อาจารย์

เเสนเป็นไงบ้างครับ

..

..

จอมกับเกมส์เตือนเเล้วครับ

มันไม่ฟัง

มอง//

มอง//

เออคืองี้ครับ

มึงเล่ามั้ย

ทำไม

กูไม่อยากโดนด่า

เอ้า ไงทิ้งกูเเบบนี้

พูดครับๆ

คืองี้ครับจารย์

ใช่ครับ

ผมเห็นมันจุ๊บกัน

เหี้ย

ตีเเขน//

อะไร

มึงไปบอกหมด??

คือ..

ไอจอมมม

กูขอโทษ

ตามที่ผมบอก.ครับจารย์

มันมีความรักไม่ได้หรอครับ

ห๊ะ

อาจารย์

อะไรนะ

กูไม่รู้

มอง//

เเสน

มอง//

เหี้ย

ทำไมมันอวกเป็นเลือดอีกละ

อาจารย์ทำไงดี

ครับอาจารย์

มอง//

ปาดเหงื่อ

จารย์สรุปมันเรื่องอะไร

ไม่ครับ

..

..

เเล้ว ตั้งนานทำไมมันไม่ย้อน

ไม่ครับ

จารย์มันไม่ให้เข้า

ไม่นะอาจารย์

มันเเค่ทำตัวขรึมๆนิ่งๆ

ทำสมาธิบ่อย ไม่ยิ้ม

นิ่ง//

นิ่ง//

เหี้ย!!

เลือดเยอะจริง

มันเเอบได้ไง

เนอะขนาดนี้เลย

เเต่.

จับเเขน//

ผมรู้เเล้วครับ

รับ//

ผมจะบอกครับ

ขอบคุณครับอาจารย์

ครับอาจารย์

ครับอาจารย์

ฟื้นเเล้วหรอ

ไม่นอนพักอีก

ออกมาทำไม

เออ ตากลมเดี๋ยวก็ลมป่วยอีก

มึงรู้ได้ไง?

เเล้วมึงสอนกูห้ามใช้

เเล้วมึงทำอีก

โห่ นี่เเก้ตัว

อาจารย์รู้มึงตายเเน่

?

มึงขอโทษกู?

เอาจริง

หูกูไม่ดีเเน่เลย

ทุกตรง

เออดิ

มึงต้องบอกความจริงกับพวกกู

เออใช่

ปิดเรื่องใช่มั้ย

ได้ยินทุกอย่างเเล้วนิ

ทำไมไม่รู้จักบอก

เกิดมึง..เป็นอะไรขึ้นมาจะทำยังไง

เเก้บ้สนมึงเป็นถึงขนาดนี้

อันนี้เขาเรียกเเก้หรอ

มึงรับขันอาจารย์เรื่องนี้หรอ

รับทำไมมึงทำไม่ได้ มึงรับทำไม

เออ

มึงรู้อยู่ว่าของมันเเรง

คิดจะมีความรัก มึงรับทำไม

มึงไม่รักชีวิตเเล้วหรือไง

กูจริงจัง

มึงยังจะยิ้มอีกนะ

โรคจิตป่าววะ

กูจะปลุกเสกน้ำลืมให้มึง

กินเข้าไปส่ะ

เเสน

มึงมีสติหน่อยได้มั้ย

ทุกคนเป็นห่วงมึงนะ

เออ รักชีวิตหน่อย

มึวรับขันทำไม??

มึงจะตายนะ มึงทำเเบบนี้อะ

ไหนอะ

วิธีเเก้มึง

เหี้ย มึงเหี้ยมากนะ

ไม่ได้นะ

มึงทำอะไร อาจารย์ให้ความซ้ำคัญมึงมากนะ

เเล้วมึงรับขันทำไม รู้ว่าทำไม่ได้

รู้อะไร

มึงมีอะไร

เเสน

ตอบกูสิ!!!

มึงมีอะไรปิดพวกกู

ลุกจับคอเสื้อ//

เดี๋ยว!!

เห้ยๆ

อย่าพึ่งๆ จอมมึงใจเย็นหน่อย

เเสนมันยังไม่หายนะ

เพื่อนมากี่ปีเเล้ว มึงไม่ไว้ใจพวกกูหรอ

กูเป็นห่วงมึงนะ

เเล้วมึงบอกกูยัง

มึงไม่บอก เเล้วบอกกูช่วยไม่ได้

จอมมึงใจเย็นก่อนสิ

กูมั่นไส้มึงนานละ

ไอเหี้ยย

ชก//

เอ้า!!

จอมมึงฟังกูหน่อยดิ!!

ล้มลง//

ถีบออก//

จับคอเสื้อ//

ชกกลับ//

เเสนสติหน่อยดิ

มันพูดก็เพราะเป็นห่วงมึงนะ

ผลักออก//

ไอเหี้ยนี่ก็ใจเย็นหน่อย

มอง//

ศรสิน มาจับเเยกดิ

ดึงจอมออก//

มอง//

ถุย!!

ทำไม?

เเล้วเเต่มึงเถอะ

อย่าหวังจะเจอกูอีก

เห้ย

จอมใจเย็นดิ สติมึงหน่อย

ไม่เย็นเเม่งละ

มึงอยู่ได้หรอกับคนเเบบนี้อะ

มอง//

มึงจะอยู่ก็อยู่ไป

เเต่กูไม่อยู่!!

ปล่อยกู//สลัด

มอง//

มอง//

ได้ยินรอบ2 ภูมิใจละ

ไม่ถือหรอก

มอง//เพราะกูรู้มึงมีเหตุผล

เรามีเเค่3คนในรุ่น

กูจำคำอาจารย์ได้ อาจารย์เคยบอกว่าไง พวกมึงลืมหมดเเล้วหรอ

พวกมึงไม่ถูกกัน ตั้งเเต่เรียนวิชาด้วยกัน

กูเข้าใจ เเต่จะมาถึงจุกนี้พวกมึงก็ตีกันช่วยกันมาตลอดหนิ

เเต่พวกกูเพื่อนมึงนะ

คิดดีๆ

ช่างมันเถอะ

กูเหนื่อยละ

พักผ่อนให้มากๆ ทุกคนเป็นห่วง

มอง//

กูท้อ

พรายดำ

พ่อเหงา มานั่งด้วยหน่อย

ป่าว

เหี้ยยุง

ตบ//

ไม่

กูจะดูมันจะง้อกูมั้ย

จะบอกอะไร

มันมีเเต่ทำกูไอเเสนอะ

ตั้งเเต่ยังเรียนด้วยกันละ

มีเเต่กูง้อมัน

มันควรง้อกูบ้าง

นอนให้ยุงหามงี้เเหละ

กูไม่เชื่อหรอก

มันไม่ง้อกู

มึงเเพ้กูเเน่ ไอเเสน

ตบยุง//

ขยันกัดจริง