ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 13

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.7k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 15 มี.ค. 2563 17:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 13
แบบอักษร

หลังจากที่คุโระเดินออกมาจากตึกกิลได้สักพักก็มีเสียงผู้หญิงเรียกให้เค้าหยุด จากทางด้านหลัง 

"นี่หยุดก่อนสิ" 

คุโระหยุดเดินแล้วหันกลับไปทางกลับไปด้านหลัง 

"มีอะไรงั้นเหรอ" 

ซึ่งผู้หญิงคนนั้นก็คืออาเรียนั้นเอง 

"คือ คือว่า ไม่มีอะไรหรอก" 

อาเรียพูดจบก็หันหลังแล้วเดินออกไป 

"อะไรของยัยนั้นกันนะ" 

คุโระหันหลังกลับแล้วเริ่มเดินต่อ แต่ก็มีกลุ่มชายหนุ่มมายืนขวางเอาไว้6คน 

* ไรท์ : ว้าวyaoi สินะ* 

ชายหัวล้านที่น่าจะเป็นหัวหน้าพูดขึ้น 

"ไอ้หนูพวกเรามีเรื่องจะคุยกับนาย ช่วยตามมาด้วย" 

"...." 

คุโระไม่ได้พูดไรแต่ก็เดินตามไป 

เมื่อมาถึงที่หมายซึ่งเป็นที่ลับตาคน ที่ไม่มีคนเลย ชายหัวล้านก็พูดขึ้น 

"เห้ยแกหน่ะ" 

"หืมครับมีอะไรเหรอครับ" 

"แกกล้ามากที่ปฏิเสธคำเชิญของท่านเอมิเลีย สินะ" 

"หืม เอมิเลีย เอมิเลีย อ่อ ยัยผู้หญิงน่ารำคาญคนนั้นหน่ะเอง" 

"ก แกเรียกท่านเอมิเลีย ว่า ยัยผู้หญิงคนนั้น งั้นเหรอ" 

"ชั้นเรียกยังงั้นแล้วมันทำไมงั้นเหรอ" 

"แก ชั้นชักทนไม่ไหวแล้วนะ " 

ชายหนุ่มข้างหลังชายหัวล้านพูดขึ้นมา แล้วพุ่งเข้ามาเพื่อจะชกคุโระ 

แต่คุโระก็หลบได้ด้วยการขยับไปด้านข้างเล็กน้อย แล้วเตะสวนเข้าไปที่ท้องของอีกฝ่าย ทำให้ชายหนุ่มกระเด็นออกไป 3เมตร แล้วลงไปนอนนิ่งไม่ขยับ(ตาย)อยู่บนพื้น 

"......" 

พวกกลุ่มชายหนุ่มตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นจนพูดอะไรไม่ออก 

"เอาละใครจะเป็นคนต่อไป บอกไว้เลยตอนนี้ชั้นอารมณ์ไม่ค่อยดี อาจจะเผลอฆ่าตายก็ได้นะ " 

แค่ขู่นิดๆหน่อยๆ พวกกลุ่มชายหนุ่มก็วิ่งหนีกันหมดแล้ว 

"หึ แล้วจะทำไงกับศพนี่ดีนะ" 

#ฉันว่าเอาไปทำเป็นอันเดด ก็ไม่เลวนะคะ เพื่อจะได้ใช้งาน# 

'ความคิดไม่เลว จะได้เอาศพพวกโจร กับพวกนักฆ่าพวกนั้นมาใช้ด้วย อืมไม่สิยัยพวกนั้นเอาไปใช้เป็นอันเดดก็น่าเสียดายของแย่ เอามาเป็นของเล่นแก้เซ็ง น่าจะดีกว่านะ' 

#เห้อ แต่ก่อนหน้านั้นนายท่านควรจะทำอะไรกับศพของพวกเธอก่อนดีกว่านะคะ# 

"นั้นสินะ สภาพศพนี่ดูไม่ได้เลยนี่นะ แต่ก่อนอื่นก็ต้องหาที่เงียบๆละนะ' 

#ที่ถ้ำของพวกโจรก็ไม่เลวนะคะ# 

'นั้นสินะงั้นก็เอาที่นั้นละกัน งั้นไปเลยละกันนะ' 

คุโระใช้เวทเคลื่อนย้าย มาที่ถ้ำของโจร 

"หืมกลิ่นเลือดคลุ้งเลยนะเนี่ย คลีน " 

คุโระใช้เวทคลีนทำให้ถ้ำทั้งถ้ำสะอาดขึ้น 

"อืมค่อยขึ้นหน่อย" 

"นั้นสิคะ ป๊ะป๋า" 

คุโระหันไปทางที่เสียงเล็กใสๆพูดขึ้น สิ่งที่พบคือเด็กสาว อายุประมาณ 18ขวบ สูงประมาณ 157 เซนติเมตร สวมชุดเดรสสีขาว สวมเสื้อคุมสีดำขอบสีทอง 

"เธอเป็นใคร" 

คุโระจ้องไปยังหญิงสาวที่จู่ๆก็ปรากฏตัวขึ้นมา 

"พูดอะไรหน่ะคะ ป๊ะป๋า ฉันก็เป็นลูกสาวที่น่ารักของป๊ะป๋า อะ " 

คุโระใช้มือจับไปที่คอของเด็กสาวแล้วยกขึ้น 

"ชั้นจะถามอีกครั้งเดียว เธอเป็นใคร" 

"ฉัน เรย์ เองไงคะนายท่าน" 

เมื่อได้ยินคำตอบคุโระก็ว่างร่างของเด็กสาวลงบนพื้น 

"เธอคือเรย์จริงๆงั้นเหรอ" 

"พูดไรหน่ะคะ ป๊ะป๋า หรือว่า ป๊ะป๋า แอบไปมีลับๆนอกจากฉันอีกงั้นเหรอคะ" 

"เห้อ แล้วทำไมเธอถึงมีร่างกายได้หล่ะ" 

"อืมก็เพราะฉันอยากออกมาเที่ยวเล่นข้างนอกมั้งหน่ะคะ ส่วนรูปร่างนี่ก็เอามาจากเด็กผู้หญิงคนหนึ่งในความทรงจำของนายท่านมาปรับแต่งนิดหน่อยหน่ะคะ" (ไปดูรูปในตัวละครเอา) 

"แล้วไอ้เขี้ยวที่ปากนั้นมันอะไรหน่ะ" 

​"ไอ้นี่เหรอคะ ก็เขี้ยวแวมไพร์ไงคะ น่ารักไหมละคะ ป๊ะป๋า" 

"ก็น่ารักดีอะนะ" 

"ป๊ะป๋าคะ ดูท่าเราจะมีแขกมานะคะ" 

"ยังมีพวกโจรที่ยังเหลืออยู่อีกงั้นเหรอ" 

"ป๊ป๋าคะ ฉันขอเป็นคนจัดการเองได้ไหมคะ" 

"แล้วแต่เธอแล้วกันแต่ชั้นจะไม่ช่วยหรอกนะ" 

 

เมื่อพวกโจรเข้ามาภายในถ้ำ ก็ต้องตกใจเพราะภายในถ้ำไม่มีพรรคพวกของตัวเองอยู่เลยสักคน แต่พบหญิง​สาวกำลังนั่งร้องไห้อยู่ 

หัวหน้าโจรให้โจรสองคนไปนำตัวหญิงสาวที่กำลังร้องไห้มาหาตัวเอง 

เมื่อโจรทั้งสองนำหญิงสาวมา เจ้าหัวหน้าโจรก็มองสำรวจร่างกายเด็กสาวตั้งแต่หัวถึงเท้า แล้วยิ้มออกมา 

แต่ในวินาทีต่อมาหัวของหัวหน้าโจรก็ได้หลุดจากบ่า ตกลงสู่พื้น 

"ได้เวลาสนุกแล้ว ไอ้พวกเศษขยะทั้งหลาย" 

แล้วเทศกาลละเลงเลือดก็ได้เริ่มขึ้น 

 

"อ่าาาาา สนุกชะมัดเลย" 

"น่ากลัวชะมัดเลยนะเธอเนี่ย คลีน" 

คุโระใช้เวทคลีนใส่ เรย์ และเลือดของพวกโจร 

"ขอบคุณคะ ป๊ะป๋า" 

"เห้อ เรย์ชั้นจะกลับไปที่ปราสาทบริทันแล้วนะ" 

"เอ๋ ไม่สร้างอันเดดแล้วเหรอคะ" 

"ไม่อะ นี่ก็เก็บเย็นแล้ว" 

"เข้าใจแล้วคะ ป๊ะป๋า" 

เรย์ยิ้มออกมา แล้วร่างของเธอก็หายไป 

#กลับกันดีกว่านะคะ นายท่าน# 

คุโระใช้เวทย์เคลื่อนย้าย ไปที่ปราสาทบริตัน 

ที่ๆคุโระอยู่คือหน้าห้องอาบน้ำ คุโระเริ่มเดินไปยังห้องของตัวเอง 

เดินมาสักพักคุโระก็มาถึงหน้าห้องของตัวเอง แต่ก่อนที่คุโระจะเปิดประตู มีเสียงอะไรบางอย่างดังออกมาจากภายในห้อง 

"นายท่าน อ่า อ่า อ่า ฉันจะไม่ไหวแล้วคะนายท่านอ๊าาาาา " 

*คงไม่ต้องบอกก็รู้นะว่ามันคือเสียงอะไร* 

คุโระเปิดประตูแล้วเดินเข้าไปในห้อง เมื่อเข้ามาในห้องก็ปิดประตูแล้วล็อกประตู 

"แฮ่ก นายท่าน คะ" 

"หืมเป็นไรไปจบแล้วแล้วงั้นเหรอ" 

"แฮ่ก แฮ่ก " 

คุโระเดินเข้าไปหารินที่นอนอยู่บนเตียง โดยด้านข้างเตียงมีชุดของรินถอดกองไว้อยู่ แล้วเริ่มใช้มือขวา ลูบไล้กลีบดอกไม้ของริน 

"อ่า อ่า นายท่าน " 

คุโระก้มลงไปจูบปากของริน แล้วสอดลิ้นของตัวเองเข้าไปในปากของริน 

"อืม อืม อืม" 

โดยรินเองก็ไม่ยอมแพ้พยายามสอดลิ้นเข้ามาในปากของคุโระเช่นกัน แล้วเริ่มตวัดลิ้นไปรอบๆภายในปากของคุโระ 

ทั้งสองคนจูบกันอยู่สักพักนึง จึงผละออกจากกันเนื่องจากถึงขีดจำกัดของรินแล้ว แต่ถึงจะผละริมฝีปากจากกัน แต่มือขวาของคุโระยังคงถูกลีบดอกไม้ของรินอยู่ 

"อ่า อ่า อ่า " 

คุโระหยุดลูปไล้กลีบดอกไม้ของรินแล้วใช้นิ้วชี้กับนิ้วกลางแทงเข้าไปในน้องสาวของริน 

"อ่า อ่า อ่า อ๊าาาาาา" 

มีน้ำไหลออกมาจากกลีบดอกไม้ของริน 

คุโระดึงนิ้วออกจากกลีบดอกไม้ของริน แล้วเลียนิ้วของตัวเองให้สะอาด 

"แฮ่ก แฮ่ก" 

คุโระถอดกางเกงออกเผยให้เห็นแกนกลางของคุโระ 

"จะใส่เข้าไปละนะริน" 

"ค คะนายท่าน" 

สิ้นเสียงตอบรับของริน คุโระก็เสียบแกนกายเข้าไป 

"อ โอ้ยย" 

" หืมเจ็บงั้นเหรอริน" 

"ฉ ฉันไม่เป็นไรหรอกคะ แค่ไม่คิดว่านายท่านจะใส่เข้ามาทั้งหมดในทีเดียวหน่ะคะ" 

ท้องของรินนูนขึ้นมานิดๆ 

"งั้นหรอ งั้นชั้นจะเริ่มขยับละนะ" 

"ค คะ อ่า อ่า อ่า" 

คุโระใช้มือซ้ายบีบคล้ำหน้าอกด้านขวาของริน และใช้ปากดูดเม็ดยอดอกของริน 

"ริน ชั้นจะเสร็จแล้วนะ" 

" อ่า อ่า คะ นายท่านเชิญปล่อย อ่า น้ำขาวขุ่นของนายท่าน อ่า มาได้เลยคะ อ่า อ่า อ่า อ๊าาาาาาา" 

แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ พรวด พรวด 

คุโระปล่อยน้ำขาวขุ่นออกมาเป็นจำนวนมาก 

"แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก น นายท่าน แฮ่ก" 

"ริน" 

"แฮ่ก แฮ่ก คะนายท่าน แฮ่ก" 

"เธอจะว่าอะไรไหมถ้าชั้นอยากจะทำอีกหน่ะ" 

"แฮ่ก ไม่เห็นต้องถามเลยหนิคะนายท่าน แฮ่ก ฉันเป็นทาสของนายท่านนะคะ จะทำสักกี่ครั้งก็เชิญเลยคะนายท่าน" 

"ถ้างั้นชั้นก็ไม่เกรงใจละนะริน" 

"คะ" 

° 

"อ๊าาาาาาาาา แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก ....." 

"อีกรอบนะริน" 

"....." 

"ริน" 

#เธอสลบไปแล้วคะนายท่าน# 

'ง งั้นเหรอ แล้วนี่ชั้นทำกับรินไปกี่ครั้งละเนี่ย' 

#อ เอ่อ ก ก็  8ครั้งคะนายท่าน# 

'8เลยงั้นเหรอแต่ดูเหมือนว่าแค่นี้หน่ะสำหรับชั้นมันยังไม่พอ' 

ตึง 

มีคนเปิดประตูเข้ามา ซึ่งคนที่เปิดประตูเข้ามาก็คือลูน่า 

"อะ คุโระนี่นา- ว้ายย" 

ลูน่ายังไม่ได้ทันได้พูดอะไรก็โดนคุโระจับแล้วโยนขึ้นมาบนเตียง ซึ่งข้างๆลูน่าก็มีรินที่นอนสลบอยู่ ซึ่งที่กลีบดอกไม้ของเธอมีน้ำขาวขุ่นไหลออกมาเป็นจำนวนมาก บวกกับท้องของรินที่นูนขึ้นมานิดๆ ทำให้เธอรู้ได้ทันทีว่าเธอกำลังจะโดนทำอะไร 

ซึ่งในใจลูน่านั้นยิ้มแล้วพูดว่า 

"ถ้านายต้องการละก็เชิญทำได้เลย" 

"งั้นชั้นไม่เกรงใจละนะ" 

คุโระตรงเข้าไปจูบลูน่า แล้วใช้มือข้างซ้ายนวดคล้ำหน้าอกของลูน่า 

"อืม อืม อืม อืม" 

คุโระผละปากจากลูน่า แล้วเลื่อนลงไปดูดหน้าอก ที่ว่างอยู่ของลูน่า แล้วใช้นิ้วชี้มือขวาเสียบเข้าไปในรูสวาทของลูน่า 

"อ่า อ่า อ่า อ่า อ่า อ่า อ๊าาาาาา แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก" 

คุโระดึงนิ้วออกจากรูสวาทของลูน่า 

"ชั้นจะใส่แกนกายเข้าไปละนะลูน่า" 

"ส ใส่เข้ามาได้เลยคุโระ" 

คุโระเสียบแกนกายเข้าไปในรูสวาทของลูน่า 

"อ่า อ่า อ่า อ่า เข้ามาลึกมากเลย อ่า อ่า อ่า" 

คุโระขยับแกนกายเข้าออกเรื่อยๆ และเร็วขึ้นเรื่อยๆ 

"อ่า อ่า อ่า อ่า คุโระ อ่า ฉันจะเสร็จแล้ว" 

"ปล่อยออกมาเลยสิเพราะชั้นก็จะเสร็จแล้วเหมือนกัน" 

"อ่า อ่า อ๊าาาา" 

แจ๊ะ แจ๊ะ พรวด พรวด 

"แฮ่ก แฮ่ก " 

"ชั้นจะต่อละนะ" 

° 

10นาที ผ่านไป 

" อ่า อ่า อ่า อ๊าาาาา นายนี่มันปีศาจชัดๆ " 

"ชั้นก็เป็นปีศาจหนิ" 

คุโระนำแกนกายของตนออกจากรูสวาทของลูน่า 

"พ พอแล้วเหรอ แฮ่ก แฮ่ก" 

"พอแล้วละ นี่ชั้นก็ทำไปตั้ง 5ครั้งแล้วนะ ว่าแต่เธอมาทำอะไรที่นี่ละลูน่า" 

"ก็ ฉันมาตามนายไปกินข้าวหน่ะ" 

"งั้นเหรอ ให้ราชินีเรเนียคอยคงจะไม่ดีละนะ" 

"คุโระ ฉันคงไปด้วยไม่ไหวละนะ" 

"เธอนอนพักไปเถอะ" 

"อืม ... ฟี้~ ฟี้~" 

"หลับเร็วชะมัดเลยนะ" 

คุโระใช้เวทคลีนใส่ ตัวเองกับลูน่าและริน แล้วจัดท่าทางตอนนอนให้ทั้งสองคน 

คุโระมือข้างนึงลูบหัวลูน่า ทำไมลูน่าส่งเสียงครางน่ารักออกมา 

"อืมมมมมม" 

ส่วนมืออีกข้างที่ว่างอยู่ของคุโระ ก็นำไปลูบหัวของริน 

"ฟูเนี๊ยวววว" 

รินก็เสียงเสียงน่ารักออกมาเหมือนกับลูน่า 

"อ อืม " 

รินตื่นขึ้นมา และลุกขึ้นมานั่งบนเตียงด้วยท่าทางสะลึมสะลือ โดยมีน้ำหลายไหลออกจากปาก แล้วใช้มือขยี้ตาตัวเอง แล้วในที่สุดเธอก็สังเกตุเห็นคุโระ ที่กำลังลูบหัวเธออยู่ 

เมื่อเห็นคุโระ รินที่กำลังกึ่งหลับกึ่งตื่นก็ ตื่นเต็มที่ พร้อมหน้าของเธอที่แดง 

"น น นายท่าน ก กำลังทำอะไรหน่ะคะ" 

"หืม ก็กำลังเล่นกับหูเธอไงละ" 

คุโระไม่พูดปล่าว นำมือไปเล่นกับหูแมวของเธอ 

"ย อย่านะคะนายท่าน อ่าาา ฟุเนี๊ยววววว " 

ตอนแรกคุโระกะจะแกล้งรินเล่นเฉยๆ แต่คุโระเล่นสนุกติดลมกับการเล่นหูแมวของรินจนหยุดไม่ได้ 

"อ่าา น นายท่านคะ หยุดเล่นหูฉันเถอะนะคะ ฉ ฉันขอร้องละคะ อ่าา อ่าา ไม่นะ จ จะทนไม่ไหวแล้วคะนายท่าน อ่าา อ๋าาาาาา" 

หลังจากเล่นกับหูแมวของรินได้สักพักคุโระก็ปล่อยหูแมวของริน ซึ่งรินก็ล้มตัวลงนอน บนเตียงด้วยสภาพหมดแรง โดยที่ดวงตาของเธอมีน้ำตาไหลออกมา 

"แฮ่ก แฮ่ก ฮึก ฮึก ฮึก น นายท่านโหดร้ายที่สุด ฮึก ฮึก" 

รินเริ่มร้องไห้ ซึ่งคุโระก็ไม่เข้าใจว่าทำไมจู่ๆ รินถึงร้องไห้ออกมา 

"นี่ๆ รินเธอร้องไห้ทำไม ถ้าแค่ปล่อยน้ำสวรรค์ออกมา ก็ไม่เห็นต้องร้องหนิ" 

"ฮึก ฮึก ฮึก " 

ไม่มีคำตอบจากรินเพราะเธอยังคงร้องไห้ต่อไป 

คุโระไม่มีทางเลือกจึงคิดที่จะเลิกผ้าห่มขึ้นมาดู แต่รินก็พยายามขัดขืนไม่ให้คุโระเลิกผ้าห่มขึ้นด้วยการใช้มือทั้งสองข้างกดผ้าห่มไว้ 

"ฮึก ฮึก" 

"เอามือออกไปสะริน" 

รินไม่ตอบแต่ส่ายหน้าไปมา 

"ดีในเมื่อเธอไม่ยอมเอามือออก งั้นชั้นคงไม่มีทางเลือกละนะ" 

คุโระใช้มือซ้ายจับไปที่หูแมวของรินแล้วแล้วเริ่มเล่นกับกับหูแมวนั้น 

"อ่าา ไม่นะ หยุดนะคะ นายท่าน" 

"ถ้างั้นเธอก็เอามือออกจากผ้าห่มสิ" 

คุโระใช่แรงดึงผ้าห่มออกมา 

สิ่งที่ซ่อนอยู่คือเตียงที่เปียกน้ำอะไรบางอย่างอยู่กับ หว่างขาที่มีน้ำไรบางอย่างไหลออกมาอยู่ ซึ่งท่าสังเกตุดีๆ น้ำที่ไหลออกมามันเป็นสีเหลือง ซึ่งนั้นก็ไม่ใช่น้ำสวรรค์แต่มันคือ ฉี่ 

"ฮึก ฮืออออ ฮือออ" 

คุโระยิ้มแห้ง 

'นี่เรย์ชั้นจะทำไงดีละ' 

#เห้อ นายท่านนี่ชอบคนผู้หญิงร้องไห้จริงๆนะคะ หืมดูเหมือนตัวช่วยจะมาแล้วนะคะ ป๊ะป๋า" 

"หืม ตัววช่วย? อย่าบอกนะว่า" 

เอียดดดดดดดดด 

"ไง คุโระ ฉันมาตามนายไปกินข้าวหน่ะ 

############## 

จบตอน 

ไรท์ : ขอโทษด้วยนะครับที่มาช้าไปหน่อย 

ว่างเปล่า : ไม่ช้าไปหน่อยละช้ามากๆเลยละ 

ไรท์ : เอาน่าๆ เรามารอดูกันดีกว่าเห็นเมือกคุงบอกจะลงนิยายเหมือนกันหนินะ 

ความคิดเห็น