เด็กเลี้ยงของคิมหันต์ EP2
-
เอื้อ
-
10 นาทีต่อมา
-
( ฝนตกปรอยๆ )
-
เอื้อ
-
เอื้อไปไหนล่ะทีนี้ // เดินเลาะๆ ริมทาง
-
เอื้อสงสัยต้องรบกวนไอ่เหนือก่อนมั้ง แม่ง....เกรงใจชิบหาย // กำลังจะโทรหาดาวเหนือ
-
เอื้อ( ตี๊ดๆๆๆ ) ( เสียงเตือนแบตกำลังจะหมด )
-
เอื้อแบตก็จะหมด ฝนก็จะตก
-
เอื้อbirth but with me เกิดแต่กับกูอยู่อย่างนั้น
-
เอื้อเกล้าณคุณ ไม่ใช่ลูกป๊าหรือง๊ายยยยย แง................// ฟูมฟาย
-
ทันใดนั้นเอง
-
// ปี้ด ปี้ด ปี้ด
-
เอื้อเฮ้ย................เฮ้ยยยย // สะดุ้งโหยง
-
เอื้ออะไรอีกวะ .......แม่ง // โวยวาย // รีบหลบข้างทาง // หันขวับตามเสียง
-
คิม// จอดรถ // ลดกระจกลง
-
คิม
-
เอื้อคุณ................ ( ดีใจ )
-
คิมขึ้นรถ // ปลดล็อคเปิดประตูรถ
-
เอื้อจริงมั้ย ( ตื่นเต้น ดีใจ )
-
คิมนับ 1
-
เอื้อ// รีบกระโจนเข้ารถ
-
คิม// ปิดประตูรถ
-
เอื้ออุ้ย // เบิกตาโต
-
คิมมีอะไร
-
เอื้อรถคุณ..............ทั้งเลอะ ทั้งเปียกแล้วครับตอนนี้
-
เอื้อทำไงดีครับ // เงยหน้ามองช้าๆ
-
คิมช่างมันเถอะ เดี๋ยวฉันเอาไปล้างทีเดียวเลย
-
เอื้อเดี๋ยวเอื้อล้างให้ครับ
-
คิมหยุดความคิดเธอไว้ซะ เธอควรอยู่นิ่งๆ
-
คิมคืนนี้ฉันจะพาเธอไปพัก 1 คืน แล้วพรุ่งนี้หาทางไปต่อเอง โอเคมั้ย
-
คิมฉันใจดีกับเธอ ได้เท่านี้แหล่ะ
-
เอื้อขอบคุณนะครับที่เมตตาเอื้อ คุณผู้ชายสุดหล่อ คุณทำให้เอื้อรอดตายไปอีกวัน // ยกมือไหว้
-
เอื้อขอบคุณนะครับ ขอบคุณนะครับ ขอบคุณนะครับ // ยกมือไหว้
-
คิม..................... ( นึกเอ็นดูในท่าที )
-
ถึงผมจะดูโหด แต่ก็อยู่ในโหมดอดสงสารไม่ได้
-
ขับรถออกไปได้ไม่นาน ฝนก็ลงเม็ด ผมนึกถึงแผลที่มุมปากของเด็กน้อยมอมแมมคนหนึ่ง ที่ไม่รู้ว่าวันนี้เธอเผชิญเรื่องราวอะไรมาบ้าง
-
อย่างน้อยก็ให้เธอได้พึ่งพิงสัก 1 คืนก็ยังดี เป็นกำลังใจให้เธอมีชีวิตต่อสู้ใหม่ในวันพรุ่งนี้
-
.
-
..
-
คอนโดของ คิมหันต์
-
คิม
-
คิม// เปิดประตูเข้ามาในห้อง
-
คิม
-
เอื้อ// เดินตาม ( เกร็งๆ )
-
คิมเข้ามาสิ
-
เอื้อ.....................// เดินเข้าในห้อง ( เกร็งๆ )
-
คิมคืนนี้เธอพักที่นี่นะ
-
คิมฉันชื่อคิมหันต์ เรียกแค่คิมก็ได้
-
เอื้อครับ // โค้ง
-
คิมเธอชื่อเอื้อเหรอ
-
เอื้อคุณรู้จักชื่อเอื้อได้ยังไงครับ
-
คิมเธอพูดว่า เอื้ออย่างนั้น เอื้ออย่างนี้ เป็นสิบๆ ครั้งแล้วตั้งแต่เจอหน้าฉัน
-
เอื้อแฮร่.............. // ยิ้มเจื่อนๆ
-
คิมอายุเท่าไหร่
-
เอื้อ21 ครับ
-
คิมเธออายุห่างจากฉัน 9 ปีเลยเหรอ
-
เอื้อคุณคิม 30 เหรอครับ
-
คิมอือ
-
เอื้อหน้าดูไม่เหมือน 30 เลยนะครับ นึกว่า 27-28 // ยิ้ม
-
คิมไม่ต้องชมหรอก ยังไงซะคืนนี้ฉันก็หลวมตัวช่วยเธอแล้ว
-
เอื้อเอื้อพูดจริงๆ นะครับ ไม่ได้..............// กำลังจะอ้าปากพูด
-
คิมเอาล่ะๆ
-
คิมฉันจะเอาเสื้อผ้าของฉันให้เธอใส่
-
เอื้อครับ
-
คิมอย่าคิดเป็นมิจฉาชีพกับฉันเชียวนะ เพราะฉันไม่ใช่เหยื่อของเธอแน่นอน
-
คิมฉันสามารถโยนเธอลงจากชั้น 10 ได้อย่างง่ายๆ เลย
-
คิมกระดูกของเรามันคนละเบอร์ เธอรู้ใช่มั้ย
-
เอื้อครับ เอื้อทราบ
-
เอื้อมองก็รู้ว่ากระดูกคนละเบอร์
-
เอื้อเอื้อขอบพระคุณมากนะครับที่คุณคิม เมตตาเอื้อ ขอบคุณมากจริงๆครับ // ยกมือไหว้นอบน้อม
-
เอื้อเอื้อไม่ทำร้ายคนที่มีบุญคุณกับเอื้อหรอกครับ ( สายตาแน่วแน่ มั่นคง )
-
คิมบอกตามตรง เราเพิ่งเจอกัน ฉันไม่ได้ไว้ใจเธอนักหรอกนะ แต่ถึงยังไงฉันก็จะช่วยเธอ
-
เอื้อ.................
-
คิมนั่งรอตรงนี้ก่อน ฉันจะไปเอาเสื้อผ้ากับของใช้ส่วนตัวมาให้
-
เอื้อครับ
-
คิม// เดินออก
-
เวลาต่อมา
-
คิม// เดินออกมาจากห้องนอนพร้อมเสื้อผ้า ข้าวของเครื่องใช่ส่วนตัว
-
คิม..................// มองนิ่ง
-
คิมแล้วทำไมไปนั่งตัวลีบอยู่กับพื้นแบบนั้น
-
เอื้อเอื้อกลัวว่าโซฟาคุณจะเปื้อนครับ ตะกี้รถคุณก็เปื้อนมาแล้ว เอื้อไม่อยากสร้างตำนานไว้มาก แฮร่........
-
ผมนึกเอ็นดูความเจียมเนื้อเจียมตัวของเด็กคนนี้ ตัวเธอตอนนี้ก็มอมแมมจริงๆ นั้นแหล่ะครับ
-
คิม( นึกเอ็นดูท่าทีคนตรงหน้า )
-
คิมเอานี่ ชุดนอน ผ้าขนหนู ของใช้ส่วนตัวเท่าที่จำเป็น // วางไว้ให้
-
คิมส่วนนี่ ยาทาแผลที่ปากเธอ
-
คิมเลือดซิบขนาดนี้ ทายาเสร็จกินยาแก้ปวดด้วยนะ // วางไว้ให้
-
เอื้อ..................( รู้สึกดี อบอุ่นหัวใจ )
-
คิมฉันก็จะไปอาบน้ำเข้านอนแล้ว ฉันเหนื่อยแล้วก็เพลียมาก
-
คิมส่วนเธอก็เข้าไปอยู่ในห้องซะ
-
เอื้อเอ่อ คุณคิมครับ มีสายชาร์จโทรศัพท์มั้ยครับ
-
เอื้อพอดีแบตโทรศัพท์หมดครับ
-
คิม.........// มองคนตรงหน้า ( อ่อนอกอ่อนใจ )
-
คิม// กวาดสายตามองหาสายชาร์จโทรศัพท์
-
คิมเธอเอาไปเลยก็ได้ ฉันมีหลายอัน // ยื่นให้
-
เอื้อขอบคุณครับ
-
เอื้อเอ๋า.............
-
เอื้อมันไม่เหมือนกันครับ
-
คิมไอโฟนไง
-
เอื้อ// เกาหัว
-
เอื้อของเอื้อมัน....... Micro ครับ
-
คิมMicro อะไรวะ
-
เอื้อเอ่อ..... ช่างมันเถอะครับ
-
เอื้อเดี๋ยวพรุ่งนี้เอื้อไปหาที่ชาร์จเอง
-
เอื้อคุณคิมไปพักผ่อนเถอะครับ ราตรีสวัสดิ์นะครับ // วิ่งเข้าห้อง
-
คิมอยู่ๆ วันนี้ก็มีคนบอกราตรีสวัสดิ์ // มองตาม
-
คิม..................// เดินเข้าห้อง
-
.
-
เช้าวันต่อมา
-
คิม
-
คิม// เดินลงมาจากชั้นบน
-
คิมกลิ่นไข่เจียว หอมจัง // เดินตาม
-
ห้องครัว
-
คิม
-
เอื้อ// เสิร์ฟอาหาร
-
เอื้อ
-
คิม………….. // เดินเข้ามา
-
เอื้ออรุณสวัสดิ์ครับคุณคิม // ยิ้มน่ารัก
-
เอื้อข้าวไข่เจียวร้อนๆ เสร็จพอดีเลย
-
เอื้อเชิญนั่งครับ // เลื่อนเก้าอี้ให้คิม
-
คิมขอบใจ // นั่งลง
-
เอื้อ// นั่งลงตรงข้ามคิม
-
ผมกำลังคิดว่า เด็กตรงหน้าคือคนเมื่อวานจริงๆ หรือเปล่า
-
พอเธอได้อาบน้ำ อาบท่า เธอก็ดูเปลี่ยนเป็นอีกคนจนผมยืนอึ้งไปเลยครับ
-
เอื้อขอโทษนะครับ ที่เอื้อถือวิสาสะใช้ครัวคุณคิม
-
คิมก็ถ้ามันไม่มีเสียงหวูดแจ้งเตือนไฟไหม้ ก็โอเค.....// ยกยิ้มเบาๆ
-
เอื้อ// ยิ้ม
-
คิมกินเสร็จแล้ว เธอจะไปไหนต่อ ฉันต้องออกไปทำงาน
-
เอื้อเอื้อจะโทรหาเพื่อนครับ เดี๋ยวไปหาที่ชาร์จหยอดเหรียญตามห้างก่อน
-
คิมใช้โทรศัพท์ฉันมั้ย
-
เอื้อคอนแทคเพื่อนอยู่ในโทรศัพท์ครับ เครื่องก็ดับไปแล้วด้วย
-
คิมถ้างั้น เธอให้ฉันไปส่งมั้ยล่ะ
-
คิมผ่านมาได้ 1 คืน โดยที่ข้าวของเงินทองฉันไม่หาย ฉันก็ไว้ใจเธอขึ้นมา 1 % แล้ว
-
เอื้อ// กลั้นขำ
-
เอื้อไม่เป็นไรครับ เอื้อไปเองได้
-
เอื้อที่คุณช่วยเอื้อไว้เอื้อขอเลขบัญชี ขอเบอร์โทรไว้ได้มมั้ยครับ เอื้อจะทยอยใช้เงินคืน อาจให้ดอกเบี้ยนิดหน่อยตามสภาพ // ยิ้มเจื่อนๆ
-
คิมทำงานอะไร ถึงจะมาใช้หนี้ฉัน
-
เอื้อเอ่อ.............// เกาหัว
-
เอื้อตอนนี้เพิ่งตกงานครับ แต่อีกเดี๋ยวก็น่าจะมีงาน เพราะเอื้อไม่ตกงานนานหรอกครับ
-
คิมแล้วเธอจะใช้ชีวิตยังไง งานก็ไม่มี ไร้ที่อยู่อีก
-
เอื้อมันก็เพิ่งซวยเมื่อวานนั้นล่ะครับ
-
คิม................. // มองไม่เชื่อ
-
เอื้อเอ่อ.....หมายถึงซวยแบบมากๆ ไม่รวมแบบเรี่ยร่ายรายทาง อันนั้นคือปกติครับ
-
เอื้อเดี๋ยวมันก็ผ่านไปได้ เอื้อชินแล้วครับอะไรแบบนี้ // พูดไป กินไป
-
คิมพ่อแม่พี่น้องเธอหายไปไหนหมด
-
เอื้อ................ // ชะงัก
-
เอื้อไม่มีครับ ( น้ำเสียงตัดพ้อ ) // ก้มหน้ากินข้าวต่อ
-
คิมแล้วฉันควรยิงคำถามแบบไหนต่อดี ที่จะไม่ทำร้ายจิตใจเธอมากนัก
-
คิมฉันแค่อยากรู้ข้อมูลเธอบ้าง ในฐานะที่เธอมานั่งกินข้าวเช้ากับฉัน บนคอนโดราคาหลายสิบล้าน
-
คิมซึ่งไม่ได้มีคนขึ้นมาง่ายๆ // มองนิ่ง
-
เอื้อเอื้อไม่มีใคร เพราะว่า.......พ่อกับแม่ของเอื้อ เลิกกันตั้งแต่เอื้อเด็กๆ เอื้ออยู่กับยาย ยายของเอื้อเป็นแม่ครัวอยู่มูลนิธิเด็กนกขมิ้น
-
เอื้อแม่เคยมาแต่ก็นานมากแล้ว ส่วนพ่อไม่ต้องพูดถึงเลย เอื้อไม่รู้จักหน้าด้วยซ้ำ
-
เอื้อ2 เดือนที่แล้วยายของเอื้อเสีย ( หน้าเศร้าหมอง )
-
เอื้อนั้นล่ะครับ ครั้งล่าสุดที่เอื้อได้เจอแม่กับ // หน้าเศร้า
-
เอื้อกับ.......ครอบครัวใหม่ของเค้า ( เสียงอ่อยๆ )
-
เอื้อที่เอื้อบอกว่าไม่มีใคร ก็ไม่เกินจริง เพราะว่าคนเดียวในชีวิตเอื้อก็มีแค่ยาย
-
คิม..................
-
เอื้อเอื้อกู้เงินเจ้หมวยเจ้าของตลาด มาจัดงานศพยาย แต่ก็โดนพวกมันโกง มาทวงไม่หยุดไม่หย่อนทั้งๆที่เอื้อก็ส่งเงินทุกวัน ส่งจนเกินยอดที่กู้มาด้วยซ้ำ เอื้อจดไว้อยู่
-
เอื้อเอื้อก็เลยไม่จ่ายมัน 2-3 วัน เพราะว่าไม่มีเงินด้วยครับ ตกงาน ( เสียงอ๋อยๆ )
-
เอื้อสุดท้ายก็โดนตามไปพังถึงห้อง เจ้าของห้องก็เลยให้ออกก่อนครับ เค้าบอกว่าจะเก็บของไว้ให้ วันหลังค่อยไปเอา
-
เอื้อเอื้อก็เลยหนีมาแต่ตัวนี่แหล่ะครับ
-
คิม....................... ( อึ้ง )
-
ผมอึ้งจนพูดอะไรไม่ออก ดูๆ ไป เธอก็ไม่ใช่มิจฉาชีพจริงๆ นั้นแหล่ะครับ
-
ผมแค่กำลังคิดว่า เด็กคนหนึ่งต้องเผชิญอะไรขนาดนี้ด้วยตัวคนเดียวเลยเหรอ
-
คิมอย่าว่าอย่างงั้น อย่างงี้เลยนะ
-
คิมเอาเงินนี่ติดตัวไป ฉันคงช่วยเธอได้เท่านี้
-
เอื้อ// ส่ายหน้า
-
เอื้อไม่เป็นไรครับ เอื้อยังพอมีติดตัว เดี๋ยวเอื้อก็ไปหาเพื่อนแล้ว
-
คิมอย่าอวดเก่งไปหน่อยเลย เพื่อนเธอจะดีไปกว่าเธอสักเท่าไหร่ ก็คงลำบากพอๆ กัน เธอจะไปพึ่งเค้านานๆ ได้เหรอ
-
เอื้อ....................// นิ่ง
-
คิมที่ฉันให้เพราะ.....ฉันถือว่า ฉันตัดสินใจช่วยเธอแล้ว
-
คิมเอาติดตัวไว้ กว่าชีวิตเธอจะลงตัว น่าจะพอช่วยเธอได้ // ยื่นซองเงินให้ ( ตั้งใจไว้อยู่แล้ว )
-
เอื้อ..................
-
เอื้อขอบพระคุณครับ // ยกมือไหว้
-
เอื้อคุณคิมเป็นคนแปลกหน้าที่ใจดีกับเอื้อที่สุดในโลกเลย ( ตื้นตันใจ )
-
เอื้อเกิดมาไม่เคยมีใครใจดีขนาดนี้มาก่อนเลย
-
เอื้อคุณคิมหันต์ ................ นามสกุล อะไรครับ
-
คิมเธอรู้แค่นี้ก็พอ จะได้ไม่ต้องมีอะไรติดค้างกัน
-
เอื้ออ๋อ.....ครับ
-
คิมฉันคิดว่า เราคงไม่มีเรื่องต้องเจอกันอีก
-
คิมแล้วเธอก็ไม่ต้องกังวลใจเรื่องเงิน เพราะฉันถือว่า...........// ชะงัก ไม่พูดต่อ
-
เอื้อครับ เอื้อทราบดีว่าคุณคิมตั้งใจทำบุญ ทำทาน // ยิ้ม
-
เอื้อเอื้อซาบซึ้งใจมาก จริงๆ ครับ คุณคิมได้บุญเยอะมากแน่ๆ เพราะเอื้อมีชีวิตต่อไปได้เพราะคุณคิมหันต์ // ยิ้ม น่ารัก
-
เอื้อขอบพระคุณอีกครั้งนะครับ // ยกมือไหว้
-
คิมอืม....พอแล้ว ฉันรู้แล้วว่าเธอซาบซึ้งใจจริงๆ // ยิ้มอ่อนโยน
-
เอื้อถ้าเอื้อไม่ตุยไปซะก่อน เอื้อจะต้องได้ตอบแทนบุญคุณคุณคิมแน่นอนครับ ( สายตาแน่วแน่ )
-
คิม( นึกเอ็นดูในท่าที )
-
หลังจากนั้นเราก็แยกย้ายกันครับ
-
เธอจากไปด้วยเสื้อผ้าของผม ที่เธอใส่ตั้งแต่เมื่อคืนนั้นแหล่ะครับ เธอขอเป็นที่ระลึก
-
ซึ่งผมก็ยอมให้เธอ เพราะก็แค่เสื้อผ้าที่ใส่มาแล้วตั้งหลายครั้ง แค่ชุดเดียว
คลิกบริเวณนี้เพื่ออ่าน
หรือสัญลักษณ์ด้านขวาเพื่ออ่านต่อเนื่อง
แต่งฟิคด้อมไบร์ทวินเท่านั้นนะคะ
หัวใจของไรต์ คือ ไบร์ทวิน ค่ะ
ไรเตอร์ นามปากกา KaNoM ClUb ZaaAa


กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็นปักหมุด
ความคิดเห็นทั้งหมด ()