แต่งจบติดเหรียญนะคะ ขอบคุณที่สนับสนุนมากมาย Danke

ชื่อตอน : ตอนที่ 22

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.2k

ความคิดเห็น : 30

ปรับปรุงล่าสุด : 27 พ.ย. 2560 15:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 22
แบบอักษร

ตอนที่ 22


“อื้อออ พี่เพ”


เพตันผลักร่างของไมล์ลงบนเตียงนุ่ม เมดู้สะดุ้งตื่นขึ้นมาแล้วรีบหนีไปลงนอนพื้นเลย ช่วยแม่ได้มากเลยสินะ แทบร้องเลยผลักแรงเกินไปหรือเปล่านะ


“ครับว่าไง”


นี่สนใจกันจริงหรือเปล่า เขาใช้แกนใหญ่ค่อยๆดันเข้ามาช้าๆ ไม่ได้เร่งรัดอะไรมาก ก่อนจะโถมตัวลงมาจูบที่ปากเล็กๆของเธอ ลิ้นหนาแทรกเข้ามาในโพรงปากและตวัดเกี่ยวลิ้นของเธอ เขากำลังสอนให้ฉันจูบเก่งๆอยู่หรือเปล่านะ


“อื้ออ เจ็บ”


“โทษๆ จะทำเบาๆนะ”


อ่อนโยนเกินไปแล้ว เพตันค่อยๆขยับเอวเข้าออกช้าๆ มือหนากำที่ผ้าปูที่นอนแน่นระงับความเสียวซ่าน นานแค่ไหนแล้วนะที่ไม่ได้อยู่กับไมล์แบบนี้


“อื้อออ อ่าส์ พี่เพ”


รัก คำเดียวสั้นๆเลยสำหรับไมล์ เพตันคุมอารมณ์ก็ตัวเองได้ดีมากไม่ให้ทำรุนแรงกับไมล์มากจนเกินไป ริมฝีปากของเขาจูบเม้มที่ปากเล็กๆครั้งแล้วครั้งเล่า หอมที่แก้มของเธอเหมือนคิดถึงมาก


“ซี๊ดดด”


เสียงครางกระเส่าของเขาทำให้ไมล์รู้ว่าเพตันคงยั้งตัวเองไม่ได้อีกนาน


“ทำแรงๆเลยพี่เพ”


“ได้หรอ งั้นทำแรงๆแล้วนะ”


‘ปึก..ปึก’


จุกยิ่งกว่าโดนต่อยท้อง การที่เขาไม่ทำแรงน่าจะดีที่สุดแล้ว มือหนาจับขาของเธอให้แยกออกกว้างขึ้นและกระแทกแกนใหญ่เข้ามาแรงๆจนเธอรู้สึกจุกท้องไปหมด


“ซี๊ดดด ไมล์”


“อ้ะๆๆๆ พี่เพ”


มือเล็กจับที่ไหล่ของเขาแน่น กัดริมฝีปากเบาๆเพื่อระบายความเสียวซ่านที่เขามอบให้ เพตันยังคงกระแทกเอวสอบเข้ามารัวๆ จนเธอตั้งรับแทบไม่อยู่


“โอ๊ย! เสียววะ ขึ้นมาบ้างไหม”


แต่ละคำนี่มันน่าตีจริงๆเลย เขาอุ้มตัวของไมล์ขึ้นมานั่งทับตัวของเขาไว้ก่อนจะประสานมือของเธอแน่นๆ


“อ่าส์~ ดีแล้วเด็กดี แบบนั้นแหละ”


ไมล์ใช้สะโพกกดทับแกนใหญ่ของเขาแรงๆ ก่อนจะสะบัดมือของเขาออกและโอบรอบคอของเขาไว้แน่น เพตันใช้มือจับสะโพกของเธอและดึงลงมาแรงๆจนเธอหน้านิ่วด้วยความจุกแน่น


“ไหนลองเรียกพี่ว่าผัวหน่อยสิ”


หืมม ไมล์มองหน้าเขาแบบไม่สนใจอะไรนัก ก่อนจะโถมตัวลงมาแรงๆเร็วๆ


“เรียกพี่หน่อยสิเมียจ๋า”


อ้อนแบบน่ากลัวมาก เขาใช้ปากดูดเนินหน้าอกของเธอเป็นรอยแดงจ้ำๆเต็มไปหมด ลิ้นหนาตวัดเลียดูดปทุมถันของไมล์ทั้งสองข้างสลับกัน


“อ่าส์~ ผัวขา ไมล์เสียวอ่า”


เขาลอบยิ้มออกมาอย่างพอใจทั้งๆที่เด็กสาวกำลังเขินอายแบบนั้น


“อื้ออออ พี่เพ ไมล์ไม่ไหวแล้วอะ”


“อือ โอเค”


เขาผลักร่างของเธอออกก่อนจะจับตัวของไมล์พลิกให้เธอนอนคว่ำ อัดแกนใหญ่เข้าไปในโพรงสาวของเธอแรงๆ


“โอ๊ยย จุกอ่าา”


จะให้ขอโทษตอนนี้ไม่ได้ด้วยดิไมล์ มือหนาจับสะโพกของเธอแน่นก่อนจะกระแทกแกนใหญ่เข้าไปเร็วๆ


“ซี๊ดดดด เสียววะ”


“อ่าส์ พี่เพ ไมล์ไม่ไหวแล้ว ทำแรงๆ”


เขากระแทกมันอัดเข้ามาเร็วๆ จนไมล์กระตุกออกมาเบาๆ


“อื้อออออ”


“อื้อออออออ”


เขาโถมตัวลงไปทับตัวของเธอไว้และค่อยๆดันแกนใหญ่เข้าไปช้าๆเพื่อดึงน้ำออกมาให้หมด ท้องแน่ๆ ไมล์ ไม่น่ารอด ฮ่าๆๆ


“โฮ่งๆๆๆ!!”


เวรกรรม เมดู้มองหน้าผมแล้วขู่ออกมาแถมยังเห่าเสียงดังด้วย นี่คงไม่ได้คิดว่าผมทำร้ายแม่ของมันหรอกนะ


“อุ๊บ ฮ่าๆๆๆ


อยู่ๆไมล์ก็หัวเราะออกมาดังๆ ก่อนจะพยายามคลานตัวออกมาจากการโดนร่างใหญ่ทับ


“หัวเราะอะไรไมล์”


“เปล่าค่ะ ฮ่าๆๆ”


แล้วไอ้ที่ ฮ่าๆๆ อยู่เนี้ยไม่เรียกหัวเราะหรือไงวะ น่าหมั่นเขี้ยวจริงๆ เพตันยอมขยับตัวให้เธอออกจากตัวของเขา ไมล์ลุกขึ้นไปหยิบผ้าเช็ดตัวแล้วเดินเข้าห้องน้ำ คงไปล้างอะไรต่อมิอะไรของเธอนั้นแหละ


“เมดู้ มาหาพ่อเร็ว”


เขากวักมือเรียกเมดู้ที่นอนหลบอยู่ใต้โต๊ะอาหาร นี่คงจะกำลังกลัวเขาสินะ เพตันคว้าผ้าเช็ดตัวขึ้นมาพันรอบเอวไว้ก่อนจะเดินเข้าไปหาเมดู้แล้วยื่นมือเข้าไปหามัน


“เมดู้”


“โฮ่ง!”


เกือบ!!! เกือบโดนกัดแล้วไหมละ เพตันใช้มือดึงตัวของมันขึ้นมาอุ้มไว้เหมือนเด็กอย่างรวดเร็วๆก่อนจะลูบหัวมันเบาๆ


“โอ๋ๆ พ่อขอโทษนะ พ่อจะไม่แกล้งแม่แล้ว”


จริงๆก็จะแกล้งแหละ แต่จะแกล้งตอนเมดู้ไม่เห็นแล้วกันนะ มันยอมให้เขาลูบหัวช้าๆ ก่อนจะหลับตาลง


“พี่เนี้ย เป็นพ่อคนได้สบายเลยนะ”


ไมล์ยืนพนังประตูห้องแล้วมองมาทางพ่อลูกที่ยืนกอดกันกลมดิ๊ก


“รู้แบบนี้ ทำไมไม่มีลูกให้พี่สักทีล่ะ รู้ไหมคุณพ่ออยากได้หลานไวๆ”


“เมดู้ งับแขนพ่อสักทีสิ๊”


‘งับ’


จริงจัง ! มันฟังรู้เรื่องด้วย ไอ้ลูกบ้าเอ๊ย! ถึงงับจะไม่เจ็บมากเพราะฟันมันยังไม่คมก็เถอะ แต่นี่มันทำร้ายพ่อเลยนะ เชื่อฟังแม่มากกว่าพ่อได้ยังไงลูก และถ้าโตขึ้นฟันมันคมขึ้นล่ะ ไม่กัดแขนพ่อขาดเลยหรอ กัดไม่พอมันเคี้ยวด้วย โอ๊ยตาย


“ฮ่าๆๆ ลูกไมล์ก็ต้องเชื่อฟังไมล์สิคะ”


เริ่มเห็นอนาคตของลูกตัวเองรำไรละ ถ้าคลอดออกมาไม่ใช้พ่อเยี่ยงทาสเลยหรือไง เปลื่ยนใจทันไหมวะเนี้ย


“เมดู้ แม่จะรักมากกว่านี้ถ้ากัดหูพ่อสักที โทษฐานทำแม่เสียใจ”


“เมดู้! ถ้ากัดงดอาหารเย็นนะลูก”


กริบ! มันไม่สนใจอะไรเลย แถมยังขบที่ไหล่ของเขาด้วย อ๊าคคค ไอ้ลูกปัญญาอ่อน


“เดี้ยวเหอะไมล์”


“ฮ่าๆๆๆๆ”



ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว