email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : GEAR EP2

คำค้น : นิยายวาย เกียร์ วิศวะ Engineer NC โรมัน

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 22.8k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ต.ค. 2562 20:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
GEAR EP2
แบบอักษร

​PART NUT 

สวัสดีครับ ผมชื่อนัท นัทนนท์ นนทะกุลภักดีแก้ว นิสิตชั้นปีที่ 2 สาขาวิศวกรรมโยธา ผมอายุ 20 ปี สูง 185 ซม. หนัก 65 กก. ใครๆก็ว่าผมหล่อ หึๆๆ ผมเป็นเดือนคณะวิศวกรรมศาสตร์และเดือนมหาลัยปีที่แล้วครับ ตอนแรกผมก็ไม่ได้อยากเป็นหรอก แต่โดนเพื่อนๆและรุ่นพี่บังคับ ผมก็เลยยอม 

วันนี้ผมตื่นแต่เช้าออกมาที่คณะ เพราะวันนี้เป็นวันปฐมนิเทศนิสิตใหม่ พวกผมนัดน้องๆปี1เอาไว้ตอนตี 5 ให้น้องๆมารวมตัวกันที่ลานคณะ ผมมาถึงคณะตอนตี 4 กว่าๆ พอมาถึงผมก็มานั่งรวมกับกลุ่มเพื่อนๆผมในคณะ กลุ่มพวกผมมีทั้งหมด 5 คนครับ มีผม ไอ้เป้ ไอ้ก้อง ไอ้หนุ่ม แล้วก็ไอ้แจ็ค ผมก้มมองดูนาฬิกาที่ข้อมือตัวเอง บอกว่าขนาดนี้เวลา 04:58 นาที ไอ้แจ็คเพื่อนผมพึ่งโผล่หัวเข้ามา โดยปกติถ้านัดน้องๆปี 1 เอาไว้ตอนตี 5 พวกปี 2 จะต้องมาก่อนน้องๆอย่างน้อย 1 ชั่วโมง 

“ไอ้แจ็ค ทำไมมึงมาช้าจังเลยว๊ะ” เสียงไอ้เป้ทักขึ้น เมื่อไอ้แจ็คมันกำลังเดินเข้ามาหาพวกผมที่กำลังนั่งรวมตัวกันอยู่ตรงม้านั่งข้างลานคณะ 

“ก็กูมาแล้วนี่ไง จะเอาอะไรอีก พวกมึงนั่นแหละ นัดทำห่าอะไรแต่เช้าขนาดนี้ว๊ะ” เสียงไอ้แจ็คพูดกับไอ้เป้ แต่สายตามันมองมาที่ผม เพราะผมเป็นคนนัดพวกมันเองว่าให้มาก่อนน้องๆปี 1 

“กูพอใจจะนัด มีไรป๊ะ...” ผมกำลังจะพูด แต่ไอ้หนุ่มดันพูดขึ้นมาตัดหน้าผมซะก่อน 

“อ้าว...พูดอย่างนี้เดี๋ยวมึงโดนแตะ ไอ้หนุ่ม!” เสียงไอ้แจ็คพูด ก่อนจะชี้หน้าให้หนุ่มอย่างเอาเรื่อง 

“แล้วนี่มึงพาใครมาด้วยว๊ะ น่ารักดีว่ะ” ไอ้ก้องถามไอ้แจ็ค ทันทีที่สังเกตเห็นว่ามีคนยืนอยู่ด้านหลังไอ้แจ็ค 

“รุ่นน้องคณะเราน่ะ กูเจอน้องเค้าเดินอยู่ข้างถนนมืดๆคนเดียว กูเลยพาน้องขึ้นรถมาด้วย” ไอ้แจ็คมันก็เป็นอย่างนี้แหละครับ เป็นคนขี้สงสารคนอื่นไปทั่ว ทีกับเพื่อนล่ะก็ หึ! ผมไม่อยากจะพูดเลย ไอ้นี่แม่งหวงรถมันจะตาย พวกผมจะขึ้นไปนั่งที่รถมันทีไรมันบ่นแล้วบ่นอีก ผมก็พึ่งสังเกตตอนที่ไอ้ก้องถามไอ้แจ็ค ไอ้แจ็คมันตัวใหญ่หนาๆครับ มันยืนบังน้องที่ยืนอยู่ด้านหลังมันแทบมึดเลย 

“ชื่ออะไรครับ มีแฟนหรือยัง ฮิ้ว...!” ไอ้เป้กับไอ้หนุ่มนี่พอเห็นเด็กปี 1 น่ารักหน่อยไม่ได้ พวกมันจะส่งเสียงแซวตลอด ไม่เว้นแม้แต่น้องที่เป็นผู้ชาย ผมลืมบอก ไอ้เป้กับไอ้หนุ่มมันเป็นไบรครับ ได้ทั้งหญิงและชาย ส่วนผมหรอ...ผู้ชายทั้งแท่งครับ หึๆๆ 

“เอ่อ..สวัสดีครับ ผมชื่อโรเจอร์ครับ” ชื่ออะไรแปลกๆ สงสัยพ่อกับแม่มันคงดูการ์ตูนมากไปหน่อย ลูกเกิดมาเลยตั้งชื่อลูกอย่างนี้ 

“โรเจอร์ ชื่อก็น่ารัก คนก็น่ารัก ฮิ้ว..!” เอาอีกแล้ว ไอ้สองตัวที่นั่งอยู่ข้างๆผมเนี่ย โคตรลำคาญเลย ดูสิเด็กปี 1 ที่นั่งอยู่ลานคณะหันมามองทางพวกผมหมดแล้ว 

“หยุดเห่าได้แล้วพวกมึงน่ะ แล้วนี่มึงเป็นเด็กปี1 ไม่ใช่หรือไง ไปรวมตัวกับเพื่อนที่ลานคณะสิ” ผมหันไปด่าเพื่อนผม ก่อนจะหันมาถามไอ้เด็กปี1 ที่ยืนอยู่ตรงหน้าผม 

“เป็นอะไรของมึง เอ๋อแดกแล้วหรือไง” ผมถามมันอีกครั้งเมื่อเห็นว่ามันไม่ยอมพูดอะไร แต่ตอนนี้ผมลุกขึ้นมาจากม้านั่งมายืนอยู่ตรงหน้ามันแล้วครับ 

“ปะ...เปล่า เปล่าครับ” เหมือนมันจะตกใจที่เห็นผมมายืนอยู่ตรงหน้ามัน มันเตี้ยกว่าผมเยอะมากเลยนะเนี่ย มันสูงแค่หน้าอกผมเอง ตอนมันอยู่ในท้องนอกจากพ่อกับแม่ของมันจะชอบดูการ์แล้ว สงสัยคงจะกินหลอดไฟนีออนเข้าไปด้วยแน่ๆ ผู้ชายอะไรผิวขาวอมชมพู ผิวสวยกว่าผู้หญิงบางคนที่ผมรู้จักซะอีก 

“...” 

“ไปสิ จะยืนรออะไรอีก” เมื่อมันไม่ยอมพูดอะไรกับผม ผมจึงไล่มันให้ไปรวมตัวกับเพื่อนๆที่ลานคณะอีกครั้ง 

“ชิ” มันเงยหน้าขึ้นมามองผมนิดนึง ก่อนจะสะบัดหน้าแล้วเดินหนีไปจากผม ผมว่ามันต้องแอบด่าผมอยู่ในใจแน่ๆเลย ผมสังเกตเห็นที่มุมปากของมันเหมือนกำลังบ่นอะไรสักอย่าง หึ! อย่าให้ผมรู้นะว่ามันกำลังแอบด่าผมในใจจริงๆ ไม่งั้นล่ะก็ผมไม่ปล่อยมันไว้แน่...ไอ้โรเจอร์ 

ที่ลานคณะวิศวกรรมศาสตร์ 

ขณะนี้เวลา 05:15 นาที เมื่อเห็นว่าน้องๆปี 1 น่าจะมาครบกันหมดทุกคนแล้ว พวกรุ่นพี่ปี 2 ที่นั่งอยู่จึงเดินเข้ามาหาน้องๆในลานคณะ 

“ทุกคนเงียบ...” เสียงรุ่นพี่ปีสองคนหนึ่งดังขึ้น ทำให้น้องๆปี 1 ที่นั่งรวมตัวกันอยู่ในลานคณะเงียบเสียงที่กำลังคุยกันลงทันที 

“ขนาดนี้เวลา 05:15 นาที พวกพี่ขออนุญาตเช็คจำนวนน้องๆปี1 ทุกคน นับตลอด...นับ” เมื่อเห็นว่าน้องๆเงียบเสียงลงแล้ว รุ่นพี่ปี 2 คนที่ตะโกนให้เงียบเสียงครั้งแรกก็พูดขึ้นอีกครั้ง 

“1…2…3…4…” เสียงนับจำนวนคนดังขึ้นเรื่อยๆ 

“นับเสียงดังๆกว่านี้หน่อย พวกผมไม่ได้ยิน” 

“45…46…47…” เสียงนับเริ่มดังขึ้น เมื่อรุ่นพี่คนเดิมบอกให้น้องๆนับให้เสียงดังขึ้นอีก 

“คนสุดท้ายนับเท่าไหร่ครับ” 

“178 ครับ” เสียงน้องปี 1 คนสุดท้ายของแถวขานตอบรุ่นพี่คนที่ถามทันที 

“178 ตัวสินะ” 

“178 คนครับ” 

“อืม ผมหวังว่าพวกคุณคงจะมาครบทุกคน เพราะวันนี้เป็นวันเปิดภาคเรียนวันแรกและเป็นวันปฐมนิเทศนิสิตใหม่ครั้งแรกของพวกคุณด้วย ต่อไปผมจะแนะนำรุ่นพี่ปี 2 ที่จะมาดูแลพวกคุณในวันนี้ให้รู้จัก” 

“ผมชื่อศักดา เป็นประธานรุ่นปีที่แล้ว” 

“สวัสดีครับ/สวัสดีค่ะ” 

“คนที่ยืนอยู่ข้างๆผมคนนี้ชื่อพี่ก้อง” 

“สวัสดีครับ พี่ชื่อก้อง เรียนวิศวะโยธาปี 2 พี่โสดนะครับ” 

“สวัสดีครับ/สวัสดีค่ะ” 

“คนต่อไป คนนี้ชื่อพี่เป้ และคนนี้ชื่อพี่หนุ่ม” 

“สวัสดีครับน้องๆพี่ชื่อเป้ เรียนวิศวะไฟฟ้า ปี 2 พี่ก็โสดเหมือนกันนะครับ ฮ่าๆๆ” 

“ส่วนพี่ชื่อพี่หนุ่มนะครับ เรียนวิศวะเครื่องกล ปี 2 โสดและสดครับ หึๆๆ” 

“สวัสดีครับ/สวัสดีค่ะ” 

“คนนี้ชื่อพี่แจ็ค” 

“สวัสดีครับ พี่ชื่อแจ็ค เรียนวิศวะโยธา ปี 2 ครับ” รุ่นพี่คนที่ชื่อแจ็คแนะนำตัวเสร็จแล้ว ก่อนจะส่งรอยยิ้มหล่อๆให้น้องๆปี 1 ที่นั่งอยู่ 

“กรี๊ด...หล่ออ่ะแก” 

“ใช่ๆ หล่อมาก...” เสียงกรี๊ดดังขึ้นเบาๆเมื่อประธารรุ่นปี 2 แนะนำรุ่นพี่คนที่ชื่อแจ็คให้น้องๆรู้จัก 

“ปี1 เงียบ” ประธารรุ่นปี 2 คนเดิมสั่งให้น้องๆเงียบเสียงลงทันที 

“...” 

 

ขอบคุณสำหรับการติดตาม 

{นิยายเรื่องนี้ขอสงวนลิขสิทธิ์ตามกฎหมาย ห้ามดัดแปลง หรือทำซ้ำโดยเด็ดขาด} 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว