facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 17 เผลอใจหรือแค่หวั่นไหว (50%)

ชื่อตอน : ตอนที่ 17 เผลอใจหรือแค่หวั่นไหว (50%)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.9k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 14 พ.ย. 2560 18:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 17 เผลอใจหรือแค่หวั่นไหว (50%)
แบบอักษร

17

เผลอใจหรือแค่หวั่นไหว

“ฉัน ‘ริฮานน่า แคสเซียส’ เพื่อน...คนสนิทของนิค” หญิงสาวชิงแนะนำตัวก่อน พร้อมกับยื่นมือไปตรงหน้านิรดา “ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ”


“ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ” นิรดาปล่อยมือจากแขนแกร่ง แล้วยื่นไปจับมือริฮานน่าที่ยื่นมาก่อนแล้ว


“ไม่เอาน่าริฮานน่า” ชายหนุ่มปราม “แฟนผมตกใจแย่แล้ว” นิคาโอบอก เพราะหลังจากที่ริฮานน่าแนะนำว่าตัวเองเป็น ‘เพื่อนคนสนิท’ แม่กระต่ายน้อยของเขาก็เกร็งตัวขึ้นมาอย่างฉับพลัน ก็ดีอยู่หรอกนะที่หญิงสาวยังมีความรู้สึกบางอย่างกับเขา ทว่าเป็นแบบนี้บนพื้นฐานของความเข้าใจผิดมันไม่ดีเลย


“ฉันไม่ได้เป็นแฟนคุณ”


นั่นไงล่ะ เขาพูดผิดเสียเมื่อไร ทั้งที่เขากุเรื่องว่าเจ้าหล่อนเป็นแฟนมาตั้งนานก็ไม่เห็นจะแย้ง พอเจอริฮานน่าเท่านั้นละ สาวเจ้าร้อนตัวทันที


“มันไม่ใช่อย่างที่คุณคิดนะที่รัก” นิคาโอพูดออกมาโดยไม่กระซิบอย่างที่หญิงสาวพูดเมื่อครู่ และประโยคนี้หญิงสาวอีกคนก็ได้ยินชัดเจน


“แล้วมันเป็นยังไงล่ะคะที่รัก” ริฮานน่าถามกลับ แม้จะรู้ว่าประโยคเมื่อครู่นิคาโอต้องการพูดกับผู้หญิงอีกคนที่ไม่ใช่ตน


“ริฮานน่า...” นิคาโอครางออกมาอย่างเหนื่อยใจเมื่อเพื่อนสาวยังคงแกล้งไม่เลิก


“ฉันล้อเล่นค่ะ” ริฮานน่าหัวเราะขำสีหน้าของเพื่อนหนุ่ม ดูท่าทางนิคาโอจะใส่ใจความรู้สึกของนิรดามากเป็นพิเศษ อีกไม่นานเธออาจจะได้เพื่อนสะใภ้แล้วก็ได้


“ฉันเป็นเพื่อนนิคาโอค่ะ” หญิงสาวหันไปอธิบายให้หญิงสาวชาวเอเชียเข้าใจ


“ฉันเองก็ไม่ได้เป็นอะไรกับซินญอร์คิงส์ตันเช่นกันค่ะ” หญิงสาวเลือกใช้สรรพนามแทนตัวชายหนุ่มอย่างห่างเหินเมื่อรู้สึกว่าสองคนนี้สนิทกันเป็นพิเศษ ไม่ใช่แบบเพื่อนสนิททั่วไป เพราะกลัวเขาทั้งสองจะเข้าใจผิดกัน


“ที่รัก...”


นิคาโอครางเรียกนิรดาอย่างอ่อนอกอ่อนใจ ได้แต่มองคาดโทษเพื่อนสาว เพราะแม่กระต่ายน้อยของเขาใจแข็งเสียยิ่งกว่าอะไร เกิดเข้าใจผิดแบบนี้แล้วเมื่อไรเขาจะได้ ‘กิน’ เอ๊ย !...ได้เป็นแฟนเธอเล่า


“ฉันขอตัวก่อนนะคะ เชิญพวกคุณคุยกันตามสบาย”


พูดจบหญิงสาวก็เดินออกมา รู้สึกหนักอึ้งที่หัวใจเมื่อคิดว่าผู้ชายที่โมเมว่าเธอเป็นแฟนมาตลอดมีผู้หญิงของตัวเองเป็นตัวเป็นตนแล้ว


“ฉันขอโทษนิค” ริฮานน่าเอ่ยขอโทษเมื่อรู้สึกเสียใจจริงๆ ไม่คิดว่าตนจะเป็นชนวนทำให้นิคาโอและคนรักต้องผิดใจกัน


“ผมจะบอกให้ไมลีย์จัดการคุณ ริฮานน่า” นิคาโอพูดจบก็วิ่งตามแม่คนขี้งอนไปทันที


“เกี่ยวอะไรกับตาบ้านั่นล่ะนิค ฉันไม่อยากเสวนากับคนพรรค์นั้นหรอก” ริฮานน่าตะโกนไล่หลังเพื่อนไป ก่อนจะสะดุ้งเมื่อมีเสียงทุ้มตอบกลับมา


“ด่าผัวนี่ไม่น่ารักเลยนะ”


“ไมลีย์!” ริฮานน่าครางออกมาอย่างไม่เชื่อ เพราะคนตรงหน้าหายหน้าหายตาไปเป็นเดือน ไม่ยอมติดต่อ หรือแม้แต่โทร. หาก็ไม่มี


“มาคุยกับผัวหน่อยเป็นไร” ไมลีย์พูดจบก็ลากหญิงสาวออกไปจากที่ตรงนั้นทันที




ทางด้านซีโน่เมื่อเดินทางมาถึงห้างที่ไมลีย์บอกก็ติดต่ออีกฝ่ายไม่ได้ แถมโทร. หาบิดา ฝ่ายนั้นก็ไม่ยอมรับสายเสียที คราแรกที่มือขวาของบิดาบอกว่านิคาโอมาห้าง เขาก็แทบไม่เชื่อหู แต่ความเป็นไปได้ก็มีหากชายหนุ่มจะพาสาวมาละลายทรัพย์


และมันก็จริงเมื่อเห็นบิดาพาผู้หญิงมาเที่ยวดังที่คิด ทว่าเพียงแค่พริบตาเดียวสองหนุ่มสาวที่อยู่หน้าร้านเสื้อผ้าร้านดังก็หายไปอย่างกับล่องหน


“ไมเคิลโทร. หาแด๊ดหน่อยสิ”


“นายไม่รับสายเลยครับนายน้อย”


ไมเคิลบอกตามความจริง เมื่อโทร. หาผู้เป็นนายเท่าไรก็ไม่มีคนรับสาย บางที่นิคาโออาจจะกำลังอยู่กับหญิงสาวชาวเอเชียคนนั้น ซึ่งถ้านายน้อยเห็นมีหวังเป็นเรื่องแน่ ไม่เข้าใจว่าเหตุใดพี่ชายฝาแฝดถึงยอมบอกพิกัดของเจ้านาย ทั้งที่รู้ว่าเด็กหนุ่มลูกครึ่งขี้หวงขนาดไหน


“เช็กจีพีเอสจากโทรศัพท์แด๊ดให้ที” เด็กหนุ่มบอกเนื่องจากเหมือนเห็นหลังบิดาไวๆ ซึ่งไมเคิลก็ทำตามอย่างว่าง่าย ทว่าเมื่อกี้เห็นอะไรแวบๆ อยู่ตรงเสาต้นนั้น ไวเท่าความคิดซีโน่เดินตรงไปยังเสาเจ้าปัญหาทันที และก็ได้เห็นสิ่งที่น่าสงสัย


“เธอเป็นใคร แอบมองฉันทำไม” คนถูกแอบมองถามด้วยความไม่พอใจ เมื่อถูกแม่สตอล์กเกอร์เล่นงานเข้าเสียแล้ว ก่อนจะรีบคว้าแขนเจ้าหล่อนไว้เมื่ออีกฝ่ายพยายามจะวิ่งหนี


“เอ่อ...คือฉัน...คือ” คนถูกจับได้ได้แต่อ้ำอึ้ง เพราะไม่รู้ว่าจะตอบเขาว่าอย่างไรดี


“เป็นสตอล์กเกอร์หรือเรา” ซีโน่เดาเมื่ออีกฝ่ายไม่ยอมตอบให้กระจ่าง


“เปล่านะๆ”


คนถูกกล่าวหาว่าเป็นสตอล์กเกอร์รีบแก้ตัว จะให้บอกได้อย่างไรล่ะว่าเธอเคยเจอเขาที่สนามแข่งรถเมื่อหลายวันก่อน ในขณะที่ตามพี่สาวต่างบิดาไปทำธุระที่นั่น แล้วที่เจอเขาที่นี่ในวันนี้ก็เพราะตามพี่สาวออกมาชอปปิง ทว่าก็คลาดกันเมื่อมีผู้ชายหน้าโหดที่คลับคล้ายคลับคลามาลากพี่สาวเธอออกไป


“แล้วแอบมองฉันทำไม” ซีโน่คาดคั้นและพิจารณาแม่สาวน้อยตรงหน้า อายุคงน้อยกว่าเขาอยู่สักสองสามปี แต่เจ้าหล่อนตัวเล็กมากจนน่าตกใจ แถมดวงหน้าหวานยังไม่เหมือนคนอิตาลีหรือคนยุโรปทั่วไป ออกไปทางแนวลูกครึ่งเสียมากกว่า


“เธอไม่ใช่คนอิตาลี?” เด็กหนุ่มถามไปอย่างที่ตัวเองสงสัย ทว่าก็สงสารแม่คนตัวเล็กที่ดูตกใจเป็นอย่างมาก ทั้งที่เขายังไม่ได้ทำอะไรเธอเลยด้วยซ้ำ


“น้องดาขอโทษค่ะ น้องดาจะไม่ทำแล้ว ปล่อยน้องดาเถอะนะคะๆ”


เด็กสาวรัวบอกเป็นภาษาอังกฤษด้วยความกลัวคนตรงหน้าเมื่อถูกจับได้ ที่บ้านของเธอใช้ภาษาอังกฤษเป็นหลัก จึงไม่เป็นปัญหาเรื่องการสื่อสารกับคนตรงหน้า


“ชื่อน้องดาหรอกเหรอ” ซีโน่ถามเมื่อได้ยินอีกฝ่ายแทนตัวเองว่า ‘น้องดา’


ในจังหวะที่เด็กหนุ่มคลายมือที่จับแม่เด็กสาวสตอล์กเกอร์ไว้ ทำให้คนถูกจับได้รีบสะบัดมือออกแล้ววิ่งหนีไปอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหยุดแล้วหันมาแลบลิ้นเยาะเย้ยคนเสียรู้ “แบร่ แบร่”


“ยายเด็กแสบ” ซีโน่พูดเสียงลอดไรฟัน ทำท่าจะวิ่งไปขย้ำคอสาวสตอล์กเกอร์ ทว่าเจ้าหล่อนกลับวิ่งหางจุกตูดไปเสียก่อน


“อย่าให้เจอคราวหน้าแล้วกัน จะซ่าไม่ออกเลยคอยดู” 


========================================================================


หนังสือยังมีวางขายอยู่ตามร้านหนังสือทั่วไปค่ะ 

หากไม่เจอในชั้นวางให้สอบถามพนักงานนะคะ

หรือไม่ก็สั่งผ่าน สนพ. สถาพรบุ๊คค่ะ 

ในนั้นมีส่วนลดเยอะค่า หรือถ้ามีข้อสงสัยยังไง 

ทักไปถามไรท์ที่แฟนเพจเฟซบุ๊ก "ภัคธีมา & อริมา" ได้นะคะ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว