facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 18 ผู้หญิงของมาเฟีย (100%)

ชื่อตอน : ตอนที่ 18 ผู้หญิงของมาเฟีย (100%)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.3k

ความคิดเห็น : 40

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ก.พ. 2561 21:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 18 ผู้หญิงของมาเฟีย (100%)
แบบอักษร


18

ผู้หญิงของมาเฟีย

“สาวสวยที่มากับซินญอร์ใช่คู่ควงคนใหม่รึเปล่าคะ”

“คนนี้ใช่ตัวจริงรึเปล่าครับซินญอร์”


“เหตุการณ์ลอบยิงที่สนามบินมีความคืบหน้าอย่างไรบ้างครับ ซินญอร์คิงส์ตัน”


“จับตัวคนร้ายได้หรือยังคะ”


“การเปิดตัวธุรกิจใหม่เป็นอย่างไรบ้างครับ”


คำถามภาษาอิตาลีมากมายจากนักข่าวที่ยื่นไมค์มาจ่อหน้านิคาโอ และแสงแฟลชจากกล้องชั้นดีที่ทำหน้าที่เก็บภาพทุกอิริยาบถทำให้นิรดาเริ่มมึนหัว ทั้งจากแสงแฟลชและเครื่องดื่มในงานเลี้ยงที่ดื่มไปไม่น้อยเลยทีเดียว


การออกงานคู่กับนิคาโอในวันนี้ทำให้นิรดารู้ว่าคนข้างกายมีอำนาจอยู่ในมือมากมาย สมกับฉายา ‘เจ้าพ่อแห่งท้องทะเล’ ที่ได้มาเหลือเกิน ซึ่งอำนาจและอิทธิพลเหล่านี้เองทำให้ชายหนุ่มถูกเรียกว่ามาเฟียแห่งอิตาลี


นิคาโอเหลือบมองหญิงสาวข้างกายที่มีสีหน้าไม่ค่อยดีนัก จึงรีบให้สัมภาษณ์นักข่าวให้เสร็จโดยไว ซึ่งไม่ง่ายเลยที่จะฝ่าวงล้อมเหยี่ยวข่าวเหล่านี้ออกไปได้แต่โดยดี หากพวกเขายังไม่ได้ในสิ่งที่ต้องการ


“สาวสวยที่มากับซินญอร์ใช่คู่ควงคนใหม่รึเปล่าคะ” นักข่าวสาวคนหนึ่งเอ่ยปากถาม ซึ่งแน่นอนว่าทุกคนอยากรู้เช่นเดียวกัน


“จะว่าอย่างนั้นก็ได้ครับ” คนถูกถามตอบอย่างอารมณ์ดี เพราะเขาเองก็รอให้นักข่าวถามเรื่องนี้อยู่เช่นกัน


“หมายความว่ายังไงครับ”


“ตอนนี้ผมกำลังเดินหน้าจีบเธออยู่ แต่ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่เธอจะใจอ่อนยอมคบกับผม”


ชายหนุ่มตอบพร้อมกับหันไปมองหน้าหวานอย่างสื่อความหมาย ทว่าคนถูกกล่าวถึงกลับฟังไม่เข้าใจ เนื่องจากเขาใช้ภาษาบ้านเกิดในการตอบคำถาม


“แสดงว่าคนนี้อาจมีโอกาสเป็นมาดามคนใหม่ของคิงส์ตัน” นักข่าวอีกคนเสริม


“แน่นอน ถ้าเธอใจอ่อน เพราะผมมอบตำแหน่งนั้นให้เธอตั้งแต่วันแรกที่สบตากัน” นิคาโอตอบแบบชวนเลี่ยน ไม่ใช่เพราะต้องการเอาใจนักข่าว ที่เขาพูดทั้งหมดออกมาจากใจ ซึ่งคำตอบนี้ทำให้ได้รับเสียงโห่อย่างขบขันจากนักข่าว และบุคคลอื่นที่รอฟังการให้สัมภาษณ์กับการออกตัวแรงของชายหนุ่ม เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่เจ้าตัวยอมตอบคำถามแบบหมดเปลือกไม่มีกั๊ก


“ช่วยเล่าวินาทีนั้นให้ฟังหน่อยได้ไหมคะ”


