มอง//

เกมส์

ว่า

ไปส่งเเขกด้วยหน่อย

ครุเเสนฝากมา

เเล้วมันไม่ส่ง

เออน่า กูก็ไม่รู้กับมัน

สวัสดีครับ

สวัสดีครับ

กลับเเล้วหรอครับ

ด้วยความเต็มใจครับ

ยิ้ม//

ศรมาถือของ

ไม่เป็นไรครับ ให้ช่วยถือเถอะครับ

ผมช่วยนะครับ

ครับผม

เกินทางปลอดภัยนะครับ

อย่าลืม คิดถึงผมนะนะครับ

ล่อๆ//ตีหัว

โอ๊ย!!

ครับผม

ครับ//ยิ่ม

ข้าว มาช่วย

ป่ะ

ขึ้นรถ//

เป็นอะไร

มันทำอะไรข้าวอีก

โอเค//เปิดประตู

เดินออกมา//

จอมให้พรายดำ มึงเกาะติดไปด้วย

กูบอกไปก็ไป

มึงจะเอายังไง

มึงเปลี่ยนไปนะ

คนพิเศษหรอ

ทำไมดูเป็นห่วงดูเเลคุณข้าวเป็นพิเศษ

ก็เเขกกู ผิดตรงไหน

ปากไม่ตรงนะ

มอง// ใครอนุญาตให้มึงดูดวงกู

กูก็เเเอบดูของมึงเหมือนกัน

ถอนหายใจ//

กูไม่เคยปวดหัวเท่านี้มาก่อน

ทำไมขี้เสือกกันจัง

ไม่กิน

กูกินเอง//หยิบ

สะดุ้ง//

กว่ามึงจะมาได้นะ

คาถาเป่า//

เเสนมึงทำอะไร

หัวสักเเล้วเหนือ

เลือดออกเเล้วหลานกู

มึงโรคจิตรึไง

นั่งลง

นั่งข้างล้าง

หูกูไม่ดีเเน่เลย

เหนือนั่งลง

คุกเข่าด้วย

เดี๋ยวก่อนๆ

มึงจะทำอะไร

สะดุดศอกเเตกมะกี้คือ มึงไม่พอใจ

มึงจะทำอะไรของมึงอีก

เงียบปากหน่อย กูจะคุยกับมัน

ก็ไม่เเน่

มึงทำหลาบกูเจ็บกูเอามึงเเน่

พอเรื่องเเบบนี้น่ะดูจิงจังนะพวกมึง

เออ

คนทั้งคน

กูไม่ทำถึงตายหรอก ไม่ต้องห่วง

รู้รึยังทำผิดอะไรผิด

ไม่ได้มีญาณทิพย์เหมือนมึงนะเเสนนะ

กูถามไอเหนือ ชื่อไม่ชื่อเหนืออย่สตอบ

..

ตอบสิเหนือ

กูเคยบอกว่าไง ช่วยคนให้ดู ให้ถามถึงต้นต่อไม่ใช่ช่วยมั่วๆไม่ถอมอะไร

ให้ของดีเขาไป ถ้าเขาเป็นคนไม่ดีมันเอามาทำของเล่นมึงคืนมึงตายได้นะ

นี่มึงย้อนกู?

เเล้วได้ถามเขามั้ยอีกคนคือใคร ถ้าอีกคนไม่ใช่กู เเล้วนำเบี้ยเเก้มาเสกของเล่นมึงคืนจะทำยังไง

ไม่ใช่สักเเต่จะช่วยไม่ลืมหูลืมตา ไม่ถามความเป็นมา

ดีนะเป็นของกู ไม่งั้นได้ชิบหายทั้งเรือน

กูเคยบอกมึงเเล้ว

กูพูดจำคำพูดกูไว้ คนไม่ได้นิสัยดีทุกคน คนชั่วมันมาก

มึงหัวอ่อน จะโดนหลอกเอา

กูจะลงโทษมึง

ไปถูกพื้นในเรือนทั้งหมด นี่คือบทลงโทษ

ห๊า

ไปทำได้เเเล้ว ให้มันเสร็จก่อนค่ำ

เดินออกไป//

เหี้ยมาก

เป็นหลานมันได้ไง

ชีวิต

นี่หลานนะอไม่ใช่ฝึกทหาร

ใช่เลย

ไม่เป็นไรครับ

ที่จริงมันหน้าที่พวกผม

เดินออกมา//มาเดี๋ยวช่วย

ห้ะ

พ่อครู

ไม่ได้นะครับ

ไม่ได้ครับพวกผมทำเอง

เอ้า ก็กูจะช่วย

มัน

ไม่เหมาะนะครับ

//โยนให้

เออดิ

สอนดิ

สอนๆ

ข้าว

ลูกเเม่

ขวัญมานะลูก//ลูบหัว

หายเเล้วนะลูกนะ

ไม่เป็นอะไรเเล้วนะ

ลูบหัว//

กลับบ้านเรากัน

พี่ข้าว//วิ่ง

ในที่สุด

คิดถึงอ่าาา

เต็มใจเสมอ

ไม่ต้องขอบคุณ

ยกของ//

มาช่วยพี่

ขอบคุณครับ

เข้าบ้านกันเถอะลูก

เเม่จะทำอาหารอร่อยให้กิน

ยิ้ม//

ยื่นมอง//

ชื่อพรายดำ

ปกป้องคุณข้าว

ยืนมอง//

ไม่ได้พ่อยังไม่ให้กลับ

ผู้มีพระคุณ

ส่ายหน้า//

มอง//

ว่าไงลูก

คงจะไม่ได้ลูก เกิดเรื่องเเบบนนี้ขึ้นต้องทำให้ครบองค์ประกอบ

พ่อครูทานบอกมา

ไม่งั้นจะมีเคราะห์

ตอนเเรกเเม่ก็คิดเหมือนลูกนั่นเเหละ

ได้สิ เเล้วเเต่ลูกเลย//ยิ้ม

น่ารักจังเลยลูกเเม่

ไม่คิดว่าทำความสะอาดจะเหนื่อยขนาดนี้

เย้เสร็จเเล้ว

เต็มใจครับ

เต็มใจครับ

ใช่เลย

เดินออกมา//

ทำอะไรกัน

ดูหน่อยนะครับ พ่อครู

ไม่เห็นพวกมึงเป็นกันเเบบนี้

ทีกับหลานนิรักขึ้นมาเฉียวนะ

พรุ่งนี้กูไม่อยู่ฝากเรือนด้วย

ทำพิธีผูกเเขน

กูไปด้วยไม่ได้หรอ

จะไปด้วยทำไม

เเค่กูก็พอละ

กูถือของให้ได้นะ

จะเกาะติดกูทำไม

ทุกวันนี้พวกทึงก็อยู่เห็นกูทุกวัน

อยู่เฝ้าเรือนมันจะเป็นอะไร

ไปเยอะก็ไม่ได้ช่วยอะไร

เขาเเจ้งมาว่างานเล็กๆ

มึงไปกูก็ไปด้วย

ที่พูดคือมันไม่เข้าหูเลยใช่มั้ย

เป็น

เหนือต้องไป

เปิดประสบการณ์

ถ้ากูบอกว่าไม่

เเล้วเเต่พวกมึงเถอะ

เดินหนี//

ก็นะ

เเต่ลงตัวหล่อๆเลย