เหม่อ//

ห้ะ.

อะไรเหนือเรียกทำไมดัง

มอง//ตายตามมันไปได้มั้ย

นั่นสินะ

อยู่มาเป็น100ๆปี

มันไม่อยู่เเล้ว

กูจะมีอายุ100ปรไปทำไมกันวะ

น้ำตาคลอ//กูตามปกป้องมึงทุกชาติเลยนะเเสน

กูตามดูเเลมึงมาตลอด กูยอมตายได้ ทำไมคนคนนั้นมันไม่ใช่กูวะ

ทำไมรอบนี้ ถึงเป็นเเบบนี้วะ

นั่นสิ ง่ายดีนะ

ฟื้น

มันไม่เหมือนกันนะเหนือ😢

..

ก็ไม่เเน่//เดินมา

มอง//

อาจารย์

ตอนนี้ดวงจิตมันยังอยู่ในเขตเรือน

ก่อนทำพิธีกูลงคาอมใส่ไว้เเล้ว

ตอนนี้คงต้องพึ่งให้มันฟื้นทันรอดเเน่

ยื่นให้//นี่ว่านกูไปเอามาจากถ้ำ

ปาดเหงื่อ//

เออสิ

ต้มใส่น้ำชุบเช็เเนื้อตัวมันทุกวัน

เผื่อมันดีขึ้น ช่วยให้มันฟื้นเร็ว

รับ//

เเล้วอาจารย์.

กูเสียจิตไปเยอะ กูจะเข้าบำเพ็ญ

ช่วงนี้พวกมึงดูเเลมันอย่างใกล้ชิด

รอกูออกมา

ครับอาจารย์

เเล้วอีกอย่าง

จำคำกูไว้ กูสอนพวกมึงด้วยทุกวิชาที่กูมี มันรอดมาเเล้ว100ๆปี

ปีนี้มันก็ต้องรอด!

กูในสถานะพราหมณ์อวุโสที่สุดเมืองพญาชัย กูสั่งพวกมึงทุกคน

ห้ามคิดฆ่าตัวตาย จนกว่าชีวิตมึงจะหมดอายุขัยของพวดมึงเอง!!

เข้าใจเเล้วใช่มั้ย

เข้าใจเเล้วครับ ผมจะจำไว้ครับอาจารย์😔

เดินออกไป//

มอง//ปกติอยู่ครับ

ยังมีชีพจรอยู่

เเต่ .

มันอ่อนจนเเถบจะไม่รับรู้เลยว่ะ

ใช่ครับอา

อืมคงงั้น

55555

ค้าบอาจอม

ตลกตลอดเนอะมึงนิ

ว่ากู?

มองมือ//

จอม

ทำไมมือมีเเผล

เหนือฝากเเสนด้วยนะ

ได้ครับ ไม่ต้องห่วงครับอา

ไอจอม!!

มึงหยุดหลบหน้ากูสักที

ดูเหนื่อวิ่งตามมึงนะ

อย่ามาเบี่ยงเรื่องไอสัส

เดินเข้าหา//

มึงนี่ไร้สาระ

จับมือ//

กูว่าละ

มีเเผลจริงๆด้วย

มีดบ้านมึงสิเเผลเเบบนี้นี่มันรอยน้ำร้อนลวก รอยไฟไหม้

มึงว่ากูโง่หรอ

กูอยู่กับมึงมากี่ปีเเล้ว

มึงต้มเองทุกขั้นตอนเลยใช่มั้ย

ทำไม่เป็นไรมึงใช่ไอสินศรมันก็ได้

รู้ว่าอยากช่วยเเสนมัน ตัวมึงเองก็ต้องรักษาด้วย

มึงไม่ใช่เเมวนะ

ที่จะมามี9ชีวิตไม่ตาย

เออ

เชื่อมันก็จริงของมึง

เอามือมา

เบื่อมึงว่ะ

กูอยู่กับมึงมาได้ไง

ขอมึงบ้านกูสิ

ตัดทิ้งมั้ง

ยื่นออกมา

ปากหรอน่ะ

สัสนี่

หลับตา//

เป่า//

ตาน่ะเห็นมั้ยล่ะ

อาไรของมึงอีก

😑

โอ้ยยยยไอเหี้ยนี่

จะมากอดกูทำไม

กูไม่รักมึง!!

กูไม่เเต่งด้วย!

เเกะมือ//ไอจอมปล่อยคนจะเข้าใจผิดไอเหี้ยนี่

ดูอะไรกันครับ

ยิ้ม//นั่นสิครับผมก็ไม่เคยเห็น

อารมณ์ดีเเบบนี้ก็ดีเเล้วครับ

ยิ้ม//

เอ้าข้าว!

เข้าพยุง//

ผมมีครับ

ข้าวๆ

มาผมพยุงช่วยครับ

ขอทางหน่อยยนะคะ

ปลดกระดุม//

ยังหมดสติอยู่เลย

เรื่อง เรื่องอะไร

ได้

ยังไท่ฟื้นเลยค่ะ

ช่วยประคอง//

เป็นไงบ้างข้าว

ใจเย็นๆไม่ต้องฝืน

ค่อยๆ

เป็นไงเห็นพี่ชัดมั้ย

ข้าวหมดสติน่ะ

ข้าวเก่งมากนะ อภิปรายจบจนจบ เเล้วก็ทรุดตัวเลยเข้มเเข็งมาก

พี่ว่าไม่ดีเลยนะ

อันตรายมาก

พักป่อนไม่พอใช่มั้ย ถึงได้ทรุดลงเเบบนี้

หักโหมเกินไปหรือป่าว

กลับไปพักผ่อนมั้ย

ไม่ต้องเข้าฟังก็ได้

ยังมีเวลาพัก20นาที

พอไหวมั้ย

นั่นสิ

พี่รู้ว่าเราทำ พี่ไม่อยากบังคับเรานะ ไม่ไหวบอกพวกพี่นะ

ได้พี่จะเตรียมให้ พี่ยอมข้าวเเค่รอบนี้รอบหน้าต้องพักเข้าใจมั้ย ตัวก็เล็กนิดเดียว

เเล้วที่เเกนพูดข้าวเรื่องอะไร ทำไมถึงหนักขนาดนี้

เรื่องอะไร?

หนักขนาดนั้นเลยหรอ

พูดให้พวกพี่ฟัวได้มั้ย สะดวกหรือป่าว

..

..

..

มันเรื่องจริงหรอ.

เมื่อกี้ฟังอยู่ประตู ไม่ได้ตั้งใจเเอบนะจะเข้ามาพอดี

เรื่องจริงหรอข้าว

พี่..

พี่อึ้งมากนะ เรื่องพวกนี้

มันมีเรื่องเเบบนี้ด้วยหรอ

ขนาด พ่อครูเล่นของยังมีจริงเลย

เรื่องเเบบนี้มี ก็ไม่เเปก

ความเป็นไปได้น้อยด้วยซ้ำร้อยจริงๆ เเต่เรื่องนี้มันเกิดขึ้นเเล้ว

หัวใจหรอ.

เเล้วตอนนี้

ตาย.หรอ

กอด//

ไม่เป็นไรๆ เราไม่ได้ตั้งใจให้มันเกิดเเบบนี้หนิ

นั่นสิ เรื่องมันก็นานมาเเล้ว

อย่าพูดเเบบนั้นสิ

พี่รู้ว่าข้าวรู้สึกผิด

ใช่ ตอนนี้ข้าวต้องรักษาตัวเองให้ดี ถ้าข้าวรักษาสิ่งนั้นของพ่อครูไว้อย่างดี พ่อครูอาจจะดีใจอยู่ก็ได้

เเกนพูดถูก

นั่นสิ ข้าวต้นเข้าใจข้าวนะ

ถ้าเป็นห่วงพ่อครูก็ค่อยไปถามข่าวก็ได้นิ พ่อครูต้องฟื้นมีเหล่าอาจารย์พ่อครูทุกท่านเก่งต้องไม่เป็นอะไรเเน่นอน

มีอะไรไม่สบายใจมาบอกพวกพี่ได้นะอย่าเก็บไว้คนเดียว มันไม่ดีต่อสุขภาพ

กอด//โอ๋ๆคนเก่งไม่ร้องๆ

กอด//ไม่ร้องๆ

ยิ้ม//

มอง//

มึงทำตาเเป๋วใส่กูทำไมห้ะ

พอเถอะ

กูขนลุก ไปหมดเเล้วเนี่ย

หยุด!!

มึงหยุดตรงนั้น!!

โว้ยยยย

ไอเหี้ยนี่ คนดีเหี้ยไร

กูรู้งี้กูไม่น่าเป่าเเผลให้มึงเลย ลำบากกูจริงงง

ถีบ//ไอนี่ก็จะไม่ฟังกูจริงๆ

วิ่งหนี//อย่าตามกูมา!!

ช่วยด้วยย!!