คนถูกขอยิ้ม และได้รับเสียงโห่ร้องอีกครั้ง น้อยครั้งนักที่จะเห็นมาเฟียหนุ่มยิ้มทั้งปากและตา ไม่ใช่ยิ้มแบบเชือดเฉือนยามวิญญาณนักธุรกิจเข้าสิง แถมยังส่งสายตาหวานเชื่อมไปยังผู้หญิงหน้าหวานข้างกายอีกต่างหาก ดูก็รู้ว่าเจ้าพ่อแห่งท้องทะเลกำลังอยู่ในบ่วงแห่งรัก


“การพบกันของเราไม่ค่อยน่าประทับใจสักเท่าไหร่” ชายหนุ่มพูดพร้อมทำหน้าลำบากใจ ก่อนจะยิ้มแล้วพูดต่อ


“แต่ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ผมก็ยังอยากให้เหตุการณ์นั้นเกิดขึ้น เพราะถ้าไม่มีเหตุการณ์ในครั้งนั้น ผมอาจจะไม่มีเธอยืนข้างกายในวันนี้ และเราอาจจะเป็นแค่คนแปลกหน้าต่อกันเท่านั้น”


“นี่เป็นการเปิดตัวออกสื่อรึเปล่าคะ” นักข่าวสาวแซ็ว และได้รับเสียงหัวเราะตอบกลับมา


“ก็ดีไม่น้อย ทุกคนจะได้รู้ว่าหัวใจผมไม่ว่างแล้ว”


คำตอบของนิคาโอทำให้ได้รับรอยยิ้มจากนักข่าวทุกคนที่รอสัมภาษณ์ ถือว่านี่เป็นครั้งแรกก็ได้ที่ชายหนุ่มยอมให้สัมภาษณ์เรื่องส่วนตัว หัวข้อข่าวนี้คงเป็นทอล์กออฟเดอะทาวน์ไปอีกหลายสัปดาห์


“มีข่าวว่าซินญอร์แอบซุกลูกไว้จริงหรือเปล่าครับ”


คำถามนี้ทำให้รอยยิ้มที่ประดับบนหน้าของมาเฟียหนุ่มหายไปในพริบตา


คนถามหวั่นไม่น้อยเมื่อเจอสายตาของนิคาโอ


“คุณไปเอาเรื่องนี้มาจากไหน” นิคาโอถามเสียงเข้ม


“เอ่อ...”


ยังไม่ทันที่นักข่าวจะได้ตอบคำถาม ชายหนุ่มก็พูดแทรกขึ้นมาเสียก่อน “ถ้าสำนักข่าวคุณเล่นข่าวนี้ ผมฟ้องแน่ ไม่ต้องห่วง”


“กลับกันเถอะที่รัก” ชายหนุ่มจูงมือเล็กพาหญิงสาวฝ่าวงล้อมนักข่าวทันที โดยมีการ์ดช่วยเคลียร์ทางให้ ซึ่งเหยี่ยวข่าวก็หลีกทางให้แต่โดยดี เพราะรู้อารมณ์ของมาเฟียหนุ่มในตอนนี้ดี


“คุณเป็นอะไรรึเปล่าคะ” นิรดาเอ่ยถามเมื่อเห็นสีหน้าไม่ค่อยดีของเขา


“ผมไม่เป็นไรที่รัก แต่คุณไม่แน่” นิคาโอมองหน้าหวานที่ตอนนี้แดงก่ำและเริ่มปรือๆ ขึ้นมาแล้ว ไม่รู้ว่าแม่กระต่ายน้อยของเขาแอบไปดื่มตั้งแต่ตอนไหน มันน่าจับตีก้นนักเชียว


“แอบไปดื่มตอนไหนเนี่ย” ชายหนุ่มว่าพร้อมกับดันคนตัวเล็กเข้าไปในรถ ก่อนจะตามขึ้นไป


“ฉันเวียนหัวจัง” คนเริ่มเมาบอกเสียงอ้อแอ้ ก่อนจะเอนศีรษะซบบ่ากว้างตามแรงจับของคนตัวโต


“นอนพักเถอะ” เขาพูดพร้อมกับลูบผมนุ่มอย่างเอ็นดู


“หัวเหมือนจะระเบิดเลย ฉันน่าจะดื่มให้น้อยกว่านี้” คนเมาอ้อนพร้อมกับเบียดตัวเข้าหาความอบอุ่น และนั่นทำให้ได้ยินเสียงหัวเราะของเจ้าของบ่ากว้างแสนอบอุ่น


“คราวหลังถ้าไม่มีผมห้ามแตะต้องแอลกอฮอล์เด็ดขาด” ชายหนุ่มออกคำสั่งพร้อมกับดึงแก้มนุ่มเล่นอย่างมันเขี้ยว “เข้าใจไหมครับคุณผู้หญิง”


“อื้อ...เข้าใจค่าคุณพ่อ”


เธอตอบเพียงเท่านั้นเสียงบนรถก็เงียบลง ทว่าเต็มไปด้วยความอบอุ่นที่สองหัวใจยอมรับความรู้สึกของตัวเอง และพร้อมจะปรับจูนเข้าหากัน

หลายชั่วโมงก่อน


‘คุณจริงจังกับฉันรึเปล่า’ นิรดาเอ่ยขึ้นระหว่างทั้งสองนั่งรถไปงานเลี้ยง


‘คุณดูถูกความรู้สึกผมมากเลยนะที่รัก’ แม้จะพูดด้วยน้ำเสียงปกติ แต่คนเอ่ยถามก็รู้ดีทีเดียวว่าเขากำลังไม่พอใจอย่างมาก


‘ฉันแค่กลัว’ หญิงสาวสารภาพออกไป


‘คุณไม่มีอะไรต้องกลัวเลยทูนหัว’


‘สำหรับคุณอาจจะใช่ แต่สำหรับฉันมันยากกับการเริ่มต้นใหม่...’ กับคนเดิม หญิงสาวพูดต่อในใจ


‘ผมรอได้ที่รัก...ผมรอได้’


ชายหนุ่มจับหญิงสาวมากอดปลอบ เข้าใจความรู้สึกของเธอดี การจบความสัมพันธ์กับคนก่อนอาจจะทำให้คนตัวเล็กมีแผลในใจ และเขาก็ไม่อยากเร่งรัด พร้อมจะให้เวลาตามที่เธอต้องการ


นิรดากอดตอบ ก่อนจะบอกความรู้สึกของตัวเองอย่างไม่โกหก ‘ฉันไม่รู้ว่าคิดถูกรึเปล่าที่ยอมเสี่ยงกับคุณอีกครั้ง นิคาโอ’


ชายหนุ่มผละออกจากหญิงสาวและเอ่ยถามอย่างตื่นเต้น โดยลืมใส่ใจคำว่า ‘อีกครั้ง’ ไปโดยปริยาย


‘หมายความว่าคุณยอมให้โอกาสผม’


‘ฉันแค่ให้โอกาสคุณจีบฉัน ใช่ว่ายอมแต่งงานกับคุณเสียเมื่อไหร่ อย่าดีใจเว่อร์นักเลยนิคาโอ’ หญิงสาวแขวะท่าทีตื่นเต้นดีใจเกินงามของเขา


‘อีกไม่นานคุณจะตอบตกลงแต่งงานกับผม ที่รัก’ ชายหนุ่มบอกอย่างมั่นใจ


‘ถ้าความประพฤติจากนี้ไม่ผ่านก็อย่าหวังถึงงานแต่งงานเลย’ หญิงสาวขู่อย่างเป็นต่อ


‘เตรียมหัวใจคุณไว้ให้ดีเลยที่รัก เพราะนับตั้งแต่วินาทีนี้ไป...หัวใจคุณทำงานหนักแน่’


‘ฉันจะรอค่ะ’ หญิงสาวยิ้มรับ ก่อนจะเปลี่ยนไปคุยเรื่องอื่น


แม้จะมีความลับอีกเรื่องหนึ่งที่นิคาโอยังไม่รู้ ทว่าเธอก็ยังไม่คิดจะบอกเขาในตอนนี้ หากการเปิดใจครั้งนี้ไม่เวิร์ก ความลับนั้นก็อาจจะเป็นความลับไปตลอดกาลก็ได้ นิรดาได้แต่หวังว่าการซื่อสัตย์กับหัวใจตัวเองคราวนี้ และยอมวางทิฐิทั้งหลายลงจะทำให้ชีวิตครอบครัวสมบูรณ์ ซึ่งอาจเป็นสิ่งที่ลูกชายเธอต้องการ...นั่นคือการมีพ่อ

ปัจจุบัน


“ถึงบ้านเราแล้วที่รัก” ชายหนุ่มปลุกคนหลับลึก เมื่อเธอยังไม่ขยับเขาจึงอุ้มแม่กระต่ายน้อยลงจากรถเองเสียเลย และเดินเข้าห้องไป


นิคาโอค่อยๆ วางหญิงสาวลงบนเตียงอย่างทะนุถนอม ก่อนจะหยอกเย้าเมื่อคนหลับลึกขยับเปลือกตาลืมขึ้นอย่างงัวเงีย

“ตื่นแล้วรึแม่คนขี้เซา”


“ฉันไม่ได้ขี้เซาสักหน่อย” หญิงสาวขยับตัวลุกขึ้นนั่ง โดยได้รับความช่วยเหลือจากเจ้าของห้อง “ขอบคุณค่ะ”


“คุณจะไปไหน” เขาถามเมื่อเห็นหญิงสาวพยายามลุกลงจากเตียง


“กลับห้องฉันสิคะ” หญิงสาวบอกและขะมักเขม้นกับการยกชายกระโปรงชุดหรู เพื่อสะดวกในการก้าวเดิน มิเช่นนั้นอาจสะดุดชายกระโปรงได้แผลขึ้นมาก็ได้


นิคาโอรวบร่างบางมานั่งบนตัก และเกยคางบึกบึนบนบ่าเล็กพร้อมกับเอ่ยขอร้องอ้อนวอน “อย่ากลับเลยนะครับที่รัก”


“ระ...เรายังไม่ควรนอนห้องเดียวกันค่ะ” นิรดาบอกด้วยความจริงจัง ทว่าเสียงไม่หนักแน่นเท่าไร เมื่อมีบางอย่างที่แข็งกร้าวและมหึมากำลังดุนดันก้นเธออยู่ ซึ่งเธอก็รู้ดีเสียด้วยว่ามันคืออะไร


นิคาโอหมุนตัวหญิงสาวให้หันหน้ามาหาตัวเอง และถามอย่างมีความหวัง “แสดงว่าเรามีโอกาสนอนห้องเดียวกัน”


เพียงแค่ก้นนุ่มๆ ของคนที่นั่งอยู่บนตักในตอนนี้ก็ทำให้เขามีปฏิกิริยาตอบรับเสียจนเจ็บปวด หากมีโอกาสนอนห้องเดียวกันความเจ็บปวดนั้นอาจจะถูกบรรเทาลงบ้างก็เป็นได้


“ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น” หญิงสาวรีบแก้ความเข้าใจผิด เพราะรู้ดีว่าจุดประสงค์ของคนพูดคืออะไร

ไม่รู้ว่าเจ้าของตักแกร่งนี้จะมีปัญหาเรื่องการตีความหมายรึเปล่า เพราะไม่ว่าจะพูดอย่างไร นิคาโอก็แสวงหาผลประโยชน์จากประโยคนั้นเข้าตัวได้อยู่เสมอ แม้กระทั่งประโยคเมื่อครู่นี้ ทว่าตาคมที่มองมาอย่างหวานหยดก็ทำให้หัวใจดวงน้อยเริ่มสั่นไหว


“อย่าไปเลยนะที่รัก...นะครับคนดี”


“เอ่อ...” นิรดาคิดคำปฏิเสธไม่ออกเมื่อถูกอ้อนอีกครั้ง ก่อนจะตกใจเมื่อเขาก้มลงมาจุ๊บปากแล้วผละออกอย่างรวดเร็ว


“รับรองว่าผมจะไม่ทำอะไรคุณ” ชายหนุ่มให้คำมั่นสัญญาพร้อมกับรวบร่างบางมากอดไว้อีกครั้ง “นะครับ”


“คือ...” หญิงสาวรู้ว่าหากตออบตกลงไป ไม่ใช่เพียงแค่เป็นการนอนเตียงเดียวกันอย่างเดียวแน่ เสือก็ยังขึ้นชื่อว่าเป็นเสืออยู่วันยังค่ำ และครั้งนี้ก็เช่นกัน


นิรดาหดคอลงทันทีเมื่อ ‘เสือ’ ที่กำลังกอดเธออยู่ใช้ปากแทะเล็มไปตามลำคออย่างถือสิทธิ์


“นิค...”


นิรดากำมือแน่น เพื่อบังคับไม่ให้ยกมือขึ้นคล้องลำคอแกร่ง แต่สุดท้ายก็ฝืนความต้องการตามกลไกของธรรมชาติไปไม่ได้


“ที่รัก...” นิคาโอผละออกจากลำคอขาว ไต่เรื่อยขึ้นมาที่แก้มเนียน ก่อนจะจูบริมฝีปากบางนุ่มอย่างหิวกระหาย แม้ว่าจะเคยได้ลิ้มรสปากหวานมาแล้ว แต่ไม่ว่าจะครั้งไหนก็ให้ความตื่นเต้นอยู่ทุกครั้งไป


การที่เธอเคยผ่านการมีสามีมาแล้ว ไม่ได้ทำให้แม่กระต่ายน้อยของเขาเก่งกาจในเรื่องนี้เลย เธอยังเหมือนคนอ่อนประสบการณ์ที่ยังทำอะไรไม่เป็น แม้แต่การตอบรับลิ้นร้อนของเขาก็ยังเงอะงะ ซึ่งยิ่งทำให้เขาตื่นเต้นและตื่นตัวที่จะเป็นครูที่ดี


นิคาโอพลิกตัวขึ้นทำให้คนที่พึ่งตักแกร่งล้มนอนลงไปบนเตียงอย่างรู้จังหวะ ก่อนที่คนตัวโตจะขึ้นคร่อมทั้งที่ยังไม่ยอมปล่อยปากเล็กให้เป็นอิสระ


“อื้ม...หวานเหลือเกินที่รัก” ชายหนุ่มบอกเสียงกระเส่า และเล็มใบหูเล็กเรื่อยลงมาตามลำคอ และกดจูบหนักๆ บริเวณเนินอกที่โผล่พ้นขอบชุดราตรีออกมาอย่างล้นหลาม ก่อนจะพลิกตัวหญิงสาวให้นอนคว่ำอย่างรวดเร็ว


นิคาโอกดจูบตั้งแต่ลำคอเรื่อยลงมาตามแนวกระดูกสันหลังของเธอ มือหนารูดซิปชุดหรูเปิดทางให้ปากตัวเองได้สำรวจเรือนร่างงาม ส่วนมือที่ยังว่างก็บีบเคล้นหน้าอกอวบเกินตัวไปด้วยอย่างเพลิดเพลิน


“อื้ม...นิคคะ” นิรดาเรียกคนตัวโตเสียงหวานหยด เมื่อสิ่งที่เขากำลังปรนเปรอให้ตอนนี้กำลังทำให้เธอเสียการควบคุมตัวเอง ประกอบกับที่ดื่มแอลกอฮอล์ไปบ้าง ทำให้หมดแล้วซึ่งความกระดากอาย รู้สึกเช่นไรจึงถ่ายถอดออกทางเสียงและการกระทำหมดสิ้น


เพียงไม่นานชุดสวยบนร่างระหงก็ลงไปกองบนพื้นพรม ไม่ใช่แค่นิรดาที่ตัวเปล่าเปลือย คนจัดการกับชุดเองก็อยู่ในสภาพไม่ต่างกัน


นิคาโอลูบไล้แผ่นหลังเนียนอย่างทะนุถนอม และฝากรอยจูบไว้ทั่วแผ่นหลังนั้น ไล้เล็มลงมาตามสีข้าง ก่อนจะพลิกคนตัวเล็กให้หันมาเผชิญหน้ากัน


“อื้อนิค” นิรดาร้องเสียงหลงปนเสียงคราง เมื่อนิคาโอก้มลงทักทายดอกไม้งามของเธอโดยไม่ให้สัญญาณ ทว่าความรู้สึกที่ได้รับกลับมาทำให้แรงต่อต้านในคราแรกเปลี่ยนเป็นการเปิดทางอย่างเต็มใจ


“หวานมาก” มาเฟียหนุ่มบอก แต่ไม่ได้บอกเจ้าของดอกไม้ ทว่าเขากำลังบอกตัวเอง เมื่อรสชาติของหญิงสาวให้รสหวานติดปลายลิ้นเสียจนเขาไม่อยากผละออกไปไหน


“นะ...นิคพอเถอะ ฝันไม่ไหวแล้ว” นิรดาบอกตามความจริง เมื่อสิ่งที่เขาปรนเปรอให้ทำให้เธอไปเห็นสวรรค์อยู่หลายครั้ง เธอรู้ตัวเองดีว่าไม่ได้ต้องการแค่นี้ ซึ่งนิคาโอก็เห็นด้วย เพราะตัวเขาเองก็เริ่มไม่ไหวแล้วเช่นกัน


“ผมเองก็ไม่ไหวแล้วเหมือนกันที่รัก”


นิคาโอก้มลงจูบปากหวานอย่างปลอบโยน ทว่ามือก็ยังทำหน้าที่บีบเคล้นอกอวบไม่ยอมปล่อย แม้เขาจะเป็นแมลงผึ้งภมรชอบดื่มกินน้ำหวาน แต่แมลงผึ้งตัวผู้เช่นเขาก็มีอีกอย่างที่โปรดปราณไม่แพ้กัน นั่นก็คือ...นมสดจากเต้า


ชายหนุ่มก้มลงดูดดื่มปลายถันสีชมพูหวานเหมือนเจอของถูกใจ ก่อนมืออีกข้างที่ว่างจากเต้าอวบจะลงไปกอบกุมความเป็นตัวเองที่ชูชันพร้อมออกรบ และถูไถไปตามรอยแยกของกลีบดอกไม้งามที่อาบเยิ้มไปด้วยน้ำหวาน


“อื้มมม” ทั้งสองครางออกมาพร้อมกัน เมื่อความเสียวซ่านเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ


นิคาโอปล่อยยอดถันหวานออกเป็นอิสระ ก่อนจะเงยขึ้นมองหน้าหวานที่ตอนนี้แดงก่ำอย่างน่าเอ็นดู ทว่ามือแกร่งที่ทำหน้าที่อยู่เบื้องล่างไม่ได้หยุดไปด้วย


“พร้อมนะที่รัก” มาเฟียหนุ่มถาม แต่ไม่ทันที่หญิงสาวจะตอบคำถาม ตัวตนของเขาก็แทรกเข้าไปในช่องทางที่คับแคบเสียแล้ว


“โอ๊ยยย!” นิรดาร้องเสียงหลงเมื่อพ่อของลูกแทรกตัวเข้ามาโดยไม่บอกกล่าว แม้จะเคยมีความสัมพันธ์กันมาก่อน แต่ก็นานเป็นทศวรรษแล้ว ต้องมีบ้างที่จะเจ็บแบบนี้ 


นิคาโอเองก็เจ็บปวดไม่แพ้กัน เมื่อช่องทางที่แทรกเข้าไปบีบรัดตัวตนของเขาจนเจ็บจุก ไม่คิดว่าการร่วมรักกับคนที่ผ่านการมีสามีมาแล้วจะให้ความรู้สึกเหมือนการร่วมรักกับสาวบริสุทธิ์อย่างไรอย่างนั้น ทำให้เขารู้สึกดีเหลือเกิน


“อย่าเกร็งนะที่รัก อีกแป๊บเดียวก็หายเจ็บแล้ว” นิคาโอปลอบโยนพร้อมกับชะลอการรุกรานลง ให้เวลาหญิงสาวได้ปรับตัว แม้ตัวเขาเองจะทรมานมากก็ตาม เพราะเข้าไปในตัวเธอได้เพียงแค่บางส่วนเท่านั้น 


“คุณบอกฉันแบบนี้ทุกครั้ง แล้วมันเป็นไง มันก็เจ็บทุกครั้ง” นิรดาต่อว่าอย่างมีอารมณ์


“ผมเพิ่งบอกคุณเองนะที่รัก คุณคงเข้าใจผิดไปเอง” นิคาโอแก้ความเข้าใจของเธอ เพราะตั้งแต่เริ่มหลอกล่อเธอ เขาก็เพิ่งพูดประโยคทำนองนี้ครั้งแรก


“เอ่อ...มันก็เหมือนกันนั่นแหละ” หญิงสาวแก้ตัว จะให้บอกได้อย่างไรล่ะว่าเขาเคยพูดประโยคแบบเดียวกันนี้เมื่อสิบกว่าปีก่อน แม้จะจริงอย่างที่เขาว่าก็เถอะ แต่คราแรกที่เขาสอดแทรกเข้ามาก็เจ็บอยู่ดี


“เรามาต่อกันเถอะ ก่อนที่ผมจะทนไม่ไหวและเผลอทำคุณเจ็บตัว” นิคาโอกัดฟันพูดเพราะแรงเกร็งของเธอทำให้เขาเจ็บ แต่อีกใจก็อยากจะดุนดันตัวตนทั้งหมดเข้าไปให้รู้แล้วรู้รอด


“ถ้าคุณทำฉันเจ็บ ฉันเอาคุณตายแน่” นิรดาขู่


“นี่มันไม่ใช่เวลามาขู่นะที่รัก ตอนนี้เรากำลังร่วมรักกัน คุณควรจะครางเสียงหวานๆ เรียกนิคคะ นิคขาถึงจะถูก”


“อ๊ะ! ไอ้บ้านิค ฉันเอาคุณตายแน่!” นิรดาตะโกนว่าอย่างเจ็บใจ เพราะทันทีที่เขาพูดจบประโยคก็แทรกตัวตนทั้งหมดของเขาเข้ามาโดยไม่ให้เธอตั้งตัว


“ทีใครทีมันก็แล้วกันเนอะ ยกนี้เป็นของผม และหลายๆ ยกต่อไปก็เป็นของผมเช่นกัน”


นิคาโอบอกหน้าตาย เพราะหลังจากเกมรักคืนนี้จบลง อย่างไรเสียเขาก็ยอมเป็นทาสเธอไปทั้งชีวิตอยู่แล้ว ทว่าคืนนี้เป็นเวลาของเขา แน่นอนว่าเธอไม่มีสิทธิ์อุทธรณ์


“อ้อ...ผมอนุญาตให้ครางออกมาได้ตามแต่ใจต้องการเลยที่รัก”


“ไอ้บ้านิค! อ้ะ...”


คนถูกด่าว่าไอ้บ้าขยับสะโพกสอบเป็นจังหวะ ก่อนจะเพิ่มความเร็วเมื่อคนใต้ร่างมีสีหน้าผ่อนคลายลงและเพลิดเพลินไปกับเกมรักที่เขาปรนเปรอให้อย่างถึงใจ


“คุณหนีผมไม่พ้นแล้วนะที่รัก...เพราะคุณเป็นผู้หญิงของมาเฟียเต็มตัวแล้ว” 


=============================================


หลังจากที่ทุกคนถามหาไรท์ ว่าหายหัวไปไหน 55555

ตอนนี้ดองงานหลายเรื่องมากค่ะ 

วันนี้ไรท์เลยชดเชยลงให้หนึ่งตอน 100% เลย

และอีกไม่นานไรท์จะลงเรื่องของซีน หรือซีโน่ต่อทันทีจ้า

ฝากเรื่องหมอปิ๊งไว้ในอ้อมอกอ้อมใจด้วยนะคะ ไรท์เพิ่งลงเรื่องนี้

************************************************************************************

DOCTOR'S WIFE 

#อยากได้เกียร์ต้องมีเมียวิศวะ

#

**หมอปิ๊ง :** ฝากบอกคนที่ชื่อ ติตี้ พิมพ์รตา วัชรกัลยากุล  รหัส 205 เครื่องกล ปี 4 หน่อยนะครับว่าหมอปิ๊งคณะแพทย์ ปี 2 มาขอจีบ และไม่ต้องกลัวว่าจะมาเล่นๆ เพราะผมจะเสนอหน้ามาจีบตี้ทุกวันเลย 

#

**ติตี้ :** เฮ้อ...ถ้าหมอปิ๊งมันจะหล่อน้อยกว่านี้หน่อยฉันจะไม่ซีเรียสอะไรเลย แต่นี่น้องมันหล่อชนิดควายตกท่อยังแหงนหน้าขึ้นมามองนี่สิคิดดู แถมยังมาหยอดเช้าหยอดเย็นอีก จะไม่ให้อีตี้คนนี้หวั่นไหวได้ยังไง

<><><><><><><><><><> 

ร่วมด้วยแก๊งหมอหล่อผู้โด่งดังหรือแก๊ง ตปท. แห่งคณะแพทย์

หมอตั้น หมอปั้น หมอปิง หมอเท็น 

ของดีคณะแพทย์ที่ใครเคยได้เชยชมแล้วต้องรีบบอกต่อ

#

ติดตามพูดคุยกันได้ที่เพจ "ภัคธีมา & อริมา" นะคะ


ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว