ปาจรีย์ // พูดไป เก็บของไป

คะอาจารย์

วันนี้ฉันไม่เข้า Gallery แล้วนะ จะรีบกลับไปออกข้อสอบ พรุ่งนี้มีสอบนักศึกษาที่ม.

ฝากดูแล Art Gallery ด้วย

ได้ค่ะ อาจารย์ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ ปาจรีย์คนนี้ จะดูแล Art Gallery ยิ่งกว่าชีวิตเลยค่ะ ( ฮึกเหิม )

................// เงยหน้ามองปาจรีย์ ช้าๆ

บางทีฉันก็แอบคิดว่า ควรเปลี่ยนเลขาดีมั้ย ( แกล้งหยอก )

ฉันออกไปก่อนนะ // เดินออก

แว๊กกกกกกก ..........อาจารย์อ่ะ หยอกปาอยู่เรื่อยเลย // เดินออกทำงาน

// ปี๊บ ปี๊บ // กดเปิดรถ

ว๊าย...............( ตกใจ ) // หวีดร้อง

หยุดนะ // พยายามแย่งกระชากกระเป๋าคืน

ช่วยด้วยค่ะ ช่วยด้วย

ช่วยด้วยค่ะ ช่วยด้วย

( มองอึ้ง )

( มองอึ้ง ) ( ตกใจ )

ขอบใจจ๊ะ // รับกระเป๋า ( ตกใจ )

ไม่จ๊ะ

แล้วหนู.............. ไปโรงพยาบาลมั้ย // มองแขนที่มีเลือดออกซิบๆ

อาจารย์ขา // วิ่งหน้าตื่นออกมา

พี่รปภ. เข้าไปบอกว่าอาจารย์ถูกกระชากกระเป๋า

เป็นยังไงบ้างคะอาจารย์

ฉันไม่เป็นอะไร ตกใจนิดหน่อย

แต่หนูคนนี้

อะ.....อ้าวหนู

ไปซะแล้ว เลยไม่ได้ให้อะไรตอบแทนเลย อุตส่าห์ช่วยฉันไว้แท้ๆ // มองตาม

อาจารย์จะเข้าออฟฟิศไปพักก่อนมั้ยคะ

ไม่เป็นไรหรอก ไม่มีอะไรแล้ว เธอกลับเข้าไป Gallery เถอะ

แน่ใจนะคะ

อื้ม.....ฉันโอเคแล้ว

โอเคค่ะ ถ้าอาจารย์มีอะไรโทรหาปานะคะ

อื้ม

// โค้ง // เดินออก

// หันมองตามคนที่ช่วยชีวิตไว้

// ขับรถออก

แค่จับส่งตำรวจมันน้อยไปนะครับมาดาม

ดูสิเนี้ย.......ตกใจแย่เลย // กอดปลอบ

แบบนี้เราไปถล่มที่ สน.ที่มันโดนขังเลยป่ะเฮีย

มึงฝั่งซ้าย กูฝั่งขวา

ดีล...............// ชกมือกัน

นี่ๆ หยุดเลยทั้งพี่ทั้งน้อง โดนกักบริเวณจนเพี้ยนหรือไง

ไม่ได้นะครับแม่ พวกเราเป็นห่วง เกิดมันย้อนมาอีกล่ะ

มาดามต้องมี บอดี้การ์ดครับ

คุณคะ สาบานนะคะว่าลูกคุณเป็นนักแข่งรถ ไม่ใช่มาเฟีย // หันไปคุยกับภาคย์

โหดขึ้นทุกวันๆ เลย

ก็เค้าห่วงแม่ของเค้าไง ( เอ็นดู )

เอาล่ะๆ แม่ดูแลตัวเองได้ครับ

ปกติแถวนั้นมันก็ไม่ได้มีอะไรน่ากลัวหรอก เห็นปาจรีย์โทรมาบอกว่า เป็นพวกแรงงานต่างด้าว

ยังไงซะ คุณก็ต้องระวังตัวให้มากขึ้นนะคุณดา

มีบอดี้การ์ดไว้ก็ดี ผมกับลูกจะได้ห่วงน้อยลงหน่อย

ดาเป็นอาจารย์นะคะ มีบอดี้การ์ดล้อมหน้า ล้อมหลัง นักศึกษาแตกกระเจิงกันพอดี

เอาเป็นว่าแม่จะระวังตัวให้มากขึ้นนะ // ยิ้ม

ดีนะที่ไม่เป็นไร แค่ตกใจ

ค่ะ ดาไม่เป็นไร แต่เด็กคนนั้นที่ช่วยดาไว้ เจ็บตัวอยู่ค่ะ น่าจะโดนมีด

พูดแล้วขึ้น บังอาจมาแตะต้องมาดามของธามได้ไง

// ยิ้ม เอ็นดู

แล้วคนที่ช่วยแม่ เป็นไรมากมั้ยครับ

เค้าบอกว่าไม่เป็นไร แผลนิดเดียวแล้วก็วิ่งหายไปเลย

เสียดาย แม่ไม่ทันให้เงินตอบแทนน้ำใจ มัวแต่ตกใจ

อุตส่าห์รับมีดแทนแม่ด้วย

ไม่เป็นไรก็ดีแล้วคุณ // โอบไหล่ไว้ดวยความอ่อนโยน

( คิดถึงเรื่องราว )

ห้าวด่องๆ ตัวเท่าลูกหมา เสือกวิ่งไปรับมีด // พูดไป ทำแผลไป

มึงสูง 185 แต่เอนเนอร์จีมึง 18 เซนเถอะไอ่เอื้อ อย่ามาเถียงกู // พูดไป ทำแผลไป

แล้วไปสมัครกี่ที่

แล้วได้หรือเปล่า

แล้วทำไมถึงได้ไปสมัครที่นั้น

เสร็จแล้ว เจ็บมากมั้ย

สะสมแต้มแลกของขวัญมั้ง แผลแหกเต็มหน้า เต็มตัวไปหมด

// ส่ายหน้า เอ็นดู