ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เล่ห์รักหัวใจมาเฟีย[Ep.30]

ชื่อตอน : เล่ห์รักหัวใจมาเฟีย[Ep.30]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 23.2k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 07 พ.ย. 2560 00:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เล่ห์รักหัวใจมาเฟีย[Ep.30]
แบบอักษร

‘แกร๊ก’


เพราะการฝึกจากออร์แลนด์ แค่เพียงเสียงแปลกๆดังขึ้น ก็ทำให้เด็กสาวสะดุ้งขึ้นมาจากเตียงนุ่มและเหลือบมองนาฬิกาดิจิทัล ที่โชว์เวลา 02:30


ร่างเล็กมองออกไปนอกหน้าต่างก็เห็นซิลเวอร์ เซโน่ ออร์แลนด์ มี่อิงที่นอนฟุบอยู่ข้างๆเซโน่ รอบข้างๆก็ยังมีลินด์และลูกน้องอีกสี่ห้าคน นั่งล้อมวงดื่มสังสรรค์กัน


‘แกร๊ก’


เมื่อเสียงประหลาดดังขึ้นอีกครั้ง คายุจึงวิ่งไปหยิบมีดพกที่วางอยู่ใต้หมอนขึ้นมาถือไว้ก่อนจะเดินออกไปดู ห้องที่มีต้นตอของเสียง


“ใครน่ะ!”


ภายใต้ความมืดมีแสงของดวงจันทร์สาดส่องเข้ามาแค่นั้นทำให้เธอต้องรีบปรับสายตาให้ชินชากับความมืดมิด


‘ท่าไม่ดีแล้วสิ’


ร่างเล็กค่อยๆถอยหลังช้าๆเพื่อที่จะกลับไปที่ห้องและตะโกนเรียกพวกที่นั่งกันอยู่ข้างล่าง


‘กึก...กึก...’


หน้าต่างเปิดไม่ออกแฮะ ไม่ว่าจะพยายามผลักมันมากเท่าไหร่ดูเหมือนมันก็ไม่มีท่าทีว่าจะเปิดออกเลย


‘หมับ!!’


มือปริศนาเอื้อมเข้ามาจิกหัวคายุและเหวี่ยงให้กระเด็นไปกระแทกกำแพงจนมีดที่เธอถือหล่นจากมือเล็ก


“ไม่จริง...คุณเกล”


เกลที่มีสภาพย่ำแย่ถึงที่สุด เนื้อตัวสกปรก ใส่เสื้อขาดๆ สายตาเลื่อนลอยเหมือนคนเสียสติ ในมือที่ไม้หน้าสามเรียวยาวที่พร้อมจะทำร้ายทุกคนที่เข้ามาขัดขวาง


“คุณเกล”


“อย่ามาเรียกชื่อกู เพราะมึงคนเดียว ที่ทำให้ชีวิตของกูพังพินาศแบบนี้!!”


‘ผลัวะ!!’


ไม้หน้าสามฟาดที่ศีรษะของเด็กสาวที่ล้มอยู่บนพื้นจนหน้าหันไปตามแรงหวด


“มีความสุขไหม กับการเอาของของคนอื่นไป ซิลเป็นคนของฉัน !! มึงมันหน้าด้าน”


‘จึก!!’


มือเรียวกระชากหัวของคายุที่กำลังมึนเพราะแรงหวดจากไม้ใหญ่


‘ผลัวะ!!’


หน้าของเธอหันไปตามแรงตบอีกครั้ง สมองพยายามสั่งให้สติของเธอกลับมาซะทีเถอะ


“มึง..ต้องตายวันนี้”


เธอก้มลงหยิบมีดที่คายุทำหล่นมาถือไว้เกลเงื้อมีดขึ้นก่อนจะเข้ามาจะแทงร่างของคายุ แต่คายุที่พยายามดึงสติกลับมา หลบทันและวิ่งไปหาเก้าอี้แล้วยกมันขึ้นเหวี่ยงไปที่กระจก


‘เพล้ง!!!!’


กระจกแตกกระจาย ส่วนเก้าอี้ร่วงไปข้างล่างเรียบร้อยแล้ว ที่เหลือก็ต้องรอให้พวกข้างล่างขึ้นมาข้างบนเร็วๆ


“อย่าหวังเลย กว่าพวกมันจะขึ้นมา มึงก็กลายเป็นศพแล้ว!!”


‘ตุ๊บ!!’


สายตาที่เลื่อนลอยของคายุทำให้ภาพข้างหน้าเบลอไปหมด ร่างเล็กล้มลงกับพื้น เลือดสีแดงฉานไหลลงมาไม่ขาดสาย บาดแผลปวดระบมไปหมด


“บอกลาผัวฉันได้เลย อีแพศยา”


‘จึก!!!’


“อึก......”


มีดเสียบเข้าที่ด้านหลังของคายุ ดวงตากลมเบิกตาโพลงด้วยความตกใจ ความเจ็บปวดจากแผลทำให้คายุล้มลงไปนอนกับพื้น


‘ปั้ง!!!’


เสียงปืนดังขึ้นก่อนที่ร่างของเกลจะร่วงลงไปตามคายุ เลือดไหลทะลักออกมาจากส่วนไหนคายุก็ไม่แน่ใจ คนที่เหนี่ยวไกคือซิลเวอร์


“กูเตือนแล้ว ว่าถ้าเจอมึงอีก ผลมันจะออกเป็นอย่างไง ชีวิตแลกชีวิต มึงทำเมียกูมึงต้องตาย”


ซิลเวอร์โยนปืนให้ลินด์ก่อนจะถลามาหาเด็กสาวแล้วอุ้มขึ้นมาไว้ในอ้อมกอด


“ไอ้เซโน่!!”


ซิลเวอร์ตะโกนเรียกชื่อน้องชายอย่างบ้าคลั่ง รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเด็กสาว


“เจ็บจัง”


“พี่ขอโทษ ฮึก...ขอโทษ ทั้งๆที่สัญญาแล้ว โธ่โว๊ย!!! ไอ้ลินด์! ไปตามไอ้เซโน่มาสิวะ!! เมียกูจะตายอยู่แล้ว!!!!”


“นายครับ นายเล็กกำลังมาครับ ไปเอาอุปกรณ์ทำแผลอยู่ครับ”


“พี่ซิล”


“อย่าหลับ ! ห้ามหลับ เข้าใจไหม”


มือหนาตบที่แก้มของเด็กสาวเบาๆเพื่อปลุกให้เธอตื่นจากการหลับ กลัวเหลือเกินว่าเธอหลับเธออาจจะไม่ตื่น


“พี่ซิล อุ้มคายุนอนลงบนเตียง เร็วๆพี่”


ซิลเวอร์อุ้มร่างเล็กอย่างเบามือแล้ววางลงบนเตียง


“พี่ออกไปก่อน ลินด์กับมี่อิงอยู่ที่นี้”


“ไม่!!! กูต้องอยู่ที่นี้สิ!! กูต้องเป็นคนที่อยู่กับคายุ!!!”


‘ผลัวะ!!!’


แรงต่อยของเซโน่ทำให้มาเฟียหนุ่มกลับมามีสติอีกครั้ง


“ถ้าพี่ไม่ทำตาม ผมก็ช่วยอะไรไม่ได้ !! หัดดูสภาพจิตตัวเองก่อนสิว่ามันจะไหวไหม อยากช่วยผมรู้ แต่ถ้าอยากให้คายุรอดก็ออกไป!!”


เซโน่ผลักร่างของพี่ชายเขาให้ออกไปจากห้องและล็อคกลอนประตูไว้


“มี่อิงไหวนะ”


“อะ...อืม”


มี่อิงสูดหายใจเข้าลึกๆ ลินด์ยกอุปกรณ์เข้ามาใกล้ๆมือเซโน่


“มาเริ่มกันเลย”



ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว