ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เล่ห์รักหัวใจมาเฟีย[Ep.27]

ชื่อตอน : เล่ห์รักหัวใจมาเฟีย[Ep.27]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 22.9k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 07 พ.ย. 2560 00:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เล่ห์รักหัวใจมาเฟีย[Ep.27]
แบบอักษร

ทันทีที่แลนด์พาคายุมาถึงคฤหาสน์ใหญ่ของซิลเวอร์เขาก็ให้เธอยืนหลบอยู่หลังต้นไม้ต้นใหญ่ คิดแผนอะไรได้โอเวอร์มากจนน่าหมั่นไส้


“ทำไมต้องให้หนูมาหลบตรงนี้ด้วยละคะ ร้อนก็ร้อน หน้าที่พี่เอาเครื่องสำอางมาโปะให้เดี้ยวก็ละลายกันพอดี”


ใช่ ฟังไม่ผิดหรอก สไตล์การแต่งหน้าวันนี้เขาเป็นจัดการให้เองทั้งหมด แท้กระทั่งเลือกเสื้อผ้าและเขายังให้เหตุผลว่าถ้าไม่รักไม่ศึกษามาเพื่อที่จะทำให้ขนาดนี้


“จะละลายก็ปล่อยมันไปเถอะ! จะแต่งหรือไม่แต่งก็ไม่ต่างกันหรอก”


“พี่แลนด์!”


“ชู่ว! เบาๆสิ รออยู่ตรงนี้แหละ จนกว่าฉันจะลากคอมันออกมาได้ และอย่าให้ใครเห็นละเข้าใจไหม”


แลนด์จัดการแต่งกายของตัวเองให้เรียบร้อยก่อนจะเดินเข้าไปในบ้านแบบเนียนๆทิ้งให้คายุยืนหลบอยู่ข้างหลังต้นไม้ใหญ่คนเดียว


‘แกร๊ก’


“มึงเป็นใคร!!!”


เสียงเย็นเฉียบของคนที่เธอคุ้นเคยก็ดังขึ้น พร้อมกับวัตถุดำเงาจ่อที่หลังของเธอ


“หันมาช้าๆ”


คายุค่อยๆหันหลังกลับไปมองคนที่จ่อปืนใส่เธอ ร่างสูงเบิกตากว้างก่อนจะปล่อยปืนลงพื้น


“นะ..นายหญิง!!! ผี!!!!”


‘ผลัวะ!!’


ฝ่ามือของคายุตบเข้าที่แขนของเขาเบาๆ ลินด์ลูบแขนของตัวเองปอยๆ แล้วรับรู้ได้ว่าคนตรงหน้าของเขาเป็นตัวจริงแน่นอน


“นะ..นายหญิง ผมขอโทษครับ ที่จ่อปืนใส่ ที่หยาบคาย และก็....”


“ชั่งมัน”


เธอตัดบทแบบห้วนๆ จนลินด์เองก็แปลกใจว่าทำไมเธอพูดสั้นนัก นี่ใช่นายหญิงคนเดิมรึเปล่า


“ผมต้องไปบอกนายครับ”


“ถ้านายเข้าไปตอนนี้ ฉันยิงนายแน่”


“นายหญิงมีปืนหรือครับ”


คายุก้มหยิบปืนที่ลินด์ทำตกมาถือไว้ ก่อนจะยิ้มบางๆ


“นี่ไงมีแล้ว”




แลนด์เดินหาซิลเวอร์ทั่วทั้งบ้านแต่ก็กลับไม่พบ ลูกน้องในบ้านก็ไม่มีสักคน เขาเดินลงบรรไดแก้ว เพื่อลงไปบาร์เครื่องดื่มก็เห็นเจ้าตัวกำลังนั่งปลดทุกข์อยู่บนเคาร์เตอร์บาร์


“หือออ กูฝันรึเปล่า ที่เห็นมึงมายืนตรงนี้ หรือใครสั่งให้มึงมาฆ่ากู”


“นั่นปากมึงหรอ”


แลนด์เดินเลี่ยงขวดเหล้าที่ระเนระนาดบนพื้นอย่างรังเกียจ


“สกปรกจริงๆ นี่แดกหรืออาบทำไมกลิ่นมันหึ่งแบบนี้วะ”


“ดัดจริตจริงๆนะไอ้แลนด์ มึงมาทำไม”


“วันนี้วันเกิดมึง”


“ผีเข้าหรอ ร้อยวันพันปีไม่เห็นมาหากู”


“จะเอาไหมของขวัญ”


ซิลเวอร์หลี่ตามองอย่างไม่ไว้ใจ มองแลนด์ตั้งแต่หัวจรดเท้า คงไม่ได้เอาลูกตะกั่วให้มาเป็นของขวัญหรอกนะ


“แต่ก่อนอื่น มึงต้องยืนฟังเรื่องที่กูจะเล่าให้จบก่อน”


จากนั้นไม่เกิน10นาที แลนด์ก็อธิบายเรื่องทุกอย่างให้ซิลเวอร์ตั้งแต่ต้นจนจบ สีหน้าของซิลเวอร์ดูราบเรียบไม่ได้แสดงสีหน้าตกใจ โกธรหรือเสียใจ ความเงียบกัดกินทุกคำพูดของแลนด์จนเสียวสันหลังวูบๆเหมือนกัน


“มึงเล่าจบยัง”


ซิลเวอร์วางขวดเหล้าลงก่อนโต๊ะบาร์ ก่อนจะเหยียดยิ้มออกมาอย่างเหี้ยมเกรียม


“กูจะได้ฆ่ามึงซะ”


‘เพล้ง!!!’


ขวดเหล้าเฉียดใบหน้าของแลนด์ไปไม่กี่เซ็นดีที่เขากระโดดหลบทัน แลนด์ส่ายหัวให้กับสิ่งที่คิดว่าต้องเจอหลังจากนี้


“มึงปาขวดใส่กูทำไม”


“ถ้ามีปืนกูยิงมึงไปนานแล้ว จูบเมียกูทำไม! อะไรที่บอกว่านอนห้องเดียวกับเมียกู นี่มึงคงไม่ได้....”


‘ผลัวะ!!’


ร่างสูงโดนหมัดหนักๆของแลนด์ต่อยเข้าอย่างจัง


“ปากหมา!”


‘ผลัวะ!!’


ซิลเวอร์ต่อยกลับไปอย่างไม่ลดละ


“ถ้ายังไม่เลิกโวยวายกูจะพาคายุกลับบ้านกู”


“เมียกูอยู่ไหน”


“ข้างนอก”


“มึงรอกูตรงนี้แหละ เดี้ยวกูกลับมา”


ซิลเวอร์พูดอย่างคาดโทษแล้ววิ่งออกไป แต่มีหรือที่นักฆ่าหนุ่มจะฟัง เขาเดินออกไปเปิดทีวีสบายใจเหมือนไม่ได้มีเรื่องอะไรร้ายแรงซะอย่างนั้น



ร่างสูงวิ่งออกไปข้างนอก หายใจหอบถี่ พลางมองไปรอบๆเพื่อหาร่างของเด็กสาวตัวเล็กๆ นี่ไอ้บ้านั่นคงไม่ได้แต่งเรื่องขึ้นมาหลอกเขาหรอกใช่ไหม


“คายุ!!!!”


เสียงตะโกนของมาเฟียหนุ่มดังลั่น ลูกน้องที่ยืนเฝ้ากันอยู่ข้างนอกรีบวิ่งเข้ามาหาเจ้านายของเขา


“มีอะไรครับนาย”


“มากันทำห่าอะไร กูเรียกหาเมีย ไม่ได้เรียกหาพวกมึง อยากมีกูเป็นผัวหรอวะ!!”


“นะ..นายเป็นเกย์หรอครับ”


“พวกมึงอยากตายหรอ !! ไสหัวออกไปให้หมด”


ลูกน้องมองหน้ากันก่อนจะรีบวิ่งออกไปก่อนที่เจ้านายของเขาจะหาปืนมายิงพวกเขาทิ้งซะก่อน


“คายุ!! อยู่ที่ไหน!!”


เขาวิ่งตามหาร่างเล็กๆให้ทั่ว แต่บ้านหลังนี้คงใหญ่เกินไปสำหรับเขาจริงๆ ไม่ว่าจะวิ่งตามหาสักเท่าไหร่ก็หาคนตัวเล็กไม่เจอสักที เธอตั้งใจแกล้งเขาหรอ ไม่ออกมาหาเขางั้นหรอ


“คายุ..ออกมาเถอะนะ พี่คิดถึง”


ร่างสูงหยุดยืนนิ่ง หัวใจแทบจะแตกเป็นเสี่ยงๆทั้งๆที่หัวใจบอกชัดเจนว่าเธออยู่แถวนี้ แต่เธอก็กลับไม่เดินออกมาหาเขา


“ได้โปรดออกมาหาพี่ได้ไหมที่รัก”


ร่างสูงทรุดตัวลงกับพื้น หึ..เธอเป็นมัจจุราชตัวน้อยจริงๆสินะ สามารถทำให้หัวใจที่แกร่งร้องไห้ได้


“เดินออกมาหาพี่ได้ไหมคนดี”



“นายหญิงจะไม่ออกไปจริงๆหรือครับ ผมสงสารนาย”


“หุบปากได้ไหมลินด์ เงียบๆด้วยเดี้ยวพี่ซิลได้ยิน”


“แต่ว่า....”


“อยากตายหรอ! บอกให้เงียบๆไง”



ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว