แต่งจบติดเหรียญนะคะ ขอบคุณที่สนับสนุนมากมาย Danke

ชื่อตอน : ตอนที่ 21

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 14k

ความคิดเห็น : 69

ปรับปรุงล่าสุด : 27 พ.ย. 2560 00:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 21
แบบอักษร

ตอนที่ 21


“อย่า อย่าเข้ามา”


ไมล์ดันอกกว้างของเขาท่ี่เปลือยเปล่าออก คนบ้าอะไรอาบน้ำเสร็จก็เดินออกมาใส่แค่ผ้าขนหนูผืนเดียว แถมยังเดินเข้ามาใกล้ๆอยู่นั่นแหละ ไม่น่าอาบก่อนเลยไมล์ น่าจะอาบหลังเขา อาบนานๆให้เขาหลับไปเลย


“ตัวพี่หอมป่ะ”


“ถามบ้าอะไรเนี้ย”


ก็หอมแหละ เขาดูเป็นปกติแล้วแทบจะยังกวาดขนมของเธอไปกินหน้าตาเฉย แถมยังบอกว่าหิวมาก เหมือนตายอดตายยากมานาน สงสัยตอนอยู่กับคาเมลกินไม่ได้นอนไม่หลับล่ะมั้ง


‘พรึบ’


เพตันใช้มือผลักตัวของเธอแรงๆให้ไมล์หงายหลังลงไปนอนแผ่บนโซฟาและเขาก็ขึ้นไปคร่อมตัวของเธอ


“ปล่อยๆ ไหนบอกว่าจะนอนไงค่ะ”


เขาคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาถือแล้วกดโทรออกหาเดย์ ซึ่งน่าจะนอนไปแล้ว แต่โทรไปยังไงมันก็รับอยู่ดี


[ว่า..ซี๊ดดดด]


เสียงแบบนี้มันคือ.....นี่มันคงไม่ได้ทำอะไรแบบนั้นอยู่ใช่ไหมวะ แล้วก็ยังอุตส่าห์รับสายเนอะ มึงจะใจดีเกินไปละ


“กูโทรมาบอกว่า ไมล์ลาออกนะ”


[อะไรของมึงวะเนี้ยย เออๆรู้ล่ะ แค่นี้นะ]


แบบนี้ก็ได้ด้วยหรือไง เขาโยนโทรศัพท์ลงบนพื้นก่อนจะหันมาสนใจเด็กสาวที่ทำหน้าเหวอจากการกระทำของเขา


“เงินที่พี่โอนให้เหลือเท่าไหร่”


“ยังไม่ได้ใช้เลยค่ะ”


“ทำไม”


“กลัวมันหมดอะ”


“กลัวทำไม เดี้ยวโอนให้ทุกวันแหละ ใช้ๆไปเหอะ พี่ใจดีปะ หอมแก้มพี่หน่อย”


เขาทำแก้มป่องๆแล้วยื่นหน้าเข้ามาหาเธอ ซึ่งไมล์ก็ทำปากจู๋ๆแล้วก็หอมแก้มของเขาแรงๆทีนึง


“เอากัน”


“ไอ้พี่บ้า!! พูดอะไรออกมาเนี้ย ทะลึ่ง หื่น ลามกอะ ทำไมไม่บอกตั้งแต่แรกว่าหื่นกามแบบนี้ไมล์จะไม่เข้าใกล้เลย”


“แล้วทำไมไม่บอกตั้งแต่แรกว่าน่าเอาขนาดนี้ สัญญาว่าจะเอาทุกวันเลย”


ความหน้าด้านไม่มีหยุดยั้งจริงๆ เพตันหัวเราะออกมาดังๆก่อนจะซุกหน้าของเขาบนเนินอกของไมล์ หื้ออ..อะไรกัน บทจะอ้อนก็อ้อนหนักมากจนเขินไม่ทัน


“พี่เพ”


เยี่ยม! หลับไปได้ในที่สุด หลับโคตรไวเลย แต่หลับท่านี้นี่นะ แต่ดูเหมือนเขาเองก็คงเพลียๆเหนื่อยๆเหมือนกันนะ ปล่อยให้หลับไปแหละดีแล้ว


“หนูรักพี่นะพี่เพ”


ยิ้มอ่อนทันที แกล้งหลับสินะ เพตันลุกขึ้นมายืนก่อนจะอุ้มตัวของไมล์มาวางไว้บนเตียง


“ช่วงนี้เหนื่อยมากไหมคะ พี่ดูเหนื่อยๆ ดูเพลีย และก็ผอมลงมาก”


“เป็นห่วงพี่ด้วยหรอ”


“ห่วงสิ ห่วงอยู่ตลอดแหละ ไมล์ก็รู้ว่าพี่ก็ห่วงไมล์ไม่งั้นไม่ส่งเพื่อนของพี่มาคอยช่วยไมล์หรอกค่ะ ขอบคุณนะคะ ที่ยังเหมือนเดิมกับไมล์”


เพตันล้มลงนอนข้างๆเธอก่อนจะใช้แขนโอบตัวของไมล์มากอดไว้แน่นๆ เมดู้ก็รีบกระโดดขึ้นมานอนตรงขาของไมล์ด้วย กลายเป็นครอบครัวที่มีพ่อแม่ลูกครบจริงๆเลย


“พี่รักหนูไหมคะ”


“ตายแทนได้ คิดว่ารักไหมล่ะ”


“อย่าพูดเรื่องตายสิ ไม่ชอบเลย ถ้าพี่พูดอีกไมล์จะโกธรจริงๆนะ”


“ง้อด้วยการเอาจะหายป่ะ? โอ๋ๆ พี่ล้อเล่นน่า ไม่พูดแล้วครับ สัญญาๆ กอดพี่แน่นๆที”


ไมล์ใช้แขนโอบเอวของเขาและซุกหน้ากับอกหอมๆของเขา ตัวหอมจังเลย ใช้สบู่เดียวกันแท้ๆแต่ทำไมตัวเขาหอมกว่าตัวของเธอกันล่ะ


“อื้อหื้อ นี่แค่กอดนะ แข็งแล้วอะ”


“โอ๊ย! ไอ้พี่บ้า ทะลึ่งมากอะรู้ตัวไหม!”


“ฮ่าๆๆ กับไมล์คนเดียวแหละ แข็งจริงๆนะ ลองจับดูไหม”


เกลียดอะ ! เกลียดความน่าด้านนี่จังเลย


“มาเหอะ ไมล์ไม่ไหวแล้ว”


เพตันคว้าตัวไมล์ให้ขึ้นมาทับตัวของเขาไว้แล้วใช้มือดึงตัวของเธอให้ล้มลงมา ก่อนจะถกเสื้อของไมล์ขึ้น ริมฝีปากดูดที่ยอดปทุมถันแรงๆและใช้ลิ้นดูดไล้มันเบาๆ


“อื้อออ พี่เพ”


“อะไรเล่า เสียวไง?”


“ลองโดนบ้างไหมละ”


ไมล์เอามือดึงผ้าขนหนูของเขาก่อนจะใช้ปากดูดแกนใหญ่แรงๆอย่างหมั่นไส้


“ซี๊ดดดด ไมล์”


“เรียกทำไม? เสียวหรอ?”


อื้อหือ เหมือนโดนเอาคืนเลยแฮะ


“อยากโดนมากสินะ ได้สิ”


ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว