นิยายของจางบิวตี้ทุกเรื่องที่จบแล้วจะติดเหรียญนะคะ ที่ติดเหรียญอย่างเดียวเพราะเราเปิดให้อ่านฟรีมาตั้งนานแล้วเนอะ อย่าดราม่าเลยนะคะ เสียสุขภาพจิตป่าวๆ 55555

Coffee Special กราฟไงจะใครล่ะ 1

ชื่อตอน : Coffee Special กราฟไงจะใครล่ะ 1

คำค้น : Yaoi, NC, 18+, SM

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.2k

ความคิดเห็น : 14

ปรับปรุงล่าสุด : 08 พ.ย. 2560 19:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Coffee Special กราฟไงจะใครล่ะ 1
แบบอักษร

Coffee Special

กราฟไงจะใครล่ะ 1



เสียงดนตรีที่ดังขึ้นอย่างมีจังหวะทำให้แอลกอฮอล์ในกระแสเลือดทำงานได้เป็นอย่างดี ‘กราฟ’ นั่งโยกตัวไปมาอย่างสนุกสนานพร้อมกับยกแก้วแอลกอฮอล์ขึ้นดื่ม ซึ่งเขาจำไม่ได้เลยว่าแอลกอฮอล์เข้าปากของเขาไปกี่แก้วแล้ว วันนี้เป็นวันเกิดไอ้เลิฟ เพื่อนสนิทสุดโง่ของเขา รู้จักมันใช่มั้ย? ใครไม่รู้จักจะไล่ให้ไปอ่านตอนหนึ่งใหม่นะ! ที่มันชวนเขากับไอ้พอร์ช (ใครไม่รู้จักไปอ่านเรื่อง honey รักนี้หวานกว่าน้ำผึ้ง เลยนะครับ จางบิวตี้บอกให้ขายของ อิ_อิ) มาที่ร้านเหล้าร้านประจำวันนี้ก็เพราะว่างอนผัว!ก็นะ วันนี้เป็นวันเกิดมันทั้งทีแต่พี่ธามกลับจำไม่ได้  มันก็เลยหนีมาดื่มจนหน้าแดงเป็นตูดลิงแบบนี้ไงล่ะ ไอ้เลิฟเป็นคนเมาง่าย เหล้าเข้าปากไม่กี่แก้วก็เมาแล้ว แต่ยังจะสาระแนมาดื่ม ไม่เหมือนเขา...กราฟคนนี้คอแข็งนะครับ แข็งแค่ไหน  อยากรู้ก็มาที่ห้องคืนนี้สิ เดี๋ยวพิสูจน์ให้ดู หึๆ  เอาล่ะ...นอกเรื่องพอหอมปากหอมคอ กลับมาที่เรื่องไอ้เลิฟต่อ


          “แม่งเมาละ” กราฟพูดขึ้นพร้อมมองไปที่เลิฟที่ตอนนี้นั่งโงนเงนไปมา


          “อืม ดื่มไปหลายแก้วเหมือนกัน” พอร์ชว่าพร้อมส่ายหน้าหัวเบาๆ


          “ไหวมั้ย?” พอร์ชถามขึ้นเลิฟขึ้น


          “หวายยยย” เลิฟทำตาปรือๆ ก่อนจะตอบออกมาเสียงยาน


          “กูว่าไม่ไหวว่ะ” กราฟว่าขำๆ


          “งั้นกูพามันกลับเลยละกัน มึงล่ะกราฟจะกลับเลยมั้ย?” พอร์ชถามกราฟ


          “ส่องสาวต่ออีกหน่อยละกัน กูเห็นสาวโต๊ะนั้นส่งสายตาให้กู ไอ้เชี่ยยย อย่างแจ่ม” กราฟว่าก่อนจะหันไปส่งสายตาตอบสาวชุดแดงที่หน้าอกพอๆ กับแม่วัวสายพันธุ์ดี ไม่รู้แหละ...มองเขาหรือมองไอ้พอร์ชก้ไม่รู้ แต่ขอเข้าข้างตัวเองก่อนก็แล้วกัน


