facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : พิเศษ

คำค้น : นาวิน.กองทัพ.เลว.เถื่อน.โหด

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.9k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 06 พ.ย. 2560 21:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
พิเศษ
แบบอักษร


"คืนนี้พวกเราจะไปลอยกระทงที่ไหนกันดีว่ะ" เสียงไอ้แม็กม่าถามมาแต่ไกล ก่อนจะนั่งตรงที่ประจำตัวเองพร้อมไอ้เน็คที่ตามมานั่งข้างๆ

"กูจะไปลอย2คนกับไอ้ซิว" ไอ้เป้ตอบหน้านิ่ง ไอ้แม็กม่าได้ยินแบบนั้นก็หันไปมองทันที

"ได้ไง! กูนัดกับไอ้ซิวแล้วว่าจะไปเที่ยวสะพานพระราม8ด้วยกัน พวกไอ้กองทัพก็ไป" ไอ้แม็กม่าโวยวายใส่ไอ้เป้เป็นชุด แต่ไอ้เป้ทำหน้านิ่งไม่รู้สึกอะไร แถมนั่งเล่นเกมตามปกติเหมือนไม่ใสใจเสียงไอ้แม็กม่า

"ไอ้ซิว มึงมันเพื่อนทรยศ" เมื่อว่าไอ้เป้ไม่รู้สึก มันเลยหันไปว่าไอ้ซิวแทน

"เฮ้ย! มันไม่ใช่ความผิดกูนะ ใจกูอยากไปเที่ยวกับพวกมึงมากกว่า" ไอ้ซิวรีบบอกด้วยน้ำเสียงโคตรเสียดาย ซึ่งพอไอ้เป้ได้ยินแบบนั้นก็หันขวับมองไอ้ซิวด้วยสายตาคาดโทษ

"กู... อยากไปกับไอ้เป้2คนมากกว่า" ไอ้ซิวก้มหน้าบอกไอ้แม็กม่าอย่างจำใจ

"เออๆ แล้วแต่พวกมึงเลย แต่มึง2คนห้ามเบี้ยวนัดกูนะ" ไอ้แม็กม่าชี้หน้าผมกับไอ้นาวิน

"เออ กูไม่เบี้ยวนัดมึงหรอก" ผมตอบมันยิ้มๆ ส่วนไอ้นาวินนั่งอ่านหนังสือที่ผมกับมันกำลังอ่านด้วยกัน




หลังจากกลับมาจากมหาวิทยาลัย ผมกับไอ้นาวินเตรียมตัวอาบน้ำเพื่อไปตามนัดของไอ้แม็กม่ากับไอ้เน็ค

"ไอ้กองทัพ" เสียงไอ้นาวินเรียกผมไว้ก่อนเดินเข้าห้องน้ำ

"หือ" ผมหันมามองมันตามเสียงเรียก พลางยกคิ้วขึ้นสูงอย่างสงสัย

ไอ้นาวินเดินเข้ามาหาผม ตอนนี้ทั้งผมและมันต่างมีแค่ผ้าเช็ดตัวพันรอบเอว เพราะกลัวว่าไอ้แม็กม่าจะรอ เลยแยกกันอาบ โดยผมมาอาบด้านนอก

หลังจากที่ผมกับมันคบกัน ห้องที่ผมนอนก็ถูกไอ้นาวินล็อกปิดตายไม่ได้เข้าไปใช้

"กูอยากให้นี่มึงมานานแล้ว" ไอ้นาวินยกมือขึ้นให้เห็นเกียร์ของมัน ผมมองเกียร์ในมือไอ้นาวินพลางเบิกตากว้า

"..." ผมไม่รู้จะพูดอะไร ไอ้นาวินแค่ยิ้มบางๆแล้วเดินมาใส่สร้อยให้

"กูยกให้มึงคนเดียวนะ" พอใส่สร้อยเสร็จ ไอ้นาวินบอกผมด้วยน้ำเสียงเบาๆแต่อ่อนโยน ผมยิ้มและมองหน้ามันด้วยสายตามีความสุข




ช่วงเวลาหัวค่ำ พวกผม4คนมาเดินเล่นในงานก่อน ค่อยไปลอยกระทงที่หนัง

อยากบอกว่าคืนนี้หนาวมาก ขนาดผมใส่เสื้อแขนยามมาแล้วก็ยังหนาวอยู่

"ไอ้เน็ค กูอยากไปดูตรงโน้น" พูดจบไอ้แม็กม่าก็ดึงมือไอ้เน็คไปดูไฟที่เขาประดับงาน

"ไอ้กองทัพ" ผมหันมองตามเสียงเรียกของไอ้นาวิน เห็นมันยืนยิ้มพลางจับมือผมแล้วดึงให้เดินตาม

"ไอ้นาวิน แล้วไอ้เน็คกับไอ้แม็กม่าล่ะ!" ผมพลางมันระหว่างเดินตามมันไป

"ปล่อยพวกมันไว้นั้นแหละ" ไอ้นาวินหันมายิ้มตอบ ผมขมวดคิ้วไม่เข้าใจแต่ก็ยอมเดินตามมันไปอยู่ดี

ไอ้นาวินพาผมมาหยุดอยู่ใต้สะพานพระราม8 ตรงนี้ไม่ค่อยมีคนมีบ้างปะปาย*

ผมกับไอ้นาวินยืนถือกระทงอันเดียวกัน คืนนี้พระจันทร์สายมาก ดวงใหญ่และเห็นชัดมากทุกคืนที่ผ่านมาก ทำให้สามารถมองเห็นได้ในความมืด

ผมกับไอ้นาวินตั้งจิตอธิฐาน ก่อนจะปล่อยกระทงลอยสู่แม่น้ำใหญ่

"ไอ้กองทัพ มึงรู้มั้ย...กูโคตรรักมึงเลย" อยู่ไอ้นาวินก็พูดขึ้นมา สายตาจับจ้องกระทงที่ผมกับมันพึ่งลอย ตอนนี้สายน้ำพาให้กระทงลอยห่างออกไปไกล

"อืม" ผมมองหน้าไอ้นาวิน แล้วตอบรับในลำคอแค่นั้น พลางหันไปมองกระทงที่ลอยออกไปรวมกับกระทงอื่นๆ

           ผมขออธิฐาน ขอให้ผมกับมันมีกันและกัน... อย่างนี้ตลอดไป




++++++++++++++++++++++

มาแล้ว กว่าจะเขียนเสร็จ เฮ้ย... มีแต่เรื่องยุ่งๆ วันนี้แมวดำพึ่งได้อยู่บ้าน(แค่ครึ่งวัน)

ความคิดเห็น