ขยายเวลาจองถึง 15 ม.ค. 2562 ส่งหนังสือ 25 ม.ค. 2562 สนใจติดต่อที่เพจสนพ.ตะวันเปรมปรีดิ์ค่ะ ปิดตอน5 ม.ค. 2562

ชื่อตอน : 1

คำค้น : พีเรียดจีน,วาย,y

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 29.9k

ความคิดเห็น : 72

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ม.ค. 2561 16:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
1
แบบอักษร

หมออดิสรณ์ แพทย์หนุ่มใหญ่ใกล้วัยกลางคนหอบของพะรุงพะรังเดินไปยังลานจอดรถของโรงพยาบาล นอกจากห้องฉุกเฉินด้านหน้าแล้วทางฝั่งนี้ทั้งมืดและเงียบ โรงพยาบาลเล็กๆแถวจังหวัดชายแดนแบบที่นี่ไม่มีเคสฉุกเฉินบ่อยนัก แต่ถ้ามีขึ้นมาก็สาหัสมาแทบทั้งนั้น

เขาควานหากุญแจรถด้วยความหงุดหงิด เอกสารเต็มอ้อมแขนทำให้หากุญแจไม่ถนัด ยังไม่ทันที่จะหาเจอ เขาก็ถูกวัตถุแข็งๆจิ้มเข้าที่หลังเสียก่อน

"อยู่เงียบๆว่าง่ายๆนะหมอ" เสียงแหบพร้อมลมหายใจเหม็นๆพูดขึ้นข้างหู

"ต้องการอะไร" หมออดิสรณ์ตั้งสติถาม อยู่มาจนอายุ45 แล้วจะสติแตกกับเรื่องแค่นี้ก็คงไม่ใช่

"พอดีเจ้านายผมเขามีข้อเสนอที่จะทำให้หมอมีเงินเกษียณก่อนกำหนดน่ะ ไป" 

วัตถุแข็งๆถูกกระแทกใส่หลัง

"ผมจะไปกับคุณก็ได้แต่ขอเก็บเอกสารไว้ในรถก่อน"

"อย่าตุกติกนะหมอ"

"ถ้าเอกสารผมตกเกลื่อนอยู่แถวนี้จะน่าสงสัยมากกว่านะ ขอเวลาแป๊บเดียว" หมออดิสรณ์คว้ากุญแจปลดล็อคแล้ววางเอกสารในมือทั้งหมดลงบนเบาะ 

"ถอยออกมาช้าๆนะหมอ" เสียงเดิมสั่งจากนั้น เขาถูกบังคับให้ขึ้นรถอีกคันที่มาจอดเทียบ พอขึ้นรถเรียบร้อยก็ถูกปิดตา

หมออดิสรณ์นั่งนับเวลาในใจ เขาคิดว่าพอรู้ว่าเจ้านายของคนพวกนี้เป็นใคร นายทวีปผู้มีอิทธิพลของย่านนี้กำลังตกเป็นผู้ต้องสงสัยฆ่าภรรยาและพ่อตาตัวเอง เขาเป็นแพทย์ชันสูตรได้รับการติดต่อจากนายทวีปหลายครั้งแต่เขาให้ผู้ช่วยบอกปัดไป เมื่อมาทางตรงไม่ได้ก็ใช้ทางนี้สินะ


หมออดิสรณ์ประมาณว่าเขานั่งรถมาประมาณหนึ่งชั่วโมง ถนนขรุขระบอกเขาว่าคงเป็นแถวติดแม่น้ำที่เพียงข้ามไปก็เป็นประเทศเพื่อนบ้าน งานนี้คงยากที่จะลงเอยด้วยดีถึงอย่างไรก็คงต้องยอมตามน้ำไปก่อน

เขาถูกหิ้วปีกออกจากรถ เดินมาสามสิบก้าวก็ถูกผลักให้นั่งลงบนเก้าอี้แข็งๆ จากนั้นก็ถูกมัดอย่างแน่นหนาก่อนที่จะถูกกระชากผ้าปิดตาออก

หมออดิสรณ์กระพริบตาถี่ๆเพื่อปรับสายตา คนที่ยืนตรงหน้าเขายิ้มยียวน

"ขอโทษนะหมอ นั่งรถมาไกลอยากได้เครื่องดื่มเย็นๆซักแก้วไหม" 

พวกลิ่วล้อหัวเราะเกรียวทั้งที่ไม่มีอะไรน่าขำเลยแม้แต่น้อย

"คุณมีธุระอะไรกับผมก็รีบๆพูดมาดีกว่า" หมออดิสรณ์จ้องหน้านายทวีป

"กล้าดี ผมมีข้อเสนอให้หมอ แค่หมอแก้ตัวเลขในรายงานสักหน่อย หมอก็จะได้เงินก้อนใหญ่เกษียณชีวิตการทำงานแล้ว"

"ตัวเลขอะไร"

"ถ้ารายงานชันสูตรของหมอระบุเวลาตายของเมียผมจาก24 เป็น48 แค่นั้นเอง งานง่ายรายได้งามไม่ได้มีมาบ่อยๆนะหมอ" 

"ผมจะได้เท่าไหร่" 

"แหม หมอนี่ฉลาดจริงๆ พูดง่ายๆแบบนี้ผมชอบ สิบล้านเป็นไง ถ้าคดีจบผมให้อีกสิบล้าน"

"ตกลง" หมออดิสรณ์รับคำโดยไม่ต้องคิด ขอให้รอดจากตรงนี้ไปก่อน แต่อย่าหวังเลยว่าเขาจะยอมแก้ผลชันสูตร

"อย่าเล่นตุกติกนะหมอ ผมจะให้คนของผมคอยจับตาดูหมอไว้ตลอดเวลา พวกมึงแก้มัดให้หมอได้แล้ว แล้วส่งหมอกลับไปโรงพยาบาลดีๆถ้ารู้ว่าหมอจะคุยง่ายแบบนี้ ผมไม่ลำบากพาหมอมาถึงชายแดนแบบนี้หรอก" นายทวีปหัวเราะเอิ๊กอ๊าก

หมออดิสรณ์มองพวกลิ่วล้อที่แก้มัดให้ เขาขยับแขนขาอยู่พักหนึ่งก่อนจะลุกขึ้นยืน 

"ขอบคุณที่เข้าใจ แล้วเมื่อไหร่ผมจะได้เงิน" ตอนนี้เขาคงต้องแสร้งทำเป็นหมอผู้หิวเงินไปก่อนเพื่อให้นายทวีปตายใจ 

"พรุ่งนี้เช้าเงินสดถึงบ้านแน่นอนหมอ พวกมึงไปส่งหมอดีๆนะเว้ยอย่าให้มีแม้แต่รอยขีดข่วน"

หมออดิสรณ์ลานายทวีปเดินตามพวกลิ่วล้อไปขึ้นรถโดยถูกปิดตาไว้เช่นขามา โดยขากลับเพียง 20 นาทีก็ถึงโรงพยาบาล แสดงว่าเขาถูกพามันขับรถวนไปมาหลอกเรื่องระยะทาง

"ขับรถกลับบ้านดีๆนะหมอ อย่าลืมว่ามีพวกผมคอยจับตาดูหมอตลอดเวลา อย่าให้ผมเห็นว่าหมอติดต่อกับใครที่น่าสงสัย โทษของการหักหลังนายทวีปคือตายเท่านั้น" ไอ้คนปากเหม็นขู่เขา

หมออดิศรเพียงพยักหน้ารับข่าวขับรถตรงกับบ้านโดยไม่แวะที่ไหน เมื่อมาถึงบ้านก็อาบน้ำต้มบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปทาน แล้วเริ่มเขียนอีเมลล์ถึงเพื่อนเขาที่เป็นผู้รับผิดชอบคดีนี้

หมออดิสรณ์ส่งรายงานฉบับจริงให้เพื่อนที่เป็นตำรวจผู้รับผิดชอบคดี พร้อมทั้งบอกเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับเขาวันนี้ รวมทั้งขอร้องให้ซ้อนแผนนายทวีปไปก่อน นอกจากจดหมายถึงเพื่อนเขาที่เป็นสารวัตรแล้วเขายังทำสำเนาอีกหลายฉบับ ส่งไปถึงเพื่อนหมอและนักข่าว


วันถัดไปหมออดิสรณ์ยังคงไปทำงานตามปกติ โดยไม่ติดต่อตำรวจ เพราะรู้ตัวว่ายังอยู่ในการจับตามองจากคนของนายทวีป เพียง 2 วันหลังจากนั้น เขาก็อ่านพาดหัวข่าวหนังสือพิมพ์อย่างพอใจ 'จับเจ้าพ่อชายแดน' ข่าวนี้ อยู่ในสื่อทุกประเภทอยู่หลายวัน นายทวีปและลูกน้องถูกจับทั้งหมด เงินที่ได้มาเขาส่งมอบให้ตำรวจ เพื่อเป็นของกลางข้อหาติดสินบนเจ้าหน้าที่  เมื่อ นายทวีปถูกจับแล้วหมออดิศรก็วางใจ ใช้ชีวิตปกติโดยไม่ระวังตัวเหมือนที่เคย โดยไม่รู้ว่านายทวีปได้รับการประกันตัวแล้ว 


"ไอ้หมอนั่นมันหลอกกู พวกมึงไปจัดการมันให้ได้แล้วข้ามไปอยู่ฝั่งโน้น กูจะล่วงหน้าไปก่อนถึงอย่างไรกูก็ไม่ยอมเข้าไปอยู่ในคุกหรอก" นายทวีปพูดอย่างเจ็บแค้น เขาจ่ายเงินให้พวกลูกน้องมากจนมีคนยอมเสี่ยงชีวิตกับเขา


"ผมบอกแล้วใช่ไหมหมอ ว่าคนที่ทรยศนายทวีปผลลัพธ์มีอย่างเดียวคือความตาย" ลิ่วล้อปากเหม็นของนายทวีปพูดประโยคนี้กับหมออดิสรณ์ ซึ่งเป็นประโยคสุดท้ายที่เขาได้ยินก่อนจะเจ็บแปลบที่ทรวงอกแล้วโลกของเขาก็ดับวูบไป


"นี่เราคงตายแล้วสินะ" หมออดิศรพูดกับตัวเองเขามองไปรอบๆที่มีแต่แสงสีขาว ไม่รู้ว่าทิศไหนเป็นทิศไหน

"ขอบคุณมากนะคะ" หญิงงามในชุดหรูหราปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าหมออดิสรณ์พร้อมยกมือไหว้ 

"เราไม่เคยรู้จักกันไม่ใช่หรือครับ คุณมาขอบคุณผมทำไม"

"ดิฉันเป็นภรรยาของนายทวีปไงคะ ที่คุณหมอช่วยชันสูตรศพให้จนสามารถจับกุมนายทวีปได้ค่ะ" เธอแนะนำตัว 

"แต่เขาก็ได้รับการประกันตัวนะครับ ป่านนี้น่าจะหนีออกประเทศเพื่อนบ้านไปแล้ว"

"ถึงเขาจะหนีไปได้แต่ชีวิตหลังจากนี้ก็คงหาความสุขสบายได้ยากแล้วค่ะ หมอไม่ต้องห่วงกฎแห่งกรรมยุติธรรมเสมอ" เธอยิ้ม

"ครับผมไม่โกรธอะไรหรอก ถือว่าอายุของผมหมดที่ตรงนี้ แล้วนี่ผมต้องไปทางไหนหรือครับถึงจะไปเกิดได้"

"ทางนี้เลยค่ะ" เธอชี้ไปที่บ่อน้ำที่หมออดิสรณ์ไม่ได้สังเกตเห็นมาก่อนว่ามีมันอยู่ตรงนั้น 

"เพียงหมอโดดลงไปในบ่อนี้หมอก็จะได้ไปเกิดใหม่ค่ะ ฉันขออวยพรให้หมอโชคดีมีความสุขนะคะ"

"อย่างนั้นหรือครับ แล้วคุณล่ะ" 

"ดิฉันก็กำลังจะไปเกิดเช่นกันค่ะแต่ขอส่งหมอเป็นครั้งสุดท้ายก่อน โชคดีนะคะ" เธอผลักหมออดิศรตกบ่อไปทันที เมื่อเห็นหมออดิศรลับสายตาแล้วเธอก็พูดกับตัวเองว่า 

"ขอให้โชคดีนะคะหมอ ฉันยินดีเปลี่ยนชะตาตัวเองกับหมอค่ะ ฉันขอยอมรับชะตาชีวิตของหมอที่จะต้องลำบากในชาติหน้าแต่งงานเลี้ยงลูก 5 คนไว้เอง ส่วนชะตาของฉันที่จะได้เป็นพระชายา สมบูรณ์ด้วยทรัพย์และทุกอย่าง ฉันขอยกให้หมอเพื่อเป็นการทดแทนบุญคุณแล้วกันนะคะ" เธอเดินไปอีกทางเพื่อไปเกิดใหม่ 



มาเปิดเรื่องใหม่กันสั้นๆไปก่อนนะคะ ถ้าใครที่กังวลว่าจำปีหอมจะแต่งไม่จบแล้วดองอีกก็อย่าเพิ่งอ่านค่ะ รอให้แต่งจบก่อนก็ได้ซึ่งไม่ทราบเหมือนกันว่าเมื่อไหร่ 555

ความคิดเห็น