[เรื่องสั้น] ช่าง... {Yaoi,Boy's Love}
ช่าง...น่ารัก :: Chapter :: 01
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร

ช่าง...น่ารัก :: Chapter :: 01

Chapter 1

“ไอ้พล ไอ้พลโว๊ยยย มีเรื่องแล้วมึง มีเรื่องแล้ว”

“ลูกพี่ๆ ลูกพี่พล เกิดเรื่องแล้วเว้ย!!”

เสียงที่ดังใกล้ๆ โหวกเหวกโวยเสียงดังแบบไม่เกรงใจเถ้าแก่ที่เป็นเจ้าของอู่ซ่อมรถแห่งนี้เลยสักนิด ซึ่งบุคลที่ถูกเรียกอยู่ ก็สไลด์ตัวออกจากใต้ท้องรถด้วยชุดช่างฟิตสีเข้มเปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำมันเครื่อง

“อะไรของมึงวะไอ้พวกไร้มารยาท” ถามเสียงเครียด

“รถของลูกค้าที่ให้ไอ้เอิบเอาไปเทสนะ มันเสยต้นมะม่วงไปแล้วทำไงดีวะ” คนที่ตะโกนเรียก ‘พล’ คนแรกบอกอย่างเครียดๆ

“ว่าไงนะ!!! ไอ้พวกเวรเอ้ย มึงคิดว่ารถคันนั้นมันราคาสองสามร้อยหรือไง ฉิบหาย บอกคำเดียวว่าฉิบหาย” พลด่าเสียงเครียด มองไปรอบๆ อย่างหาทางออก

“เตี่ย...”

“ไม่ต้องเรียกอั๊ว ลื้อจัดการเองเลยลูกชาย”

“ทำไมเตี่ยทำแบบนี้ล่ะ นั่นลูกค้าเลยนะ แล้วนั่นบีเอ็มนะเตี่ย!!”

“เอ๊ะ! อาพล เตี่ยบอกให้ลื้อจัดการเองไง แล้วอย่าทำให้อู่เราเสียชื่อล่ะ”

“มันมีชื่ออยู่หรือเตี่ย”

“อย่างน้อยน้อยมันก็ดังที่สุด ใหญ่ที่สุดในแถบนี้นะอาพล ลื้อนี่ปากเสีย เตี่ยไปนอนดีกว่าว่ะ” แล้วชายสูงวัยก็เดินเข้าไปในห้องพักผ่อนที่ทำเอาไว้ให้เจ้าของอู่กับลูกเจ้าของอู่อย่างพลพักเท่านั้น เพราะตอนเย็นก็ต้องกลับไปนอนบ้านอีกหลังที่สร้างต่างหากอยู่ดี

“เตี่ย!!!” ตะโกนไล่หลังเมื่อพ่อไม่คิดจะช่วยลูกชายเลย ทั้งๆ ที่มันเป็นเรื่องคอขาดบาดตาย

“เอาไงดีวะไอ้พล”

“มึงอย่าถามกูตอนนี้สิวะไอ้สิงห์ คิดอยู่เนี่ย แล้วไปทำอีท่าให้ไปเสยต้นมะม่วงเข้าวะ แล้วตอนบ่ายนี้เขาจะมารับรถแล้วนะเว้ย” ลูกชายเจ้าของอู่เอ่ยออย่างเครียดๆ

“ก็ลูกน้องมึงมันอยากลองขับเล่นสองสามรอบ เหมือนรอบสุดท้ายจะมีหมาตัดหน้า แล้วคนอย่างไอ้เอิบน่ะหรือจะเหยียบหมา” เพื่อนสนิทนามว่าสิงห์ตอบ เพราะเป็นคนอยู่ในเหตุการณ์

“แม่งเสือกมีลูกน้องรักสัตว์ เป็นการรักสัตว์ที่ทำมาซึ่งความฉิบหายของกูเนี่ย”

“นั่นไง มันขับเข้ามาแล้ว” พอรถบีเอ็มดับเบิลยูรุ่นใหม่ล่าสุดเข้ามาในตัวของอู่ก็ทำเอาร่างเล็กของพลถึงกับเดินไปโบกศีรษะของคนที่เป็นลูกน้องเมื่อมันออกจากรถด้วยท่าทางที่กล้าๆ กลัวๆ

โป๊ก!!

“โอ้ย! เจ็บนะเฮีย”

“กูอยากจะกระทืบมึงด้วยซ้ำไอ้เอิบ นี่ให้เอาไปเทส ไม่ใช่ให้เอาไปทำให้มันแย่กว่าเดิม ดู! มึงดู!! กันชนแม่งบุบเข้าไปแบบนี้คิดว่าเวลาแค่นี้เราซ่อมทันหรือวะ อะไหล่ก็หมด ใกล้จะถึงเวลาเขามาเอารถแล้วด้วย ฮึ่ย!!!”

“เฮีย เอิบขอโทษ เอิบไม่ได้ตั้งใจ เอิบแค่อยากลองนั่งดูนานๆ ให้เป็นบุญตูด”

“ยัง ยังไม่เลิกเล่นอีก” ทำท่าจะโบกไปอีกทีแต่เอิบก็หลบไปพร้อมกับยิ้มแหยๆ

“ขอโทษครับ”

“เออๆ ไปเตรียมตัวซ่อมรถ หาอะไหล่ หาอุปกรณ์ คันอื่นไว้ก่อน มึงทุกตัวมารุมซ่อมรถนี้ให้เสร็จซะ” พลชี้นิ้วสั่งลูกน้องอย่างเร่งรีบ ซึ่งยังไม่ทันที่ทุกคนจะทำตามคำสั่งลูกพี่ เพื่อนสนิทอย่างสิงห์ก็เอ่ยขัดขึ้นมา

“กูว่าไม่ทันว่ะ”

“ไมวะ”

“มึงดูนั่น” สิงห์พยักเพยิดหน้าไปยังหน้าอู่ที่มีรถหรูอย่างแอสตันมาร์ตินมาจอดเทียบที่ด้านหน้า ทำเอาพลถึงกับเบิกตากว้างด้วยความตกใจ

“กูไปล่ะ เคลียร์กันเองนะพวกมึง”

“เฮ้ย!!! เฮีย เฮีย อย่าทิ้งพวกเราดิ” เอิบรีบวิ่งมาดึงแขนลูกพี่ตัวเล็กของตนเอาไว้ ซึ่งร่างเล็กก็พยายามขัดขืนด้วยการเตะ ต่อย หากแต่ก็ไม่เป็นผล

“นั่นดิพล มึงจะทิ้งลูกน้องรับหน้าไม่ได้นะเว้ย”

“ไอ้สิงห์ มึงก็รับหน้าไปดิ มึงมันผู้จัดการอู่นะเว้ย”

“แต่มึงเป็นลูกเจ้าของที่กำลังจะเป็นเจ้าของ”

เถียงไม่ออก ร่างเล็กของพลหยุดดิ้นหนี แล้วหันมาเผชิญหน้ากับชายหนุ่มร่างสูงใหญ่สองคนที่บ่งบอกว่าเป็นผู้ดีมาก ผู้ดีฉิบหายเข้ามาหาพวกเขาด้วยท่าทางที่เก๊กเหี้ยๆ จนพลเบะปาก

 “มารับรถ เสร็จยัง” ถามได้ห้วนมาก ไอ้แว่นตาสีชา

“ยัง” พลตอบไปอย่างไม่สบอารมณ์ กดอกมองอีกคนอย่างไม่ชอบใจ

“หืม...นี่รับลูกค้าด้วยคำพูดแบบนี้?”

“โทษทีครับ พอดีเพื่อนผมมันหงุดหงิดไปหน่อย” สิงห์รีบแก้ต่างให้ จนผู้ชายอีกคนที่สวมแว่นกันแดดสีดำเอ่ยขึ้นมาจนสิงห์ชะงัก

“แล้วมันสมควรเอามาลงที่ลูกค้าหรือเปล่า”

“คันไหน” พลถามขึ้น สบตากับคนหล่อแว่นสีชาที่ถอดออกเผยความหล่อเหลาแบบคุณชายออกไป จนพลกระตุกยิ้มนิดๆ

“บีเอ็ม”

“อ้อ!! นั่นไง เอาไปดิ ขอตัว” พลชี้ไปยังรถที่มีปัญหาก่อนจะเดินหนีอย่างนึกรำคาญพวกผู้ดี แต่ยังเดินไม่ทันไรเสียงโวยวายก็ดังออกมาอย่างหาเรื่อง

“ทำรถเราเป็นแบบนี้แล้วไม่รับผิดชอบเหรอ ได้ข่าวว่าเมื่อวานมันไม่ได้สภาพแบบนี้นะ”

“อ้อ! พอดีว่าลองปรับแต่งรถให้ใหม่น่ะ เทรนใหม่เลย แค่นี้ใช่ไหม ขอตัว” พลตอบกวนๆ ทำเอาเจ้าของแว่นสีชาเอ่ยยิ้มออกมาเบาๆ

ยอมรับว่าสนใจช่างตัวเล็กข้างหน้าเป็นอย่างมาก

“ลูกพี่ อย่าเพิ่งไปสิ”

“ไอ้พล ไอ้เหี้ย กลับมาก่อน”

“พวกมึงทำก็จัดการเอาเอง พอดีว่ากูเป็นโรคไม่ถูกกับพวกคนรวย จะไปซ่อมรถคันอื่นๆ ต่อ ลูกค้าไม่ได้มีคนเดียว” ร่างเล็กตอบแค่นั้นก็เดินไปยังรถคันที่ลูกน้องซ่อมค้างอยู่ก่อนจะมุดเข้าไปใต้ท้องรถทันทีไม่สนใจอะไรอีกต่อไป

น่าสนใจ...

“เอ่อ...ยังไงเชิญคุณสองคนที่ห้องรับรองแขกก่อนได้นะครับ พวกเราจะเร่งซ่อมให้”

“มันคงใช้เวลานาน” ร่างสูงที่ยังสวมแว่นดำตอบกับสิงห์

“ก็พอสมควรครับ”

“ว่าแต่ช่างคนเมื่อกี้ใคร ทำไมนิสัยแบบนี้ถึงไม่ไล่ออก”

“ใครจะกล้าไล่ลูกเจ้าของอู่ออกล่ะครับ”

“หือ?”

“ไอ้พลมันเป็นว่าที่เจ้าของที่นี่น่ะครับ แต่มันรักชอบในการซ่อมรถมากกว่าที่จะมาตรวจเงิน ตรวจเอกสารอะไรพวกนี้” สิงห์ตอบพลางผายมือให้ร่างสูงทั้งสองนั่งลงที่ห้องรับรองแขกที่เย็นฉ่ำ ก่อนจะเดินไปเอาน้ำเปล่ามาเสิร์ฟ

“มีอะไรเรียกแม่บ้านได้นะครับ เดี๋ยวผมจะออกไปคุมเด็กๆ ก่อน”

“ขอบคุณครับคุณ…”

“สิงห์ครับ”

“ผมเคนนะ ส่วนนี่ปราบเป็นเจ้าของรถคันนั้นน่ะ”

“ครับ ถ้าเสร็จแล้วผมจะมาแจ้งนะครับ” สิงห์เดินออกไปทันทีเพราะไม่ชินกับสายตากรุ้มกริ่มของเคนเท่าไหร่ มันน่าขนลุกจะตายไปที่ผู้ชายตัวพอๆ กับเขาเพียงแค่ขาวกว่ามายิ้มแบบนี้ให้

ไอ้พลเว้ย!! กูกลัว

“ว่าไงไอ้ปราบ” ยักคิ้วถามเพื่อนที่นั่งมองผ่านกระจกไปยังร่างที่นอนซ่อมรถอยู่

“หึ น่าสนใจ”

“กูก็สนใจสิงห์เหมือนกัน”

“อะไรกัน...นี่มึงอยากถูกกอดหรือวะ” ปราบหันมาถามเพื่อนสนิท

“บ้านมึงดิ กูต้องกดเท่านั้นเว้ย”

จะไหวเร้อ...ดูก็รู้แล้วว่าพวกช่างมันแรงเยอะขนาดไหน แต่ปราบก็ทำได้แค่คิด

“แล้วกูจะคอยดู”

“ว่าแต่มึงเถอะไอ้ปราบ สนใจช่างคนนั้นจริงๆ ดิ ทั้งๆ ที่ผ่านมามึงก็ชอบพวกตัวเล็กๆ หน้าหวานๆ ตัวขาวๆ ไม่ยักกะรู้ว่าเปลี่ยนแนว”

“แล้วช่างพลไม่ใช่อย่างที่กูชอบตรงไหน” ถามกลับไปจนเพื่อนสนิทต้องหันไปมองดูร่างของพลอีกที คราวนี้เจ้าตัวลุกขึ้นมายืนบ้างแล้ว ทำเอาเคนหัวเราะในลำคออย่างเข้าใจ

“หึหึ เข้าใจแล้ว”

ก็พลเนี่ยแหละ สเปกของปราบเลยล่ะ

ปกติเจอแต่พวกขี้ประจบ ขี้อ้อน พอมาเจอพลที่แม้ว่ายังไม่ทำอะไรให้ก็พยศแล้ว นี่แหละคือสิ่งที่เขาตามหามานาน อยากจะลองดู ว่ามันจะสนุกอย่างที่คิดหรือเปล่า

พวกเขาสองคนนั่งอยู่ไม่นาน พลก็เดินเข้ามาในห้องรับรองแขกแบบไม่สนใจเลยว่าจะมีคนอยู่ เดินผ่านหน้าไปเอาโทรศัพท์ที่ชาร์ตทิ้งไว้มาแล้วโทรออกเรียกลูกน้องอีกคนที่เป็นลูกเจ้าของร้านขายอะไหล่รายใหญ่ในแถวนี้เพื่อสั่งของที่ทางอู่หมด

“เอามาให้กูด้วย ได้ไงวะ นี่กูต้องรีบใช้นะเว้ย ไอ้เอิบแม่งเอารถของลูกค้าไปเสยต้นไม้มา ว่าไงนะ 1 ชั่วโมง!!! บ้าไปแล้ว มึงจะบ้าหรือวะ กูบอกอยู่ว่าจะเอาเดี๋ยวนี้ นี่ตอนเย็นกูต้องไปเช็คเครื่องแข่งให้พี่อัคที่สนามแข่งนะเว้ย อ้อ! แวะเข้าศูนย์บีเอ็มบอกคุณชาติให้หน่อยว่ากูขอกันชนของรุ่น...” หันไปมองตัวรถนิดๆ ก่อนจะบอกปลายสายไป “สีดำ... แค่นี้แหละ ภายในสามสิบนาที” สั่งทุกอย่างผ่านโทรศัพท์ไปโดยที่มีร่างสูงของลูกค้าเจ้าของรถนั่งฟังอยู่แล้วส่งยิ้มกรุ้มกริ่มให้กันและกัน

“เดี๋ยวก่อนสิครับพล”

“ใครอนุญาตให้เรียกชื่อไม่ทราบ” โวยวายทันทีเลย แต่ก็ดูน่ารักดีนะ

“ผมอนุญาตตัวเอง อ้อผมชื่อปราบนะ” แนะนำตัวเอง ฉีกยิ้มโปรยเสน่ห์ที่ตัวเองมั่นใจว่าไม่มีใครไม่ละลายไปกับมัน หากแต่คนตัวเล็กก็ต้องทำให้ผิดหวัง

เพราะนอกจากจะไม่ละลายแล้ว รอยยิ้มของปราบยังกลายเป็นสิ่งที่ไม่ภิรมย์เลยสำหรับช่างตัวเล็ก

“ไม่ได้อยากรู้”

“อย่างน้อยก็รู้ไว้ในฐานะลูกค้าก็ดี เพราะจากนี้ผมจะมาประจำ”

“เฮ้ย!! มึงจะมาทำไมวะ”

“พอดีว่าถูกใจ...ที่นี่” บอกว่าที่นี่แต่ตามองลูกเจ้าของอู่ตาไม่กระพริบแถมยังด้วยสายตาเจ้าชู้จนพลต้องเบ้หน้าอย่างรังเกียจ

กูตัวเล็ก กูหน้าหวาน กูบอบบางแล้วไง...กูไม่ชอบผู้ชาย และถ้ายืนยันจะจีบ กูจะถีบด้วยตีนคนตัวเล็กๆ อย่างกูนี่แหละ!!!

“เฮอะ!! ที่นี่รับซ่อมรถ ถ้าไม่เกี่ยวกับรถ กูไม่เชิญ”

“ว่าแต่อีกกี่ชั่วโมงรถผมจะเสร็จล่ะครับ” ถามยิ้มๆ

“กูจะทำให้เร็วที่สุดนั่นแหะ เหม็นขี้หน้า”

“หึหึ คุณเหวี่ยงใส่ลูกค้าทุกคนหรือเปล่าเนี่ย” ปราบถาม

“ไม่...มึงคนเดียว” คำตอบทำเอาร่างสูงขมวดคิ้วสงสัย

“เพราะ?”

“กูหมั่นไส้ไง” สั้นๆ ง่ายๆ ได้ใจความ

ช่วยไม่ได้ เขาไม่ชอบให้ใครมาหล่อเกินหน้าเกินตา ตอกย้ำความผิดปกติของชายไทยอย่างเขาที่ไม่แต่แม้แต่ความสูงมาเลยสักนิด

ช่าง...น่ารัก คือฉายาของเราเอง

ไม่รู้ว่าไอ้บ้าที่ไหนมันตั้ง อย่าให้รู้เชียว จะตามไปเผานั่งยางแม่ง!!!

“เอ่อ...คุณพลครับ ดูเหมือนว่าเพื่อนผมมันต้องชวนคุณคุยอีกนาน ยังไงขอตัวไปศึกษาการซ่อมรถของอู่หน่อยได้ไหมครับ” เคนถามขึ้นมา จนพลพยักหน้าแล้วตอบเบาๆ

“ได้”

“ขอบคุณครับ” เคนยิ้มหวานแล้วเดินออกไปทันที ส่วนพลที่กำลังจะเดินตามออกไปก็ถูกมือแกร่งดึงเอาไว้ จนต้องรีบสะบัดข้อมือแรงๆ เพื่อให้การเกาะกุมมันหลุด หากแต่ก็ไม่เป็นผล

“ปล่อยนะ”

“มือนุ่มจัง นี่ขนาดจับแต่พวกอุปกรณ์ซ่อมรถนะเนี่ย”

“มีสิทธิ์อะไรมาจับเนี่ย ปล่อยกูเลย”

“จุ๊ๆ นี่ลูกค้านะครับ ไม่เอาเรื่องที่ทำรถผมเสียหายก็ดีเท่าไหร่แล้ว”

“กูไม่ได้ทำ ลูกน้องกูต่างหาก”

“แต่คุณเป็นหัวหน้า เอาเป็นว่าถ้าผมจ่ายให้คุณเหมือนว่าผมเป็นคนทำมันพังแล้วก็เอามาซ่อมก็อยากจะแลกเปลี่ยนอะไรกับคุณหน่อยน่ะได้หรือเปล่า”

“เอาเงินมาล่อหรือวะ!!”

“เปล่าๆ อย่าเพิ่งอารมณ์เสีย”

“กูรับผิดชอบเอง มึงไม่ต้องมาทำแบบนี้หรอก”

“แต่ราคามันไม่ใช่น้อยๆ เลยนะ”

“นี่มึงคิดว่ามึงมีเงินคนเดียวหรือไง!!!” ตะคอกใส่คนตัวใหญ่อย่างโกรธๆ

“เปล่าครับ ผมไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น”

“ถึงกูจะเป็นแค่อู่ไม่มีชื่อเสียง แต่ก็ใช่ว่าจะไม่รับผิดชอบเรื่องที่ทำรถลูกค้าเสียหายนะเว้ย ศักดิ์ศรีกูมี กูไม่ขอให้มึงมาแสดงความรับผิดชอบในสิ่งที่มึงไม่ผิด”

แปลก...พลต่างจากคนที่เขาเคยพบเจอ หัวใจแกร่งที่ไม่เคยหวั่นไหวกับใครกลับเต้นแรงกับคนตัวเล็กตรงหน้าที่ทำหน้าไม่พอใจเขาอยู่แบบนี้

“เข้าใจไหม!!”

“เข้าใจครับ”

“งั้นก็ปล่อย”

“ไม่ครับ ถ้าคุณไม่รับข้อเสนอของผมก็ขอทำความรู้จักคุณให้มากกว่านี้ได้ไหมครับ” พลแพ้คนขี้อ้อน พลเป็นคนที่ขี้ใจอ่อนจนต้องแสดงใบหน้าที่แข็งกร้าวแบบนี้เพื่อป้องกันตัวเอง

แต่ปราบคนนี้มาถูกทางมาก เขาแพ้ลูกอ้อน

“ทำไมต้องรู้จัก”

“นะครับ” ไม่ตอบคำถามนั้นแต่กลับขอร้องออกไปแทน

“ไม่!!”

“ถ้างั้นผมมาหาคุณที่นี่ได้ไหม”

“ไม่!!”

“ถ้าคุณยังตอบว่าไม่ ผมจะไม่ปล่อยมือคุณ อ้อ จะจูบด้วย”

“เฮ้ย!! ไอ้บ้า พูดห่าอะไรวะ เออๆ อยากมาก็มา ยอมแล้วก็ปล่อยดิ” สั่งอย่างหาเรื่อง มองหน้าคนหล่ออย่างไม่สบอารมณ์นัก

“โอเคครับ ปล่อยก็ได้”

“ชิ!!”

ปราบมองร่างเล็กของพลที่เดินทำหน้าไม่สบอารมณ์ออกไปจากห้องรับรองแขกด้วยรอยยิ้มที่เอ็นดูเป็นอย่างมาก ใจก็บอกว่าอยากได้ อยากครอบครอง

หากแต่ก็ไม่แน่ใจในความรู้สึก เพราะที่ผ่านมาเขาไม่เคยมีความรักจริงๆ ยิ่ง Love at first Sight หรือรักแรกพบนี่ยิ่งไม่เคยเชื่อเลย

เห็นที...คงต้องเปลี่ยนความคิด







To be continue.

=======================

อ่านแล้วเม้นท์ให้ยูกิด้วยนะคะ เม้นท์เยอะเท่าไหร่ ตอนต่อไปมาเร็วเท่านั้น

^_^ แต่งจบแล้ว มีแบบอีบุ๊ก ลงจนจบค่ะ แต่ไม่ลงตอนพิเศษน่อ

มีอะไรพูดคุยกันได้ที่แฟนเพจนะคะ จุ๊บๆ

แพลนนิยายที่จะแต่งของ Sawachi Yuki

บอกเอาไว้ก่อนนะคะว่าเป็นเพียงแพลนคร่าวๆ เท่านั้นค่ะ ที่โพสก็เพื่อจองชื่อเรื่องเอาไว้ด้วย ฮ่าๆ แล้วก็ไม่ได้จะแต่งเรียงลำดับด้วยนะคะ อยากแต่งเรื่องไหนก็จะแต่ง...

 

เรื่องที่จบแล้ว

1.      Beautiful Boy [Project] สยบรักราชินีซึนเดเระ (ฟลาวน์ X แอล) นิยายวัยเด็กน้อยขาดประสบการณ์สุดๆ

2.      Double Husband มีสามีทั้งที...ได้ฟรีถึงสอง (ดิน X ดรีม X เพลิง)

3.      เสพติดอันตราย...รักผู้ชายพันธุ์โหด (พัฒน์ X ธีร์)

4.    Hidden Love วาโยซ่อนรัก (นอร์ท วาโย)

5.    Heartless แค้นนี้...มิอาจห้ามรัก (ราม อิน,จักร จอม,ขรรค์ เงิน)

6.    พ่อเลี้ยงอาทิตย์ (อาทิตย์ X หมู)

7.    อาณาเขตรัก (เขต X เมฆ)

8.    He is mine ที่ร้าย เพราะนายเป็นของฉัน!!! (พุฒิ เจ็ม)

 

 

Sawachi Yuki

แสดงเพิ่มเติม
แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็นทั้งหมด ()

ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น