email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : GEAR EP3

คำค้น : นิยายวาย เกียร์ วิศวะ Engineer NC โรมัน

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.4k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ต.ค. 2562 20:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
GEAR EP3
แบบอักษร

​"...." 

“คนต่อไป คนนี้ชื่อพี่...” 

“กรี๊ดๆๆ อร๊าย...ผู้ชายหล่อ” 

“หล่อมากอ่ะแก กรี๊ด...” 

“อร๊าย...พี่เขามองมาที่ฉันด้วยแหละแก กรี๊ดๆๆ” 

“ใครบอก พี่เขากำลังมองฉันอยู่ ดูสิ...อร้าย...ว่าที่สามีฉัน” 

“กรี๊ดๆๆ” 

“ทุกคนเงียบ! ที่นี่ลานคณะวิศวกรรมศาสตร์ ไม่ใช่เวทีคอนเสิร์ต จะกรี๊ดเสียงดังอะไรกันนักหนา” ประธารรุ่นปี 2 ตะโกนขึ้นเสียงดังอีกครั้งท่ามกลางเสียงกรี๊ดที่ดังไปทั่วทั้งลานคณะ 

“...” 

“คนนี้ชื่อพี่นัท เดือนคณะวิศวกรรมศาสตร์และเดือนมหาลัยปีที่แล้ว” 

“กรี๊ดๆๆ....” 

“อยากสอยเดือนลงมาจากฟ้าจังเลย อร้าย...ชะนีอยากมีผัว” 

“อร้าย...กรี๊ด” เสียงกรี๊ดเริ่มดังขึ้นอีกครั้ง 

“สวัสดีครับ พี่ชื่อพี่นัท เรียนวิศวะโยธา ปี 2 ครับ” 

 

PART โรเจอร์ 

“กรี๊ด...ชื่อนัทเหมือนกันเลย ต้องเป็นเนื้อคู่กันแน่ๆเลยอ่ะ พี่เขาโสดมั้ยอ่ะแก” เสียงนัทตี้เพื่อนใหม่ที่นั่งอยู่ข้างๆถามผม เธอเป็นผู้หญิงที่พูดเก่งมาก พอผมมานั่งลงข้างๆกับเธอ เธอก็ถามผมนั่นนี่นั่นไม่ยอมหยุดเลยล่ะ 

“ไม่รู้สิ ทำไมไม่ลองถามพี่เขาดูเองล่ะ” หน้าตาก็งั้นๆแหละ ผมยังหล่อกว่ามันตั้งเยอะ 

“จะบ้าหรือไงแก นี่ฉันเป็นผู้หญิงนะ จะถามผู้ชายอย่างนั้นได้ยังไงกันเล่า” จ่ะ...แม่ผู้หญิงกุลสตรีไทยทั้งหลาย 

“...” 

“แกถามพี่เขาให้ฉันหน่อยสิ นะโรเจอร์นะ...” 

“ไม่เอา เธออยากรู้ก็ไปถามพี่เขาเองสิ” 

“โรเจอร์ ถามให้ฉันหน่อย...นะนะ” 

“เฮ้อ...! เออๆ ฉันจะลองถามให้ก็ได้” 

“แกพูดจริงอ่ะ” 

“อืม” 

“กรี๊ด...น่ารักที่สุดเลยโรเจอร์ของฉัน” 

ปากก็บอกว่าเป็นผู้หญิง แต่ดูเพื่อนใหม่ของผมตอนนี้สิ เหอะ! ผมลุกขึ้นยืน ทำให้รุ่นพี่ที่ยืนอยู่ข้างหน้ารวมทั้งเพื่อนๆที่นั่งอยู่ต่างหันมามองที่ผมเป็นจุดเดียว นี่ผมคิดถูกหรือคิดผิดเนี่ย 

“นี่นัทตี้ เราไม่ถามให้แล้วได้มั้ยอ่ะ” ผมก้มลงไปถามเธอที่นั่งอยู่ข้างๆผมตอนนี้ 

“ไม่ได้ ไหนๆแกก็ลุกขึ้นแล้ว ถามเลยสิ” 

“จะดีหรอนัทตี้” 

“ดีสิ เร็วๆฉันอยากรู้” 

“เฮ้อ...!” ผมถอนหายใจก่อนจะหันไปมองข้างหน้าอีกครั้ง 

“น้องปี 1 ที่ยื่นขึ้น มีอะไรหรือเปล่าครับ” เสียงพี่ประธารรุ่นปี 2 ถามผม 

“เอ่อ...คือ... ผมจะถาม...” 

“จะถามอะไร...ก็พูดออกมาสิ” อย่าเร่งสิไอ้รุ่นพี่บ้า คนมันตื่นเต้นอยู่เนี่ย เสียงหัวใจผมเต้นไม่เป็นจังหวะเลยครับ โคตรกดดันชิบหายเลย 

“คือว่า...เอ่อ... พี่นัทครับ” ผมหันไปมองตรงที่ไอ้พี่นัทยืนอยู่ ตอนนี้ทุกคนเงียบเสียงลง คงกำลังลุ้นว่าผมกำลังจะถามอะไรไอ้พี่นัทออกไป 

“ว่า...” ไอ้พี่นัทมันหันมามองผมแล้วครับ ตายแน่ๆไอ้โรเจอร์เอ้ย 

“พี่นัท...พี่มีแฟนหรือยังครับ” ผมตัดสินใจหลับตาลง ก่อนจะตะโกนถามไอ้พี่นัทที่ยืนอยู่ข้างหน้าผมออกไปเสียงดัง 

“ฮิ้ว...ไอ้นัทโดนน้องโรเจอร์จีบแน่ๆเลยว่ะ” เสียงพวกรุ่นพี่ที่ยืนอยู่ข้างหน้าโห่แซวขึ้นมาทันที เมื่อได้ยินสิ่งที่ผมตะโกนถามไอ้พี่นัทเมื่อสักครู่ 

“เสียใจจังเลย ทำไมน้องโรเจอร์ถึงกล้าหักอกพี่เป้ได้ล่ะครับ ฮิ้ว...” 

“เฮ้ย! พวกมึงเงียบ” เสียงไอ้พี่นัทหันไปบอกเพื่อนให้เงียบเสียงลง ตอนนี้ไอ้พี่นัทมันเดินมาอยู่ตรงหน้าผมแล้วครับ ตายแล้วไอ้โรเจอร์เอ้ย...มึงโดนพี่เขาต่อยหน้าแน่ๆงานนี้ 

“...” 

“เมื่อกี้มึงถามกูว่าอะไรนะ” ไอ้พี่นัทมันถามผมอีกครั้ง 

“...” 

“กูถาม ไม่ได้ยินหรือไงว๊ะ” 

“โว๊ะ! จะตะโกนทำไมเล่าไอ้พี่บ้า” อยู่ใกล้กันแค่นี้ยังจะมาตะโกนใส่กันอีก 

“ก็กูถาม แล้วทำไมมึงไม่ตอบกู” 

“พี่ก็ได้ยินสิ่งที่ผมถามแล้วไง จะถามอีกทำไมกันเล่า” ผมก้มหน้าลงไม่กล้าสบตากับไอ้พี่นัทเลย พอผมเงยหน้าขึ้นมา ปรากฏว่าเพื่อนๆที่นั่งอยู่ข้างๆผม รวมทั้งนัทตี้เพื่อนใหม่ของผมต่างพากันขยับขยายออกเป็นวงกลม ปล่อยให้ผมกับไอ้พี่นัทยืนอยู่ตรงกลางวงกันแค่สองคน 

“หึ! กูได้ยินไม่ค่อยชัด เมื่อก้มึงถามกูว่าอะไรนะ” 

“อือ...ผมถามว่าพี่มีแฟนหรือยังไอ้พี่นัทบ้า เป็นไงล่ะทีนี้ได้ยินชัดหรือยัง” ผมตะโกนใส่หูพี่มันเลยครับ หมั่นไส้ชิบหาย ได้ยินแล้วยังจะมาแกล้งคนอีก สมน้ำหน้า... 

“นี่...ถ้าแก้วหูกูแตก มึงจะรับผิดชอบมั้ยไอ้เตี้ย” 

“ชิ” ผมสูงตั้ง 175 ซม. ผมเตี้ยตรงไหน ผมแค่สูงน้อยกว่าไอ้พี่นัทมันแค่หน้าอกเอง เหอะ! 

“มึงจะอยากรู้ไปทำไม” 

“บ้า...ผมไม่ได้อยากรู้เรื่องของพี่สักหน่อย เพื่อนผมมันอยากรู้ ผมก็เลยถามให้มันเฉยๆ” ผมตอบไอ้พี่นัทออกไป 

“หรอ...” 

“อืม” 

“กูไม่เชื่อมึงหรอก กูจะบอกให้ก็ได้ ว่ากูอ่ะ...” 

“...” 

“ไหนบอกว่าไม่อยากรู้ไง” 

“ชิ” 

“พี่ยังโสดนะครับ สนใจมาเป็นแฟนพี่มั้ย น้องโรเจอร์...หึๆๆ” 

“อ๊ะ...ไอ้พี่นัทบ้า” ไอ้พี่นัทมันก้มหน้าลงมาข้างๆหูผม ก่อนจะพูดคำพูดที่น่าขนลุกออกมาให้ผมได้ยิน ผมตกใจรีบผลักหน้าไอ้พี่นัทออกทันที 

“เฮ้ย! พวกมึงอ่ะ จะจีบกันอีกนานมั้ย” เสียงพี่ประธารรุ่นปี 2 ตะโกนมาทางที่พวกผมยืนอยู่ 

“พี่ไปก่อนนะ แล้วเจอกันนะครับ...น้องโรเจอร์” 

“อื๋ย! อย่าพูดอะไรอย่างนี้อีกนะ ไอ้พี่นัทบ้า ฟังแล้วขนลุกว่ะ จะไปไหนก็ไปเลยนะ” 

“หึๆๆ” ไอ้พี่นัทมันเดินกลับไปหาเพื่อนแล้วครับ 

ผมว่าไอ้พี่นัทบ้านั่นมันต้องแกล้งผมแน่ๆ ก็ดูหน้าไอ้พี่นัทนั่นตอนที่พี่มันยืนคุยกับผมสิ เหมือนฆาตกรโรคจิตในหนังหรือในภาพยนต์ที่ผมเคยดูเลยล่ะ เมื่อกี้พี่มันพูดอะไรออกมา ทำไมผมฟังแล้วรู้สึกขนลุกขนพองไปทั้งตัวอย่างนี้ อี๋ย...! ขนลุกว่ะ! หลังจากที่ไอ้พี่นัทมันเดินไปหาเพื่อนที่ม้านั่ง ผมก็รีบนั่งลงตรงที่เดิมของตัวเองทันที เพื่อนๆที่เคยแหวกทางออกเป็นวงกลมให้ผมกับไอ้พี่นัทยืนอยู่สองคนเมื่อสักครู่ ก็เริ่มขยับเข้ามานั่งในที่ของตัวเองเหมือนเดิมแล้วเช่นกัน เมื่อสถานการณ์กลับมาเป็นปกติ รุ่นพี่ปี 2 ที่อยู่ข้างหน้าก็เริ่มแนะนำตัวต่อทันที ผมมองไปตรงที่ไอ้พี่นัทนั่งอยู่กับเพื่อน ผมเห็นพี่มันมองมาที่ผมตลอดเวลาเลย จนผมต้องรีบก้มหน้าลงหลบสายไม่กล้าหันไปมองไอ้พี่นัทนั่นอีกเลย 

 

ขอบคุณสำหรับการติดตาม 

{นิยายเรื่องนี้ขอสงวนลิขสิทธิ์ตามกฎหมาย ห้ามดัดแปลง หรือทำซ้ำโดยเด็ดขาด} 

ความคิดเห็น