ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่หนึ่ง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ธ.ค. 2560 21:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่หนึ่ง
แบบอักษร

ร่างเล็กบอบบางวิ่งลงจากอาคารเรียนในชุดเมดโลลิต้าก่อนจะกระโดดขึ้นแท็กซี่คันแรกที่วิ่งผ่านมาทันทีพร้อมบอกจุดหมายปลายทางอันเป็นสนามบิน หลังจากที่วางสายจากไรนีลพี่ชายของตัวเองที่โทรมาบอกว่าจะต้องบินไปทำข่าวด่วนที่อียิปต์ ดินแดนแห่งทะเลทรายที่มีมนต์ขลังสะกดให้ใครต่อใครอยากไปเยือนสักครั้งและหนึ่งในนั้นก็คือ เรไนล์

ความจริงวันนี้ที่โรงเรียนจัดงานโอเพ่นเฮาส์ และทุกคนในห้องเรียนจึงออกความคิดเห็นว่าจะเปิดคาเฟ่เล็กๆกันและรวมตัวกันแต่งกายให้เข้ากับธีมร้าน เรไนล์ผู้ชายที่มีใบหน้าสวยหุ่นบอบบางราวกับผู้หญิงจึงถูกเพื่อนยัดเยียดให้ใส่ชุดโลลิต้าและคอยทำหน้าที่เป็นเด็กเสิร์ฟในร้านร่วมกับเพื่อนผู้หญิงในห้องที่มีจำนวนน้อยนิด เรไนล์บอกให้พี่ชายรอตัวเองด้วยแล้วแต่ดูเหมือว่าพี่ชายจะไม่อยากกระเตงน้องน้อยอย่างเขาไปด้วยถึงได้โทรมาตอนที่อยู่สนามบินแล้ว ทั้งๆที่พี่ชายก็รู้ว่าเขาอยากไปที่ดินแดนทะเลทรายนั่นมากเพียงใด


ดินแดนไอยคุปต์ ที่เป็นบ้านขององค์ชายเฮอร์เมสแห่งจักรวรรดิอียิปต์ ชายที่ถูกจารึกลงในประวัติศาสตร์ว่าเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดและผู้เป็นกบฏ เจ้าชายผู้เย็นชา โหดร้าย ไม่มีหัวใจรักใครไม่เป็น และเป็นคนที่เรไนล์ตกหลุมรักตั้งแต่ครั้งแรกที่อ่านเรื่องราวราชประวัติในหนังสือประวัติศาสตร์แม้ไม่เห็นหน้าแต่ก็เก็บไปฝันเป็นเรื่องเป็นราวมาเป็นเวลากว่าหนึ่งปีแล้ว


โซเฟอร์แท็กซี่ก็ดีใจหายเหยียบคันเร่งแซงซ้ายแซงขวาเพื่อให้ไปถึงจุดหมายปลายทางตามคำสั่งของสาวน้อย?ในชุดเมดไม่ครึ่งชั่วโมงต่อมาเรไนล์ก็ส่งแบงค์ห้าร้อยให้โชเฟอร์แบบไม่รอเงินทอนแล้วแทบจะกระโดดลงจากรถ โดยไม่ยอมรอเงินทอน


"พี่ชายยยย น้องมาแล้ว"เรไนล์วิ่งมาหาพี่ชายที่ยืนอยู่หน้าตู้เช็คอินออนไลน์


"อ้าวว น้องไนล์มาจนได้นะแล้วนี่กิจกรรมที่โรงเรียนเสร็จแล้วหรือไง ถึงออกมาได้"ไรนีลยื่นมือไปซับเหงื่อบริเวณไรผมให้น้องน้อยของตัวเองพร้อมใบหน้ายิ้มๆ


"เปล่าหรอก น้องแอบหนีออกมากลัวพี่ชายขึ้นเครื่องก่อน "


"ไนล์จะไปกับพี่จริงๆเหรอพี่ไปหลายวันเชียวนะ อีกอย่างที่โน่นมีแต่ทะเลทรายสุดลูกหูลูกตา ไม่มีเจ้าชายของน้องอยู่จริงๆหรอกนะ "


"น้องแค่อยากไปเห็นไปสัมผัสที่ๆครั้งหนึ่งเจ้าชายในฝันของน้องเคยอยู่นี่นา อีกอย่างน้องรู้ว่าพี่ชายบุ้คตั๋วไว้ให้น้องแล้วนี่ไงมีสองใบ ขอน้องเช็คอินนะๆๆไม่งั้นน้องก็ต้องอยู่กรุงเทพคนเดียว พี่ชายจำไม่ได้แล้วเหรอว่าพ่อกับแม่ฝากฝังให้ดูแลน้องชายคนนี้" 


เรไนล์ยกเอาบิดามารดาซึ่งเสียชีวิตไปหลายปีแล้วมาอ้างเมื่อเห็นว่าพี่ชายทำท่าเหมือนจะเปลี่ยนใจไม่อยากหนีบตัวเองไปด้วย ซึ่งมันก็ได้ผลซะด้วย เมื่อไรนีลถอนใจส่ายหน้าน้อยๆก่อนจะยอมพยักหน้า ทำให้ดวงตาคู่สวยแวววาวด้วยความดีใจพร้อมกับเรียวปากอิ่มแย้มยิ้มอย่างน่ารัก


"ตกลงๆ ไม่ต้องเอาพ่อกับแม่มาอ้างเลยตัวเล็ก พี่รู้ว่าน้องน้อยของพี่อยากไปแค่ไหน แต่พี่รู้สึกใจหวิวแปลกๆเหมือนไปครั้งนี้น้องน้อยของพี่จะมีอะไรเปลี่ยนไป"


บนสายการบินอียิปต์แอร์

ในขณะที่เรไนล์ในชุดเมดนั้นกำลังจะเคลิ้มหลับตามพี่ชายของตัวเองหลังจากที่มัวแต่คิดถึงจุดหมายปลายทางและเจ้าชายเฮอร์เมสของตัวเองจนเมื่อยล้าไปต่อไม่ไหวแล้ว จู่ๆสตรีอาหรับสูงวัยก็พาลเป็นลมล้มลงตรงหน้าเรไนล์รับได้ทันท่วงทีก่อนที่อีกฝ่ายจะล้มลงหัวฟาดไปกับพื้น


"คุณยาย! คุณยายเป็นอะไรไหมครับ จะไปเข้าห้องน้ำหรือครับ ให้ไนล์เดินไปส่งไหม"เรไนล์เอ่ยถามพร้อมกับช่วยพยุงร่างผอมบางของหญิงชราให้ยืนขึ้น หญิงชราเพ่งพิศใบหน้างามของเรไนล์ก่อนจะเอ่ยออกมาว่า


"หนูช่างเป็นคนที่มีรักมั่นคงยิ่งนัก แม้รู้ว่าไม่มีทางจะสมหวังแต่ก็ยังปักใจรักไม่เสื่อมคลาย" 


เรไนล์ขมวดคิ้วน้อยๆ ด้วยความแปลกใจว่าคุณยายรู้ได้อย่างไรแต่เมื่อคิดได้ว่าสีหน้าของเขานั้นอ่านได้ง่ายเพียงไรก็ยิ้มหวานกลับไปให้


"แฮะๆ ไนล์เหมือนคนบ้าเลยนะครับคุณยายเหมือนเด็กแก่แดดด้วยแอบรักเขาข้างเดียวซ้ำคนที่รักยังเสียชีวิตไปเป็นพันเป็นหมื่นปีแล้ว แต่ถ้าย้อนเวลาไปได้ไนล์จะทำให้เขารักไนล์ให้ได้เลยแหละ"


"ได้สิ เจ้าย้อนเวลาไปได้.... ถือเป็นของขวัญตอบแทนน้ำใจของเจ้าก็แล้วกันเรไนล์...." สิ้นคำหญิงชราก็เดินจากไปคล้ายกับว่าเมื่อครู่นี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้น เรไนล์ส่ายศรีษะเล็กน้อยก่อนจะนั่งลงประจำที่ของตัวเอง


เครื่องบินเข้าเขตน่านฟ้าของอียิปต์มองเห็นแม่น้ำไนล์ที่อยู่เบื้องล่างเรไนล์ที่พึ่งลืมตาตาได้ไม่ถึงสามนาทีก็ต้องใจเต้นแรงหันไปมองสบตากับพี่ชายทันที เมื่อมีเสียงประกาศออกมาว่า 


"ท่านสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ นี่เป็นเสียงจากกัปตัน เรามีปัญหาเล็กน้อยเครื่องยนต์ของเราทั้งสี่เครื่องดับหมด เรากำลังพยายามอย่างสุดความสามารถที่จะติดมันขึ้นมาอีกครั้ง หวังว่าคุณคงไม่กังวลจนเกินไป...."


ก่อนที่จะได้เอ่ยอะไรออกมาเรไนล์ก็รู้สึกว่าส่วนหัวของเครื่องบินกำลังทิ้งดิ่งลงอย่างเร็ว พร้อมกับเสียงกรีดร้องชุลมุนวุ่นวาย ก่อนที่สติของเรไนล์จะดับวูบลงไม่รู้สึกเจ็บปวดใดๆทั้งสิ้น

3000 ปีก่อนคริสตกาล จักรวรรดิอียิปต์ รัชสมัยของฟาโรห์เฮอร์เมนเมสเซ

ตลาดใหญ่ใจกลางเมืองธีปส์เมืองหลวงของแคว้นอียิปต์ศูนย์รวมสินค้ามากมายจากแคว้นอื่นๆเผ่าอื่นๆที่ถูกส่งเข้ามาขายตลาดแห่งนี้จึงครึกครื้นไปด้วยผู้คนอยู่เสมอ เป็นที่รู้กันดีอีกอย่างหนึ่งว่าทุกๆสิบวันจะมีการเปิดประมูล"สินค้า"แบบถูกฏหมายที่โรงทาสจาเดน เหล่าขุนน้ำขุนนาง เศรษฐี พวกคนใหญ่คนโต หรือกระทั่งพ่อค้าต่างถิ่น ก็มีสิทธิเท่าเทียมกันในการประมูลสินค้ามีทั้ง หญิงงามบริสุทธิ์ หญิงงามไม่บริสุทธิ์ ทาสหญิง ทาสชาย อ้วน ผอม สูง เตี้ย ต้องการแบบไหนโรงทาสจาเดนมีหมด ภายในโรงทาสมีเก้าอี้เรียงเป็นแถวล้อมรอบบริเวณเวทีหลายเกือบร้อยตัวสำหรับผู้ประมูล แต่ก็ไม่เพียงพอต่อจำนวนคนที่มีทั้งผู้มาประมูลและผู้ชมจึงทำให้ยังมีผู้คนอีกหลายสิบที่ยืนออกันอยู่ด้านหลังจนแน่นขนัด


​โปรดติดตามตอนต่อไป.....

​เรื่องใหม่เดบิวต์แล้วค่าาา ปล.ขออภัยสำหรับอิมเมจตัวละครเน้ออ นักอ่านท่านใดมีอิมเมจตัวละครมานำเหนอก็บอกกันได้เด้ออน้องหายากมากๆเลยยย ----รักก

ความคิดเห็น