมก้พยักหน้ารับ ก่อนที่ไนซ์จะหยิบยาใส่ปากแล้วดื่มน้ำตาม


“แล้วก็...พากูไปเช็ดตัว แล้วก็ทายาให้ด้วย” ไนซ์บอกผม จนผมอ้าปากค้างไม่คิดว่ามันจะพูดแบบนี้ เพราะเมื่อกี้ยังโวยวายใส่ผมอยู่เลย


“เอาจริง ไม่มาว่ากูที่หลังนะ...มึงนี่ทำกูตื่นเต้นจนได้ หึหึ” ไนซ์พยักหน้าเล็กน้อย ผมเลยจัดการอุ้มร่างบางเข้าไปในห้องน้ำ เช็ดตัวให้ไนซ์ แล้วทายาตรงช่องทางที่ถูกทำให้เกิดแผล



TBC


มาเท่านี้ก่อนนะ ช่วงนี้งานยุ่งมากเลย แถมมีแพลนเที่ยวด้วย อาจหายไป 2-3 วัน แล้วจะรีบกลับมาอัพนะ

ตอนนี้ก็ไม่มีอะไรมาก ปล่อยให้แฟน เขาดูแลกันไปก่อน

ความคิดเห็น