          “เออๆ กูพามันไปก่อนละ ความจริงกูส่งไลน์บอกพี่ธามละ พี่เขารอมันอยู่ที่ห้องละ” กราฟพยักหน้ารับให้พอร์ชที่พยุงเลิฟออกจากร้านไป เมื่อเพื่อนสนิทสองคนกลับไปทั้งโต๊ะก็เหลือเพียงกราฟคนเดียว กราฟทำท่าจะลุกออกจากโต๊ะเอาแก้วไปชนกับสาวชุดแดง แต่สาวคนนั้นก็ลุกออกจากโต๊ะไปก่อนแล้วเดินไปยังโต๊ะๆ หนึ่งซึ่งกราฟก็มองตามไปทันที นั่นมัน...ไอ้เฟิร์สนี่หว่า! เฟิร์สคือเดือนคณะวิศวกรรมศาสตร์ปี 1 แน่นอนว่ากราฟรู้จักคนตัวสูงนั่นดี เพราะอีกคนเคยมาจีบเลิฟและแน่นอนว่าก็ต้องนกจิ๊บๆ ไป เพราะไอ้เลิฟมีพี่ธามแล้ว จะว่าสงสารก็สงสารนะ หน้าตาหล่อๆ อย่างมัน ไม่น่าต้องมาอกหักจากไอ้เพื่อนโง่ๆ ของเขา สู้ไอ้กราฟคนนี้ก็ไม่ได้ ชีวิตนี้ไม่เคยอกหักครับ เพราะ...ไม่เคยชอบใคร! ไม่ใช่ว่าเขาไม่เชื่อในความรักอะไรแบบนั้นนะ แต่ชีวิตตอนนี้มันก็ดีแล้ว สนุกสนานอยู่กับเพื่อนบ้าง เงียบๆ อยู่คนเดียวบ้าง สลับกันไป ซึ่งมันคือสิ่งที่เขาโอเคแล้ว ไม่รู้ว่าจะหาใครเข้ามาให้ปวดหัวทำไม ส่วนเรื่องสาวๆ...เขาก็ทำเหมือนตัวเองเจ๋งไปงั้นแหละ ความจริงก็ไม่เคยได้แอ้มหรอก เจอที่ร้านเหล้าก็แค่ชนแก้วขำๆ ขอเบอร์ขอไลน์ไปแต่ก็ไม่เคยทักหรอก  ก็นะ...อย่างที่บอกนั่นแหละ ชีวิตตอนนี้ของเขาก็ดีอยู่แล้ว ไม่จำเป็นต้องหาเรื่องที่ทำให้ปวดหัวเข้ามาหรอก...อีกด้านหนึ่ง...ตาคมมองตามไปยังร่างบางที่ถูกเพื่อนสนิทพยุงเดินออกจากร้านไปก่อนจะถอนหายใจออกมา เกือบเดือนแล้วสินะที่เขาไม่ได้เจอคนๆ นั้นตรงๆ ไม่กล้าเข้าไปทักทาย กลัว...กลัวว่าความรู้สึกนั้นจะกลับมาอีก ‘เฟิร์ส’ ไม่รู้ว่าทำไมตัวเองถึงเป็นได้ขนาดนี้ ไม่ใช่ว่าเขาไม่เคยชอบใครนะ เขาเองก็เคยมีแฟนมาแล้ว เคยต้องเจ็บปวดเวลาเลิกกับแฟนเหมือนกัน แต่ไม่เคยมีครั้งไหนที่เจ็บตั้งแต่ยังไม่ได้เริ่มแบบนี้เลย เขาชอบพี่เลิฟ ใช่...เขาชอบในความน่ารัก นิสัยเด็กๆ ดูใสซื่อแบบไม่ต้องประดิษฐ์เสริมเติมแต่ง เขากำลังจะเริ่มจีบอีกคนแท้ๆ แต่ก็ต้องมาอกหักเพราะอีกคนมีแฟนแล้ว และแฟนของร่างบางก้ไม่ใช่ใครที่ไหน พี่ธามรุ่นพี่ในคณะของเขาเอง ถามว่าทำไมเขาไม่สู้?...เรื่องหน้าตา ยอมรับอย่างไม่กระดากปากเลยว่าเขาไม่แพ้แน่ๆ แต่เรื่องความรู้สึก...เขาสู้ไม่ได้เต็มๆ เลยล่ะ  ก็นะ...คนแพ้ก็ต้องดูแลตัวเองไง วันนี้เขาเลยชวนเพื่อนออกมากินเหล้า เพราะตั้งแต่เปิดเทอมกิจกรรมเยอะเสียเหลือเกิน ไม่เข้าใจว่าแอดมิดชั่นมาเรียนหนังสือหรือทำกิจกรรมกันแน่ และไอ้ตำแหน่งเดือนคณะนี่เขาก็ไม่ได้อยากเป็นหรอก ตอนนั้นแค่อยากเด่นให้พี่เลิฟมันจำได้ก็เท่านั้น ให้ตายสิ...พี่เลิฟอีกแล้ว


          “นั่นมันพี่กราฟนี่?” เสียงของแจ็กเพื่อนของเฟิร์สถามขึ้น ทำให้เฟิร์สมองตามไปทันทีก่อนจะพบกับรุ่นพี่ที่คุ้นหน้าคุ้นตาคนหนึ่ง ก็นะ...ก็อีกคนเป็นเพื่อนของพี่เลิฟนี่ไม่แปลกที่เขาจะรู้จัก แต่ว่าพี่เลิฟกับพี่พอร์ชกลับแล้ว ทำไมยังไม่กลับ?


          “เออๆ ไม่เจอหน้าตาพี่แกนานเลย จำได้ว่าตอนมาสอนปรับพื้นฐานตลกชิบหาย” พุ เพื่อนในกลุ่มอีกคนว่าอย่างขำๆ ซึ่งเฟิร์สก็เห็นด้วยนั่นแหละ ก็นะ...อีกคนชอบหาเรื่องอะไรมาเล่า แถมยังชอบทะเลาะกับพี่เลิฟโชว์พวกเขาอีก เฮ้อ...พี่เลิฟอีกแล้ว อะไรวะเนี่ย!


          “พี่เขานั่งคนเดียว ชวนมานั่งด้วยดีป่ะวะ?” แจ็กเสนอ


          “ก็ดีนะเว้ย ยังไงก็พี่น้องสาขาเดียวกัน” พุพยักหน้าอย่างเห็นด้วย แต่ไม่ทันที่ทั้งสองคนจะลุกไปหากราฟ ก็มีสาวสวยชุดแดงคนหนึ่งเดินเข้ามาที่โต๊ะ


          “ขอโทษนะคะ ชื่ออะไรเหรอคะ?” เฟิร์สหันไปทางเจ้าของเสียงทันที ก็พบว่าหญิงสาวกำลังยิ้มหวานอย่างโปรยเสน่ห์ให้เขา


          “เฟิร์สครับ” เฟิร์สตอบสั้นๆ เขาเป็นพวกมนุษยสัมพันธ์ดีก็จริงแต่กลับเรื่องแบบนี้ หมายถึง...ความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืน เขาค่อนข้างที่จะไม่ชอบมัน ไม่โอเคกับการที่จะมีสัมพันธ์กับใครในระยะเวลาสั้นๆ จะบอกว่าเขาเป็นผู้ชายมีแต่ได้กับได้ก็จริง แต่เขาก็ไม่ชอบมันอยู่ดี


          “ชื่อน้ำผึ้งนะคะ น้ำผึ้งขอไลน์...”


          “เดี๋ยวกูไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ” เฟิร์สหันไปพูดกับเพื่อนขัดประโยคของน้ำผึ้งขึ้น ก่อนจะลุกออกจากโต๊ะไปทันที น้ำผึ้งเบิกตากว้างอย่างตกใจกับการกระทำของเฟิร์สไม่น้อย เดี๋ยวนะ...ไม่เล่นด้วยงั้นเหรอ? ผู้ชายอะไรเนี่ย เธอออุตส่าห์ยิ้มอ่อยขนาดนี้แล้วนะ!...เฟิร์สเดินมาที่ห้องน้ำก่อนจะถอนหายใจออกมา เขาไม่ได้ตั้งใจจะมาเข้าห้องน้ำหรอกแต่หาเรื่องเลี่ยงหญิงสาวคนนั้นก็เท่านั้น จะปฏิเสธตรงๆ ก็จะดูเสียมารยาทเกินไป


          “เอ้า ทำไมมาอยู่ตรงนี้วะ?” เสียงหนึ่งทักขึ้นทำให้เฟิร์สหันไปมองทันที ก่อนจะพบกับกราฟที่กำลังมองมาที่เขา


          “ผมมาเข้าห้องน้ำ” กราฟพยักหน้ารับนิดๆ เขาแค่สงสัยเพราะเห็นว่าหญิงสาวชุดแดงที่เขาหมายตาเดินเข้าไปหาคนตัวสูงนี่ ก็เลยคิดว่าจะกำลังสานต่อ ไม่คิดว่าจะมาเจออีกคนที่หน้าห้องน้ำแบบนี้


          “เดี๋ยวพี่” เสียงเรียกของเฟิร์สทำให้กราฟหันไปหาทันที


          “ไปหาที่ดื่มเงียบๆ กันมั้ย?” กราฟทำหน้าแปลกใจไม่น้อยกับคำชวนของเฟิร์ส


         “อะไรของมึงเนี่ย กูเพื่อนมึงเหรอ?”

         “หึๆ ก็เรียกว่าพี่ไง ไม่ได้เรียกเพื่อนเสียหน่อย” เฟิร์สยกยิ้มนิดๆ


          “กวนตีน”


          “สรุปไปมั้ย?” เฟิร์สเลิกคิ้วถามอีกครั้ง กราฟนิ่งคิดไปครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้ารับ ไหนๆ ก็เบื่อที่นี่แล้วเหมือนกัน เปลี่ยนบรรยากาศบ้างก็ดี


          “เออ” ว่าแล้วเฟิร์สและกราฟก็พากันเดินออกจากร้านทันที โดยที่เฟิร์สส่งไลน์ไปบอกเพื่อนแล้วว่าขอตัวกลับก่อน...

         “ที่นี่อ่ะนะที่เงียบๆ ที่มึงว่า?” กราฟขมวดคิ้วทันทีเมื่อเห็นสถานที่ที่อีกคนพามา หอพัก! หอพักที่แม่งอยู่ตรงข้ามหอของเขาเนี่ย!


          “ที่หอก็เงียบสุดแล้วไง” เฟิร์สตอบหน้าตาย


          “สัส กูว่ากูกลับหอละ ไม่แดกต่อละ” กราฟว่าพร้อมทำท่าจะเดินไปที่หอของตัวเองที่อยู่อีกทาง


พรึ่บ

         “เดี๋ยวดิพี่” เฟิร์สคว้าข้อมือของกราฟเอาไว้ ทำให้กราฟหันไปหาคนตัวสูงทันทีแต่ไม่ทันจะพูดอะไรออกมา เฟิร์สก็พูดต่อ

         “ผมอยากถามเรื่องพี่เลิฟจากพี่”...และแล้วกราฟก็เข้ามาอยู่ในห้องของเฟิร์สจนได้ ก็นะ...เพราะความใจดีเวรี่ๆ ของเขาที่แอบเห็นใจนัยน์ตาเศร้าๆ ของอีกคนยามที่พูดชื่อของเพื่อนสนิทของเขาออกมา เฮ้อ...มันยังคงรักษาแผลไม่ได้สินะ


          “อ่ะ” เฟิร์สยื่นกระป๋องเบียร์ให้กับกราฟ กราฟก็รับมาเปิดดื่มแต่โดยดี


          “มึงยังตัดใจจากมันไม่ได้หรือไง?” กราฟเข้าประเด็นทันที เฟิร์สกระดกเบียร์เข้าปากก่อนจะกระตุกยิ้ม

         “การชอบใครสักคนพี่คิดว่ามันลืมได้เร็วขนาดนั้นเลยหรือไง?”


          “ไม่รู้เว้ย ไม่เคยชอบใคร” กราฟยักไหล่


          “จริง?” เฟิร์สถามกลับอย่างเหลือเชื่อ


          “เออ...ไม่อยากชอบใคร อยู่คนเดียวสบายใจกว่าเยอะ”


          “พี่แม่งสุดยอดว่ะ” เฟิร์สว่าขำๆ


          “สุดยอดยังไง?”


          “ก็ดีไง ไม่ต้องชอบใคร ไม่ต้องเจ็บ ดีจะตาย”


          “ก็นะ...แต่ก็...” กราฟเว้นวรรคก่อนจะพูดต่อเสียงแผ่ว


          “...เหงานิดนึง” ใช่...แม้ว่าจะบอกว่ามีความสุขแล้วที่เป็นแบบนี้ แต่พอเวลาที่อยู่คนเดียว มันก็จะมีความรู้สึกวูบหนึ่งที่แอบเหงา ไอ้พอร์ชมีโฟน  ไอ้เลิฟมีพี่ธามแต่เขา...ไม่มีใคร แต่มันก็แค่ชั่ววูบหนึ่งเท่านั้นแหละ


          “หึๆ ก็หาแฟนดิพี่”


          “ไม่อ่ะ ขี้เกียจ” กราฟเบ้ปากก่อนจะหยิบเบียร์กระป๋องที่สองมาเปิดดื่ม กราฟค่อนข้างชอบกินเบียร์มากกว่าเหล้าเพราะไม่ค่อยขมลิ้น แต่เวลาไปร้านเหล้าที่เลือกกินเหล้าก็เพราะความขมทำให้เขาดื่มได้ไม่มาก ไม่เมาอะไรแบบนี้...เวลาผ่านไป...รู้ว่าเบียร์ในตู้เย็นของเฟิร์สหมดไปกี่กระป๋องแล้ว แต่ที่รู้ๆ ทั้งเฟิร์สและกราฟเริ่มมึนๆ กันแล้ว ทั้งๆ ที่เฟิร์สไม่ใช่คนเมาง่าย แต่เพราะเฟิร์สชวนกราฟคุยถึงเลิฟหลายต่อหลายเรื่อง และพอรู้สึกจี๊ดๆ ในใจก็กระดกเบียร์กลบเกลื่อนความเจ็บทันที และก็อย่างที่เห็น...ตอนนี้เฟิร์สรู้สึกโลกหมุนแล้ว โลกหมุนจนต้องเอนตัวลงนอน


          “กูว่ากูกลับหอดีกว่า  ห่า...มึนๆ แล้ว” กราฟว่าพร้อมกับพยายามลุกขึ้นแต่เพราะความมึนทำให้ร่างโปร่งเซไปมา

         “เฮ้ย!”


ตุบ

         “โอ๊ย!” เฟิร์สที่นอนอยู่กับพื้นร้องออกมาทันทีเมื่อถูกกราฟล้มทับ


          “อึก ขอโทษเว้ยยย มึนหัวสาสสส” กราฟว่าพร้อมกับพยายามลุกขึ้นแต่ก็ยากเย็นเสียเหลือเกิน ร่างสองร่างเสียดสีกันไปมาเมื่อกราฟขยับตัวไปมา เฟิร์สพยายามปรือตามองหน้ากราฟด้วยความมึนงง ก่อนที่ภาพของใครบางคนจะซ้อนทับขึ้นมา


          “พี่เลิฟ”


          “หืมมม เมิงเรียกครายว้า กู...อื้อออออ”


























...ติดตามตอนต่อไปในเล่มค่า…

วรั้ยยยยยยยย จะเกิดอะไรขึ้น???? 555555  ตามคำเรียกร้องนะคะ กราฟมีคู่แล้วววววว และคู่ของนางก็ไม่ใช่ใครที่ไหน เฟิร์สคนอกหักจากเลิฟนั่นเอง หวังว่าทุกคนจะชอบนะคะ อิๆ อุดหนุนหนังสือกันเยอะๆ นะคะ รับรองว่าทุกคนจะถูกใจกับตอนพิเศษที่เฟิร์นเตรียมไว้ให้แน่ๆ ค่า เปย์เค้าหน่อยนะ พลีสสสสสสสสส


ใครสนใจหนังสือรายละเอียดตามรูปภาพเลยค่าาาาาา


___จางบิวตี้___

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว