ขอบคุณที่ติดตามเรื่องราวความรักของชาร์ปคิวนะคะ :)

OMG ผมท้องกับเจ้านาย 4

ชื่อตอน : OMG ผมท้องกับเจ้านาย 4

คำค้น : เคะท้องได้

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 99.2k

ความคิดเห็น : 102

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ก.พ. 2560 13:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
OMG ผมท้องกับเจ้านาย 4
แบบอักษร

OMG ผมท้องกับเจ้านาย 4

 

By : กระดุ๊กกระดิ๊ก

 
 
-เช้า-

ตอนแรกคิวคิดว่าไม่น่าจะไปทำงานไหวก็ต้องฝืนสังขารไปเพราะเขาต้องการที่จะทำโปรเจคนี้ให้เสร็จไวๆและลาออกจากบริษัทนี้สักที  แต่เขาก็แอบเสียดายไม่ได้เพราะว่างานบริษัทนี้เป็นสิ่งที่เขาชอบมากแต่ก็จะให้ทนอยู่ต่อไปก็ไม่ได้เพราะประธานบริษัทนี้ช่างใจร้ายกับเขาเหลือเกิน

 

 

“สวัสดีค่ะพี่คิว  เมื่อวานทำไมไม่มาล่ะคะ”  เสียงพนักงานในแผนกที่คิวเป็นหัวหน้าอยู่ทักทายขึ้นมาอย่างสนิทสนม

 

 

“คือพี่ไม่ค่อยสบายเท่าไรน่ะ ว่าแต่พี่ไม่มาเมื่อวานงานคืบหน้าบ้างรึป่าว” คิวถามกลับไปอย่างเป็นกันเอง

 

 

“ก็นิดนึงอ่ะค่ะ  แฮะๆ” หญิงสาวตอบกลับไปไม่ค่อยเต็มคำ เพราะเมื่อคิวไม่อยู่งานมักจะไม่ค่อยคืบหน้า เมื่อแมวไม่อยู่หนูก็ร่าเริงเลยแหละ

 

 

“จริงๆเลยน่า  เอาเถอะๆเดี๋ยวมาทำวันนี้ต่อแหละกัน” คิวบอกอย่าสบายๆเพราะถึงเขาจะรีบร้อนที่จะทำโปรเจคนี้ให้เสร็จไวๆแต่ก็จะต้องคำนึงถึงพนักงานในแผนกด้วยเหมือนกัน เขาไม่อยากใจร้อนมากนักเพราะจะทำให้การทำงานไม่ราบรื่นเท่าที่ควร

 

 

ตืด ตืดด ตืดด

 

 

เมื่อคิวมานั่งทำงานได้สักพักโทรศัพท์ของคิวก็มีสายเข้ามา

 

 

[มาทำงานไหวด้วยหรอ  ผมบอกว่าไม่ไหวก็ไม่ต้องมาไง] เสียงของชาร์ปที่พูดออกมาค่อนข้างจริงจัง

 

 

“ผมไหว...” คิวบอกออกไปสั้นๆเพราะไม่อยากจะต่อความยาวสาวความยืดกับชาร์ปมากนัก

 

 

[ถ้าไหวงั้นมาหาผมที่ห้องทำงานเดี๋ยวนี้!!] ชาร์ปพูดออกมาก่อนที่จะตัดสายทันที

 

 

“เฮ้ออออ” คิวถอนใจออกมาอย่างเหนื่อยหน่ายกับชีวิตขิงตัวเองในขณะนี้ เพาะเขาไม่เคยที่จะทำตามคำสั่งใครอย่างไร้เหตุผลอย่างนี้มาก่อน

 

 

.....

 

 

“อ้าวพี่คิว  มาทำอะไรหรอคะ” เลขาหน้าห้องของชาร์ปถามขึ้นมาทันทีเมื่อคิวเดินมาที่หน้าห้องของประธาน  เป็นไปได้ยากมากเพราะตั้งแต่ที่ทำงานมาครั้งนี้ถือว่าเป็นครั้งแรกที่คิวเดินมาเหยียบที่ชั้นนี้

 

 

“พี่มาพบท่านประธานน่ะ”คิวพูดออกไปด้วยน้ำเสียงที่ปกติ

 

 

 

“อ้อ....แปปนึงนะคะ”  หญิงสาวพูดก่อนที่จะยกโทรศัพท์ต่อสายเข้าไปหาท่านประธานทันที

 

 

“ท่านประธานบอกว่าเชิญเข้าไปได้เลยค่ะ” หญิสาวพูดออกมาอย่างยิ้มแย้ม

 

 

“ขอบคุณครับ” คิวพูดออกไปตามมารยาท

 

 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

 

 

 

คิวเคาะประตูไปตามมารยาทก่อนที่จะเปิดประตูเขาไปในห้องของท่านประธานที่เป็นส่วนของที่ทำงาน ซึ่งเขาไม่เคยเห็นเพราะที่เข้ามาครั้งก่อนที่เข้ามาสติก็ไม่ค่อยอยู่ครบนักและก็เอาแต่หลับตาเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์แต่...ในส่วนของห้องนอนเขาจำได้ดีทุกอย่าง

 

 

“เรียกผมมามีอะไรไม่ทราบ” คิวพูดบอกอย่างหยิ่งๆ

 

 

“มานั่งก่อนสิ” ชาร์ปพูดและผายมือเชิญคิวให้นั่งตรงข้ามกับตัวเอง

 

 

“.....”  คิวไม่พูดอะไรแต่ก็เดินไปนั่ง  เขาไม่อยากจะขัดชาร์ปมมากนักเพราะคิดว่าชาร์ปต้องเอาเรื่องรูปและวีดิโอพวกนั่นมาขู่เขาแน่ๆถ้าเขาขัดใจชาร์ป

 

 

“เป็นยังไงบ้าง” ชาร์ปถามออกไปพร้อมมองหน้าของคิวอย่างจริงจัง  เขาก็ไม่เข้าใจตนเองว่าทำไมถึงรู้สึกเป็นห่วงคิวมากมายขนาดนี้  แต่เขาต้องการให้คิวบอกออกมาตามความจริงว่าตอนนี้ร่างกายของคิวเป็นอย่างไรบ้าง  ถ้าคิวยังบอกว่าเจ็บอยู่เขาจะอาสาดูแลคิวด้วยตัวของเขาเอง

 

 

“ไม่เป็นไร ผมสบายดี” คิวพูดออกไปอย่างไม่แคร์ถึงแม้ว่าจะเป็นการโกหกคำโตเพราะว่าตอนนี้ร่างกายของเขายังเหนื่อยล้าและยังรู้สึกเจ็บๆที่ช่องทางด้านหลังอยู่แต่เขาไม่ต้องการให้ชาร์ปสงสารเขา!

 

 

“งั้นหรอ ก็ดี  ผมว่าผมอยากจะทำอีกแล้วสิ  ไปรอผมในห้อง!!” ชาร์ปพูดออกมาอย่างจริงจังและแอบเคืองคิวๆนิดๆที่ไม่ยอมบอกเขาตามความจริง  ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าคิวยังเจ็บอยู่เพราะตอนที่คิวนั่งยังแสดงอากาที่ทำให้รู้ว่าเขาเจ็บที่ช่องทางด้านหลังอยู่

 

 

“คุณชาร์ป!!! คุณทำแบบนี้กับผมไม่ได้นะ” คิวลุกยืนและพูดออกไปอย่างไม่ยอม

 

 

“ทำไมผมจะทำไม่ได้  ในเมื่อผมมีนี่!!!” ชาร์ปพูดพร้อมกับโยนรูปภาพมากมายที่ในรูปคือภาพของคิวที่นอนเปลือยกายอยู่

 

 

“ยังไม่รวมวีดิโอที่อีกนะ” ชาร์ปพูดออกมาอย่างเหนือกว่า

 

 

“........” คิวไม่พูดอะไร แต่น้ำตาที่คลออยู่ที่ตาค่สวยนั้นก็บ่งบอกถึงอารมณ์ของร่างบางได้ดีที่ตอนนี้ทั้งโกรธและเสียใจกับการกระทำของคนตรงหน้า  เขาไม่เข้าใจว่าเขาไปทำอะไรให้คนตรงหน้านักหนาถึงได้ทำกับเขาอย่างนี้  ทั้งๆที่เขาก็ทำงานดีมาตลอดและยังสร้างชื่อเสียงให้บริษัทอีกมากมายแต่สิ่งที่เขาต้องเผชิญอยู่ตอนนี้คืออะไร?!!

 

 

“ไปสิ มายืนบื้ออะไรอยู่ล่ะ!” เมื่อเห็นว่าร่างบางเริ่มมีน้ำตาไหลออกมาแต่ไม่ได้สะอื้นแต่อย่างใดก็อดที่จะหงุดหงิดไม่ได้

 

 

คิวที่เห็นว่าตัวเองทำอะไรไม่ได้นอกเสียจากยอมรับในโชคชะตาของตนเองก็เดินไปที่ห้องนอนที่เป็นส่วนหนึ่งในห้องนี้ตามที่ชาร์ปบอกทันที

 

 

“ทำไมถึงไม่โวยวายออกมาล่ะคุณคิว....” ชาร์ปพูดพึมพำกับตัวเองเบาๆพร้อมกับมองตามคิวทุกฝีก้าว

 

 

ชาร์ปไม่รู้ว่าทำแบบนี้ไปเพื่ออะไรแต่เขาก็อยากจะทำ  อยากจะให้คิวโวยวายใส่เขา  พูดความจริงทุกอย่างกับเขา แสดงความอ่อนแอกับเขา แต่เมื่อคิวยังทำเป็นเข้มแข็งก็ทำให้ชาร์ปโมโหเพราะคิวไม่คิดที่จะพึงพาเขาเลยถ้าคิวบอกให้ชาร์ปรับผิดชอบกับสิ่งที่ชาร์ปทำ  ชาร์ปจะยอมทำตามทุกอย่าง 

 

 

 

“มีน ห้ามให้ใครเข้ามาจนกว่าฉันจะอนุญาต...รวมถึงเธอด้วย!!” ชาร์ปโทรศัพท์ไปหาเลขาสุดสวยของเขาก่อนที่จะเดินเข้าไปในห้องนอนที่อยู่ภายในห้องทำงานของเขา

 

 

.....

 

 

เมื่อเข้ามาก็เห็นคิวที่นั่งอยู่ที่ปลายเตียงและก้มหน้า  ไหล่เล็กสั่นไหวเล็กน้อยที่แสดงว่าร่างบางนั้นกำลังร้องไห้อยู่เป็นแน่

 

 

“ถอดเสื้อออกซะ” ชาร์ปพูดออกไป  เขาไม่ได้ต้องการจะทำจริงๆแค่จะแกล้งคิวเท่านั้น แต่คิวก็ถอดเสื้ออกโดยง่าย เพียงแค่ผิวขาวสวยน่าสัมผัสนั้นปรากฏขึ้นก็ทำให้ชาร์ปอยากจะทำจริงๆขึ้นมา

 

 

“ขยับมานอนที่เตียง” เมื่อคิวเปลื้องผ้าจนหมดชาร์ปก็สั่งให้คิวขยับมานอนที่เตียง คิวเองก็ทำตามอย่างว่าง่าย  ชาร์ปเมื่อเห็นดังนั้นก็เปลื้องผ้าของตนเองจนหมด  ก่อนที่จะขึ้นคร่อมคิว

 

 

“ทำไมยอมง่ายนักล่ะ” ชาร์ปพูดถามอย่างงงๆเพราะไม่คิดว่าคิวจะยอมทำตามที่ตนเองบอกอย่างว่าง่าย

 

 

“.....”คิวไม่พูดตอบอะไรแต่มองชาร์ปด้วยสายตาที่ตัดพ้อและน้ำตาที่ไหลออกมาไม่หยุด

 

 

 

“หยุดร้องไห้ซะ  ผมเกลียดน้ำตาของคุณมากเลยให้ตายสิ!!” ชาร์ปพูดออกมาอย่างหัวเสีย  คิวจึงหลับตาลงพร้อมรับในโชคชะตาของตนเอง

 

 

 

ชาร์ปที่เห็นว่าคิวไม่โวยวายอะไรออกมาก็เลยตัดสินใจที่จทำจริงๆขึ้นมาทันที!!

 

 

คิวก้มลงไปประกบปากคิวคิวอย่างรุนแรง ซึ่งคิวก็ไม่ได้ดิ้นอะไรแต่ก็ไม่ได้จูบตอบหรือตอบโต้อะไรกลับมาเช่นเดียวกัน ซึ่งมันก็ยิ่งทำให้ชาร์ปหงุดหงิดเข้าไปอีก

 

 

ชาร์ปจึงสอดนิ้วไปที่ช่องทางที่ด้านหลังของคิวที่ยังบวมจากเมื่อวานก่อน คิวเองรู้สึกเจ็บมากแต่ก็ไม่ได้แสดงความเจ็บปวดออกมาแค่กำมือระงับความเจ็บปวดก็แค่นั้นไม่ได้ตอบโต้อะไรมากไปกว่านี้

 

 

“อย่าเกร็งสิคุณ!”ชาร์ปพูดบอกเพราะคิวเกร็งเกินไปอาจจะทำให้คิวเจ็บมากกว่าเดิมก็ได้  ไม่รู้ว่าเพราะอะไรเขาไม่อยากทำให้คิวเจ็บแต่เขาก็ไม่ชอบที่คิวคอยแต่หยิ่งใส่เขา

 

 

“อึ่ก ผม... ผมเจ็บ” คิวบอกกับน้ำตาที่ไหลพรากออกมาเพราะความเจ็บปวด

 

 

“ทำตัวสบายๆสิ ผ่อนคลายหน่อย” ชาร์ปบอกพร้อมกับสอดนิ้วทั้งสามเข้าออก  และเมื่อคิวเริ่มที่จะผ่อนคลายได้แล้ว  ชาร์ปจึงรีบดึงนิ้วออกและจับแกนกายแกร่งของตนเองไปจ่อที่ช่องทางด้านหลัง

 

 

“อ๊ะ  เจ็บ”  คิวร้องออกมาเพราะเจ็บเนื่องจากยังไม่หายจากการร่วมรักครั้งที่แล้วก็ต้องมาเจ็บเพราะครั้งนี้อีก  ก็ยากที่จะทนเก็บเสียงของความเจ็บปวดเอาไว้เหมือนกัน

 

 

“ผมทำเบาที่สุดแล้วนะ” ชาร์ปพูดออกมาอย่างใจเย็น  เขาต้องการที่จะกระแทกแรงๆด้วยซ้ำแต่ก็เห็นใจร่างบางที่ยังไม่หายดีจากการร่วมรักครั้งที่แล้ว

 

 

“นี่!!หยุดก่อน” คิวพูดบออกชาร์ปพร้อมเอามือไปดันหน้าท้องของชาร์ปให้ชาร์ปหยุดขยับก่อน

 

 

“มีอะไร เจ็บมากเลยงั้นหรอ” ชาร์ปถามด้วยน้ำเสียงที่จริงจังเพราะเขากังวลเรื่องที่คิวเจ็บช่องทางด้านหลังมากเหมือนกัน

 

 

“คะ  คือ  ถุงยาง”คิวพูดออกมาอย่างกล้าๆกลัวๆ  เขารู้ว่าตนเองนั้นท้องได้จึงต้องการที่จะป้องกันเอาไว้  ในโลกนี้มีผู้ชายอยู่หลายคนเหมือนกันที่ท้องสามารถท้องได้ละหนึ่งในนั้นคือเขา ซึ่งเรื่องทู้ชายท้องได้ก็เป็นเรื่องที่ทั้งโลกรับรู้แต่ไม่รู้แค่ว่าใครบ้างที่สามารถท้องได้เท่านั้น

 

 

“ไม่เป็นไรหรอกน่า” ชาร์ปบอกปัดอย่างเอาแต่ใจ

 

 

“ไม่นะ อ๊ะ  อ่าคุณชาร์ป” คิวพูดบอกแต่ชาร์ปก็ไม่หยุดขยับสะโพกเข้าออกอย่างตามใจอารมณ์

 

 

“เรียกชาร์ปเฉยๆเถอะน่า  ขัดหูชะมัด” ชาร์ปพูดออกมาเมื่อได้ยินแต่คิวเอาแต่พูดว่าคุณชาร์ปตลอดเวลา

 

 

“ไม่ อย่า หยุดนะ  อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ”  ชาร์ปไม่หยุดตามที่คิวบอกแถมยังเร่งความเร็วมากกว่าเดิมอีกต่าหาก

 

 

“อืม  อืม  อืม” ชาร์ปครางออกมาอย่างเสียว เพราะว่าช่องทาด้านหลังของคิวนั้นตอดรัดแกนกายของชาร์ปอย่างดีเยี่ยม

 

 

“อ๊ะ  คุณชาร์ป อ๊ะ” คิวที่ลืมตัวเผลอครางชื่อชาร์ปออกมาก็ยิ่งทำให้ชาร์ปได้ใจเร่งจังหวะมากขึ้นไปอีก  แถมยังใจดีเอื้อมมือไปช่วยคิวให้ปลดปล่อยด้วยเหมือนกัน

 

 

“อ๊ะ  อ๊ะ  อ๊ะ  อร๊างงง” คิวครางออกมาอย่างลืมตัวเมื่อปลดปล่อยออกมาแล้ว

 

 

“อืมมมมมมม” เมื่อคิวปลดปล่อยช่องทางด้านหลังก็ตอดรัดแกนกายของชาร์ปมาอีกก็ทำให้ชาร์ปเสร็จตามมาอย่างรวดเร็ว

 

 

“แฮ่กๆๆๆ” เสียงหอบของทั้งสองคนดังขึ้นแข่งกันท่ามกลางห้องที่เงียบสงัด

 

 

“ปล่อยได้แล้วคุณชาร์ป” คิวพูดออกมาเพื่อให้ชาร์ปปล่อยตนเองออกจากอ้อมกอดสักที

 

 

“บอกให้เรียกชาร์ปๆไงล่ะ  ดื้อจริงๆเลยหน่า” ชาร์ปพูดบอกพร้อมปล่อยกอดตามที่คิวบอก  เมื่อชาร์ปปล่อยคิวก็รีบลุกถึงแม้จะเจ็บที่ช่องทางด้านหลังแต่ก็ทนเอาไว้เพราะไอยากจะอยู่ที่นี้นานไปกว่านี้

 

 

“จะไปไหน” ชาร์ปถามเมื่อเห็นว่าคิวหยิบชุดที่พื้นมาใส่เสร็จและกำลังที่จะเดินออกไป

 

 

“จะไปไหนก็เรื่องของผม” คิวพูดไว้แค่นั้นก่อนที่จะเดินออกไป  ซึ่งชาร์ปก็ไม่ได้ว่าอะไรเพราะไม่อยากกวนใจของคิวมากนักจึงปล่อยคิวออกไป

 

 

.....

 

 

 

“อึ่ก  อึ่ก ฮึก  ฮืออออ”  คิวร้องไห้ทันทีเมื่อมาถึงที่ห้องทำงานของตนเอง  เขาทั้งเสียใจกับการกะทำของชาร์ปและก็ไม่ชอบกับการที่ถูกบังคับโดยไร้สาเหตุแบบนี้

 

 

“ทำไมคุณถึงทำกับผมแบบนี้  ผมทำอะไรคุณงั้นหรอ  คุณถึงต้องมาทำกับผมขนาดนี้”  คิวพูดตัดพ้อชาร์ปออกมาคนเดียว

 

 

 

 

 

 

To be con ...

 

 

-----------------------------------

 

 

 

 

http://ookbeetunwalai.s3.amazonaws.com/files/member/40481/1694699455-member.jpg

 

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

ตอนนี้เป็นไงบ้างงงงงง  NCเป็นไงบ้างงงง  ตอนหน้าก็หน้าจะรู้แล้วล้ะว่าท้อง  แต่จะรู้ได้ยังไง  แล้วชาร์ปจะรับหรือว่า

ไม่รับ มาติดตามกันด้วยน้าาาาาาาา   อย่าลืม!!!!โหวต  ถูกใจ  และก็คอมเม้นต์กันด้วยนะจ้ะนะ 

อ่านให้สนุกค้าาาาาาา

 

 

 

 

 

 

*แก้ไขคำผิดแล้วนะคะ  ถ้ายังผิดพลาดก็บอกด้วยนะคะ*

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว